-0028هلدینگ خلیج فارس.pdf
۲۵۱.۱۷ کیلوبایت
قابل توجه اعضا محترمفراخوان 0028 منتشر شد جهت کسب اطلاعات بیشتر در ارتباط با "مشارکت در رویداد ارائه معکوس - هلدینگ خلیج فارس" مطالعه فرمایید.انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایرانhttps://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2Fm
انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایرانhttps://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2Fm
از «تأمین به‌موقع» به «تأمین برای روز مبادا»؛ تغییری که سازندگان ایرانی هم باید جدی بگیرند
یک عبارت در نشست‌های این هفته مدیران بزرگ انرژی جهان بیش از بقیه جلب توجه می‌کند: زنجیره تأمین انرژی باید از مدل Just in Time به Just in Case حرکت کند؛ یعنی دیگر کافی نیست مواد، قطعات و تجهیزات درست در زمانی که لازم‌اند برسند، باید برای زمانی که نمی‌رسند هم برنامه داشت.
این حرف در شرایط امروز بازار انرژی چندان نظری نیست. برنت امروز دوباره از ۱۰۱ دلار در هر بشکه عبور کرده است. هم‌زمان، با وجود اینکه صادرات نفت کشورهای خلیج فارس ـ به‌جز ایران ـ در سپتامبر به حدود ۱۹.۲ میلیون بشکه در روز و ۸۱ درصد سطح پیش از جنگ برگشته، صادرات فرآورده‌های پالایشی هنوز تنها حدود ۶۰ درصد سطح قبل را بازیابی کرده است. یعنی نفت بیشتری حرکت می‌کند، اما گلوگاه زنجیره انرژی هنوز کاملاً باز نشده است. اتفاق مهم‌تر برای ایران در سمت مشتریان نفت دیده می‌شود. پالایشگاه‌های مستقل چین در واکنش به کاهش عرضه ایران، برای محموله‌های اکتبر و نوامبر بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون بشکه نفت عراق و قطر خریداری کرده‌اند. رویترز برآورد کرده صادرات نفت ایران به چین در سپتامبر به حدود ۵۹۰ هزار بشکه در روز رسیده؛ کمترین میزان از ژانویه ۲۰۲۳. این یعنی وقتی مسیر یک تأمین‌کننده مختل می‌شود، خریدار منتظر بازگشت شرایط عادی نمی‌ماند؛ مسیر جایگزین پیدا می‌کند. همین منطق امروز برای کارخانه‌های ما هم مصداق دارد.
در داخل صنعت نفت نیز پیام مشابهی شنیده می‌شود. سرپرست وزارت نفت امروز بر ضرورت هماهنگی کامل زنجیره تولید، انتقال و توزیع گاز برای حفظ پایداری شبکه در ماه‌های سرد تأکید کرده است. اهمیت این موضوع وقتی روشن‌تر می‌شود که طبق گزارش رسمی شانا ، آسیب‌های جنگ حدود ۲۳۰ میلیون مترمکعب در روز از ظرفیت تولید گاز کشور را در مقطعی از مدار خارج کرده بود. برای اعضای استصنا، نتیجه این تحولات نباید صرفاً «نگرانی از آینده» باشد. اتفاقاً اکنون زمان تبدیل تاب‌آوری به یک مزیت صنعتی است.
