تحویل سال به وقتِ مُـحَـرّم است...
حَوّل قلـُوبَنا بِه بُڪاءُ عَلی الحُسَین...
فرا رسیدن ماه محرم بر رهروان واقعی حضرت اباعبد الله الحسین(ع) تسلیت باد.
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums
حَوّل قلـُوبَنا بِه بُڪاءُ عَلی الحُسَین...
فرا رسیدن ماه محرم بر رهروان واقعی حضرت اباعبد الله الحسین(ع) تسلیت باد.
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۱۴《مگر میتوان حسینی بود و از هزینه حق ترسید؟》
«وقتی محمد حنفیه، امام حسین (ع) را به دور ماندن از معرکه و حفظ جان فراخواند، پاسخی شنید که مرزِ میانِ "*مصلحتِ شخصی*" و "*رسالتِ تاریخی*" را برای همیشه ترسیم کرد: «من برای فساد و ستم قیام نکردم؛ برای احیای سنتِ جدّم برخاستهام.» کربلا، نبردِ تنها نبود؛ تجلیِ انتخابی بود که در آن، یک انسان، برای آرمانِ بشریت، از امنیتِ خویش گذشت.
قرآن کریم، قانونِ ناگزیرِ تاریخ را اینگونه بازگو میکند: «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ».«خدا حال هیچ قومی را دگرگون نخواهد کرد تا زمانی که خود آن قوم حالشان را تغییر دهند».- سوره رعد آیه ۱۱امام حسین (ع) با قیامش، این تغییر را از خویشتن آغاز کرد. نه برای دستیابی به قدرت، که برای بیداریِ وجدانهایِ خفته و اصلاحِ* امتی که سیره نبوی را به فراموشی سپرده بودند.*اینگونه بود که به تعبیر امام خمینی (ره)، محرم و عاشورا، خونبهایِ بقایِ اسلام شد؛ حقیقتی که در نگاهِ رهبر شهیدِ انقلاب نیز، اینچنین متبلور گشته است: همیشه حسینی زندگی کنید و حسینی بمانید! که حسینی بودن را میتوان، ایستادنِ بیتزلزل در برابرِ ظالم، حتی اگر تمامِ جهان در صفِ مخالف باشند؛ تعریف کرد.
عاشورا به ما میآموزد که رستگاری، نه در آغوشِ رفاه، که در شعلههایِ حقیقتخواهی است؛ آنجا که انسان، میانِ «*حقِ پُرهزینه*» و «*باطلِ سهلالوصول*»، قامت به انتخابِ حق میبندد.اکنون، در پسِ قرنها، عاشورا همچنان پرسشگرِ زندگیِ ماست: ما در کدام پیچِ تاریخی، به بهانهٔ سنگینیِ حقیقت، از رسالتِ خویش عقب نشستهایم؟عاشورا، فراخوانی است برایِ همان انتخابِ آگاهانهای که حتی در اوجِ تنهایی ، راهِ حقیقت را گم نمیکند.»
