بازارسال شده از مرکز تخصصی سایکوسوماتیک خراسان
از هیاهو تا حضور
یک روز خودشناسی، ذهنآگاهی و رشد فردی در دل طبیعت
اگر دلت میخواهد برای چند ساعت از شلوغیهای ذهن و روزمرگی فاصله بگیری و در کنار طبیعت، به خودت نزدیکتر شوی، این برنامه برای توست.
مکان: حصار طرقبه
زمان: جمعه ۲۶ تیرماه
ساعت: ۶ صبح تا ۱۷ عصر
وسیله نقلیه فراهم شده است
هزینه ثبتنام: ۱,۴۹۰,۰۰۰ تومان
با حضور: دکتر علیرضا گل دکتر رضا شمآبادی
برنامه تور:صبحانه | برنامه آگاهانه آبنوردی | میانوعده | کارگاه روانشناسی مبتنی بر خودآگاهی | ناهار
وسایل مورد نیاز: کفش آبپیمای، کلاه آفتابی، عینک، لباس اضافه در صورت خیس شدن، دفترچه و قلم
در همنوایی با طبیعت، صدای درونت را بشنو؛ یک قدم دورتر از هیاهو، یک نفس نزدیکتر به خویش.
برای ثبتنام و اطلاعات بیشتر: ۰۹۰۳۴۷۰۳۵۳۰ ۰۹۹۲۳۶۷۴۲۷۳ آیدی پیج اینستاگرام:@psychosomatic_clinic
اگر دلت میخواهد برای چند ساعت از شلوغیهای ذهن و روزمرگی فاصله بگیری و در کنار طبیعت، به خودت نزدیکتر شوی، این برنامه برای توست.
در همنوایی با طبیعت، صدای درونت را بشنو؛ یک قدم دورتر از هیاهو، یک نفس نزدیکتر به خویش.
۴۰
۸:۴۴
۴۷۵
۶:۲۰
«والدین کمالگرا»:
بعضی از ما با والدینی بزرگ شدیم که هیچوقت از روی بدخواهی آسیب نزدند؛ اما آنقدر انتقاد کردند، ایراد گرفتند و استانداردهای غیرممکن ساختند که کودک درونمان یاد گرفت هیچوقت کافی نباشد.
«نمره ۱۹؟ چرا ۲۰ نشدی؟»«خوبه، ولی میتونستی بهتر باشی.»«اشتباه نکن، آبرویمان میرود.»
کمکم یک پیام در ذهن کودک حک میشود:«ارزش من به کامل بودنم بستگی دارد.»
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند والدگری انتقادگر و کمالگرا میتواند با افزایش کمالگرایی ناسازگار، اضطراب، شرم، خودانتقادی و کاهش عزتنفس در فرزندان مرتبط باشد.بعضی از کودکان با این باور بزرگ نمیشوند که «میتوانم اشتباه کنم و همچنان دوستداشتنی باشم». آنها یاد میگیرند که برای دیده شدن باید بهتر باشند، برای پذیرفته شدن باید کاملتر باشند و برای ارزشمند بودن باید بیشتر تلاش کنند. سالها بعد، والدین شاید دیگر کنارشان نباشند؛ اما صدای قضاوت و انتقاد هنوز در ذهنشان زندگی میکند.
اما نکته مهم اینجاست:بزرگسالی یعنی یاد بگیریم صدای والدین را از صدای خودمان جدا کنیم.
چند راهکار عملی:
✓ هر بار که از خودتان انتقاد میکنید، بپرسید: «این صدای من است یا صدای والدینم؟»
✓ موفقیتهایتان را بدون اضافه کردن «اما...» ثبت کنید.(«خوب بود، اما...» همان زبان قدیمی انتقاد است.)
✓ به جای کامل بودن، روی کافی بودن تمرکز کنید.رشد از دل تکرار میآید، نه بینقص بودن.