هر شرکت بهتر است یک بار دیگر فهرست اقلام حیاتی تولید خود را روی میز بگذارد: کدام ماده اولیه یا قطعه فقط از یک مسیر تأمین می‌شود؟ موجودی ایمن آن چند ماه است؟ برای کدام قطعات جایگزین داخلی یا تأمین‌کننده دوم وجود ندارد؟ و اگر حمل یا پرداخت چند هفته متوقف شود، کدام سفارش کارخانه نخستین قربانی خواهد بود؟در بازار جهانی نیز شرکت‌های بزرگ نفتی اکنون درباره توسعه خطوط لوله و مسیرهای صادراتی جایگزین برای دورزدن گلوگاه‌هایی مانند هرمز و باب‌المندب صحبت می‌کنند. بنابراین «مسیر دوم» دیگر هزینه اضافی تلقی نمی‌شود؛ بخشی از امنیت کسب‌وکار شده است. برای سازندگان تجهیزات نفت ایران نیز شاید وقت آن رسیده باشد همین منطق را از مقیاس کشور به مقیاس کارخانه بیاوریم: تأمین‌کننده دوم، مسیر حمل دوم، موجودی ایمن و قطعه جایگزین باید پیش از بحران مشخص شوند، نه در میانه آن.
یک عبارت در نشست‌های این هفته مدیران بزرگ انرژی جهان بیش از بقیه جلب توجه می‌کند: زنجیره تأمین انرژی باید از مدل Just in Time به Just in Case حرکت کند؛ یعنی دیگر کافی نیست مواد، قطعات و تجهیزات درست در زمانی که لازم‌اند برسند، باید برای زمانی که نمی‌رسند هم برنامه داشت.این حرف در شرایط امروز بازار انرژی چندان نظری نیست. برنت امروز دوباره از ۱۰۱ دلار در هر بشکه عبور کرده است. هم‌زمان، با وجود اینکه صادرات نفت کشورهای خلیج فارس ـ به‌جز ایران ـ در سپتامبر به حدود ۱۹.۲ میلیون بشکه در روز و ۸۱ درصد سطح پیش از جنگ برگشته، صادرات فرآورده‌های پالایشی هنوز تنها حدود ۶۰ درصد سطح قبل را بازیابی کرده است. یعنی نفت بیشتری حرکت می‌کند، اما گلوگاه زنجیره انرژی هنوز کاملاً باز نشده است. اتفاق مهم‌تر برای ایران در سمت مشتریان نفت دیده می‌شود. پالایشگاه‌های مستقل چین در واکنش به کاهش عرضه ایران، برای محموله‌های اکتبر و نوامبر بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون بشکه نفت عراق و قطر خریداری کرده‌اند. رویترز برآورد کرده صادرات نفت ایران به چین در سپتامبر به حدود ۵۹۰ هزار بشکه در روز رسیده؛ کمترین میزان از ژانویه ۲۰۲۳. این یعنی وقتی مسیر یک تأمین‌کننده مختل می‌شود، خریدار منتظر بازگشت شرایط عادی نمی‌ماند؛ مسیر جایگزین پیدا می‌کند. همین منطق امروز برای کارخانه‌های ما هم مصداق دارد.در داخل صنعت نفت نیز پیام مشابهی شنیده می‌شود. سرپرست وزارت نفت امروز بر ضرورت هماهنگی کامل زنجیره تولید، انتقال و توزیع گاز برای حفظ پایداری شبکه در ماه‌های سرد تأکید کرده است. اهمیت این موضوع وقتی روشن‌تر می‌شود که طبق گزارش رسمی شانا ، آسیب‌های جنگ حدود ۲۳۰ میلیون مترمکعب در روز از ظرفیت تولید گاز کشور را در مقطعی از مدار خارج کرده بود. برای اعضای استصنا، نتیجه این تحولات نباید صرفاً «نگرانی از آینده» باشد. اتفاقاً اکنون زمان تبدیل تاب‌آوری به یک مزیت صنعتی است.هر شرکت بهتر است یک بار دیگر فهرست اقلام حیاتی تولید خود را روی میز بگذارد: کدام ماده اولیه یا قطعه فقط از یک مسیر تأمین می‌شود؟ موجودی ایمن آن چند ماه است؟ برای کدام قطعات جایگزین داخلی یا تأمین‌کننده دوم وجود ندارد؟ و اگر حمل یا پرداخت چند هفته متوقف شود، کدام سفارش کارخانه نخستین قربانی خواهد بود؟در بازار جهانی نیز شرکت‌های بزرگ نفتی اکنون درباره توسعه خطوط لوله و مسیرهای صادراتی جایگزین برای دورزدن گلوگاه‌هایی مانند هرمز و باب‌المندب صحبت می‌کنند. بنابراین «مسیر دوم» دیگر هزینه اضافی تلقی نمی‌شود؛ بخشی از امنیت کسب‌وکار شده است. برای سازندگان تجهیزات نفت ایران نیز شاید وقت آن رسیده باشد همین منطق را از مقیاس کشور به مقیاس کارخانه بیاوریم: تأمین‌کننده دوم، مسیر حمل دوم، موجودی ایمن و قطعه جایگزین باید پیش از بحران مشخص شوند، نه در میانه آن.
انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2F
ششمین جلسه هیات رئیسه گروه تخصصی تجهیزات برقی و ضد انفجار عصر روز سه شنبه مورخ 1405/07/14 در دبیرخانه انجمن برگزار شد. در این جلسه که با حضور رئیس هیأت مدیره و رئیس ستاد هماهنگی و دبیر انجمن برگزار گردید، اعضا به تبادل نظر در خصوص برگزاری رویداد تخصصی توانمندی‌های گروه تجهیزات برقی- بازسازی آسیب‌های ناشی از جنگ پرداختند و مقرر گردید نتایج در اسرع وقت طی نشست جداگانه ای به اطلاع اعضای گروه تخصصی تجهیزات برقی و ضد انفجار برسد.انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2F
به گزارش روابط عمومی انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران، کارگاه آموزشی «مهندسی پیشگیرانه ریسک‌های قراردادی» صبح امروز چهارشنبه (مورخ 1405/07/15)با استقبال اعضای انجمن، در سالن جلسات استصنا برگزار شد.این کارگاه با هدف افزایش آگاهی شرکت‌های عضو نسبت به ریسک‌های حقوقی و قراردادی و ضرورت شناسایی و مدیریت این ریسک‌ها پیش از بروز اختلافات و تحمیل هزینه‌های حقوقی و مالی برگزار شد.در جریان این دوره، موضوعات مرتبط با پیشگیری از مخاطرات قراردادی، توجه به تعهدات و الزامات حقوقی قراردادها و راهکارهای کاهش ریسک در روابط قراردادی شرکت‌ها مورد بحث و بررسی قرار گرفت و شرکت‌کنندگان نیز مسائل و پرسش‌های خود را در این حوزه مطرح کردند.استقبال اعضا از این کارگاه نشان‌دهنده اهمیت موضوعات حقوقی و قراردادی در فعالیت شرکت‌های سازنده و تأمین‌کننده تجهیزات صنعت نفت و نیاز به برگزاری دوره‌های کاربردی در این حوزه است.استصنا در چارچوب برنامه‌های آموزشی و توانمندسازی اعضا، برگزاری دوره‌ها و کارگاه‌های تخصصی متناسب با نیازهای واقعی شرکت‌های عضو را در دستور کار دارد.انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2Fوقتی زمان از دست می‌رود، تولید هم هزینه می‌دهد
در شرایطی که جهان برای تأمین انرژی، حفظ مسیرهای حمل‌ونقل و جلوگیری از توقف صنایع تلاش می‌کند، شاید وقت آن رسیده باشد که در داخل کشور، نگاه دقیق‌تری به یکی از هزینه‌های پنهان تولید داشته باشیم؛ هزینه تصمیم‌هایی که دیر گرفته می‌شوند.این روزها بخش قابل‌توجهی از فشار بر صنعت، خارج از اختیار تولیدکننده شکل می‌گیرد. نوسانات بازار انرژی، محدودیت‌های تجاری و دشواری تأمین مواد اولیه، واقعیت‌هایی هستند که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. اما در کنار این فشارها، بخشی از مشکلات نیز به فرآیندهایی مربوط می‌شود که امکان اصلاح آنها در داخل کشور وجود دارد.برای کارخانه‌ای که منتظر تخصیص ارز، ترخیص یک قطعه یا تعیین تکلیف یک مجوز است، زمان فقط یک عدد در تقویم نیست. هر روز تأخیر می‌تواند به معنای افزایش هزینه، عقب‌افتادن تحویل سفارش یا از دست رفتن فرصتی تازه باشد.