#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله @sarallah_iums
«وقتی محمد حنفیه، امام حسین (ع) را به دور ماندن از معرکه و حفظ جان فراخواند، پاسخی شنید که مرزِ میانِ "*مصلحتِ شخصی*" و "*رسالتِ تاریخی*" را برای همیشه ترسیم کرد: «من برای فساد و ستم قیام نکردم؛ برای احیای سنتِ جدّم برخاستهام.» کربلا، نبردِ تنها نبود؛ تجلیِ انتخابی بود که در آن، یک انسان، برای آرمانِ بشریت، از امنیتِ خویش گذشت.قرآن کریم، قانونِ ناگزیرِ تاریخ را اینگونه بازگو میکند: «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ».«خدا حال هیچ قومی را دگرگون نخواهد کرد تا زمانی که خود آن قوم حالشان را تغییر دهند».- سوره رعد آیه ۱۱امام حسین (ع) با قیامش، این تغییر را از خویشتن آغاز کرد. نه برای دستیابی به قدرت، که برای بیداریِ وجدانهایِ خفته و اصلاحِ* امتی که سیره نبوی را به فراموشی سپرده بودند.*اینگونه بود که به تعبیر امام خمینی (ره)، محرم و عاشورا، خونبهایِ بقایِ اسلام شد؛ حقیقتی که در نگاهِ رهبر شهیدِ انقلاب نیز، اینچنین متبلور گشته است: همیشه حسینی زندگی کنید و حسینی بمانید! که حسینی بودن را میتوان، ایستادنِ بیتزلزل در برابرِ ظالم، حتی اگر تمامِ جهان در صفِ مخالف باشند؛ تعریف کرد.عاشورا به ما میآموزد که رستگاری، نه در آغوشِ رفاه، که در شعلههایِ حقیقتخواهی است؛ آنجا که انسان، میانِ «*حقِ پُرهزینه*» و «*باطلِ سهلالوصول*»، قامت به انتخابِ حق میبندد.اکنون، در پسِ قرنها، عاشورا همچنان پرسشگرِ زندگیِ ماست: ما در کدام پیچِ تاریخی، به بهانهٔ سنگینیِ حقیقت، از رسالتِ خویش عقب نشستهایم؟عاشورا، فراخوانی است برایِ همان انتخابِ آگاهانهای که حتی در اوجِ تنهایی ، راهِ حقیقت را گم نمیکند.»#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۱۰《کربلای امروز ما؛ سکوت، تماشا یا مسئولیت؟》
«سیدجعفر شهیدی در پس از پنجاه سال، معمای کوفه را «*سکوتِ آگاهانه*» میداند؛ مردمی که عافیتطلبی را بر حقانیتِ حسین (ع) ترجیح دادند و با سکوتِ خود، میدان را برای ظلم گشودند؛ چرا که بیطرفی در تاریخ معنا ندارد و سکوت، همداستانی با باطل است.
شهید مطهری نیز در حماسهی حسینی، «*بیتفاوتیِ خواص*» را عاملِ اصلیِ فاجعه میداند؛ کوفیان «*دوستانِ منفعل*» بودند که حق را میشناختند اما تماشا کردند. این فاصله میانِ دانستن و عمل کردن، از ضربهی دشمن ویرانگرتر است؛ باوری که به حرکت درنیاید، نهضت را تهی میکند.
اکنون در #کربلای_امروز_ما، پرسش این است: اگر حقیقتی را دریافتیم، آیا سهمِ ما نظارهگری است؟️آیا امروز از دوستان منفعل جریان حق هستیم؟!
حق، نه فقط در برابرِ دشمنان، که در «*خلاءِ حضورِ دوستان*» زخمی میشود. تاریخ به ما می آموزد؛ تاریخ از ما نمیپرسد چه میدانستیم؛ میپرسد با دانستههایمان چه کردیم.»
