🟢https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۶۵
۱۲:۰۵
بازسازی زیرساختهای نفت و پتروشیمی؛ فرصتی برای جهش صنعت تجهیزات
احسان ثقفی، رئیس هیئتمدیره انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران، در گفتوگو با اتاق بازرگانی با اشاره به تأثیر شرایط جنگی بر فعالیت صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، از چالشهای پیشروی سازندگان تجهیزات و ظرفیتهای ایجادشده برای بازسازی و توسعه این صنعت گفت.
جنگ و اختلال در فعالیت پالایشگاهها، پتروشیمیها و تأسیسات نفتی، صنعت تجهیزات نفت را با کاهش سفارشها، اختلال در حملونقل و افت ظرفیت تولید مواجه کرده است؛ بهطوریکه در حال حاضر تنها حدود ۴۰ درصد ظرفیت این صنعت فعال است و حفظ نیروی متخصص و تأمین مواد اولیه از مهمترین چالشهای پیشروی سازندگان به شمار میرود.
در عین حال، بازسازی و نوسازی زیرساختهای نفت و پتروشیمی میتواند زمینهساز افزایش تقاضا برای تجهیزات داخلی و ایجاد فرصتی تازه برای توسعه صنعت ساخت داخل باشد.
متن کامل مصاحبه در سایت انجمن:
sipiem.org/?p=55432
احسان ثقفی، رئیس هیئتمدیره انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران، در گفتوگو با اتاق بازرگانی با اشاره به تأثیر شرایط جنگی بر فعالیت صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، از چالشهای پیشروی سازندگان تجهیزات و ظرفیتهای ایجادشده برای بازسازی و توسعه این صنعت گفت.
در عین حال، بازسازی و نوسازی زیرساختهای نفت و پتروشیمی میتواند زمینهساز افزایش تقاضا برای تجهیزات داخلی و ایجاد فرصتی تازه برای توسعه صنعت ساخت داخل باشد.
۷۴
۱۲:۰۶
🟢https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۹۰
۱۲:۲۴
0019.pdf
۲۴۵.۱۹ کیلوبایت
۸۷
۱۲:۲۵
در روزهای پرریسک، «قابلیت ادامه تولید» مهمتر از همیشه است
خبرهای امروز در ظاهر روایتهای متفاوتی دارند؛ از گفتوگو برای تسهیل عبور کشتیها از تنگه هرمز گرفته تا فشارهای تازه بر تجارت خارجی ایران و ادامه فعالیتهای توسعهای صنعت نفت. اما اگر از زاویه تولید به این اتفاقات نگاه کنیم، همه آنها به یک نقطه مشترک میرسند: شرایط فعالیت صنعت هنوز با ثبات فاصله دارد و بنگاههای تولیدی باید خود را برای یک دوره طولانیتر از عدم قطعیت آماده کنند.گفتوگوهای ایران و عمان درباره ایجاد یک مسیر موقت دریانوردی در تنگه هرمز، در نگاه اول خبر مثبتی است. بازار نفت هم به این خبر واکنش نشان داد و قیمتها کاهش پیدا کرد. اما واقعیت میدانی هنوز با شرایط عادی فاصله دارد؛ روز گذشته تنها پنج کشتی کالایی از تنگه عبور کردهاند، در حالی که میانگین دهروزه ۱۵ فروند بوده است.این فاصله میان «امید به بازشدن مسیر» و «واقعیت موجود» برای صنعت پیام مهمی دارد.
نباید برنامه تولید را بر این فرض بنا کنیم که شرایط بهزودی به گذشته برمیگردد.همزمان، فشارهای اقتصادی علیه ایران نیز گستردهتر شده است. اقدامات تازه آمریکا نزدیک به ۶۰ فرد، شرکت و شناور مرتبط با ایران را هدف قرار داده و دامنه فشار به حوزههای مالی، حملونقل، فناوری و تجارت خارجی کشیده شده است. در کنار آن، کشورهای طرف معامله با ایران نیز با تهدید تحریمهای ثانویه روبهرو شدهاند.برای یک سازنده تجهیزات صنعت نفت، ترجمه این خبرها کاملاً ملموس است.
ممکن است یک تجهیز با دانش فنی ایرانی و در کارخانهای داخل کشور ساخته شود، اما برای تولید آن همچنان به ماده اولیهای خاص، یک جزء تخصصی، ماشینآلات یا ابزاری نیاز داشته باشیم که از خارج تأمین میشود. وقتی مسیر حمل، پرداخت یا تجارت تغییر میکند، همان بخش کوچک میتواند روی زمان تحویل کل تجهیز اثر بگذارد.به همین دلیل، فکر میکنم امروز باید یک قدم از ادبیات معمول «ساخت داخل» جلوتر برویم.