نکته قابل‌توجه این است که در روزهای اخیر، حتی در اظهارات برخی مسئولان صنعتی کشور نیز ضرورت بازنگری در مقررات دست‌وپاگیر و شنیدن صدای بخش خصوصی پیش از تصمیم‌گیری مطرح شده است.این موضوع برای اعضای استصنا اهمیت ویژه‌ای دارد.سازندگان تجهیزات نفت، گاز و پتروشیمی در زنجیره‌ای فعالیت می‌کنند که تأخیر در هر بخش آن می‌تواند بر بخش‌های دیگر اثر بگذارد. توقف تأمین یک قطعه، گاهی فقط مشکل یک کارخانه نیست؛ ممکن است زمان اجرای یک پروژه یا راه‌اندازی یک واحد صنعتی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.در چنین شرایطی، نقش تشکل‌های تخصصی باید فراتر از انتقال عمومی مشکلات باشد. امروز بیش از هر زمان دیگری به تبدیل تجربه‌های پراکنده تولیدکنندگان به مطالبات مشخص، مستند و قابل پیگیری نیاز داریم.برای اعضای انجمن نیز یک اقدام ساده می‌تواند مؤثر باشد: مهم‌ترین مانع اداری یا اجرایی تولید خود را همراه با مدت تأخیر، پیامد آن بر قراردادها و راهکار پیشنهادی ثبت و از مسیر انجمن مطرح کنند.وقتی مشکلات با شواهد روشن و راه‌حل مشخص بیان شوند، امکان پیگیری آنها نیز بیشتر خواهد بود.نباید فراموش کنیم که حفظ تولید، فقط به تأمین سرمایه و مواد اولیه وابسته نیست؛ گاهی برداشتن یک مانع اداری، به‌اندازه تأمین یک تجهیز حیاتی اهمیت دارد.
در شرایطی که جهان برای تأمین انرژی، حفظ مسیرهای حمل‌ونقل و جلوگیری از توقف صنایع تلاش می‌کند، شاید وقت آن رسیده باشد که در داخل کشور، نگاه دقیق‌تری به یکی از هزینه‌های پنهان تولید داشته باشیم؛ هزینه تصمیم‌هایی که دیر گرفته می‌شوند.این روزها بخش قابل‌توجهی از فشار بر صنعت، خارج از اختیار تولیدکننده شکل می‌گیرد. نوسانات بازار انرژی، محدودیت‌های تجاری و دشواری تأمین مواد اولیه، واقعیت‌هایی هستند که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. اما در کنار این فشارها، بخشی از مشکلات نیز به فرآیندهایی مربوط می‌شود که امکان اصلاح آنها در داخل کشور وجود دارد.برای کارخانه‌ای که منتظر تخصیص ارز، ترخیص یک قطعه یا تعیین تکلیف یک مجوز است، زمان فقط یک عدد در تقویم نیست. هر روز تأخیر می‌تواند به معنای افزایش هزینه، عقب‌افتادن تحویل سفارش یا از دست رفتن فرصتی تازه باشد.نکته قابل‌توجه این است که در روزهای اخیر، حتی در اظهارات برخی مسئولان صنعتی کشور نیز ضرورت بازنگری در مقررات دست‌وپاگیر و شنیدن صدای بخش خصوصی پیش از تصمیم‌گیری مطرح شده است.این موضوع برای اعضای استصنا اهمیت ویژه‌ای دارد.