لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
عکس پروفایل فصل خون | سید پویان حسین‌پورف
۷۸۸ عضو

فصل خون | سید پویان حسین‌پور

اینجا حرف‌هایی بیشتر از یک توییت می‌نویسم!
ارتباط با آسید:@SP_110
مشاهده در وب بله
۲۹ مهر
جنگ امشب شروع بشه یا فردا یا ماه دیگه یا سال دیگه، تا وقتی خدا با ما هست و تا وقتی ما در مسیر حقیم، نه ترسی ازش داریم نه ذره‌ای تزلزل و لرزش داریم..همه‌ی دنیای این‌ها، در مقابل همه‌ی ایمان ما، معلومه که کفه‌ی ایمان سنگینی می‌کنه..
فرضا همین امشب حملات رو شروع کنند. فرضا صدها برابر بزرگتر و قوی‌تر از قبل به میدان بیان. فرضا نه فقط از هوا که روی زمین هم به ما حمله کنند، زهی سعادت که خدا این میدان جهاد رو به روی ما گشوده و زهی افتخار که در این جهاد به احدی الحسنیین برسیم..
@sp_hos
undefined۵۸

۵۲۷

۲۰:۳۶

۳۰ مهر
با کمک چند نفر از رفقای خوش‌فکر و کاربلد، ۶ سناریوی اصلی احتمالی حمله دشمن و در حدود ۳۰ زیرسناریو ذیل این اصلی‌ها رو احصاء کردیم و برای هر کدوم پیشنهاداتی نوشتیم که چه در حوزه مدیریتی و چه در حوزه رسانه‌ای چه کارهایی باید کرد..
البته که قطعا خیلی قبل از ما، قوه‌ی عاقله‌ی نظام به این سناریوها فکر کرده و برای مقابله هم تدبیر لازم رو طراحی و حتی تمرین کرده و ان‌شاءالله در بزنگاه، اون‌طور که باید عمل خواهد کرد..
این جنگ، هرقدر هم که بخواد بزرگ و شدید باشه، چیزی نیست که ازش بترسیم. اونچه باید مراقبش بود و حتی نگرانش هم بود اینه که برای این جنگ آماده نباشیم و در وقت بحران، تصمیمات هیجانی بگیریم و کنش‌های غیرعالمانه و خطرناک بکنیم..
@sp_hos
undefined۲۰

۳۳۱

۱۶:۴۶

۳ آبان
undefined در جنگ، قبل از شلیک، ذهن‌ها را هدف می‌گیرند!
جنگ‌ها همیشه با شلیک اولین موشک شروع نمی‌شوند. گاهی پیش از آغاز یک نبرد در میدان نظامی، نبردی سخت برای تأثیرگذاری بر محاسبات طرف مقابل شکل می‌گیرد؛ با تهدید، نمایش قدرت نظامی، انتشار اخبار ضدونقیض و بازی با زمان حمله. در چنین شرایطی، مسئله فقط این نیست که دشمن چه زمانی حمله می‌کند؛ مسئله این است که ما در برابر رفتار او چگونه فکر و تصمیم‌گیری می‌کنیم..
وقتی هر روز خبری از حمله قریب‌الوقوع منتشر می‌شود، یک روز حرف از مذاکره است و روز دیگر تهدید به جنگ می‌کنند، تشخیص واقعیت دشوارتر می‌شود. ممکن است یک تهدید را جدی نگیریم، از یک خبر تأییدنشده نتیجه‌ای بزرگ بگیریم یا آن‌قدر در انتظار حمله بمانیم که هر اتفاقی را نشانه شروع جنگ بدانیم. در این میان، خود این سردرگمی می‌تواند به بخشی از فشار بر طرف مقابل تبدیل شود..
البته باید بدانیم که هر تهدیدی فریب نیست و هر تحرک نظامی هم صرفاً نمایش قدرت محسوب نمی‌شود. گاهی خطر واقعی است و فرصت تصمیم‌گیری محدود. به همین دلیل، نه می‌توان به هر خبر و تهدیدی واکنش نشان داد و نه می‌توان نشانه‌های خطر را نادیده گرفت. در این میدان، باید دید اخبار مختلف چقدر معتبرند و آیا شواهد مستقل، یکدیگر را تأیید می‌کنند یا نه..
در چنین وضعیتی، مهم‌ترین مسئله این است که دشمن نتواند با ایجاد ترس، عجله یا سردرگمی، شیوه محاسبه ما را تعیین کند. آمادگی برای جنگ ضروری است، اما آمادگی با این تصور که حمله حتماً فردا اتفاق می‌افتد تفاوت دارد. هوشیاری یعنی خطر را جدی بگیریم، بدون آنکه اسیر فضای ساخته‌شده پیرامون آن شویم..
@sp_hos
undefined۱۷

