S
مصاحبهٔ اختصاصی سیدرضا حسینی، رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با SDBtv:فلسفه میز خدمت در باغ کتاب؛ ایجاد گفتمان بین نخبگان و مردم/ المپیاد، زیستِ پژوهشمحور است نه تکبعدیبه گزارش واحد خبری صدا، دوربین، باشگاه، رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، گفت که نخبگان میتوانند بدون واسطه با مردم صحبت کنند، امید و اعتماد را به جامعه بازگردانند و مسائل مردم را به مسئولان منتقل کنند. وی همچنین تأکید کرد که المپیاد یک زیست علمی عمیق و پژوهشمحور است و با زیست کنکوری تفاوت بنیادین دارد.
سید رضا حسینی در پاسخ به این سؤال که چرا میز خدمت باشگاه در باغ کتاب و غرفه اینجا ایجاد شده و فلسفه وجودی این غرفه چیست، اظهار کرد: یکی از جاهایی که یک نقطه کانکشن خوب بین جامعه و حاکمیت است، بچههای نخبه هستند. نخبگان میتوانند هم زبان دو طرف را برای همدیگر ترجمه کنند، هم بدون واسطه مسائل مردم را به مسئولین دولت برسانند، و هم آن سختیهایی که در فضای واقعی کارهای دولتی وجود دارد را به مردم برسانند.
وی تصریح کرد: این که یک نخبه بیاید با مردم صحبت کند درباره کشورش، درباره توانمندیهایی که کشور دارد، درباره آینده روشنی که وجود دارد، طبیعتاً مردم حس بهتری میگیرند، امیدوارتر میشوند، اعتماد بیشتری دارند تا یکی مثل من که در مقام مسئولیت قرار میگیرد درباره این موارد صحبت کند. این به خاطر آن اعتمادی است که در جامعه نسبت به نخبگان وجود دارد.
دلیل انتخاب باغ کتاب
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به انتخاب باغ کتاب به عنوان محل استقرار غرفه گفت: به خاطر همین، بچههای نخبه المپیادی تلاش کردند یک غرفهای را در باغ کتاب ایجاد کنند. باغ کتاب جایی است که «پیور مردم» (خالص مردم) در آن وجود دارند و نمونه خیلی خوبی از آن چیزی که در جامعه است، در آنجا تردد میکنند. هدف این است که بدون واسطه با مردم صحبت کنند، درباره توانمندیهای کشور با آنها بحث کنند، درباره آیندهای که کشور میتواند در آن قرار داشته باشد، آن امیدواری را به مردم بدهند.
حسینی افزود: مردم اگر سؤالی دارند، میتوانند با این قشر خاص که مورد اعتمادشان هم هستند، مسائل و مشکلاتشان را مطرح کنند و این بچهها پاسخهایشان را بدهند. فلسفه وجودی این غرفه، ایجاد گفتمان بین آینده کشور (که این نخبگان هستند) و وضعیت فعلی (که مردم هستند) میباشد.
اهداف استقرار میز خدمت در فضای عمومی
وی در تشریح اهداف این اقدام، سه محور را برشمرد:
۱. اینکه دوستان با غرفه این بچههای المپیاد آشنا شوند.۲. مردم بدانند که مسئولین و وزارت آموزش و پرورش پای کار هستند و پاسخگو هستند.۳. مردم بدانند که مسئولین بین مردم هستند؛ یعنی مسئولین در جاهای دست نیافتنی و کنج اتاقهای برجهای چند طبقه نیستند، همه در همین فضا زیست میکنند. این چالشهایی که مردم دارند را مسئولین هم دارند و بین مردم هستند؛ چه برای پاسخگویی به مشکلات، چه برای منتقل کردن مواردی که در ذهن مردم هست، چه برای ایجاد یک گفتمان دوطرفه.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۲
سید رضا حسینی، رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان:میزان مطالعه یک المپیادی و مقایسه با کتابخوانها
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، المپیاد را یک سبک زندگی علمی و ارزشمند و عمیق شمرد و اظهار کرد که یک تفاوتی که المپیاد با سایر شیوههای ورود به دانشگاه دارد این است که حد و مرز ندارد.
