وَ سَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا.
درود بیکران بر او:
روزی که به دنیا آمد
و روزی که از دنیا میرود
و روزی که دوباره زنده میشود.
︎بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه @sir_basij
درود بیکران بر او:
روزی که به دنیا آمد
و روزی که از دنیا میرود
و روزی که دوباره زنده میشود.
۱۱۹
۲۱:۳۱
بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
14050418_پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی بهمناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران.pdf
۱۵۰.۳۸ کیلوبایت
۱
۱۰:۳۹
بازارسال شده از آقا میگفتن ...!
۱
۹:۵۰
بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
۴
۱۶:۱۳
ننگ بر آنکه خواسته شمر به ما کمک کند...
ارتش تروریستی آمریکا بامداد ۲۳ تیر ماه، با شلیک ۱۳ فروند موشک، آسایشگاه و محل اسکان یکی از پادگانهای نیروی زمینی ارتش در بمپور را هدف قرار داد.بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه، شهادت ۷ تن از کارکنان پایور و وظیفه تیپ ۳۸۸ ایرانشهر را خدمت مردم ایران، تسليت عرض می نماید. قطعا و بدون شک انتقام این شهدای والامقام از قاتلین جنایتکار آنها گرفته خواهد شد.
︎بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه @sir_basij
ارتش تروریستی آمریکا بامداد ۲۳ تیر ماه، با شلیک ۱۳ فروند موشک، آسایشگاه و محل اسکان یکی از پادگانهای نیروی زمینی ارتش در بمپور را هدف قرار داد.بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه، شهادت ۷ تن از کارکنان پایور و وظیفه تیپ ۳۸۸ ایرانشهر را خدمت مردم ایران، تسليت عرض می نماید. قطعا و بدون شک انتقام این شهدای والامقام از قاتلین جنایتکار آنها گرفته خواهد شد.
۱۰۱
۸:۵۷
بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
14050426_متن_کامل_پیام_رهبر_معظم_انقلاب_دربارهی_حماسه_عظیم_بدرقه.pdf
۱۴۴.۶۳ کیلوبایت
۱
۱۷:۴۴
در نام رقیه، فاطمه پنهان استاز این دو یکی جان و یکی جانان استدر روی کبود این دو پیداست خداآیینه بزرگ و کوچکش یکسان است
شهادت مظلومانه بنت الحسین، حضرت رقیه [سلاماللهعلیها] تسلیت باد.
︎بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه @sir_basij
شهادت مظلومانه بنت الحسین، حضرت رقیه [سلاماللهعلیها] تسلیت باد.
۵۱
۲۰:۰۷
حیات ابدیقصهی سحرگاه دهم رمضان کریم
زان پیشتر که عالم فانی شود خراب ما را ز جام بادهی گلگون خراب کنحالا این شعر با همان صدای گرم و آشنا در سر همهی ما میپیچد، تاریخ در خونمان میجوشد و از کنار چشمهایمان جاری میشود. حالا دیگر بیش از صد و پنجاه روز است آن صدا و بخشی از خاطرات ما به تاریخ پیوسته است.جایی از کتاب «کشتی پهلو گرفته» عجیب با حال و هوای این روزها تلاقی دارد. شجاعی سوگ حضرت زهرا را چنین از زبان امیرالمومنین نقل میکند: «زمين با چه دلی تو را در خويش میگيرد و متلاشی نمیشود؟آسمان با چه چشمی به رفتن تو مینگرد كه از هم نمیپاشد و فرو نمیريزد.»چندان بی مناسبت نیست، که این میتواند حال هر یک از ما در ساعات ابتدایی شنیدن آن خبر باشد. در آن لحظهای که درنگ کردهایم و از خود پرسیدهایم: چرا متلاشی نمیشویم و چطور جهان فانی چنین مستمر جریان مییابد؟درست در همین لحظات است که نور خدا بر دلهای مان میتابد و چنان ندای «لافتی جبرئیل در اُحد» این آیه را در گوش همهمان زمزمه میکند:«وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَهرگز خیال نکن کسانی که در راه خدا شهید شدهاند، مردهاند! بلکه بهطور ویژه زندهاند و در حضور خدا به آنان روزیِ مخصوص میدهند.»