۳۵۸

۷:۲۵

۹ آبان
undefined فرمانی برای نبرد در جنگ موجودیتی
دستورات رهبری معظم انقلاب حضرت آیت‌الله حاج‌آقا سید مجتبی خامنه‌ای به نیروهای مسلح در خصوص ابعاد پاسخ ایران به هر نوع شرارت دشمن، علاوه بر اینکه نشانه‌ی شجاعت و اقتدار و صلابت فرمانده معظم کل قواست، بیانگر رویکرد آفندی و رو به جلوی معظم‌له در حوزه تهدیدات علیه کشور نیز هست..
به این معنا که تعیین زمان و مکان و سطح نبرد، دیگر در انحصار دشمن نیست و این ایران مقتدر است که تصمیم می‌گیرد در کدام نقطه‌ها و در چه زمان‌هایی و در چه سطحی با دشمن بجنگد و در این زمینه نیز، راهبرد خط قرمز صفر را اتخاذ خواهد کرد..
به‌نظر می‌رسد ما شاهد یک معادله‌سازی جدید از سوی مقام معظم ولایت امر هستیم که نشان‌دهنده‌ی درک عمیق و راهبردی ایشان از مسئله‌ی جنگ موجودیتی‌ست..
@sp_hos
undefined۲۱

۳۸۶

۱۲:۱۴

undefined جنگ بدون محدودیت جغرافیایی، تنها با موشک و پهپاد انجام نخواهد شد!
در تحلیل و تفسیر دکترین جنگ بدون محدودیت جغرافیایی که فرمان آن از جانب رهبری معظم انقلاب اعلام شد، نباید تنها گسترش برد موشک‌ها و یا اقداماتی نظامی صرف را مدنظر قرار داد..
خاصه اینکه در چنین نوع از جنگی اگر قرار بر هدف قراردادن نقاطی خارج از جغرافیای نبرد پیشین باشد، به هرحال محدودیت‌هایی در عملیات مؤثر که بخش دیگر دستور رهبری‌ست ایجاد خواهد شد و به نظر می‌رسد در این خصوص باید به سایر اقدامات عملیاتی نیز توجه ویژه داشت..
از جمله این اقدامات میتوان به توانایی‌هایی راهبردی کشور در حوزه عملیات سایبری اشاره کرد که اتفاقاً از حوزه‌های قدرت مؤثر کشور نیز به شمار می‌رود و رزمندگان سایبری ایران، توانمندی‌های بسیار ویژه‌ای در این زمینه دارند که می‌تواند بسیار فراتر از برد موشک‌ها و پهپادها عمل کرده و پایتخت‌های کشورهای فرامنطقه‌ای که با دشمن همکاری دارند را نیز به شدت زیر ضرب ببرد..
نمونه‌ی این عملیات‌ها در سال‌های گذشته تست شده و نتایج مثبتی نیز درپی داشته است که دشمنان ایران نیز بر آن واقفند و هراس زیادی از آن دارند..
@sp_hos
undefined۱۴