حسینی در پاسخ به این پرسش که یک المپیادی چقدر باید کتاب غیردرسی بخواند و آیا المپیادیها بیشتر کتابخوانند یا کتابخوانها بیشتر المپیادی میشوند، گفت: المپیاد یک سبک زندگی علمی، ارزشمند و عمیق است و خیلی با پژوهشهایی که در فضای علمی دنیا میشود ارتباط مستقیم دارد. ما احتمالاً به یک پژوهشگر نمیتوانیم بگوییم چقدر باید کتاب بخواند که پژوهشگر شود. هر میزانی که تسلط شما بر موارد علمی قویتر و بیشتر باشد، شما به نتایج عمیقتر و قابل توجهتری میرسید. المپیاد هم همین است.
وی با اشاره به تفاوت بنیادین المپیاد با سایر روشهای ورود به دانشگاه تأکید کرد: یک تفاوتی که المپیاد با سایر شیوههای ورود به دانشگاه دارد این است که حد و مرز ندارد. شما در هر علمی که هستید (ریاضی، فیزیک، نجوم، شیمی) باید تلاش کنید تا جایی که میشود در آن علم عمیق شوید. ممکن است یک نفر در این فضا پنج کتاب بخواند، یک نفر پنجاه کتاب. هر میزان بیشتری از این کتابها (که کتابهای مرجع جهان هستند، نه کتابهای کشور) را مطالعه کند، در این فضا عمیقتر است و راحتتر میتواند با مسائل روبرو شود و در آینده آدم موفقتری خواهد بود.
این عضو باشگاه دانشپژوهان جوان تصریح کرد: هدف المپیاد این است که یک زیست علمی، پژوهشمحور و ارزشمند در بچهها ایجاد کند. هر میزان مشخص و محدودی وجود ندارد. هر میزانی دانشآموز در دنیا کتابهای موجود را بیشتر مطالعه کند، عمیقتر شود و توانمندی خود را بالاتر ببرد، احتمال موفقیتش بیشتر میشود.
حسینی در پاسخ به بخش دوم سؤال گفت: جفتش نسبتاً درسته. اما غالباً چیزی که من میبینم (از مصاحبههایی که با تک تک این بچهها انجام دادیم و فرآیند پژوهشی که داشتیم) این است که بچههای المپیادی تا حدی کتابخوان هستند، ولی آن المپیادی شدن و آن علاقهای که به واسطه المپیاد با یک علم در آنها پیدا میشود، باعث میشود به شدت کتابخوانتر شوند.
وی افزود: بچهای که قبل از المپیاد سالی یکی دو تا کتاب میخواند، در دوران المپیاد سالی بیست تا کتاب علمی سنگین (که خیلیهایشان مراجع سنگین دانشگاهی روز دنیا هستند) میخواند و یکی از ویژگیهایی که در المپیاد تقویت میشود، همین کتابخوان بودن است.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، المپیاد را یک سبک زندگی علمی و ارزشمند و عمیق شمرد و اظهار کرد که یک تفاوتی که المپیاد با سایر شیوههای ورود به دانشگاه دارد این است که حد و مرز ندارد.
حسینی در پاسخ به این پرسش که یک المپیادی چقدر باید کتاب غیردرسی بخواند و آیا المپیادیها بیشتر کتابخوانند یا کتابخوانها بیشتر المپیادی میشوند، گفت: المپیاد یک سبک زندگی علمی، ارزشمند و عمیق است و خیلی با پژوهشهایی که در فضای علمی دنیا میشود ارتباط مستقیم دارد. ما احتمالاً به یک پژوهشگر نمیتوانیم بگوییم چقدر باید کتاب بخواند که پژوهشگر شود. هر میزانی که تسلط شما بر موارد علمی قویتر و بیشتر باشد، شما به نتایج عمیقتر و قابل توجهتری میرسید. المپیاد هم همین است.