#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله @sarallah_iums
«سیدجعفر شهیدی در پس از پنجاه سال، معمای کوفه را «*سکوتِ آگاهانه*» میداند؛ مردمی که عافیتطلبی را بر حقانیتِ حسین (ع) ترجیح دادند و با سکوتِ خود، میدان را برای ظلم گشودند؛ چرا که بیطرفی در تاریخ معنا ندارد و سکوت، همداستانی با باطل است.شهید مطهری نیز در حماسهی حسینی، «*بیتفاوتیِ خواص*» را عاملِ اصلیِ فاجعه میداند؛ کوفیان «*دوستانِ منفعل*» بودند که حق را میشناختند اما تماشا کردند. این فاصله میانِ دانستن و عمل کردن، از ضربهی دشمن ویرانگرتر است؛ باوری که به حرکت درنیاید، نهضت را تهی میکند.اکنون در #کربلای_امروز_ما، پرسش این است: اگر حقیقتی را دریافتیم، آیا سهمِ ما نظارهگری است؟️آیا امروز از دوستان منفعل جریان حق هستیم؟!حق، نه فقط در برابرِ دشمنان، که در «*خلاءِ حضورِ دوستان*» زخمی میشود. تاریخ به ما می آموزد؛ تاریخ از ما نمیپرسد چه میدانستیم؛ میپرسد با دانستههایمان چه کردیم.»#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۵《مگر اشک، برای تغییر نیامده است؟》
اشک بر حسین"علیه السلام"، زبانِ دل است؛ زبانِ دلی که در برابر عظمتِ وفاداری عباس"علیه السلام"، مظلومیت علیاصغر"علیه السلام"، غربت زینب"سلام الله علیها" و تنهاییِ حسین"علیه السلام" تاب نمیآورد.️اما آیا مقصد این اشک، فقط سبک شدنِ ماست؟اگر قرار بود عاشورا تنها چند ساعت اندوه باشد، چرا پس از قرنها هنوز دلها را تکان میدهد؟ چرا هنوز نام حسین"علیه السلام" انسانها را از گوشهوکنار جهان به یک مسیر مشترک فرا میخواند؟
امام صادق(ع) میفرمایند:«کُلُّ الْجَزَعِ وَ الْبُکَاءِ مَکْرُوهٌ سِوَى الْجَزَعِ وَ الْبُکَاءِ عَلَى الْحُسَیْنِ(ع)»«هر بیتابی و گریهای ناپسند است، مگر بیتابی و گریه بر حسین(ع).»این اشک اشکی معمولی نیست. اشکی است که انسان را از بیتفاوتی به مسئولیت میرساند؛ دل را نرم میکند تا حقیقت را بهتر ببیند و برای آن محکمتر بایستد.
حقیقت این است که اشک بر حسین(ع)، پایان راه نیست؛ آغاز راه است.اشکی که ما را نسبت به ظلم بیتفاوت بگذارد، اشکی که در برابر حقیقت، شجاعترمان نکند، اشکی که مسئولیت ما را سنگینتر نکند، هنوز به مقصد عاشورا نرسیده است.
در کربلا، حسین(ع) فقط برای گریستنِ ما نجنگید_؛ آمد تا انسان را از خوابِ* عادت بیدار کند.* آمد تا یادمان بیاورد گاهی باید میان آسایش و حقیقت، یکی را انتخاب کرد. آمد تا به ما بیاموزد که میشود _در اوج تنهایی، بر حق ایستاد.
شهید مطهری میگوید:«گریه بر شهید، شرکت در حماسه او و هماهنگی با روح اوست.»اگر گریه، هماهنگی با روح حسین"علیه السلام" است، باید چیزی از شجاعت، آزادگی، مسئولیتپذیری و حقطلبی او را نیز در ما زنده کند.محرم، مدرسهی اشک است؛ اما اشکی که به بصیرت برسد، به انتخاب برسد، به تغییر برسد.