۳۱۴

۱۶:۱۲

۱۲ آبان
undefined رونمایی از پروژه‌ی جدید برای سوریه‌سازی ایران
آنچه این روزها در جنوب شرق کشور در جریان است، رونمایی از یکی از بخش‌های اصلی پروژه‌ی «سوریه‌سازی» ایران است..
در این پروژه، جریان تکفیریِ تروریست که صرفاً با پوشش گروه‌های قومیتی فعالیت می‌کند در تلاش است تا با ایجاد ناامنی و ترس و رعب در مردم، هم برای خود توجه بسازد و هم زمینه یارگیری را ایجاد کند..
و جالب اینکه در این پروژه، کاملا هم شبیه به نسخه‌ی سوری آن عمل می‌کند و همانگونه که در ابتدای جریانات جنگ داخلی سوریه توسط تکفیری‌ها رخ داد که جاده‌ها را می‌بستند و از خودروهای عبوری سوالات شرعی می‌کردند و در نهایت هم مردم را به قتل می‌رساندند(ویدیوی معروفی از یک راننده کامیون در فضای وب موجود است)، در ایران نیز مشغول بازتولید همان رویکرد هستند..
اما این جریان فراموش کرده است که ایران، فوق تخصص مقابله با چنین جریاناتی را دارد و در همان سوریه هم، تا زمانی که در صحنه بود، گروهک‌های تکفیری را در هم کوبید و طبیعتاً در اینجا نیز، همان خاطره تکرار خواهد شد..
@sp_hos
undefined۲۶

۲۶۳

۱۸:۰۳

۱۳ آبان
آقاجان‌مان، حضرت آیت‌الله حاج‌آقا سید مجتبی امروز فرمودند:
«اگر هنوز کسانی اندک امیدی به تغییر رفتار در نظام سلطه دارند یا تصوّر می‌کنند با امتیاز دادن به امریکا می‌توانند او را از دشمنی با ملّت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباه‌اند...»
فکر می‌کنم واضح‌تر و صریح‌تر و شفاف‌تر از این نمیشد پاسخ این تحلیل غلط که در دستگاه دیپلماسی کشور هم طرفدار جدی در سطح وزیر دارد را داد که تصور می‌کردند با هدیه انتخاباتی به ترامپ می‌توانند او را از دشمنی با ایران بازدارند..
خدا را هزاران بار شکر به خاطر نعمت ولایت فقیه و رحمت چنین رهبری..
@sp_hos
undefined۲۹

۱۹۱

۱۳:۳۹

۱۴ آبان
undefined سناریوهای شرایط جنگ پس از شکست سنگین جمهوری‌خواه‌ها در آمریکا
در خصوص شرایط جنگ بعد از شکست سنگین انتخاباتی ضلع اصلی دشمن یعنی ترامپ، ما با دو سناریوی کلی مواجهیم:۱. ترامپ خشمگین از شکست، برای انتقام از دلیل اصلی این شکست یعنی ایران از سویی و برای جبران شکست سیاسی در حوزه داخلی از طریق کسب موفقیت و دستاورد در حوزه خارجی، اقدام به آغاز دوباره جنگ می‌کند..
۲. ترامپ برای جلوگیری از تحت فشار بیشتر قرار گرفتن در حامیان جمهوری‌خواهش و برای سرشاخ نشدن با کنگره دموکرات بعدی، از آغاز جنگ پرهیز می‌کند..
در این بین چند متغیر کلیدی وجود دارد که تعیین کننده نهایی‌ست:اول: وضعیت بسیار شکننده نتانیاهو در اسراییل که بعد از شکست جمهوری‌خواه‌ها در آمریکا شکننده‌تر هم شده و نیاز جدی به ایجاد یک تنش با ایران دارد تا از این طریق بتواند دولت خود را به بهانه اتحاد ملی حفظ کند..
دوم: کشورهای عربی که نگران قدرت‌یابی مجدد ایران در پی پیروزی‌های نظامی و سیاسی اخیرند..
سوم: تداوم مسدودسازی تنگه‌ی هرمز توسط ایران و هم‌زمان محاصره دریایی ایران توسط امریکا که به‌عنوان یک موضوع حل‌نشده باقی مانده است..
چهارم: شرایط داخلی ایران که ممکن است به دلایل اقتصادی و اجتماعی دچار التهابات داخلی شده و فرصت‌هایی برای بهره‌برداری خارجی فراهم سازد..
در نهایت؛ فراموش نکنیم که این جنگ، جنگ صبر و استقامت است و برای پیروزی نهایی در آن، باید تاب‌‌آوری بالایی داشت و تحرکات دشمن را به دقت زیر نظر گرفت..
@sp_hos
undefined۱۵

