نماهنگِ #مردمیدان
" />
شعر: حسن باقری
تهیه کننده و کارگردان:#سیدفخرالدین_موسوی
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
@mostanadsazam 
۷۰۲
۱۳:۳۵
بازارسال شده از عبدالرحیم انصاری | تحلیلگر سیاسی
۸۷
۳:۰۵
به عقیده من، میشود به افزایش قیمت بنزین در شرایط فعلی انتقاد داشت، اما اعتراض نکرد.
میشود به سیاستهای اقتصادیای که کشور را بیشتر گرفتار دلارزدگی کرده انتقاد داشت، اما اجازه نداد این انتقاد تبدیل به التهاب و آشوب شود.
من خودم به بعضی از این تصمیمها نقد دارم و اتفاقاً معتقدم باید دربارهشان حرف زد.جنس این حرف زدن برای من، دلسوزی و هشدار است؛ نه اعتراض به معنای آنکه بخواهد فضای جامعه را ملتهب کند.
رهبری عزیز هم در همین شرایط جنگی تأکید کردهاند که حتی از نقدهای درست و بهجا هم باید پرهیز کرد؛ چون کشور در یک #جنگ_وجودی قرار دارد و دشمن تلاش میکند از هر شکاف و اختلافی استفاده کند.
اینجا یک مرز مهم وجود دارد که نباید آن را گم کنیم:نقد برای اصلاح است، اما اعتراض در شرایط خاص میتواند به بستری برای التهاب تبدیل شود.
به عقیده من، امروز باید هم مسئولان ظرفیت شنیدن نقدهای دلسوزانه را داشته باشند و هم ما مراقب باشیم نقدمان ناخواسته تبدیل به خوراک عملیات روانی دشمن نشود.یک سؤال ساده هم باید همیشه جلوی چشممان باشد:در این شرایط، چه کسی از نقد دلسوزانه ما سود میبرد و چه کسی از تبدیل آن به اعتراض و التهاب؟حواسمان باشد در زمین چه کسی بازی میکنیم؛دوست یا دشمن؟!
۳۸۸
۴:۵۰
به عقیده من، ما امروز در شرایط عادی اقتصادی نیستیم؛ در میانه یک جنگ تمامعیار قرار داریم و طبیعتاً جنگ، هزینه دارد.
اما یک واقعیت دیگر را هم نباید نادیده گرفت؛ در همین شرایط سخت، کشور توانسته چرخه تأمین کالاهای اساسی و نیازهای روزمره مردم را حفظ کند. این یعنی همهچیز فرو نریخته و هنوز ظرفیت مدیریت بحران وجود دارد.
به نظر من، وظیفه مردم در چنین شرایطی قبل از هر چیز حفظ آرامش و اعتماد به مسؤولان کشور است.
این اعتماد به معنای ندیدن مشکلات یا چشم بستن بر ضعفها نیست؛ یعنی باور کنیم در میدان، کسانی مشغول مدیریت شرایطاند و تصمیمات سختی گرفته میشود که شاید همه ابعادش برای ما قابل مشاهده نباشد.
و صدالبته این اعتماد باید دوطرفه باشد؛
قرار نیست مردم تا ابد در فشار بمانند؛ اما برای عبور از یک بحران بزرگ، همراهی، صبر و اعتماد مردم، در کنار مدیریت درست مسؤولان، یک ضرورت است.
این روزها میگذرد؛به شرط آنکه نه جامعه از هم بپاشد و نه امید را به دست خودمان از بین ببریم.شرط عبور از این گلوگاه هم فقط یک چیز است:#اتحادمقدس
۵۲۱
۱۰:۲۸
راستش وقتی خبرهای مربوط به «#علیالطاهر» را دنبال میکنم، به نظرم نباید ماجرا را صرفاً با این جمله خلاصه کرد که «اسرائیل تپه را گرفت».
بله؛ اگر گزارشهای منتشرشده را مبنا قرار بدهیم، اسرائیل در بخشهایی از این ارتفاعات حضور و کنترل عملیاتی پیدا کرده. این را نباید انکار کرد و اتفاقاً به نظرم تحلیل درست، از همین واقعیت شروع میشود، نه از انکار آن.
من چنین برداشتی ندارم.
به نظرم اسرائیل در #علیالطاهر به دنبال چیزی فراتر از چند صد متر زمین است؛ دنبال ایجاد یک موقعیت راهبردی، دیدهبانی و اعمال فشار بیشتر بر محیط اطراف است. اما حفظ یک موقعیت نظامی با به دست آوردنش فرق دارد.
حزبالله سالهاست نشان داده که قدرتش فقط در تصرف زمین خلاصه نمیشود. بخش مهمی از توان آن، در شبکه انسانی، سازماندهی، تجربه میدانی، توان تطبیق و مهمتر از همه در ایجاد هزینه برای اسرائیل است.