سازندگان تجهیزات نفت، گاز و پتروشیمی در زنجیره‌ای فعالیت می‌کنند که تأخیر در هر بخش آن می‌تواند بر بخش‌های دیگر اثر بگذارد. توقف تأمین یک قطعه، گاهی فقط مشکل یک کارخانه نیست؛ ممکن است زمان اجرای یک پروژه یا راه‌اندازی یک واحد صنعتی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.در چنین شرایطی، نقش تشکل‌های تخصصی باید فراتر از انتقال عمومی مشکلات باشد. امروز بیش از هر زمان دیگری به تبدیل تجربه‌های پراکنده تولیدکنندگان به مطالبات مشخص، مستند و قابل پیگیری نیاز داریم.برای اعضای انجمن نیز یک اقدام ساده می‌تواند مؤثر باشد: مهم‌ترین مانع اداری یا اجرایی تولید خود را همراه با مدت تأخیر، پیامد آن بر قراردادها و راهکار پیشنهادی ثبت و از مسیر انجمن مطرح کنند.وقتی مشکلات با شواهد روشن و راه‌حل مشخص بیان شوند، امکان پیگیری آنها نیز بیشتر خواهد بود.نباید فراموش کنیم که حفظ تولید، فقط به تأمین سرمایه و مواد اولیه وابسته نیست؛ گاهی برداشتن یک مانع اداری، به‌اندازه تأمین یک تجهیز حیاتی اهمیت دارد.۱
انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2F۱
امکان بهره‌مندی اعضای استصنا از خدمات مشاوره‌ای رایگان اتاق بازرگانی تهران
به اطلاع اعضای محترم انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران (استصنا) می‌رساند، یکی از خدمات قابل استفاده اتاق بازرگانی تهران، ارائه مشاوره‌های تخصصی رایگان به‌صورت حضوری است که شرکت‌های عضو می‌توانند متناسب با نیازهای حرفه‌ای و مسائل جاری کسب‌وکار خود از آن بهره‌مند شوند.این خدمات با هدف راهنمایی فعالان اقتصادی، پاسخ‌گویی به پرسش‌های تخصصی و کمک به رفع چالش‌های حقوقی، مالی، اداری و تجاری شرکت‌ها ارائه می‌شود.بر اساس فهرست خدمات اعلام‌شده، حوزه‌های مشاوره‌ای اتاق بازرگانی تهران عبارت‌اند از:- مشاوره امور گمرکی- مشاوره امور ارزی و بانکی- مشاوره امور تأمین اجتماعی- مشاوره امور روابط کار- مشاوره امور مالیاتی- مشاوره امور حقوقی- مشاوره امور ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی- مشاوره امور توسعه صادرات و کسب‌وکار- مشاوره امور سرمایه‌گذاری و تأمین مالی- مشاوره امور تجارت الکترونیکی- مشاوره امور انرژی و محیط‌زیست- مشاوره امور کسب‌وکار- مشاوره امور تولید- مشاوره امور مدیریت- مشاوره امور استاندارد- مشاوره امور ثبت سفارش- مشاوره امور حمل‌ونقل و لجستیک بین‌المللی- مشاوره امور اسناد تجاری و بازرگانی بین‌المللی- مشاوره امور مشوق‌ها و حمایت‌های صادراتی- مشاوره امور تنظیم قراردادهای تجاری- مشاوره امور چینبا توجه به تنوع مسائل پیش روی شرکت‌های سازنده تجهیزات صنعت نفت، بهره‌گیری از این خدمات می‌تواند فرصتی برای دریافت راهنمایی تخصصی، کاهش ریسک‌های فعالیت اقتصادی و تسهیل تصمیم‌گیری در موضوعات مختلف باشد.
