تواناییِ استفادهنشده، هنوز «ظرفیت» است، نه «دستاورد».
با عمل، ظرفیت های خود را به دستاوردهای خوب تبدیل کنید.
«*دانستن بدون عمل، ظرفیت است؛ عمل بدون دانش، تلاش است؛ اما دانش همراه با عمل، نتیجه میسازد.*»
@sapinbox
با عمل، ظرفیت های خود را به دستاوردهای خوب تبدیل کنید.
«*دانستن بدون عمل، ظرفیت است؛ عمل بدون دانش، تلاش است؛ اما دانش همراه با عمل، نتیجه میسازد.*»
@sapinbox
۷۵
درماندگی آموخته شدهفرض کنید یک نفر در نوجوانی چند بار در ریاضی شکست خورده و اطرافیان هم به او گفتهاند:«تو اصلاً ریاضیات خوب نیست.»ممکن است سالها بعد، با وجود اینکه توانایی یادگیری ریاضی را دارد، اصلاً سراغش نرود و با خودش بگوید:«من آدم ریاضی نیستم.»در حالی که مشکل واقعی شاید توانایی او نباشد؛ تصویری باشد که از توانایی خودش ساخته است.داستان فیل و طنابوقتی فیل کوچک است، او را با طناب یا زنجیری به میلهای میبندند.فیل بارها تلاش میکند فرار کند، اما چون قدرت کافی ندارد، موفق نمیشود. بعد از مدتی یاد میگیرد که «تلاش کردن فایدهای ندارد».وقتی بزرگ میشود، با اینکه قدرتش چندین برابر شده و احتمالاً میتواند طناب یا حتی میله را بشکند یا از جا بکند، اما دیگر تلاش نمیکند؛ نه به این دلیل که نمیتواند، بلکه چون در ذهنش شکل گرفته که «نمیتوانم»...@sapinbox۷۶۲
کودکان طی یادگیری راه رفتن، ۳۰۰ بار زمین میخورند و ۳۰۰ بار بلند میشوند و احساس خجالت نمیکنند؛ آنها فقط میدانند که میخواهند راه بروند.@sapinbox
@sapinbox۹۴
مراقب همنشینان خود باشید، سلولهای عصبی خاصی در مغز هست به نام نورون های آینه ای که وظیفه آنها تقلید ناآگاهانه از رفتار دیگران است، مثل خمیازه...نورون های آینه ای مغزتان بدون آگاهی خودتان شما را شبیه اطرافیانتان می کنند، با هر شخصی در یک محیط نباشید.@sapinbox
۸۴۱
بیت معروف از آنتونیو ماچادو (شاعر اسپانیایی) که میگوید:«ای مسافر، راهی نیست؛ راه با رفتن ساخته میشود.»
این نگاه دو پیام مهم در خود دارد:
۱. رهایی از کمالگرایی: ما اغلب منتظریم که همه چیز «آماده» باشد تا حرکتی کنیم، یا میخواهیم انتهای مسیر را قبل از شروع بدانیم. اما واقعیت این است که مسیر، در حین حرکت و با آزمون و خطا شکل میگیرد.
۲. مسئولیتپذیری: این جمله به ما میگوید که ما صرفاً عابرِ یک مسیرِ از پیش ساخته شده نیستیم، بلکه «سازندهی» آن هستیم. هر قدمی که برمیداریم، راهِ آیندهی ما را شکل میدهد.
وقتی راهی نیست، شاید با برداشتن گام است که راه ساخته میشود...🪴با هم رشد کنیم
@sapinbox۱۵
کتابی خوب برای کسانی که میخواهند آینده را بسازند از بنیانگذار سیستم paypal و یکی از سرمایهگذاران فیس بوک...
راز بزرگ عصر ما این است که هنوز مرزهای ناشناختهای برای اکتشاف و اختراعات تازهای برای خلق کردن وجود دارند. در کتاب «از صفر تا یک»، پیتر تیل، کارآفرین و سرمایهگذار افسانهای، نشان میدهد که چگونه میتوانیم راههای منحصربهفردی برای خلق آن چیزهای تازه بیابیم.
