5 نفر از ظرفیت این دوره پر شده.این رو نه برای عجله دادنِ الکی،برای این میگم که بدونی خیلی از خانوادهها دقیقاً به این نتیجه رسیدن که:
بچهای که مدام دنبال هیجان و درگیر شدن با گوشیه،
باید یه جای درست براش پیدا کرد…یه جایی که هم دستش درگیر بشه،هم ذهنش،هم حس کنه خودش یه چیزی ساخته.
رباتیک برای خیلی از بچهها دقیقاً همون نقطه شروعه ... اگه شما هم میخواین جز بچه های ترم تاسبتون ما باشین فقط لازمه کلمه <<شروع>> رو ارسال کنین @sazakrobotic۱۷۴۲۱ همهمون یه وقتهایی با خودمون خلوت میکنیم و میگیم:«کاش وقتی بچه بودم، یکی بود دستم رو میگرفت و راه درست رو نشونم میداد…ما مامانباباها خیلی وقتها همهی فکرمون میره سمتِ
خریدنِ بهترین لباس بهترین گوشی یا جدیدترین بازیها برای بچهمونفکر میکنیم اینطوری داریم براش کم نمیذاریم !!!!شما هم اینجوری فکر میکنین ؟
آره نه @Sazakacademy
۵۳۱
بچهها وقتی بزرگ میشن تازه میفهمن دنیا چقدر به مهارت و دستِ پر داشتن نیاز داره.اونجاست که به عقب نگاه میکنن و میگن:«دست مامان و بابام درد نکنه که نذاشتن وقتم تلف بشه و یه مسیر درست رو جلوی پام گذاشتن.»
هدیه واقعی ما به بچهها، وسایلِ گرونقیمت نیست؛ بلکه نشون دادنِ یه مسیرِ درست و آیندهداره.@Sazakacademy
۱۱
توی این ویدیو خیلی ساده درباره همین دغدغه صحبت کردیم. حتماً ببینیدش: امیدواریم که همه بچه هامون بتونن با قرار گرفتن تو مسیر درست آینده ای روشن داشته باشن ... اگه میخواین ما تو این مسیر همراهتون باشیمکلمه << راه >> رو بفرستین تا راهنماییتون کنیم@sazakrobotic
۱۱ خیلی از مامانها وقتی اسم «ترم یک رباتیک» رو میشنون، پیش خودشون میگن:«خب، ترم اول که حتماً کار خاصی نمیکنن… در حد چیدنِ چند تا قطعه روی هم دیگه!» اما واقعیت اینه که اگر بدونید بچهها توی همون ترم اول به چه سطح از ساختن میرسن، کلاً نظرتون عوض میشه.بچهای که تا دیروز فقط بلد بود توی گوشی بازی کنه،توی ترم اول یاد میگیره چطوری با دستهای خودش یه وسیلهی متحرکِ واقعی بسازه!@Sazakacademy۲۱مگه میشه بچهای که هیچی از ساختوساز نمیدونه، توی همون ترم اول ربات بسازه؟ رازش توی سختکردنِ کار نیست؛ توی «قدمبهقدم» جلو رفتنه.
وقتی بچه قطعات فیزیکی رو دستش میگیره:۱. اولش ممکنه چند بار اشتباه کنه و رباتش حرکت نکنه (که اتفاقاً عالیه! یاد میگیره ناامید نشه).۲. بعد خودش با راهنمایی مربی عیبیابی میکنه.۳. و در نهایت وقتی کلید رو میزنه و رباتش راه میفته… اون لحظه لحظهی انفجارِ اعتمادبهنفس بچهست!@Sazakacademy
رازش توی سختکردنِ کار نیست؛ توی «قدمبهقدم» جلو رفتنه.وقتی بچه قطعات فیزیکی رو دستش میگیره:۱. اولش ممکنه چند بار اشتباه کنه و رباتش حرکت نکنه (که اتفاقاً عالیه! یاد میگیره ناامید نشه).۲. بعد خودش با راهنمایی مربی عیبیابی میکنه.۳. و در نهایت وقتی کلید رو میزنه و رباتش راه میفته… اون لحظه لحظهی انفجارِ اعتمادبهنفس بچهست!
@Sazakacademy۲۱
این شما و این هم رباتِ یکی از #بچههای_سازک !سپهر عزیز
وقتی آموزش درست باشه و قطعات استاندارد دست بچه باشه، نتیجهش میشه همین هیجان و خروجیِ واقعی.@Sazakacademy
سپهر عزیز وقتی آموزش درست باشه و قطعات استاندارد دست بچه باشه، نتیجهش میشه همین هیجان و خروجیِ واقعی.@Sazakacademy۳۱
۳۱ارزش واقعی این کار، ساختنِ یه اسباببازی نیست…افتخار واقعی اون لحظهایه که بچهت با هیجان میدوئه میاد سمتت و میگه:«مامان! ببین! خودم اینو ساختم… خودم راهش انداختم!»
حالا به نظرتون این ربات چی بوده ؟ که الان این شده ؟؟
@Sazakacademy
حالا به نظرتون این ربات چی بوده ؟ که الان این شده ؟؟
@Sazakacademy
۱۱
پس حالا میدونین بچه های بعد از یاد گرفتن اصولی رباتیک اولین ربات واقعیشون چیه ... این ویدیو برای شماست ...
مارشال؛ رباتی که فقط از چند تا قطعه شروع شد و حالا رسیده به اینجایی که میبینید 🤍یه ربات بامزه و دوستداشتنی که کمکم جون گرفته و راه افتاده.
اگه شما هم میخواینشبهمون پیام بدین @sazakrobotic
این ویدیو برای شماست ...مارشال؛ رباتی که فقط از چند تا قطعه شروع شد و حالا رسیده به اینجایی که میبینید 🤍
یه ربات بامزه و دوستداشتنی که کمکم جون گرفته و راه افتاده.اگه شما هم میخواینش
بهمون پیام بدین @sazakrobotic۲۱۱