فرض کن فردا صبح وارد یه شرکت میشی...مدیر یه پوشه اسناد میذاره جلوت و میگه:
«فاکتورهای خرید و فروش اینجاست،
اینم چکها و گردش بانک...
از امروز کار حسابداری با تو.»
حسابداری خوندی
شاید سپیدار هم آموزش دیدی
ولی همون لحظه یه سؤال میاد توی ذهنت:
«خب... الان اولین کاری که باید انجام بدم چیه؟»
شاید سپیدار هم آموزش دیدی
ولی همون لحظه یه سؤال میاد توی ذهنت:
«خب... الان اولین کاری که باید انجام بدم چیه؟»
این دقیقاً یکی از جاهاییه که تفاوت بین:«آموزش دیدن»و «آمادهی کار بودن» خودش رو نشون میده.چون توی محیط واقعی کار کسی بهت نمیگه:
«برو منوی تأمینکنندگان»
«این گزینه رو انتخاب کن»
«حالا این گزارش رو بگیر»
یه مسئله واقعی میذارن جلوت و انتظار دارن بدونی:
از کجا شروع کنی
چی ثبت کنی
چی رو کنترل کنی
و آخرش چه گزارشی بگیری
«برو منوی تأمینکنندگان» «این گزینه رو انتخاب کن» «حالا این گزارش رو بگیر»یه مسئله واقعی میذارن جلوت و انتظار دارن بدونی:
از کجا شروع کنی چی ثبت کنی چی رو کنترل کنی و آخرش چه گزارشی بگیری شهریور برای حسابدارا یه ماه معمولی نیست...یه طرف کارهای روزمره شرکت: فاکتورها بانک و چکها مانده مشتری و تأمینکننده انبار و گزارشهایه طرف هم کارهای پایان مهلتها:
اظهارنامه دفاتر تجاری/الکترونیکی کنترل و تطبیق اطلاعاتبعد وسط این همه کار فقط به مانیتور نگاه میکنی و میگی:
«*من الان دقیقاً کدومو جمع کنم؟*
»اگه این روزا تو هم همین وضعی،
کنوقتی کارها زیاد میشه، اشتباه اینه که مستقیم بری سراغ ارسال نهایی. قبلش برای خودت یه چکلیست کنترل داشته باش: ثبتهای نرمافزار کامل شده؟ خرید و فروشها کنترل شده؟ بانک، دریافت و پرداخت و مانده طرفحسابها بررسی شده؟ مغایرتهای مهم مشخص شده؟ اطلاعاتی که قراره مبنای اظهارنامه باشه کنترل شده؟ اطلاعات موردنیاز دفاتر تجاری/الکترونیکی آماده و بررسی شده؟
ارسال، مرحله آخر کاره؛ کنترل اطلاعات قبل از ارسال مهمتره.
قبلش برای خودت یه چکلیست کنترل داشته باش: ثبتهای نرمافزار کامل شده؟ خرید و فروشها کنترل شده؟ بانک، دریافت و پرداخت و مانده طرفحسابها بررسی شده؟ مغایرتهای مهم مشخص شده؟ اطلاعاتی که قراره مبنای اظهارنامه باشه کنترل شده؟ اطلاعات موردنیاز دفاتر تجاری/الکترونیکی آماده و بررسی شده؟ ارسال، مرحله آخر کاره؛ کنترل اطلاعات قبل از ارسال مهمتره. مشکل اصلی خیلیها «کمبود آموزش» نیست!یه سؤال از اونایی که آموزش سپیدار دیدن:
تا حالا شده موقع دیدن آموزش با خودت بگی:
«آره، این که راحته؛ کامل یاد گرفتم!» اما چند روز بعد، وقتی خواستی همون عملیات رو بدون دیدن آموزش انجام بدی، یهو بگی:
«صبر کن... از کجا باید شروع میکردم؟»━━━━━━━━━━━━━━
این اتفاق خیلی مهمه.چون موقع دیدن آموزش، وقتی مراحل جلوی چشممونه، همهچیز برامون آشنا به نظر میرسه...
و ممکنه این «آشنا بودن» رو با بلد بودن اشتباه بگیریم.
اما محیط کار فرق داره.
اونجا کسی آموزش رو کنار دستت باز نمیکنه و نمیگه:
«حالا این گزینه رو بزن، بعد برو این قسمت.»
اونجا باید خودت تصمیم بگیری قدم بعدی چیه.
یک تست واقعی از خودت بگیر!فرض کن امروز این اطلاعات رو تحویلت دادن:
🧾 چند فاکتور خرید و فروش
گردش حساب بانکی چند فقره چک مانده مشتریها و تأمینکنندههاو مدیر بهت میگه:
«اینها رو ثبت و کنترل کن و در آخر، نتیجه رو بهم گزارش بده.»اما این بار... آموزش سپیدار هم کنارت باز نیست!
━━━━━━━━━━━━━━
حالا فقط ۳ سؤال از خودت بپرس:
❶ میدونم از کدوم عملیات شروع کنم؟
❷ میدونم هر کدوم رو کجای سیستم و با چه ترتیبی ثبت کنم؟
❸ بعد از ثبت، میدونم چه گزارشهایی بگیرم تا مطمئن بشم کارم درسته؟
━━━━━━━━━━━━━━
اگر در یکی از این سه مرحله گیر کردی، لزوماً معنیش این نیست که سپیدار بلد نیستی.
ممکنه فاصله اصلی دقیقاً اینجا باشه:
آموزش زیاد دیدی، اما کم تمرین کردی. فرمولی که من برای یادگیری عملی دوست دارم:آموزش ← تمرین ← اشتباه ← بررسی ← اصلاح ← تکرار
نتیجه = مهارت تمرین امروزاز امروز بعد از دیدن هر آموزش سپیدار، این کار رو انجام بده:
① آموزش رو ببند.
② بدون کمک مدرس، همون عملیات رو از ابتدا خودت انجام بده.
اما یه مرحله مهم دیگه هم اضافه کن
فقط ثبت نکن!بعد از ثبت از خودت بپرس:
«از کجا بفهمم کاری که انجام دادم درسته؟چه گزارشی باید کنترل کنم؟»━━━━━━━━━━━━━━
این دقیقاً همون چیزیه که آموزش رو از:«دیدن» ← به ← «توانایی انجام دادن»
تبدیل میکنه.
من هم یه سناریوی تمرینی از چند عملیات واقعی سپیدار آماده کردم که میتونی باهاش خودتو محک بزنی.
اگه میخوایش، فقط برام بنویس:
«تمرین»تا سناریو رو برات بفرستم.
@sepidaracademysamira_admin۲