شاید مهمترین پرسش این روزها این نباشد که چقدر برای حسین"علیه السلام" گریستهایم؛ بلکه این باشد که؛این اشکها، ما را چقدر به حسین"علیه السلام" شبیه کردهاند؟اشکهای من، چه تغییری در زندگیام ایجاد کردهاند؟
#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله @sarallah_iums
اشک بر حسین"علیه السلام"، زبانِ دل است؛ زبانِ دلی که در برابر عظمتِ وفاداری عباس"علیه السلام"، مظلومیت علیاصغر"علیه السلام"، غربت زینب"سلام الله علیها" و تنهاییِ حسین"علیه السلام" تاب نمیآورد.️اما آیا مقصد این اشک، فقط سبک شدنِ ماست؟اگر قرار بود عاشورا تنها چند ساعت اندوه باشد، چرا پس از قرنها هنوز دلها را تکان میدهد؟ چرا هنوز نام حسین"علیه السلام" انسانها را از گوشهوکنار جهان به یک مسیر مشترک فرا میخواند؟امام صادق(ع) میفرمایند:«کُلُّ الْجَزَعِ وَ الْبُکَاءِ مَکْرُوهٌ سِوَى الْجَزَعِ وَ الْبُکَاءِ عَلَى الْحُسَیْنِ(ع)»«هر بیتابی و گریهای ناپسند است، مگر بیتابی و گریه بر حسین(ع).»این اشک اشکی معمولی نیست. اشکی است که انسان را از بیتفاوتی به مسئولیت میرساند؛ دل را نرم میکند تا حقیقت را بهتر ببیند و برای آن محکمتر بایستد.حقیقت این است که اشک بر حسین(ع)، پایان راه نیست؛ آغاز راه است.اشکی که ما را نسبت به ظلم بیتفاوت بگذارد، اشکی که در برابر حقیقت، شجاعترمان نکند، اشکی که مسئولیت ما را سنگینتر نکند، هنوز به مقصد عاشورا نرسیده است. در کربلا، حسین(ع) فقط برای گریستنِ ما نجنگید_؛ آمد تا انسان را از خوابِ* عادت بیدار کند.* آمد تا یادمان بیاورد گاهی باید میان آسایش و حقیقت، یکی را انتخاب کرد. آمد تا به ما بیاموزد که میشود _در اوج تنهایی، بر حق ایستاد.شهید مطهری میگوید:«گریه بر شهید، شرکت در حماسه او و هماهنگی با روح اوست.»اگر گریه، هماهنگی با روح حسین"علیه السلام" است، باید چیزی از شجاعت، آزادگی، مسئولیتپذیری و حقطلبی او را نیز در ما زنده کند.محرم، مدرسهی اشک است؛ اما اشکی که به بصیرت برسد، به انتخاب برسد، به تغییر برسد.شاید مهمترین پرسش این روزها این نباشد که چقدر برای حسین"علیه السلام" گریستهایم؛ بلکه این باشد که؛این اشکها، ما را چقدر به حسین"علیه السلام" شبیه کردهاند؟اشکهای من، چه تغییری در زندگیام ایجاد کردهاند؟#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۶بازارسال شده از
متن کامل پیام رهبر انقلاب اسلامی خطاب به ملت ایران درباره تفاهمنامه رئیسجمهوران ایران و امریکابسم الله الرّحمن الرّحیمملّت پرشور و باوفای ایرانهمانگونه که مطلع شُدید، تفاهمنامهای بین رئیسجمهوران ایران و امریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاشهای زیادی را بهعمل آوردند و البته این رئیسجمهور امریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرمها برای این امر استفاده میکرد.بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیسجمهور محترم بهعنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازهی آن را صادر نمودم. ایشان همچنین تصریح کردهاند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیادهخواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت. از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفتهشده خواهیم بود. امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود. امیدواریم که دعای خیر سرورمان عجّلاللهتعالیفرجهالشّریف انواع نصرتها و فتوحات، برای ملّت باشرف ایران به ارمغان آورد.والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته" />سید مجتبی حسینی خامنهای ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ @rahbar_enghelab_ir《مگر برای بازگشت، دیر میشود؟》
یکی از عجیبترین شخصیتهای عاشورا، حُر بن یزید ریاحی است.همان فرماندهای که راه را بر امام حسین"علیه السلام" بست و کاروان او را به سمت کربلا کشاند.
اما عاشورا فقط داستان آدمهای خوب و بد نیست؛ داستان انسانهایی است که در لحظهای سرنوشتساز، میان ماندن و تغییر کردن انتخاب میکنند.