به اطلاع اعضای محترم انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران (استصنا) می‌رساند، یکی از خدمات قابل استفاده اتاق بازرگانی تهران، ارائه مشاوره‌های تخصصی رایگان به‌صورت حضوری است که شرکت‌های عضو می‌توانند متناسب با نیازهای حرفه‌ای و مسائل جاری کسب‌وکار خود از آن بهره‌مند شوند.این خدمات با هدف راهنمایی فعالان اقتصادی، پاسخ‌گویی به پرسش‌های تخصصی و کمک به رفع چالش‌های حقوقی، مالی، اداری و تجاری شرکت‌ها ارائه می‌شود.بر اساس فهرست خدمات اعلام‌شده، حوزه‌های مشاوره‌ای اتاق بازرگانی تهران عبارت‌اند از:- مشاوره امور گمرکی- مشاوره امور ارزی و بانکی- مشاوره امور تأمین اجتماعی- مشاوره امور روابط کار- مشاوره امور مالیاتی- مشاوره امور حقوقی- مشاوره امور ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی- مشاوره امور توسعه صادرات و کسب‌وکار- مشاوره امور سرمایه‌گذاری و تأمین مالی- مشاوره امور تجارت الکترونیکی- مشاوره امور انرژی و محیط‌زیست- مشاوره امور کسب‌وکار- مشاوره امور تولید- مشاوره امور مدیریت- مشاوره امور استاندارد- مشاوره امور ثبت سفارش- مشاوره امور حمل‌ونقل و لجستیک بین‌المللی- مشاوره امور اسناد تجاری و بازرگانی بین‌المللی- مشاوره امور مشوق‌ها و حمایت‌های صادراتی- مشاوره امور تنظیم قراردادهای تجاری- مشاوره امور چینبا توجه به تنوع مسائل پیش روی شرکت‌های سازنده تجهیزات صنعت نفت، بهره‌گیری از این خدمات می‌تواند فرصتی برای دریافت راهنمایی تخصصی، کاهش ریسک‌های فعالیت اقتصادی و تسهیل تصمیم‌گیری در موضوعات مختلف باشد.فرصت تازه سازندگان؛ بازار تجهیزات را فقط در مجتمع‌های پتروشیمی جست‌وجو نکنیم
وقتی درباره آینده صنعت پتروشیمی صحبت می‌کنیم، معمولاً نگاه‌ها به احداث مجتمع‌های جدید، افزایش ظرفیت تولید و توسعه صادرات معطوف می‌شود. اما در میان تحولات این روزهای صنعت نفت، موضوع مهم دیگری در حال پررنگ‌شدن است؛ موضوعی که می‌تواند مسیر تازه‌ای پیش روی سازندگان تجهیزات قرار دهد.آینده پتروشیمی فقط در داخل مجتمع‌ها رقم نمی‌خورد؛ بخشی از آن به آنچه پیش از ورود خوراک به مجتمع اتفاق می‌افتد، وابسته است.تأکید تازه مدیران صنعت نفت بر تأمین پایدار خوراک، ورود پتروشیمی‌ها به توسعه میدان‌های نفت و گاز و جمع‌آوری گازهای همراه، نشان می‌دهد که توجه به حلقه‌های بالادستی زنجیره تولید جدی‌تر شده است. این تغییر نگاه برای سازندگان تجهیزات نفت ایران اهمیت دارد.