۲۲۳

۶:۵۹

۱۶ آبان
undefined شکست در صندوق رأی؛ جبران در میدان جنگ؟!
شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، موقعیت سیاسی ترامپ را با چالش جدی مواجه کرده است. از دست رفتن کنترل کنگره، افزایش فشار دموکرات‌ها و تضعیف موقعیت داخلی دولت، شرایطی ایجاد کرده که رییس‌جمهور تروریست آمریکا، برای بازسازی اعتبار سیاسی خود به یک دستاورد بزرگ نیاز داشته باشد. در چنین شرایطی، پرونده ایران می‌تواند بار دیگر به یکی از اصلی‌ترین میدان‌های نمایش قدرت دولت آمریکا تبدیل شود..
واقعیت این است که شکست انتخاباتی لزوماً ترامپ را به سمت عقب‌نشینی در سیاست خارجی سوق نمی‌دهد؛ بلکه می‌تواند انگیزه او برای اتخاذ رویکردی تهاجمی‌تر را افزایش دهد. ترامپ برای جبران ناکامی داخلی و اثبات اینکه همچنان قدرت تعیین‌کنندگی در معادلات جهانی را دارد، به نمایش قدرت نیازمند است. در این چارچوب، تشدید تقابل با ایران و ورود به دور تازه‌ای از جنگ می‌تواند به‌عنوان راهی برای تغییر فضای سیاسی و بازسازی تصویر اقتدار آمریکا در دستور کار او قرار گیرد..
از سوی دیگر، ترامپ برای خروج از پرونده ایران با یک مسئله اساسی مواجه است: آيا می‌تواند بدون دستیابی به یک دستاورد راهبردی قابل عرضه، پایان جنگ را اعلام کند؟! پذیرش وضعیتی که در آن ایران همچنان از ظرفیت‌های راهبردی و قدرت پاسخ‌گویی برخوردار باشد، می‌تواند در داخل آمریکا به‌عنوان شکست تعبیر شود. همین مسئله احتمال حرکت ترامپ به سمت تشدید تقابل نظامی را افزایش می‌دهد. به بیان دیگر، نیاز او به اعلام پیروزی ممکن است نه به پایان جنگ، بلکه به آغاز دور تازه‌ای از آن منجر شود..
در این میان، نباید تصور کرد که شکست جمهوری‌خواهان و افزایش فشار دموکرات‌ها در کنگره، الزاماً مانع تصمیم نظامی ترامپ خواهد شد. طبق ساختار قانون اساسی آمریکا، رئیس‌جمهور در حوزه فرماندهی نظامی و سیاست خارجی اختیارات قابل‌توجهی دارد و تا زمان استقرار کنگره جدید نیز با محدودیت‌های کمتری مواجه است. از سوی دیگر، اختلافات داخلی آمریکا درباره هزینه‌های جنگ، اگرچه واقعی است، اما لزوماً به معنای کنار گذاشتن گزینه نظامی نیست. مجموعه این شرایط نشان می‌دهد که ترامپ ممکن است برای تغییر معادله سیاسی داخلی، به تشدید تقابل خارجی روی بیاورد..
بنابراین، باید احتمال آغاز دور تازه‌ای از جنگ علیه ایران را در محاسبات امنیتی جدی گرفت. ترامپ برای جبران شکست در صندوق رأی، به احتمال زیاد به‌دنبال بازسازی قدرت خود در میدان جنگ خواهد رفت و ایران یکی از اصلی‌ترین میدان‌های این نمایش قدرت خواهد بود. بر همین اساس، پیام این تحولات روشن است: نباید محاسبات امنیتی را بر مبنای اختلافات سیاسی آمریکا یا امید به مهار ترامپ بنا کرد. حفظ آمادگی دفاعی، انسجام داخلی، هوشیاری در برابر عملیات فریب و پرهیز از خطای محاسباتی، ضرورت‌های اصلی مواجهه با شرایط پیش‌رو هستند..
@sp_hos
undefined۱۳