✓ با خودتان همانطور حرف بزنید که با یک دوست عزیز صحبت میکنید؛ نه با یک قاضی سختگیر.
✓ مرزهای روانی بسازید؛ لازم نیست هنوز هم هر انتقاد والدین را حقیقت مطلق بدانید.
شفا زمانی آغاز میشود که بفهمید قرار نیست تمام عمرتان برای گرفتن تأییدی بجنگید که هرگز به اندازه کافی داده نشد.شما برای ارزشمند بودن، نیازی به کامل بودن ندارید.به قول راجرز: پارادوکس عجیب آن است که وقتی خودمان را میپذیریم تغییر میکنیم.
#علیرضا_گل
بعضی از ما با والدینی بزرگ شدیم که هیچوقت از روی بدخواهی آسیب نزدند؛ اما آنقدر انتقاد کردند، ایراد گرفتند و استانداردهای غیرممکن ساختند که کودک درونمان یاد گرفت هیچوقت کافی نباشد.
«نمره ۱۹؟ چرا ۲۰ نشدی؟»«خوبه، ولی میتونستی بهتر باشی.»«اشتباه نکن، آبرویمان میرود.»
کمکم یک پیام در ذهن کودک حک میشود:«ارزش من به کامل بودنم بستگی دارد.»
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند والدگری انتقادگر و کمالگرا میتواند با افزایش کمالگرایی ناسازگار، اضطراب، شرم، خودانتقادی و کاهش عزتنفس در فرزندان مرتبط باشد.بعضی از کودکان با این باور بزرگ نمیشوند که «میتوانم اشتباه کنم و همچنان دوستداشتنی باشم». آنها یاد میگیرند که برای دیده شدن باید بهتر باشند، برای پذیرفته شدن باید کاملتر باشند و برای ارزشمند بودن باید بیشتر تلاش کنند. سالها بعد، والدین شاید دیگر کنارشان نباشند؛ اما صدای قضاوت و انتقاد هنوز در ذهنشان زندگی میکند.
اما نکته مهم اینجاست:بزرگسالی یعنی یاد بگیریم صدای والدین را از صدای خودمان جدا کنیم.
✓ هر بار که از خودتان انتقاد میکنید، بپرسید: «این صدای من است یا صدای والدینم؟»
✓ موفقیتهایتان را بدون اضافه کردن «اما...» ثبت کنید.(«خوب بود، اما...» همان زبان قدیمی انتقاد است.)
✓ به جای کامل بودن، روی کافی بودن تمرکز کنید.رشد از دل تکرار میآید، نه بینقص بودن.
✓ با خودتان همانطور حرف بزنید که با یک دوست عزیز صحبت میکنید؛ نه با یک قاضی سختگیر.
✓ مرزهای روانی بسازید؛ لازم نیست هنوز هم هر انتقاد والدین را حقیقت مطلق بدانید.
۷۶۷
۶:۲۰
«مسکنهای دردمند؛ شفادهنده زخمی»:
خبر درگذشت فرزند اروین یالوم، بسیاری از ما روانشناسان را اندوهگین کرد.این متن، نه تحلیلی درباره آن رخداد است و نه ادعایی درباره علت آن. هیچیک از ما از واقعیت زندگی یک انسان، آنقدر نمیدانیم که بتوانیم درباره رنج یا تصمیمهایش داوری کنیم. این خبر، تنها بهانهای شد تا درباره موضوعی بنویسم که سالهاست در سکوت، در اتاقهای درمان جریان دارد؛ رنجِ درمانگران.سالهاست جامعه، روانشناس را انسانی میبیند که انگار باید از درد مصون باشد؛ کسی که نباید مضطرب گردد، نباید افسرده شود، نباید در سوگ فرو برود، نباید از هم بپاشد، نباید طلاق بگیرد، نباید شبهایی را تجربه کند که دیگر توان ادامه دادن ندارد.اما حقیقت، انسانیتر از این خیال است.