از طرف دیگر، برای من مسئله ایران هم از همین زاویه قابل فهم است.
اگر قرار باشد هر بار اسرائیل در یک نقطه پیشروی کرد، فوراً نتیجه بگیریم که «محور مقاومت شکست خورد»، عملاً داریم جنگ را با معیارهای تبلیغاتی دشمن اندازه میگیریم.
من نه میخواهم واقعیتهای سخت میدان را انکار کنم و نه معتقدم باید هر عقبنشینی را با شعار «پیروزی» توجیه کرد.
اما معتقدم یک شکست تاکتیکی را نباید با شکست راهبردی اشتباه گرفت.
#علیالطاهر برای اسرائیل مهم است؛ اما برای من مهمتر از خود تپه، این سؤال است که آیا اسرائیل میتواند از این موقعیت یک دستاورد پایدار بسازد یا نه.
اگر نتواند، آنوقت ممکن است چیزی که امروز در ظاهر یک پیروزی نظامی دیده میشود، در نهایت فقط یک هزینه جدید و یک نقطه درگیرکننده دیگر برای اسرائیل باشد.
نه با هیجانِ شکست دشمن،نه با انکار واقعیت.متاسفانه برخی کانالهای میلیونی ایتا، اخبار را به گونهای از زبان اسرائیل روایت میکنند که خود اسراییل هم شاید نتواند اینگونه پیروزیش را رسانهای کند!
در اخر طبق معمول باید بگویم که جنگ را باید در نتیجه نهایی سنجید، نه در تیتر خبرهای یک روز، یا اخبار و مطالب هیجانی و فاقد اعتبار.
۴۰۵
۱۲:۳۱
اول متن تصویر رو بخونید و بعد پاسخ
خب، ما هم دقیقاً همین را میگفتیم!اگر چون «رویکرد دولت با اندیشههای جلیلی در تضاد است»، پذیرش مسئولیت عقلانی نیست؛ پس ظاهراً مشکل فقط با دولت پزشکیان نیست!
جلیلی اساساً با دولت شهید رئیسی هم زاویه داشت و دعوت او را نپذیرفت. خودش هم صریحاً گفته بود: «اگر دولت کریمهای شکل گرفت، شاید بیایم کمک.»
پس مسئله روشن است؛ هر دولتی که مطابق تعریف آقایان از «دولت کریمه» نباشد، ظاهراً شایسته کمک جلیلی نیست!
و انگار نه انگار که امام شهیدمان فرمود: باید از بن دندان باور کرد که پیروزی و موفقیت رئیسجمهور منتخب در اداره کشور، پیروزی همه ما است.
۳۷۳
۶:۳۳
1_29787019700.mp3
۰۳:۱۳-۴.۴۶ مگابایت
۲۳۶
۱۵:۲۳
بازارسال شده از عبدالرحیم انصاری | تحلیلگر سیاسی
۲۴
۱۵:۲۶
https://virasty.com/Fakher56/1789419975841189890
کاش روزی برسد و محرمانگی بعضی مطالب کنار برود تا بدانیم شهدایی مثل #لطفی_نیاسر چگونه یمن قهرمان امروز را مجهز کردند و انصارالله را آموزش دادند.نظام چه مصیبتی میکشد از بلاگرهای دوزاری که حتی پیروزیهای برادرانمان در یمن را هم (که مرهون ایران است) را بر سر خودمان پتک میکنند!#جمهوری_اسلامی_مظلوم
کاش روزی برسد و محرمانگی بعضی مطالب کنار برود تا بدانیم شهدایی مثل #لطفی_نیاسر چگونه یمن قهرمان امروز را مجهز کردند و انصارالله را آموزش دادند.نظام چه مصیبتی میکشد از بلاگرهای دوزاری که حتی پیروزیهای برادرانمان در یمن را هم (که مرهون ایران است) را بر سر خودمان پتک میکنند!#جمهوری_اسلامی_مظلوم
۲۷۶
۲۱:۰۷
نقد کردن یک مسئول، یک موضوع است؛ اما اینکه هر روز، از صبح تا شب، چنان حرف بزنیم که مخاطب به این نتیجه برسد هیچ چیز درست نیست، هیچ مسئولی قابل اعتماد نیست و هیچ آیندهای وجود ندارد، موضوع دیگری است.
اما یک طرف دیگر ماجرا را هم باید ببینیم؛ خود ما بهعنوان مخاطب.اگر میدانیم یک کانال کارش شده تخریب، بدبین کردن مردم و گرفتن امید از آنها، چرا هنوز آنجا میمانیم؟ چرا دنبال میکنیم؟ چرا بازنشر میکنیم؟ چرا با بازدید و انتشار، به ادامه کارش کمک میکنیم؟گاهی ممکن است صاحب یک تریبون، با حرفهایش امید مردم را بگیرد؛
|يجاهدونفيسبيلاللهولايخافون لومةلائم|
۱۴۳
۱۷:۳۹