وی با اشاره به تفاوت بنیادین المپیاد با سایر روشهای ورود به دانشگاه تأکید کرد: یک تفاوتی که المپیاد با سایر شیوههای ورود به دانشگاه دارد این است که حد و مرز ندارد. شما در هر علمی که هستید (ریاضی، فیزیک، نجوم، شیمی) باید تلاش کنید تا جایی که میشود در آن علم عمیق شوید. ممکن است یک نفر در این فضا پنج کتاب بخواند، یک نفر پنجاه کتاب. هر میزان بیشتری از این کتابها (که کتابهای مرجع جهان هستند، نه کتابهای کشور) را مطالعه کند، در این فضا عمیقتر است و راحتتر میتواند با مسائل روبرو شود و در آینده آدم موفقتری خواهد بود.
این عضو باشگاه دانشپژوهان جوان تصریح کرد: هدف المپیاد این است که یک زیست علمی، پژوهشمحور و ارزشمند در بچهها ایجاد کند. هر میزان مشخص و محدودی وجود ندارد. هر میزانی دانشآموز در دنیا کتابهای موجود را بیشتر مطالعه کند، عمیقتر شود و توانمندی خود را بالاتر ببرد، احتمال موفقیتش بیشتر میشود.
حسینی در پاسخ به بخش دوم سؤال گفت: جفتش نسبتاً درسته. اما غالباً چیزی که من میبینم (از مصاحبههایی که با تک تک این بچهها انجام دادیم و فرآیند پژوهشی که داشتیم) این است که بچههای المپیادی تا حدی کتابخوان هستند، ولی آن المپیادی شدن و آن علاقهای که به واسطه المپیاد با یک علم در آنها پیدا میشود، باعث میشود به شدت کتابخوانتر شوند.
وی افزود: بچهای که قبل از المپیاد سالی یکی دو تا کتاب میخواند، در دوران المپیاد سالی بیست تا کتاب علمی سنگین (که خیلیهایشان مراجع سنگین دانشگاهی روز دنیا هستند) میخواند و یکی از ویژگیهایی که در المپیاد تقویت میشود، همین کتابخوان بودن است.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۱
سید رضا حسینی، رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان: آیا المپیادیها تکبعدی هستند؟
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، بیان کرد که المپیادیها تجربیاتی دارند که بعضیهایشان اصلاً مختص خودشان است. شاید خیلی از آدمهای دیگر لازم باشد یک زیست طولانیمدت دیگری داشته باشند.
سیدرضا حسینی؛ رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان در پاسخ به این پرسش که آیا المپیادیها تکبعدی هستند و فقط بلدند جواب سوالات خودشان را بدهند، گفت: این بچهها را میتوانید ببینید؛ همینهایی که الان اینجا آمدهاند در کف میدان هستند و دارند بیواسطه با مردم عادی صحبت میکنند. این نشان میدهد که احتمالاً این بچهها تکبعدی نیستند.
حسینی با مقایسه زیست المپیادی با زیست کنکوری خاطرنشان کرد: زیستی که بچههای المپیاد دیدهاند به خاطر ابعاد مختلفی که دارد، طبیعتاً با زیستی که بچههای سایر شیوههای ورود به دانشگاه (مثل کنکوریها) دارند خیلی متفاوت است. بچه کنکوری محصول تعدادی کتب مشخص و سبک تست زنی است (اگر یک سوال در یک دقیقه حل نشد، برود سوال بعدی)، ولی در فضای المپیاد، زیست این شکلی نیست. زیست المپیاد، زیست پژوهشمحور است: کنترلشان با خودشان است، توانایی ارتباطشان با بقیه، دنیا را دیدن (المپیادیهای جهان)، ارتباط با کشورهای دیگر، و تجربههای آزمایشگاهی.
وی تأکید کرد: المپیادیها تجربیاتی دارند که بعضیهایشان اصلاً مختص خودشان است. شاید خیلی از آدمهای دیگر لازم باشد یک زیست طولانیمدت دیگری داشته باشند (مثلاً چهل-پنجاه ساله بشوند) تا بتوانند بسیاری از این موارد را درک کنند. به صورت کلی، من با این جمله که المپیادیها تکبعدی هستند موافق نیستم. همین بچههایی که میبینید همه معلم شدهاند، که نشان میدهد حد خوبی از آن چارچوبها فراتر رفتهاند.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، بیان کرد که المپیادیها تجربیاتی دارند که بعضیهایشان اصلاً مختص خودشان است. شاید خیلی از آدمهای دیگر لازم باشد یک زیست طولانیمدت دیگری داشته باشند.