صبح عاشورا، حر آرام و قرار نداشت.یکی از همراهانش با تعجب گفت: «تو را شجاعترین مرد کوفه میدانستم؛ چرا اینگونه میلرزی؟»حر پاسخی داد که قرنهاست در تاریخ مانده است:«إِنِّي وَاللهِ أُخَيِّرُ نَفْسِي بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، وَاللهِ لَا أَخْتَارُ عَلَى الْجَنَّةِ شَيْئًا وَلَوْ قُطِّعْتُ وَحُرِّقْتُ.»«به خدا سوگند، خود را میان بهشت و جهنم میبینم و چیزی را بر بهشت ترجیح نمیدهم.»امام حسین "علیه السلام" نیز توبه او را پذیرفت و فرمودند: «أَنْتَ الْحُرُّ كَمَا سَمَّتْكَ أُمُّكَ، حُرٌّ فِي الدُّنْيَا وَسَعِيدٌ فِي الْآخِرَةِ» «تو همان آزادهای که مادرت نامت را چنین نهاد؛ در دنیا و آخرت آزادهای.»همین شد که مسیرش را عوض کرد.نه گذشتهاش مانع او شد، نه اشتباهاتش، نه قضاوت مردم.
حر به ما یاد میدهد که فاصله میان جهنم و بهشت، گاهی فقط یک انتخاب است. شاید به همین دلیل است که او از بسیاری از قهرمانان تاریخ به ما نزدیکتر است.او معصوم نبود. فرشته نبود ، یک انسان معمولی بود؛ اما وقتی حقیقت را شناخت، جرئت کرد به سمت آن برگردد.اما سوالی که میتواند امروز مقابل ما باشد،آن است که؛اگر حر توانست برگردد، ما هنوز اسیر کدام بهانهایم؟
#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله @sarallah_iums
یکی از عجیبترین شخصیتهای عاشورا، حُر بن یزید ریاحی است.همان فرماندهای که راه را بر امام حسین"علیه السلام" بست و کاروان او را به سمت کربلا کشاند.اما عاشورا فقط داستان آدمهای خوب و بد نیست؛ داستان انسانهایی است که در لحظهای سرنوشتساز، میان ماندن و تغییر کردن انتخاب میکنند.
صبح عاشورا، حر آرام و قرار نداشت.یکی از همراهانش با تعجب گفت: «تو را شجاعترین مرد کوفه میدانستم؛ چرا اینگونه میلرزی؟»حر پاسخی داد که قرنهاست در تاریخ مانده است:«إِنِّي وَاللهِ أُخَيِّرُ نَفْسِي بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، وَاللهِ لَا أَخْتَارُ عَلَى الْجَنَّةِ شَيْئًا وَلَوْ قُطِّعْتُ وَحُرِّقْتُ.»«به خدا سوگند، خود را میان بهشت و جهنم میبینم و چیزی را بر بهشت ترجیح نمیدهم.»امام حسین "علیه السلام" نیز توبه او را پذیرفت و فرمودند: «أَنْتَ الْحُرُّ كَمَا سَمَّتْكَ أُمُّكَ، حُرٌّ فِي الدُّنْيَا وَسَعِيدٌ فِي الْآخِرَةِ» «تو همان آزادهای که مادرت نامت را چنین نهاد؛ در دنیا و آخرت آزادهای.»همین شد که مسیرش را عوض کرد.نه گذشتهاش مانع او شد، نه اشتباهاتش، نه قضاوت مردم.حر به ما یاد میدهد که فاصله میان جهنم و بهشت، گاهی فقط یک انتخاب است. شاید به همین دلیل است که او از بسیاری از قهرمانان تاریخ به ما نزدیکتر است.او معصوم نبود. فرشته نبود ، یک انسان معمولی بود؛ اما وقتی حقیقت را شناخت، جرئت کرد به سمت آن برگردد.اما سوالی که میتواند امروز مقابل ما باشد،آن است که؛اگر حر توانست برگردد، ما هنوز اسیر کدام بهانهایم؟#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۸بازارسال شده از