تیل با این فرض خلافآمیز آغاز میکند که ما در دوران رکود فناوری زندگی میکنیم، حتی اگر آنقدر درگیر دستگاههای همراه براق خود شدهایم که متوجه آن نمیشویم. فناوری اطلاعات به سرعت پیشرفت کرده، اما دلیلی ندارد که پیشرفت تنها به کامپیوترها یا دره سیلیکون محدود شود. پیشرفت را میتوان در هر صنعت یا حوزهای از کسبوکار به دست آورد. این پیشرفت از مهمترین مهارتی سرچشمه میگیرد که هر رهبری باید به آن مسلط شود: یادگیری اندیشیدن مستقل
«از صفر تا یک» همزمان هم نگاهی خوشبینانه به آینده پیشرفت در جهان را ارائه میدهد و هم طرز فکری تازه درباره نوآوری: این مسیر با یادگیری پرسیدن سؤالهایی آغاز میشود که شما را به یافتن ارزش در مکانهای غیرمنتظره هدایت میکنند.#معرفی_کتاب#کتاب@sapinbox
راز بزرگ عصر ما این است که هنوز مرزهای ناشناختهای برای اکتشاف و اختراعات تازهای برای خلق کردن وجود دارند. در کتاب «از صفر تا یک»، پیتر تیل، کارآفرین و سرمایهگذار افسانهای، نشان میدهد که چگونه میتوانیم راههای منحصربهفردی برای خلق آن چیزهای تازه بیابیم.
تیل با این فرض خلافآمیز آغاز میکند که ما در دوران رکود فناوری زندگی میکنیم، حتی اگر آنقدر درگیر دستگاههای همراه براق خود شدهایم که متوجه آن نمیشویم. فناوری اطلاعات به سرعت پیشرفت کرده، اما دلیلی ندارد که پیشرفت تنها به کامپیوترها یا دره سیلیکون محدود شود. پیشرفت را میتوان در هر صنعت یا حوزهای از کسبوکار به دست آورد. این پیشرفت از مهمترین مهارتی سرچشمه میگیرد که هر رهبری باید به آن مسلط شود: یادگیری اندیشیدن مستقل
«از صفر تا یک» همزمان هم نگاهی خوشبینانه به آینده پیشرفت در جهان را ارائه میدهد و هم طرز فکری تازه درباره نوآوری: این مسیر با یادگیری پرسیدن سؤالهایی آغاز میشود که شما را به یافتن ارزش در مکانهای غیرمنتظره هدایت میکنند.#معرفی_کتاب#کتاب@sapinbox
۷
«هنوز زوده...»
هنوز فرصت هست.هنوز سنم کمه.هنوز وقت دارم.هنوز مونده.بعداً شروع میکنم.فعلاً شرایطش نیست...
این جملهها شاید در ظاهر آرامشبخش باشند، اما گاهی خطرناکترین جملههایی هستند که به خودمان میگوییم.
مشکل این نیست که هنوز وقت داریم؛مشکل از جایی شروع میشود که داشتنِ وقت را با بینهایت بودنِ وقت اشتباه میگیریم.
وقت داشتن، فرصت است؛ نه دلیل عقب انداختن...کامل نبودن، دلیل شروع نکردن نیست؛ چون بسیاری از چیزها فقط در مسیر کامل میشوند.
لازم نیست همین امروز همهچیز را تغییر بدهی.فقط لازم است چیزی را که میدانی باید شروع کنی، دیگر به «بعداً» نسپاری.@sapinbox
هنوز فرصت هست.هنوز سنم کمه.هنوز وقت دارم.هنوز مونده.بعداً شروع میکنم.فعلاً شرایطش نیست...
این جملهها شاید در ظاهر آرامشبخش باشند، اما گاهی خطرناکترین جملههایی هستند که به خودمان میگوییم.
مشکل این نیست که هنوز وقت داریم؛مشکل از جایی شروع میشود که داشتنِ وقت را با بینهایت بودنِ وقت اشتباه میگیریم.
وقت داشتن، فرصت است؛ نه دلیل عقب انداختن...کامل نبودن، دلیل شروع نکردن نیست؛ چون بسیاری از چیزها فقط در مسیر کامل میشوند.
لازم نیست همین امروز همهچیز را تغییر بدهی.فقط لازم است چیزی را که میدانی باید شروع کنی، دیگر به «بعداً» نسپاری.@sapinbox
۷۲