سیدرضا حسینی؛ رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان در پاسخ به این پرسش که آیا المپیادیها تکبعدی هستند و فقط بلدند جواب سوالات خودشان را بدهند، گفت: این بچهها را میتوانید ببینید؛ همینهایی که الان اینجا آمدهاند در کف میدان هستند و دارند بیواسطه با مردم عادی صحبت میکنند. این نشان میدهد که احتمالاً این بچهها تکبعدی نیستند.
حسینی با مقایسه زیست المپیادی با زیست کنکوری خاطرنشان کرد: زیستی که بچههای المپیاد دیدهاند به خاطر ابعاد مختلفی که دارد، طبیعتاً با زیستی که بچههای سایر شیوههای ورود به دانشگاه (مثل کنکوریها) دارند خیلی متفاوت است. بچه کنکوری محصول تعدادی کتب مشخص و سبک تست زنی است (اگر یک سوال در یک دقیقه حل نشد، برود سوال بعدی)، ولی در فضای المپیاد، زیست این شکلی نیست. زیست المپیاد، زیست پژوهشمحور است: کنترلشان با خودشان است، توانایی ارتباطشان با بقیه، دنیا را دیدن (المپیادیهای جهان)، ارتباط با کشورهای دیگر، و تجربههای آزمایشگاهی.
وی تأکید کرد: المپیادیها تجربیاتی دارند که بعضیهایشان اصلاً مختص خودشان است. شاید خیلی از آدمهای دیگر لازم باشد یک زیست طولانیمدت دیگری داشته باشند (مثلاً چهل-پنجاه ساله بشوند) تا بتوانند بسیاری از این موارد را درک کنند. به صورت کلی، من با این جمله که المپیادیها تکبعدی هستند موافق نیستم. همین بچههایی که میبینید همه معلم شدهاند، که نشان میدهد حد خوبی از آن چارچوبها فراتر رفتهاند.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۱۱
سید رضا حسینی، رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان: کتاب امید و آینده ایران
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، در پاسخ به این سؤال که اگر المپیاد ایران یک کتاب بود، اسم این کتاب چه بود، اظهار کرد که نام کتاب المپیاد ایران امید و آینده ایران است.
کتابهای مورد علاقه المپیادیهاسید رضا حسینی؛ رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان در پاسخ به این پرسش که المپیادیها چه جور کتابهایی را بیشتر میخوانند (در فضای المپیاد و خارج از المپیاد)، گفت: در فضای المپیاد (فضای علمی) که مشخص است؛ غالباً کتابهای عمیقی که در دنیا الان در سطح یک قرار دارند. مثلاً اگر کسی المپیاد ریاضی است، کتابهای روز ریاضی دنیا را میبیند. المپیاد فیزیک، کتابهای پایهای و روز فیزیک دنیا را میخواند.
وی در خصوص کتابهای خارج از فضای المپیاد افزود: در فضای عمومی (خارج از المپیاد)، غالباً تلاش میکنند کتابهایی را بخوانند که به تفکر بیشتری نیاز دارد، آنها را به فکر وادار میکند. غالباً از اینکه کتابهایی بخوانند که «استریت فوروارد» (یکراست و سرراست) باشد اجتناب میکنند. مثلاً اگر قرار است رمانی بخوانند، رمانهایی را انتخاب میکنند که صرفاً یک قضیه را شفاف بدون هیچ فضای معماگونه بیان نکرده باشد؛ رمانهایی که مخاطب را وادار به تامل و تفکر کند، جاهایی برای ابهام داشته باشد که خودشان با آن ذهنشان تلاش کنند آن را رفع کنند.