#اطلاعیه#هیات_شباب_الصادقین
۱۸دهمین دوره هجرت جهادی خادمین مولا _ اربعین ۱۴۰۵یادبود شهدای جنگ رمضانو طلبه شهید سید علی یوسفیخدمت به زائران اربعین حسینی در مضیف حرم مطهر امیرالمومنین علیه السلام _ نجف اشرف اربعین ۱۴۰۵ در سه دوره اعزام: اول: ۱۹ تا ۲۹ تیر دوم: ۲۸ تیر تا ۶ مرداد سوم: ۵ تا ۱۷ مرداد#ویژه_برادران_۱۹_الی_۵۰_سال
ثبت نام تا ۱۲ تیر ۱۴۰۵تذکر:۱.داشتن پاسپورت با حداقل ۶ ماه اعتبار در هنگام آغاز هجرت الزامی است.۲. ثبت نام در سامانه سماح۳.به پذیرفته شدگان نهایی پیامک ارسال می گردد. پیوند ثبت نام#خادمین_مولا#شهید_وطن
┄┅═✧❁ااا❁✧═┅┄
گروه جهادی تبلیغی صادقین@Jsadeqin بله ایتا اینستاگرامتلگرامبازارسال شده از
اجتماع عظیم عزاداران حسینیهمراه با سخنرانی، مرثیهسرایی، سینهزنی و اقامه نماز جماعتاز اساتید ارجمند، کارکنان گرانقدر و دانشجویان عزیز دعوت میشود با حضور در این اجتماع معنوی، در سوگ حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و یاران وفادارش همنوا شوند. زمان: دوشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت: ۱۰ صبح مسیر حرکت: از محوطه دانشکده پزشکی به سمت مزار شهدای گمنام و مسجد دانشگاه در پایان، میهمان سفره پربرکت حضرت سیدالشهدا(ع) خواهیم بود. بُنْيَانٌ مَرْصُوص رسانه رسمی بسیج جامعه پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
تارنما | 🟢 بله | 🟠 ایتا
همراه با سخنرانی، مرثیهسرایی، سینهزنی و اقامه نماز جماعتاز اساتید ارجمند، کارکنان گرانقدر و دانشجویان عزیز دعوت میشود با حضور در این اجتماع معنوی، در سوگ حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و یاران وفادارش همنوا شوند. زمان: دوشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت: ۱۰ صبح مسیر حرکت: از محوطه دانشکده پزشکی به سمت مزار شهدای گمنام و مسجد دانشگاه در پایان، میهمان سفره پربرکت حضرت سیدالشهدا(ع) خواهیم بود. بُنْيَانٌ مَرْصُوص رسانه رسمی بسیج جامعه پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران تارنما | 🟢 بله | 🟠 ایتا《*مگر حق با تعداد سنجیده میشود؟》*
در روزگار ما همه چیز با عدد سنجیده میشود؛ آدمها را با تعداد دنبالکنندههایشان میسنجیم، اندیشهها را با تعداد لایکهایشان، سیاستها را با تعداد رأیهایشان، خبرها را با تعداد بازدیدهایشان، محبوبیت را با تعداد تحسینکنندگان و ...اما عاشورا، معیار دیگری پیش روی ما میگذارد.وقتی امام حسین"علیه السلام"به سمت کربلا حرکت کرد، بسیاری او را تنها گذاشتند.
بعضیها از ترس، بعضیها به امید حفظ موقعیت و بعضیها چون اکثریت، راه دیگری را انتخاب کردند. اما حسین"علیه السلام" مسیر خود را با تعداد همراهانش تنظیم نکرد.او منتظر نماند تا جمعیت بیشتری به او بپیوندند. منتظر نماند تا شرایط مساعدتر شود. منتظر نماند تا همه تأییدش کنند!زیرا حق، حق است؛ حتی اگر در اقلیت باشد.