تجهیزات جمع‌آوری و انتقال گاز، کمپرسورها، شیرآلات صنعتی، سامانه‌های کنترل و ابزار دقیق و تجهیزات فرآیندی، همگی می‌توانند در زنجیره تأمین خوراک و افزایش قابلیت اطمینان تولید نقش داشته باشند.در شرایطی که محدودیت منابع مالی، فشار بر صادرات و ضرورت حفظ تولید هم‌زمان وجود دارد، کارفرمایان بیش از گذشته به راهکارهایی نیاز دارند که بتوانند از ظرفیت‌های موجود استفاده مؤثرتری کنند.برای اعضای استصنا، شاید اکنون زمان مناسبی باشد که توانمندی‌های خود را فقط براساس محصول معرفی نکنند، بلکه نشان دهند تجهیزات و خدماتشان دقیقاً کدام مسئله صنعت را حل می‌کند.آیا محصول ما می‌تواند از هدررفت گاز جلوگیری کند؟ آیا در پایداری تأمین خوراک نقش دارد؟ آیا می‌تواند هزینه بهره‌برداری را کاهش دهد یا از توقف یک واحد تولیدی پیشگیری کند؟پاسخ مستند به این پرسش‌ها می‌تواند مبنای گفت‌وگوی مؤثرتری با کارفرمایان باشد.در این مسیر، انجمن نیز می‌تواند با تجمیع توانمندی‌های تخصصی اعضا، زمینه معرفی هدفمند ظرفیت سازندگان داخلی به مجموعه‌های بالادستی نفت و پتروشیمی را فراهم کند.نباید منتظر بمانیم تا فرصت‌ها فقط در قالب یک مناقصه به ما معرفی شوند. شناخت زودهنگام نیازهای صنعت و ارائه راهکار فنی، خود می‌تواند آغاز یک فرصت همکاری باشد.
وقتی درباره آینده صنعت پتروشیمی صحبت می‌کنیم، معمولاً نگاه‌ها به احداث مجتمع‌های جدید، افزایش ظرفیت تولید و توسعه صادرات معطوف می‌شود. اما در میان تحولات این روزهای صنعت نفت، موضوع مهم دیگری در حال پررنگ‌شدن است؛ موضوعی که می‌تواند مسیر تازه‌ای پیش روی سازندگان تجهیزات قرار دهد.آینده پتروشیمی فقط در داخل مجتمع‌ها رقم نمی‌خورد؛ بخشی از آن به آنچه پیش از ورود خوراک به مجتمع اتفاق می‌افتد، وابسته است.تأکید تازه مدیران صنعت نفت بر تأمین پایدار خوراک، ورود پتروشیمی‌ها به توسعه میدان‌های نفت و گاز و جمع‌آوری گازهای همراه، نشان می‌دهد که توجه به حلقه‌های بالادستی زنجیره تولید جدی‌تر شده است. این تغییر نگاه برای سازندگان تجهیزات نفت ایران اهمیت دارد.تجهیزات جمع‌آوری و انتقال گاز، کمپرسورها، شیرآلات صنعتی، سامانه‌های کنترل و ابزار دقیق و تجهیزات فرآیندی، همگی می‌توانند در زنجیره تأمین خوراک و افزایش قابلیت اطمینان تولید نقش داشته باشند.در شرایطی که محدودیت منابع مالی، فشار بر صادرات و ضرورت حفظ تولید هم‌زمان وجود دارد، کارفرمایان بیش از گذشته به راهکارهایی نیاز دارند که بتوانند از ظرفیت‌های موجود استفاده مؤثرتری کنند.برای اعضای استصنا، شاید اکنون زمان مناسبی باشد که توانمندی‌های خود را فقط براساس محصول معرفی نکنند، بلکه نشان دهند تجهیزات و خدماتشان دقیقاً کدام مسئله صنعت را حل می‌کند.آیا محصول ما می‌تواند از هدررفت گاز جلوگیری کند؟ آیا در پایداری تأمین خوراک نقش دارد؟ آیا می‌تواند هزینه بهره‌برداری را کاهش دهد یا از توقف یک واحد تولیدی پیشگیری کند؟پاسخ مستند به این پرسش‌ها می‌تواند مبنای گفت‌وگوی مؤثرتری با کارفرمایان باشد.در این مسیر، انجمن نیز می‌تواند با تجمیع توانمندی‌های تخصصی اعضا، زمینه معرفی هدفمند ظرفیت سازندگان داخلی به مجموعه‌های بالادستی نفت و پتروشیمی را فراهم کند.نباید منتظر بمانیم تا فرصت‌ها فقط در قالب یک مناقصه به ما معرفی شوند. شناخت زودهنگام نیازهای صنعت و ارائه راهکار فنی، خود می‌تواند آغاز یک فرصت همکاری باشد.