دیگر فقط اینکه چه چیزی را میتوانیم بسازیم کافی نیست؛ باید بدانیم در چه شرایطی و برای چه مدتی میتوانیم ساخت آن را ادامه دهیم.این موضوع از آن جهت اهمیت بیشتری پیدا میکند که نیاز صنعت نفت متوقف نشده است. پروژههای توسعه، نگهداشت، تعمیر و بازسازی همچنان ادامه دارند و استمرار تولید نفت و گاز به جریان مداوم تجهیزات، قطعات و خدمات فنی وابسته است.بنابراین یک تناقض جدی را باید مدیریت کنیم: از یک طرف محیط تجارت و تأمین پرریسکتر شده و از طرف دیگر صنعت نفت همچنان به سازندهای نیاز دارد که بتواند بدون وقفه پاسخگوی نیاز پروژهها باشد.راهحل این مسئله صرفاً افزایش موجودی انبار نیست.باید گلوگاهها را بشناسیم؛ بدانیم کدام مواد اولیه و قطعات هنوز وابستگی خارجی دارند، برای هرکدام چند مسیر تأمین وجود دارد، چه اقلامی برای استمرار فعالیت تأسیسات نفت و گاز حیاتیاند و داخلیسازی کدام بخشها باید در اولویت قرار گیرد.در کنار این مسائل، شرایط خود سازنده نیز نباید فراموش شود. کارخانهای که قرار است در شرایط دشوار پشت صنعت نفت بایستد، به انرژی، سرمایه در گردش، مواد اولیه، نیروی متخصص و وصول بهموقع مطالبات نیاز دارد.به همین دلیل معتقدم حمایت از ساخت داخل امروز معنای وسیعتری پیدا کرده است.خرید از سازنده داخلی یک بخش ماجراست؛ حفظ توان ادامه تولید او بخش مهمتر آن است.شاید تجربه همین ماهها فرصت خوبی باشد تا نگاه ما به زنجیره تأمین صنعت نفت تغییر کند. اگر با کاهش تنش دوباره همه چیز را به روال گذشته برگردانیم، بخشی از تجربهای را که با هزینه زیاد به دست آمده از دست خواهیم داد.اما اگر همین شرایط باعث شود نقاط آسیبپذیر زنجیره تأمین را شناسایی کنیم، برای اقلام حیاتی مسیر جایگزین بسازیم و توان سازندگان داخلی را در نقاط حساس تقویت کنیم، آنوقت از دل یک دوره دشوار، یک ظرفیت ماندگار برای صنعت ایجاد کردهایم.ساخت داخل زمانی به یک مزیت راهبردی تبدیل میشود که در روزهای عادی توان تولید داشته باشد و در روزهای سخت، توان ادامه تولید.
خبرهای امروز در ظاهر روایتهای متفاوتی دارند؛ از گفتوگو برای تسهیل عبور کشتیها از تنگه هرمز گرفته تا فشارهای تازه بر تجارت خارجی ایران و ادامه فعالیتهای توسعهای صنعت نفت. اما اگر از زاویه تولید به این اتفاقات نگاه کنیم، همه آنها به یک نقطه مشترک میرسند: شرایط فعالیت صنعت هنوز با ثبات فاصله دارد و بنگاههای تولیدی باید خود را برای یک دوره طولانیتر از عدم قطعیت آماده کنند.گفتوگوهای ایران و عمان درباره ایجاد یک مسیر موقت دریانوردی در تنگه هرمز، در نگاه اول خبر مثبتی است. بازار نفت هم به این خبر واکنش نشان داد و قیمتها کاهش پیدا کرد. اما واقعیت میدانی هنوز با شرایط عادی فاصله دارد؛ روز گذشته تنها پنج کشتی کالایی از تنگه عبور کردهاند، در حالی که میانگین دهروزه ۱۵ فروند بوده است.این فاصله میان «امید به بازشدن مسیر» و «واقعیت موجود» برای صنعت پیام مهمی دارد.
نباید برنامه تولید را بر این فرض بنا کنیم که شرایط بهزودی به گذشته برمیگردد.همزمان، فشارهای اقتصادی علیه ایران نیز گستردهتر شده است. اقدامات تازه آمریکا نزدیک به ۶۰ فرد، شرکت و شناور مرتبط با ایران را هدف قرار داده و دامنه فشار به حوزههای مالی، حملونقل، فناوری و تجارت خارجی کشیده شده است. در کنار آن، کشورهای طرف معامله با ایران نیز با تهدید تحریمهای ثانویه روبهرو شدهاند.برای یک سازنده تجهیزات صنعت نفت، ترجمه این خبرها کاملاً ملموس است.