شهید مطهری در حماسه حسینی مینویسد:«در راه حق، کمیِ یاران نباید موجب تردید شود؛ همانگونه که زیادیِ اهل باطل، حقانیت آنان را ثابت نمیکند.» کربلا یادآور این حقیقت است که اثرگذاری، همیشه از اکثریت آغاز نمیشود. گاهی یک انتخاب درست، یک ایستادگی صادقانه و یک «نه» گفتن به باطل، مسیری را در تاریخ باز میکند که هزاران نفر بعد از آن قدم برمیدارند.۷۲ نفر در یک بیابان ماندند، اما نامشان قرنها ماندگار شد.در مقابل، هزاران نفر در سپاه باطل بودند؛ اما تاریخ، آنها را نه به خاطر تعدادشان، بلکه به خاطر انتخابشان به یاد میآورد.
شاید یکی از سختترین امتحانهای زندگی این باشد که وقتی همه به سمتی میروند، جرئت کنیم از خودمان بپرسیم:آیا این راه، حق است؟ یا فقط چون همه میروند، من هم میروم؟به راستی ما دنبال حقیقتیم یا دنبال تأیید شدن؟
#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله @sarallah_iums
در روزگار ما همه چیز با عدد سنجیده میشود؛ آدمها را با تعداد دنبالکنندههایشان میسنجیم، اندیشهها را با تعداد لایکهایشان، سیاستها را با تعداد رأیهایشان، خبرها را با تعداد بازدیدهایشان، محبوبیت را با تعداد تحسینکنندگان و ...اما عاشورا، معیار دیگری پیش روی ما میگذارد.وقتی امام حسین"علیه السلام"به سمت کربلا حرکت کرد، بسیاری او را تنها گذاشتند. بعضیها از ترس، بعضیها به امید حفظ موقعیت و بعضیها چون اکثریت، راه دیگری را انتخاب کردند. اما حسین"علیه السلام" مسیر خود را با تعداد همراهانش تنظیم نکرد.او منتظر نماند تا جمعیت بیشتری به او بپیوندند. منتظر نماند تا شرایط مساعدتر شود. منتظر نماند تا همه تأییدش کنند!زیرا حق، حق است؛ حتی اگر در اقلیت باشد.شهید مطهری در حماسه حسینی مینویسد:«در راه حق، کمیِ یاران نباید موجب تردید شود؛ همانگونه که زیادیِ اهل باطل، حقانیت آنان را ثابت نمیکند.»
کربلا یادآور این حقیقت است که اثرگذاری، همیشه از اکثریت آغاز نمیشود. گاهی یک انتخاب درست، یک ایستادگی صادقانه و یک «نه» گفتن به باطل، مسیری را در تاریخ باز میکند که هزاران نفر بعد از آن قدم برمیدارند.۷۲ نفر در یک بیابان ماندند، اما نامشان قرنها ماندگار شد.در مقابل، هزاران نفر در سپاه باطل بودند؛ اما تاریخ، آنها را نه به خاطر تعدادشان، بلکه به خاطر انتخابشان به یاد میآورد.شاید یکی از سختترین امتحانهای زندگی این باشد که وقتی همه به سمتی میروند، جرئت کنیم از خودمان بپرسیم:آیا این راه، حق است؟ یا فقط چون همه میروند، من هم میروم؟به راستی ما دنبال حقیقتیم یا دنبال تأیید شدن؟#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۵《مگر ترس، ما را از حسین جدا میکند؟》
همیشه فاصله میان حق و باطل را دشمنی و کینه پُر نمیکند؛ گاهی این فاصله را ترس پُر میکند.ترس از تنها ماندن، ترس از قضاوت دیگران، ترس از دست دادن موقعیت، ترس از به خطر افتادن آینده، و ترس از هزینهای که ایستادن پای حق دارد.
بسیاری از مردم کوفه، امام حسین"علیه السلام" را میشناختند. نامه نوشته بودند. دعوتش کرده بودند. او را فرزند پیامبر(ص) میدانستند.اما وقتی لحظه انتخاب فرا رسید، بسیاری عقب نشستند.نه چون حق را نمیفهمیدند؛ بلکه چون از هزینههای همراهی با حق میترسیدند.