مردان و زنان ما در هیچ حال نمیمیرند، نه فقط ما که هیچ یک از ابنا بشر از آدم ابوالبشر گرفته تا آخرین انسان روی زمین، خوب یا بد، شیطان خوی یا نیک سیرت، نمیمیرند و این وعدهی به حق خداوند است. « آیا گمان کردید که شما را بیهوده آفریده ایم و به سوی ما باز نمیگردید؟». مرگ بی شک، تنها پلی است برای انتقال روح محصور در این کالبد به جهان باقی و ما از ازل به معاد گواهی دادهایم. در این میان شهادت خود حسابی جداگانه دارد. پاداش مومنانی که ترک دنیا و تماشا و تنعم گفتند، نه مرگ محتوم برای بشریت که شهادت است. شهادت برای ما والاترین دستاویزی است که انسان را به خدا میرساند. در دستهای خالی مان چه چیزی ارزشمند تر از جان برای عرضه به پیشگاه خداوند. ما عزیزترین جان های مان را در این چند ماه پیشکش به آستان جانان کردهایم و باکی نداریم از تداوم این مسیر. باید هزار بار دیگر این آیه را با خود مرور کنیم. ما برای جسمهای از دست رفته سوگواری نمیکنیم و سوگی اگر هست برای جا ماندگی جانهای خودمان است.میراث همهی صلحا این روزها روی دوش ما سنگینی می کند، تاریخ سر به سر و دست به دعا پشت مرزهای این کشور نشسته تا ما روایتش کنیم و چشم همهی آزادگان جهان اینک به ماست. گرچه بغض راه گلوی مان را بسته و نفس در سینه مان سنگینی میکند اما در این وانفسا نیز یقین مان را فریاد میزنیم، یقین به حیات ابدی شهدایی که چراغ راه ما هستند. حال که میراث تمام بشریت در دستهای ماست و صفحات تاریخ به انتظار نشسته اند، ما تمام سوگ مان را در سینه نگاه میداریم و در عوض جانهای مان را میپروریم تا در زمان شهادت آماده تر باشیم. وعدهی عزاداری ما روزی است که آن منتقم موعود بر دیوار کعبه تکیه زند و ما سیمای همهی شهدای مان را در سپاهش نظاره کنیم. تا آن روز و تا شنیدن فریاد «انا المهدی» ما کماکان به زنده بودن شهدای مان شهادت میدهیم و تا بیرون کردن سایه اهریمن از مرزهای کشورمان از پای نمینشینیم.
سیده حسنا پیروان، دانشجوی ارشد دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه
زان پیشتر که عالم فانی شود خراب ما را ز جام بادهی گلگون خراب کنحالا این شعر با همان صدای گرم و آشنا در سر همهی ما میپیچد، تاریخ در خونمان میجوشد و از کنار چشمهایمان جاری میشود. حالا دیگر بیش از صد و پنجاه روز است آن صدا و بخشی از خاطرات ما به تاریخ پیوسته است.جایی از کتاب «کشتی پهلو گرفته» عجیب با حال و هوای این روزها تلاقی دارد. شجاعی سوگ حضرت زهرا را چنین از زبان امیرالمومنین نقل میکند: «زمين با چه دلی تو را در خويش میگيرد و متلاشی نمیشود؟آسمان با چه چشمی به رفتن تو مینگرد كه از هم نمیپاشد و فرو نمیريزد.»چندان بی مناسبت نیست، که این میتواند حال هر یک از ما در ساعات ابتدایی شنیدن آن خبر باشد. در آن لحظهای که درنگ کردهایم و از خود پرسیدهایم: چرا متلاشی نمیشویم و چطور جهان فانی چنین مستمر جریان مییابد؟درست در همین لحظات است که نور خدا بر دلهای مان میتابد و چنان ندای «لافتی جبرئیل در اُحد» این آیه را در گوش همهمان زمزمه میکند:«وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَهرگز خیال نکن کسانی که در راه خدا شهید شدهاند، مردهاند! بلکه بهطور ویژه زندهاند و در حضور خدا به آنان روزیِ مخصوص میدهند.»