ما هر روز، ساعتها در برابر رنج انسانها مینشینیم. شاهد سوگ هستیم، شاهد تروما، خشونت، خیانت، ناامیدی، افکار خودکشی، شرم، تنهایی و درماندگی. ما تنها به داستانها گوش نمیدهیم؛ با دستگاه عصبی خود آنها را دریافت میکنیم. بخشی از آن دردها، ناخواسته در جان ما تهنشین میشود. به همین دلیل است که درمانگری، فقط یک شغل نیست؛ نوعی زیستن در مجاورت دائمی رنج انسان است.
نیچه نوشته بود:«آن کس که با هیولاها میجنگد، باید مراقب باشد که خود، هیولا نشود.»شاید بتوان این جمله را چنین نیز خواند: آنکه هر روز به اعماق تاریک روان انسان سفر میکند، باید مراقب باشد که در این تاریکی، نور درون خودش را از دست ندهد.
شاید لازم باشد یک باور قدیمی را برای همیشه کنار بگذاریم:روانشناس بودن، به معنای آسیبناپذیر بودن نیست.دانش روانشناسی، درد را از زندگی حذف نمیکند. آگاهی، مصونیت نمیآورد. هیچ مدرکی، هیچ پروانه اشتغالی و هیچ سالی از تجربه، انسان را از افسردگی، سوگ، اضطراب، شکست، تنهایی یا فرسودگی معاف نمیکند.اتفاقاً گاهی ما آسیبپذیرتریم؛ زیرا ابزار کارمان، ذهن و روان خودمان است. ما هر روز با جانمان کار میکنیم. سرمایه حرفه ما، سلامت روان ماست.
به همین دلیل، خودمراقبتی برای درمانگر، یک توصیه لوکس یا شعاری اینستاگرامی نیست؛ یک مسئولیت اخلاقی است. درمانگری که برای خودش درمان نمیگیرد، استراحت نمیکند، سوگواری نمیکند، مرزهایش را حفظ نمیکند و اجازه نمیدهد کسی او را نیز ببیند، دیر یا زود چیزی را از دست خواهد داد؛ نه فقط کیفیت درمان، بلکه بخشی از خودش را.
شاید شجاعانهترین لحظه زندگی یک درمانگر، زمانی نباشد که به مراجعش میگوید «کمک خواستن نشانه ضعف نیست»؛ بلکه زمانی باشد که خودش، همین جمله را باور کند و روی صندلی مراجع بنشیند.بیایید به اندازه مراجعانمان، مراقب خودمان هم باشیم. زیرا هیچ درمانگری، از درونِ روانِ فرسوده، نمیتواند پناهگاه امن دیگری باشد.
دکتر علیرضا گل
خبر درگذشت فرزند اروین یالوم، بسیاری از ما روانشناسان را اندوهگین کرد.این متن، نه تحلیلی درباره آن رخداد است و نه ادعایی درباره علت آن. هیچیک از ما از واقعیت زندگی یک انسان، آنقدر نمیدانیم که بتوانیم درباره رنج یا تصمیمهایش داوری کنیم. این خبر، تنها بهانهای شد تا درباره موضوعی بنویسم که سالهاست در سکوت، در اتاقهای درمان جریان دارد؛ رنجِ درمانگران.سالهاست جامعه، روانشناس را انسانی میبیند که انگار باید از درد مصون باشد؛ کسی که نباید مضطرب گردد، نباید افسرده شود، نباید در سوگ فرو برود، نباید از هم بپاشد، نباید طلاق بگیرد، نباید شبهایی را تجربه کند که دیگر توان ادامه دادن ندارد.اما حقیقت، انسانیتر از این خیال است.
ما هر روز، ساعتها در برابر رنج انسانها مینشینیم. شاهد سوگ هستیم، شاهد تروما، خشونت، خیانت، ناامیدی، افکار خودکشی، شرم، تنهایی و درماندگی. ما تنها به داستانها گوش نمیدهیم؛ با دستگاه عصبی خود آنها را دریافت میکنیم. بخشی از آن دردها، ناخواسته در جان ما تهنشین میشود. به همین دلیل است که درمانگری، فقط یک شغل نیست؛ نوعی زیستن در مجاورت دائمی رنج انسان است.