اگر المپیاد ایران یک کتاب بود، اسم این کتاب چه بود؟
حسینی در پاسخ به این سؤال که اگر المپیاد ایران یک کتاب بود، اسم این کتاب چه بود، گفت: امید و آینده ایران.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با اشاره به فلسفه تشکیل میز خدمت باشگاه در باغ کتاب، در پاسخ به این سؤال که اگر المپیاد ایران یک کتاب بود، اسم این کتاب چه بود، اظهار کرد که نام کتاب المپیاد ایران امید و آینده ایران است.
کتابهای مورد علاقه المپیادیهاسید رضا حسینی؛ رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان در پاسخ به این پرسش که المپیادیها چه جور کتابهایی را بیشتر میخوانند (در فضای المپیاد و خارج از المپیاد)، گفت: در فضای المپیاد (فضای علمی) که مشخص است؛ غالباً کتابهای عمیقی که در دنیا الان در سطح یک قرار دارند. مثلاً اگر کسی المپیاد ریاضی است، کتابهای روز ریاضی دنیا را میبیند. المپیاد فیزیک، کتابهای پایهای و روز فیزیک دنیا را میخواند.
وی در خصوص کتابهای خارج از فضای المپیاد افزود: در فضای عمومی (خارج از المپیاد)، غالباً تلاش میکنند کتابهایی را بخوانند که به تفکر بیشتری نیاز دارد، آنها را به فکر وادار میکند. غالباً از اینکه کتابهایی بخوانند که «استریت فوروارد» (یکراست و سرراست) باشد اجتناب میکنند. مثلاً اگر قرار است رمانی بخوانند، رمانهایی را انتخاب میکنند که صرفاً یک قضیه را شفاف بدون هیچ فضای معماگونه بیان نکرده باشد؛ رمانهایی که مخاطب را وادار به تامل و تفکر کند، جاهایی برای ابهام داشته باشد که خودشان با آن ذهنشان تلاش کنند آن را رفع کنند.
اگر المپیاد ایران یک کتاب بود، اسم این کتاب چه بود؟
حسینی در پاسخ به این سؤال که اگر المپیاد ایران یک کتاب بود، اسم این کتاب چه بود، گفت: امید و آینده ایران.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۱صدرا دشتی- پارت ۱.mp3
۰۳:۰۱-۵.۵۴ مگابایت
صدرا دشتی: تلگرام همیشه بستر اصلی کسبوکارهای المپیادی بوده استصدرا دشتی، مدیر عامل استارتآپ خانه اندیشهسازان سبز: ما فعالیت آموزشی خود را با ساختار یک استارتآپ آغاز کردیم؛ واقعاً از صفر و بر پایه اینترنت و شبکههای اجتماعی.
وی افزود: در سال کرونا، اقبال به سمت کسبوکارهای مجازی و آموزش آنلاین بیشتر شد و شبکههای اجتماعی پررنگتر گردیدند. ما دقیقاً در همین دوران با استفاده از تلگرام و اینستاگرام کارمان را شروع کردیم.
پروژه الیگو و همکاری با باشگاه دانشپژوهان جوان
دشتی درباره سابقه فعالیتهای خود در حوزه محتوا گفت: حدود یک یا دو سال قبل، پروژهای با نام «الیگو» را با باشگاه دانشپژوهان جوان داشتیم؛ مجموعهای از پادکستها با گفتوگوی المپیادیهای سابق که در کانال الیگو (متعلق به باشگاه) پخش شد.
وی افزود: بعد از آن پروژه، ایده استفاده از یوتیوب را هم عملی کردیم و ویدئوهای گفتوگو با نخبگان و المپیادیها را در کانال یوتیوب منتشر ساختیم. این کار خیلی جواب داد؛ مخاطبان علاقه زیادی داشتند که یک یا دو ساعت پای صحبت دو المپیادی بنشینند و دغدغههایشان را بشنوند. پیش از آن نیز پادکستهای صوتی منتشر میشد، اما در قالب ویدئو در یوتیوب، استقبال بسیار زیادی شد. در حال حاضر کانال یوتیوب ما ۲۱ هزار دنبالکننده دارد.