۲۱۰

۱۰:۰۲

۱۸ آبان
undefined جنگ بدون شلیک تیر؛ آمریکا چگونه ایران را برای مرحله بعدی تقابل فرسوده می‌کند؟!**
جنگ همیشه با شلیک اولین موشک آغاز نمی‌شود. گاهی پیش از ورود تقابل به میدان نظامی، مجموعه‌ای از فشارهای اقتصادی، سیاسی، اطلاعاتی و روانی برای تضعیف توان داخلی یک کشور به کار گرفته می‌شود. به نظر می‌رسد راهبرد کنونی آمریکا در قبال ایران نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است؛ راهبردی که با گسترش محاصره دریایی و تلاش برای محدودسازی مسیرهای زمینی، به دنبال افزایش فشار بر منابع اقتصادی و ظرفیت‌های راهبردی ایران است..
اما مسئله صرفاً محدودسازی صادرات نفت یا دشوار کردن مبادلات تجاری نیست. فشار بر زنجیره تأمین، محدودیت دسترسی به فناوری و تجهیزات، تشدید فشارهای اقتصادی و هم‌زمان گسترش عملیات روانی، اضلاع مختلف یک راهبرد چندلایه را تشکیل می‌دهند. در این الگو، تلاش می‌شود فشار اقتصادی به نارضایتی اجتماعی و نارضایتی اجتماعی به بی‌اعتمادی، اختلاف و تضعیف انسجام داخلی تبدیل شود..
نکته مهم‌تر، زمان‌بندی این راهبرد است. به نظر می‌رسد واشنگتن قصد دارد تا پیش از رسیدن به نقطه صفر آغاز حمله نظامی، روند فرسایش ظرفیت‌های داخلی ایران را ادامه دهد؛ به‌گونه‌ای که کشور در آستانه مرحله بعدی تقابل، با فشار اقتصادی بیشتر، چالش‌های اجتماعی جدی‌تر و ظرفیت تاب‌آوری محدودتری مواجه باشد. از این منظر، فشارهای کنونی را نباید لزوماً جایگزین جنگ نظامی دانست؛ بلکه می‌توان آن‌ها را بخشی از فرایند آماده‌سازی شرایط برای یک رویارویی نظامی در آینده ارزیابی کرد..
در همین چارچوب، هم‌زمانی فشار و مذاکره نیز معنا پیدا می‌کند. باز بودن کانال‌های دیپلماتیک الزاماً به معنای عقب‌نشینی از راهبرد فشار نیست؛ بلکه مذاکره می‌تواند در کنار ابزارهای اقتصادی و نظامی، برای افزایش اهرم چانه‌زنی و تحمیل خواسته‌های سیاسی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، کاهش مقطعی درگیری‌ها یا تداوم مذاکرات را نباید به معنای پایان تقابل تلقی کرد..
آنچه امروز جریان دارد، می‌تواند مرحله‌ای از یک جنگ فرسایشی چندوجهی باشد؛ جنگی که در آن دشمن می‌کوشد پیش از شلیک، توان داخلی و انسجام ملی ایران را هدف قرار دهد و شرایط را برای مرحله بعدی تقابل آماده کند. در برابر چنین راهبردی، حفظ انسجام ملی، تقویت تاب‌آوری اقتصادی، مدیریت فضای روانی جامعه و هوشیاری در برابر عملیات شناختی، به‌اندازه آمادگی نظامی اهمیت دارد..
@sp_hos
undefined۱۵

۹۶۴

۸:۱۱