-5685023792914489600_607115122747987.mp3
۰۷:۰۹-۶.۸۳ مگابایت
از خون جوانان وطن لاله دمیدهاز ماتم سرو قدشان، سرو خمیده...
سیما بینا
۲۱۴
۱۰:۱۹
۲۱۴
۱۰:۱۹
-658776065370349821_607177496384890.mp3
۰۹:۴۴-۹.۱۹ مگابایت
از خون جوانان وطن لاله دمیدهاز ماتم سرو قدشان، سرو خمیده...
پریسا
۲۱۶
۱۰:۲۰
۲۱۵
۱۰:۲۰
-3598330897601192192_607262872295951.mp3
۰۵:۳۲-۵.۳۵ مگابایت
از خون جوانان وطن لاله دمیدهاز ماتم سرو قدشان، سرو خمیده...
الهه
۲۱۹
۱۰:۲۱
۲۱۷
۱۰:۲۱
از خون جوانان وطن لاله دمیده؛ تصنیفی که تاریخ مشروطه را به گوش جان ایرانیان نشاند
وقتی از ادبیات و موسیقی دوره مشروطه حرف میزنیم، نامی که بیدرنگ به ذهن میآید عارف قزوینی است؛ شاعر و تصنیفسرایی که با زبان ساده و آهنگین خود، مفاهیمی چون وطن و آزادی را به میان مردم آورد. در میان آثار او، تصنیف «از خون جوانان وطن لاله دمیده» جایگاه ویژهای دارد؛ نه فقط به این دلیل که یکی از مشهورترین ساختههای اوست، بلکه به این خاطر که روایتی صادقانه از درد و رنج و امید یک ملت در لحظههای حساس تاریخ است.
زمینهای که این تصنیف را زنده کرد
این تصنیف در دوره دوم مجلس شورای ملی و پس از فتح تهران به دست مشروطهخواهان ساخته شد . عارف خود در مقدمه دیوانش نوشته است که این اثر را «به یاد اولین قربانیان آزادی» سروده است . نکته جالب اینجاست که مضمون شعر، اشارهای اسطورهای به داستان سیاوش در شاهنامه دارد؛ جایی که از خون سیاوش، لاله میروید. عارف این تصویر کهن را برداشته و آن را به خون جوانان وطن گره زده است تا بگوید مرگ آنها بیهوده نبوده و از خاک و خونشان، نمادی از زندگی و آزادی سر برآورده است .
سفری در میان اجراها
نخستین اجرای این تصنیف با صدای خود عارف و تنها با همراهی یک سهتار بود، هرچند از آن اجرا نسخه صوتی باقی نمانده است . در سالهای بعد، خوانندگان مختلفی آن را خواندند، اما مشهورترین اجرای این اثر متعلق به محمدرضا شجریان است. اجرای سال ۱۳۵۱ با گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی، و بازخوانی سال ۱۳۵۸ با تنظیم فرامرز پایور و گروه پایور، این تصنیف را به حافظه جمعی نسلهای بعدی پیوند زد . جالب است بدانید که اجرای سال ۱۳۵۸ در تالار رودکی، آخرین اجرای گروه پایور بود و پس از آن، این گروه برای همیشه منحل شد .
چرا این تصنیف هنوز زنده است؟
شاید راز ماندگاری «از خون جوانان وطن لاله دمیده» در این باشد که عارف آن را نه از سر تفنن، بلکه از عمق یک تجربه زیسته سروده است. او در روزهایی که تهران فتح شده بود و شادی مشروطهخواهان را فراگرفته بود، از کنار کشتهشدگان وطن گذشت و این تصنیف را ساخت . همین صداقت است که باعث میشود پس از بیش از یک قرن، همچنان وقتی این شعر و آهنگ را میشنویم، چیزی در درونمان تکان بخورد. این تصنیف فقط یک اثر هنری نیست؛ سندی است از امید و اندوه یک ملت که خواست صدایش را به تاریخ برساند.



وقتی از ادبیات و موسیقی دوره مشروطه حرف میزنیم، نامی که بیدرنگ به ذهن میآید عارف قزوینی است؛ شاعر و تصنیفسرایی که با زبان ساده و آهنگین خود، مفاهیمی چون وطن و آزادی را به میان مردم آورد. در میان آثار او، تصنیف «از خون جوانان وطن لاله دمیده» جایگاه ویژهای دارد؛ نه فقط به این دلیل که یکی از مشهورترین ساختههای اوست، بلکه به این خاطر که روایتی صادقانه از درد و رنج و امید یک ملت در لحظههای حساس تاریخ است.
زمینهای که این تصنیف را زنده کرد
این تصنیف در دوره دوم مجلس شورای ملی و پس از فتح تهران به دست مشروطهخواهان ساخته شد . عارف خود در مقدمه دیوانش نوشته است که این اثر را «به یاد اولین قربانیان آزادی» سروده است . نکته جالب اینجاست که مضمون شعر، اشارهای اسطورهای به داستان سیاوش در شاهنامه دارد؛ جایی که از خون سیاوش، لاله میروید. عارف این تصویر کهن را برداشته و آن را به خون جوانان وطن گره زده است تا بگوید مرگ آنها بیهوده نبوده و از خاک و خونشان، نمادی از زندگی و آزادی سر برآورده است .
سفری در میان اجراها
نخستین اجرای این تصنیف با صدای خود عارف و تنها با همراهی یک سهتار بود، هرچند از آن اجرا نسخه صوتی باقی نمانده است . در سالهای بعد، خوانندگان مختلفی آن را خواندند، اما مشهورترین اجرای این اثر متعلق به محمدرضا شجریان است. اجرای سال ۱۳۵۱ با گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی، و بازخوانی سال ۱۳۵۸ با تنظیم فرامرز پایور و گروه پایور، این تصنیف را به حافظه جمعی نسلهای بعدی پیوند زد . جالب است بدانید که اجرای سال ۱۳۵۸ در تالار رودکی، آخرین اجرای گروه پایور بود و پس از آن، این گروه برای همیشه منحل شد .
چرا این تصنیف هنوز زنده است؟
شاید راز ماندگاری «از خون جوانان وطن لاله دمیده» در این باشد که عارف آن را نه از سر تفنن، بلکه از عمق یک تجربه زیسته سروده است. او در روزهایی که تهران فتح شده بود و شادی مشروطهخواهان را فراگرفته بود، از کنار کشتهشدگان وطن گذشت و این تصنیف را ساخت . همین صداقت است که باعث میشود پس از بیش از یک قرن، همچنان وقتی این شعر و آهنگ را میشنویم، چیزی در درونمان تکان بخورد. این تصنیف فقط یک اثر هنری نیست؛ سندی است از امید و اندوه یک ملت که خواست صدایش را به تاریخ برساند.
۳۳۰
۱۰:۲۳
۳۲۹
۱۰:۲۳
4_5794359556062579062.mp3
۰۸:۵۷-۲۰.۶۵ مگابایت
آواز بر قطعه ضربی
گر آن عیار شهرآشوب روزی حال من پرسد
محمدرضا شجریانآهنگساز: حسین علیزاده
گر آن عیار شهرآشوب روزی حال من پرسد
محمدرضا شجریانآهنگساز: حسین علیزاده
۸۵
۱۷:۵۱
۸۵
۱۷:۵۱