بسترهای فعالیت
دشتی با اشاره به سه پلتفرم اصلی جذب مخاطب افزود: ما فعالیت خود را از سه طریق پیش میبردیم: تلگرام برای اطلاعرسانی، یوتیوب برای آشنایی بچهها با فضای المپیاد، و اینستاگرام برای جذب مخاطب جدید (به دلیل الگوریتم مناسب و سیستم شایستهسالاری که محتوای خوب را برجسته میکند). سایت ما نیز محلی برای ارائه ویدئوهای آموزشی بود.
وی در تشریح بسترهای فعالیت خود گفت: تلگرام همیشه بستر اصلی کسبوکارهای المپیادی بوده است. تعداد زیادی کسبوکار کوچک توسط دانشپژوهان المپیادی (حتی مدالآوران تازه) ایجاد شده که برخی به درآمدزایی نیز رسیدهاند. در آن زمان که ما شروع کردیم، اینستاگرام هم بسیار پررونق بود و تقریباً جزو اولین کسانی بودیم که فعالیت جدی در اینستاگرام را آغاز کردیم.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۹۲صدرا دشتی- پارت ۲.mp3
۰۱:۵۳-۳.۴۷ مگابایت
صدرا دشتی: پلتفرمهای داخلی پاسخگوی نیاز ما به عنوان تولیدکننده محتوا نیستند و تجربه کاربری خوبی ندارندمدیرعامل خانه اندیشهسازان سبز با اشاره به فیلترینگ شبکههای اجتماعی گفت: تمام این پلتفرمها یکییکی فیلتر شدند. ما بخش بزرگی از مخاطبان مستعد خود را از دست دادهایم؛ افرادی که میتوانستند وارد مسیر المپیاد شوند، شاید مدال بیاورند و برای کشور افتخارآفرینی کنند. پلتفرمهای داخلی پاسخگوی نیاز ما به عنوان تولیدکننده محتوا نیستند و تجربه کاربری خوبی ندارند.
وی افزود: تحریمها نیز مزید بر علت شده است. مثلاً اگر گوگل ما را تحریم نکرده بود، میتوانستیم تمام کلاسهای خود را با Google Classroom برگزار کنیم. دیسکورد هم فضای خوبی بود که مدام دسترسیهایش محدود میشود. حتی Google Meet برای برگزاری کلاس طراحی نشده و جذابیت کافی ندارد. البته این روزها مجبور به مهاجرت به پلتفرمهای داخلی مثل بله و آپارات شدهایم.
وضعیت فعلی و قطعی اینترنت
دشتی با اشاره به مشکلات ناشی از قطعی اینترنت در سه، چهار ماه اخیر گفت: الان سه، چهار ماه است که اینترنت پایدار و مناسبی نداریم و مجبوریم در پلتفرمهای داخلی کار کنیم. در بله همان عملکرد تلگرام را داریم و در آپارات محتوای یوتیوبی خود را منتشر میکنیم تا مردم با فضای المپیادها آشنا شوند، اما محدودیتها بسیار زیاد است.
وی محدودیتهای پلتفرمهای داخلی را چنین تشریح کرد: الگوریتمهایشان مربوط به سه سال پیش است، اما طرز فکر مردم تغییر کرده. تولیدکنندگان محتوا بخشی از قابلیتهای خود را از دست دادهاند و سیستم بازدید بر اساس شایستهسالاری محتوا نیست. کسبوکارهای بزرگ با ابزارهای غیراستاندارد تبلیغاتی میتوانند از این ضعف سوءاستفاده کنند. منبع درآمدی یوتیوب کاملاً قطع شده است. دیگر محتوای خوب لزوماً بیشتر دیده نمیشود و برای دیده شدن باید هزینه تبلیغات پرداخت کرد.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۱۰۱۱صدرا دشتی- پارت ۳.mp3
۰۰:۵۱-۱.۵۸ مگابایت
مدیرعامل خانه اندیشهسازان سبز: اگر وضعیت اینترنت به این شکل بماند، تعداد زیادی از کسبوکارهای المپیادی به سوی ورشکستگی میروندمدیرعامل خانه اندیشهسازان سبز با اشاره به مشکلات مالی افزود: ما مجبوریم از صفر دوباره مخاطبانمان را جذب کنیم. الان فصل بهار است؛ فصلی که هیچ سرمایهای به المپیاد تزریق نمیشود و فروشی نداریم (چون همه منتظر تاریخ مرحله دوم هستند که به دلیل جنگ نامشخص است). هزینهها روزبهروز بیشتر و درآمدها کمتر میشود.