قرآن کریم درباره این حقیقت میفرماید:«فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ»«از مردم نترسید؛ از من بترسید.»- سوره مائده، آیه ۴۴
گاهی بزرگترین زندان انسان، دیوارهای بیرونی نیست؛ ترسهایی است که در درونش ساخته است.ترس، آرامآرام انسان را قانع میکند که سکوت کند. قانع میکند که صبر کند. قانع میکند که فعلاً کنار بایستد.و همین «*فعلاً*»هاست که گاهی یک عمر ادامه پیدا میکند.
در حماسه حسینی، شهید مطهری از عاشورا به عنوان صحنهای یاد میکند که در آن، انسانها با حقیقت خودشان روبهرو شدند. بعضیها حقیقت را انتخاب کردند و بعضیها ترس را.
کربلا فقط میدان شمشیرها نبود؛ میدان غلبه بر ترسها هم بود.شاید به همین دلیل است که عباس(ع)، حبیب(ع)، زهیر(ع) و یاران حسین(ع) در _تاریخ ماندگار شدند_؛ نه چون نمیترسیدند، بلکه چون اجازه ندادند ترس، تصمیم آخر را بگیرد.امروز هم عاشورا از ما نمیپرسد که در کدام سپاه ایستادهایم؛ میپرسد که؛چه ترسی ما را از انجام آنچه درست میدانیم، بازداشته است؟اگر بسیاری از مردم کوفه از ترس جا ماندند، ترسِ امروزِ من چیست؟
#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله @sarallah_iums
همیشه فاصله میان حق و باطل را دشمنی و کینه پُر نمیکند؛ گاهی این فاصله را ترس پُر میکند.ترس از تنها ماندن، ترس از قضاوت دیگران، ترس از دست دادن موقعیت، ترس از به خطر افتادن آینده، و ترس از هزینهای که ایستادن پای حق دارد. بسیاری از مردم کوفه، امام حسین"علیه السلام" را میشناختند. نامه نوشته بودند. دعوتش کرده بودند. او را فرزند پیامبر(ص) میدانستند.اما وقتی لحظه انتخاب فرا رسید، بسیاری عقب نشستند.نه چون حق را نمیفهمیدند؛ بلکه چون از هزینههای همراهی با حق میترسیدند. قرآن کریم درباره این حقیقت میفرماید:«فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ»«از مردم نترسید؛ از من بترسید.»- سوره مائده، آیه ۴۴ گاهی بزرگترین زندان انسان، دیوارهای بیرونی نیست؛ ترسهایی است که در درونش ساخته است.ترس، آرامآرام انسان را قانع میکند که سکوت کند. قانع میکند که صبر کند. قانع میکند که فعلاً کنار بایستد.و همین «*فعلاً*»هاست که گاهی یک عمر ادامه پیدا میکند. در حماسه حسینی، شهید مطهری از عاشورا به عنوان صحنهای یاد میکند که در آن، انسانها با حقیقت خودشان روبهرو شدند. بعضیها حقیقت را انتخاب کردند و بعضیها ترس را.کربلا فقط میدان شمشیرها نبود؛ میدان غلبه بر ترسها هم بود.شاید به همین دلیل است که عباس(ع)، حبیب(ع)، زهیر(ع) و یاران حسین(ع) در _تاریخ ماندگار شدند_؛ نه چون نمیترسیدند، بلکه چون اجازه ندادند ترس، تصمیم آخر را بگیرد.امروز هم عاشورا از ما نمیپرسد که در کدام سپاه ایستادهایم؛ میپرسد که؛چه ترسی ما را از انجام آنچه درست میدانیم، بازداشته است؟اگر بسیاری از مردم کوفه از ترس جا ماندند، ترسِ امروزِ من چیست؟#کربلای_امروز_ما
هیئت دانشجویی ثارالله
@sarallah_iums۹