نیچه نوشته بود:«آن کس که با هیولاها میجنگد، باید مراقب باشد که خود، هیولا نشود.»شاید بتوان این جمله را چنین نیز خواند: آنکه هر روز به اعماق تاریک روان انسان سفر میکند، باید مراقب باشد که در این تاریکی، نور درون خودش را از دست ندهد.
شاید لازم باشد یک باور قدیمی را برای همیشه کنار بگذاریم:روانشناس بودن، به معنای آسیبناپذیر بودن نیست.دانش روانشناسی، درد را از زندگی حذف نمیکند. آگاهی، مصونیت نمیآورد. هیچ مدرکی، هیچ پروانه اشتغالی و هیچ سالی از تجربه، انسان را از افسردگی، سوگ، اضطراب، شکست، تنهایی یا فرسودگی معاف نمیکند.اتفاقاً گاهی ما آسیبپذیرتریم؛ زیرا ابزار کارمان، ذهن و روان خودمان است. ما هر روز با جانمان کار میکنیم. سرمایه حرفه ما، سلامت روان ماست.
به همین دلیل، خودمراقبتی برای درمانگر، یک توصیه لوکس یا شعاری اینستاگرامی نیست؛ یک مسئولیت اخلاقی است. درمانگری که برای خودش درمان نمیگیرد، استراحت نمیکند، سوگواری نمیکند، مرزهایش را حفظ نمیکند و اجازه نمیدهد کسی او را نیز ببیند، دیر یا زود چیزی را از دست خواهد داد؛ نه فقط کیفیت درمان، بلکه بخشی از خودش را.
شاید شجاعانهترین لحظه زندگی یک درمانگر، زمانی نباشد که به مراجعش میگوید «کمک خواستن نشانه ضعف نیست»؛ بلکه زمانی باشد که خودش، همین جمله را باور کند و روی صندلی مراجع بنشیند.بیایید به اندازه مراجعانمان، مراقب خودمان هم باشیم. زیرا هیچ درمانگری، از درونِ روانِ فرسوده، نمیتواند پناهگاه امن دیگری باشد.
۷۲۰
۳:۳۷
کارگاه به دلیل تغییر زمان امتحانات، یک هفته به تعویق افتاد.
تاریخ جدید دوره: ۳۰ تیر ماه
تاریخ جدید دوره: ۳۰ تیر ماه
۵۸۴
۲۲:۳۷
کارگاه «رواندرمانی بدنی»(رویکرد سایکوسوماتیک)
{مقدماتی و پیشرفته}برای روانشناسان و متخصصین
حضوری (مشهد)، آنلاین و آفلاین
سرفصلهای دوره:
مبانی و اصول رواندرمانی بدنی.نقش بدن در پردازش هیجانات و تروما.کار با تروما و روشهای ورود ایمن به خاطرات تروماتیک.تمرینهای حرکتی و بدنی در رواندرمانی.زمینگیری (Grounding) و تماس با بدن.بازآفرینی حس عاملیت و کنترل.تمرینات روایت گری و معنا بخشی.ابزارها و تکنیکهای بین فردی.تنظیم رابطه درمانی از طریق بدن.طراحی پروتکلهای روان درمانی بدنی.تمرینات ارتعاشی، جنبشی.برنامه درمان اختلالات پوستی، تنفسی و سایر بیماریها با منشاء سایکوسوماتیک.پروتکل رواندرمانی بدنی برای اضطراب و افسردگی.
تاریخ: ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۴، ۲۵، ۲۶ شهریور (سهشنبه، چهارشنبه، پنجشنبه)ساعت: ۱۴:۳۰ تا ۱۹:۳۰۳۰ ساعت
مدرس: دکتر علیرضا گل فوق دکتری پزشکی روانتنی و رواندرمانی.سوپروایزر مرکز تخصصی سایکوسوماتیک خراسان.