مردان و زنان ما در هیچ حال نمیمیرند، نه فقط ما که هیچ یک از ابنا بشر از آدم ابوالبشر گرفته تا آخرین انسان روی زمین، خوب یا بد، شیطان خوی یا نیک سیرت، نمیمیرند و این وعدهی به حق خداوند است. « آیا گمان کردید که شما را بیهوده آفریده ایم و به سوی ما باز نمیگردید؟». مرگ بی شک، تنها پلی است برای انتقال روح محصور در این کالبد به جهان باقی و ما از ازل به معاد گواهی دادهایم. در این میان شهادت خود حسابی جداگانه دارد. پاداش مومنانی که ترک دنیا و تماشا و تنعم گفتند، نه مرگ محتوم برای بشریت که شهادت است. شهادت برای ما والاترین دستاویزی است که انسان را به خدا میرساند. در دستهای خالی مان چه چیزی ارزشمند تر از جان برای عرضه به پیشگاه خداوند. ما عزیزترین جان های مان را در این چند ماه پیشکش به آستان جانان کردهایم و باکی نداریم از تداوم این مسیر. باید هزار بار دیگر این آیه را با خود مرور کنیم. ما برای جسمهای از دست رفته سوگواری نمیکنیم و سوگی اگر هست برای جا ماندگی جانهای خودمان است.میراث همهی صلحا این روزها روی دوش ما سنگینی می کند، تاریخ سر به سر و دست به دعا پشت مرزهای این کشور نشسته تا ما روایتش کنیم و چشم همهی آزادگان جهان اینک به ماست. گرچه بغض راه گلوی مان را بسته و نفس در سینه مان سنگینی میکند اما در این وانفسا نیز یقین مان را فریاد میزنیم، یقین به حیات ابدی شهدایی که چراغ راه ما هستند. حال که میراث تمام بشریت در دستهای ماست و صفحات تاریخ به انتظار نشسته اند، ما تمام سوگ مان را در سینه نگاه میداریم و در عوض جانهای مان را میپروریم تا در زمان شهادت آماده تر باشیم. وعدهی عزاداری ما روزی است که آن منتقم موعود بر دیوار کعبه تکیه زند و ما سیمای همهی شهدای مان را در سپاهش نظاره کنیم. تا آن روز و تا شنیدن فریاد «انا المهدی» ما کماکان به زنده بودن شهدای مان شهادت میدهیم و تا بیرون کردن سایه اهریمن از مرزهای کشورمان از پای نمینشینیم.
سیده حسنا پیروان، دانشجوی ارشد دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه
۸۱
۶:۳۱
گر ماه حسین بن علی بود محرمماه غم تو ماه صفر بود حسن جانهر کس به تنش زخم رسد از دم شمشیرزخم تو به تن نه، به جگر بود حسن جان
شهادت کریم آل طاها، امام حسن مجتبی سلام الله علیه، تسلیت باد.
︎بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه @sir_basij
شهادت کریم آل طاها، امام حسن مجتبی سلام الله علیه، تسلیت باد.
۴۲
۲۲:۵۲
اَلسَّلامُ عَلَى الأَعْضاءِ المُقَطَّعاتِ
سلام بر اعضای بریدهبریدهشده...
پنج ماه از حملهٔ قصیترین مردمان زمین به بیگناهترین و پاکترین آفریدههای پروردگار، در مدرسهٔ شجره طیبه میناب، گذشته است.
پس از پنج ماه، ۶۲ قطعه از اعضای بدن ۳۲ دانشآموز پرپرشده تفحص و تشییع شد؛ اما در میان آنها، هنوز هیچ نشانی از کوچکترین مفقودالاثر ایرانِ جانمان، ماکان نصیری، پیدا نشد...
مگر پیکر یک کودک دبستانی چقدر بوده است که امروز، پس از پنج ماه، از تکههای باقیماندهٔ آن سخن میگوییم...؟
کدام واژه میتواند اندوه مادری را روایت کند که حتی نشانی از فرزندش برای در آغوش گرفتن ندارد؟
و باز، این پرسش تاریخ بیپاسخ میماند:
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ...؟
︎بسیج دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه @sir_basij
سلام بر اعضای بریدهبریدهشده...
پنج ماه از حملهٔ قصیترین مردمان زمین به بیگناهترین و پاکترین آفریدههای پروردگار، در مدرسهٔ شجره طیبه میناب، گذشته است.
پس از پنج ماه، ۶۲ قطعه از اعضای بدن ۳۲ دانشآموز پرپرشده تفحص و تشییع شد؛ اما در میان آنها، هنوز هیچ نشانی از کوچکترین مفقودالاثر ایرانِ جانمان، ماکان نصیری، پیدا نشد...
مگر پیکر یک کودک دبستانی چقدر بوده است که امروز، پس از پنج ماه، از تکههای باقیماندهٔ آن سخن میگوییم...؟
کدام واژه میتواند اندوه مادری را روایت کند که حتی نشانی از فرزندش برای در آغوش گرفتن ندارد؟
و باز، این پرسش تاریخ بیپاسخ میماند:
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ...؟
۳۰
۱۵:۴۳