آینده المپیاد با وضعیت اینترنت (وصل یا قطع)
دشتی در پاسخ به این پرسش که آینده المپیاد با وضعیت فعلی اینترنت چگونه خواهد بود، گفت: به دلیل کوچک بودن فضای المپیاد، کسبوکارهای این حوزه کوچک هستند. اگر اینترنت همچنان قطع بماند، این کسبوکارها به سمت ورشکستگی میروند و المپیاد به پدیدهای محدود به برخی مدارس خاص تهران و افراد مرفه تبدیل میشود. یعنی تنها کسانی که پول دارند و میتوانند کلاس خصوصی بگیرند، به المپیاد دسترسی خواهند داشت.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۹۱صدرا دشتی- پارت ۴.mp3
۰۳:۰۳-۵.۶ مگابایت
مدیرعامل خانه اندیشهسازان سبز تصریح کرد: عدالت آموزشی در فضای المپیاد با قطعی اینترنت در حال تهدید شدن استصدرا دشتی افزود: یک نکته غمانگیز این است که ما مخاطبانی از خارج از کشور داشتیم که الان حتی نمیتوانند پیام بدهند و بگویند پول دادهاند اما به سایت متصل نمیشوند.اما اگر اینترنت وصل شود، اتفاقات بسیار خوبی میافتد و حداقل اندوختهای که سالها زحمت کشیدهایم، بازمیگردد.
مدیرعامل خانه اندیشهسازان سبز تصریح کرد: اگر همزمان با وصل شدن اینترنت، فیلترینگ نیز برداشته شود، رونقی نسبی در کسبوکارها خواهیم دید. در حالت ایدهآل، هم اینترنت وصل شود و هم فیلترینگ برداشته گردد.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۱۰۲صدرا دشتی- پارت ۵.mp3
۰۲:۱۹-۴.۲۵ مگابایت
دشتی: به رغم چالش های موجود در راه کسب و کارهای المپیادی انگیزه ادامه مسیر همچنان وجود دارددشتی در پاسخ به این سؤال که آیا دوباره این مسیر را انتخاب میکرد، با قاطعیت گفت: قطعاً بازمیگردم و تکتک کارهایی که کردم را تکرار میکنم. این مسیر با تمام چالشهایش عشق من بود. من از کودکی آرزوی معلم شدن داشتم. دلیل اینکه به سمت المپیاد رفتم این بود که در مدرسه معلمهای جوانی دیدم و فهمیدم آنها المپیادی هستند. گفتم پس ما هم برویم المپیاد تا زودتر معلم شویم.
وی تأکید کرد: معلمی و این کاری که راه انداختم، بدون توجه به مسائل مالی، عشق من بوده. صد درصد همین مسیر را میآیم و به تکامل مشابهی میرسم. البته اشتباهاتی داشتم که شاید اصلاح کنم، اما حتماً همین کار را ادامه میدهم. چون در تکتک لحظات این کسبوکار، آن حس شیرین المپیاد را دارم؛ حس اینکه یک چالش پیش رو دارم و باید آن را حل کنم.
دشتی خاطرنشان کرد: کسبوکارهای المپیادی در فضای بسیار کوچک و محدودی فعالیت میکنند و چالشهای سختی دارند، اما حل این چالشها واقعاً لذتبخش است و شبیه به فضای خود المپیاد میباشد. هر گام از مسیر المپیاد و سپس کسبوکار المپیادی، برای من لذتبخش بوده است.
| صدا، دوربین، باشگاه |رسانهٔ مدالآوران المپیادهای علمی ایران@yscgradتلویزیون (بتا): @SDBtv
۹۴۱