ارائه مدرک معتبر
پرداخت اقساطی
منتخبین دوره امکان همکاری با مرکز تخصصی سایکوسوماتیک خراسان را خواهند داشت.
اطلاعات بیشتر و ثبتنام:
09399813245
{مقدماتی و پیشرفته}برای روانشناسان و متخصصین
حضوری (مشهد)، آنلاین و آفلاین
مبانی و اصول رواندرمانی بدنی.نقش بدن در پردازش هیجانات و تروما.کار با تروما و روشهای ورود ایمن به خاطرات تروماتیک.تمرینهای حرکتی و بدنی در رواندرمانی.زمینگیری (Grounding) و تماس با بدن.بازآفرینی حس عاملیت و کنترل.تمرینات روایت گری و معنا بخشی.ابزارها و تکنیکهای بین فردی.تنظیم رابطه درمانی از طریق بدن.طراحی پروتکلهای روان درمانی بدنی.تمرینات ارتعاشی، جنبشی.برنامه درمان اختلالات پوستی، تنفسی و سایر بیماریها با منشاء سایکوسوماتیک.پروتکل رواندرمانی بدنی برای اضطراب و افسردگی.
09399813245
۶۰۱
۲۳:۱۷
بازارسال شده از مرکز تخصصی سایکوسوماتیک خراسان
مسیر حرفهای شدن در علوم اعصاب کاربردی از اینجا شروع میشود! 

آیا میخواهید به دنیای شگفتانگیز مغز قدم بگذارید و یکی از مدرنترین روشهای درمانی را بیاموزید؟ مرکز تخصصی سایکوسوماتیک برگزار میکند:
دوره مقدماتی نوروفیدبکبه صورت آنلاین و حضوری در مشهد(ظرفیت حضوری محدود)
مدرس: دکتر مسعود نصرتآبادی(پژوهشگر و مدرس پروازی برجسته نوروساینس کاربردی، پدر نوروفیدبک کشور)
مزایای ویژه دوره:
ارائه گواهی معتبر پس از اتمام دوره
امکان همکاری با مرکز برای نفرات برگزیده
نمایش عملی پروتکلها و کار با مراجع
زمان برگزاری: ۷ و ۸ مرداد ماه
سرمایهگذاری شما:در مرکز ما:
شرکت حضوری: ۵,۰۰۰,۰۰۰ تومان
شرکت آنلاین: ۳,۵۰۰,۰۰۰ تومان
فرصت استثنایی: این دوره در تهران با قیمت ۶,۸۰۰,۰۰۰ تومان برگزار می شود
(*با شرایط ویژه پرداخت اقساطی و تخفیف گروهی* )
ظرفیت بخش حضوری بسیار محدود است!
ظرفیت باقی مانده در بخش حضوری: ۹نفر
برای ثبتنام و کسب اطلاعات بیشتر:
تماس با: 09034703530
پیام به: Psychosomatic_clinic1
سایت:
https://psychosomatic.ir/neurofeedback-introductory-workshop-mashhad/
https://ble.ir/Psychosomatic_clinic
آیا میخواهید به دنیای شگفتانگیز مغز قدم بگذارید و یکی از مدرنترین روشهای درمانی را بیاموزید؟ مرکز تخصصی سایکوسوماتیک برگزار میکند:
(*با شرایط ویژه پرداخت اقساطی و تخفیف گروهی* )
ظرفیت باقی مانده در بخش حضوری: ۹نفر
سایت:
https://ble.ir/Psychosomatic_clinic
۳۵
۱۶:۳۱
۶۰۲
۱۹:۲۳
دوره جدید سوپرویژنی
شروع دوره: اوایل مهر
شروع دوره: اوایل مهر
۳۹۳
۹:۳۲
۱۴۶
۲۱:۲۸