ممکن است یک تجهیز با دانش فنی ایرانی و در کارخانهای داخل کشور ساخته شود، اما برای تولید آن همچنان به ماده اولیهای خاص، یک جزء تخصصی، ماشینآلات یا ابزاری نیاز داشته باشیم که از خارج تأمین میشود. وقتی مسیر حمل، پرداخت یا تجارت تغییر میکند، همان بخش کوچک میتواند روی زمان تحویل کل تجهیز اثر بگذارد.به همین دلیل، فکر میکنم امروز باید یک قدم از ادبیات معمول «ساخت داخل» جلوتر برویم.
دیگر فقط اینکه چه چیزی را میتوانیم بسازیم کافی نیست؛ باید بدانیم در چه شرایطی و برای چه مدتی میتوانیم ساخت آن را ادامه دهیم.این موضوع از آن جهت اهمیت بیشتری پیدا میکند که نیاز صنعت نفت متوقف نشده است. پروژههای توسعه، نگهداشت، تعمیر و بازسازی همچنان ادامه دارند و استمرار تولید نفت و گاز به جریان مداوم تجهیزات، قطعات و خدمات فنی وابسته است.بنابراین یک تناقض جدی را باید مدیریت کنیم: از یک طرف محیط تجارت و تأمین پرریسکتر شده و از طرف دیگر صنعت نفت همچنان به سازندهای نیاز دارد که بتواند بدون وقفه پاسخگوی نیاز پروژهها باشد.راهحل این مسئله صرفاً افزایش موجودی انبار نیست.باید گلوگاهها را بشناسیم؛ بدانیم کدام مواد اولیه و قطعات هنوز وابستگی خارجی دارند، برای هرکدام چند مسیر تأمین وجود دارد، چه اقلامی برای استمرار فعالیت تأسیسات نفت و گاز حیاتیاند و داخلیسازی کدام بخشها باید در اولویت قرار گیرد.در کنار این مسائل، شرایط خود سازنده نیز نباید فراموش شود. کارخانهای که قرار است در شرایط دشوار پشت صنعت نفت بایستد، به انرژی، سرمایه در گردش، مواد اولیه، نیروی متخصص و وصول بهموقع مطالبات نیاز دارد.به همین دلیل معتقدم حمایت از ساخت داخل امروز معنای وسیعتری پیدا کرده است.خرید از سازنده داخلی یک بخش ماجراست؛ حفظ توان ادامه تولید او بخش مهمتر آن است.شاید تجربه همین ماهها فرصت خوبی باشد تا نگاه ما به زنجیره تأمین صنعت نفت تغییر کند. اگر با کاهش تنش دوباره همه چیز را به روال گذشته برگردانیم، بخشی از تجربهای را که با هزینه زیاد به دست آمده از دست خواهیم داد.اما اگر همین شرایط باعث شود نقاط آسیبپذیر زنجیره تأمین را شناسایی کنیم، برای اقلام حیاتی مسیر جایگزین بسازیم و توان سازندگان داخلی را در نقاط حساس تقویت کنیم، آنوقت از دل یک دوره دشوار، یک ظرفیت ماندگار برای صنعت ایجاد کردهایم.ساخت داخل زمانی به یک مزیت راهبردی تبدیل میشود که در روزهای عادی توان تولید داشته باشد و در روزهای سخت، توان ادامه تولید.
۷۰
۶:۲۷
🟢https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۸۹
۷:۳۷
🟢https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۴۹
۷:۵۰
https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۵۸
۸:۱۵
🟥 دویست و بیستمین جلسه کمیسیون توسعه بازار استصنا عصر روز دوشنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۶/۰۲ در دبیرخانه انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران برگزار شد.
در این جلسه اعضای کمیسیون ضمن بررسی برنامه های ابلاغی انجمن پیرو نامه هیئت رئیسه، به بحث و تبادل نظر پیرامون شرایط کنونی شرکتها و بررسی راهکارهای مدیریت بحران با توجه به شرایط روز کشور پرداختند.
در ادامه تحلیل و بررسی نقش مطالعات بازار جهت ارائه اطلاعات و فرصت های سفید بازار به اعضای انجمن در دستور کار اعضای کمیسیون قرار گرفت.
انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران
🟢https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
www.sipiem.org🟣https://www.instagram.com/sipiem998?igsh=c2Vobm51b2I1Y2Fm
🟢https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۳۵
۱۲:۰۵
هفته نامه استصنا-شماره یک.pdf
۷۷۶.۳۵ کیلوبایت
https://chat.whatsapp.com/IyKU1IoUhWKHnprk6fMi0Q
۱۵
۱۲:۴۷