خلأیی در مقیاس کیهانی 
ناحیه Boötes Void یکی از بزرگترین نواحی کمچگال شناختهشده در ساختار کیهان است؛منطقهای با قطری در حد صدها میلیون سال نوری که بهطرزی غیرعادی از کهکشانها تهی است.طبق مدلهای کیهانشناسی، انتظار میرود هزاران کهکشان در چنین حجمی وجود داشته باشد؛اما مشاهدات نشان میدهد تنها تعداد اندکی در این ناحیه شناسایی شدهاند.این خلأ احتمالاً در نتیجهی نوسانات اولیه چگالی ماده — بهویژه کمبود مادهی تاریک — شکل گرفته و طی میلیاردها سال با ادغام خلأهای کوچکتر به ساختاری عظیم تبدیل شده است.خلأ بوتس نمونهای روشن از این واقعیت است کهساختار بزرگمقیاس جهاننه فقط از کهکشانها،بلکه از «فضاهای خالی» میان آنها شکل گرفته است.
@SpacePassengers
ناحیه Boötes Void یکی از بزرگترین نواحی کمچگال شناختهشده در ساختار کیهان است؛منطقهای با قطری در حد صدها میلیون سال نوری که بهطرزی غیرعادی از کهکشانها تهی است.طبق مدلهای کیهانشناسی، انتظار میرود هزاران کهکشان در چنین حجمی وجود داشته باشد؛اما مشاهدات نشان میدهد تنها تعداد اندکی در این ناحیه شناسایی شدهاند.این خلأ احتمالاً در نتیجهی نوسانات اولیه چگالی ماده — بهویژه کمبود مادهی تاریک — شکل گرفته و طی میلیاردها سال با ادغام خلأهای کوچکتر به ساختاری عظیم تبدیل شده است.خلأ بوتس نمونهای روشن از این واقعیت است کهساختار بزرگمقیاس جهاننه فقط از کهکشانها،بلکه از «فضاهای خالی» میان آنها شکل گرفته است.
@SpacePassengers
جاذبه روی چیزی که جرم نداره نمیتونه تاثیر بذاره، پس چجوری نور که جرمی نداره رو نگه میداره؟!
این یکی از عجیبترین رازهای جهان است...
نور هیچ جرمی ندارد، اما باز هم تحت تأثیر جاذبه قرار میگیرد.
در نگاه اول این موضوع غیرممکن به نظر میرسد. اگر جاذبه روی جرم اثر میگذارد، پس چرا نور منحرف میشود؟
پاسخ در نظریه نسبیت عام اینشتین پنهان است.
طبق این نظریه، جاذبه در واقع یک نیروی نامرئی نیست؛ بلکه جرمهای بزرگ، بافت فضا و زمان را خم میکنند. نور هم همیشه در مستقیمترین مسیر ممکن حرکت میکند، اما وقتی فضا خم شده باشد، مسیر نور هم خمیده به نظر میرسد.
به همین دلیل است که نور هنگام عبور از کنار ستارهها، سیارهها و بهخصوص س.ی.ا.هچالهها تغییر مسیر میدهد.
حتی در بعضی تصاویر نجومی، نور کهکشانهای دوردست توسط جاذبه اجرام عظیم خم میشود و یک حلقه نورانی زیبا به وجود میآورد؛ پدیدهای که به «عدسی گرانشی» معروف است.
پس جاذبه نور را مثل یک طناب نمیکشد؛ بلکه جادهای را که نور روی آن حرکت میکند خم میکند.
در کیهان، حتی سریعترین مسافر جهان هم باید از قوانین فضا و زمان پیروی کند.
@SpacePassengers
این یکی از عجیبترین رازهای جهان است...
نور هیچ جرمی ندارد، اما باز هم تحت تأثیر جاذبه قرار میگیرد.
در نگاه اول این موضوع غیرممکن به نظر میرسد. اگر جاذبه روی جرم اثر میگذارد، پس چرا نور منحرف میشود؟
پاسخ در نظریه نسبیت عام اینشتین پنهان است.
طبق این نظریه، جاذبه در واقع یک نیروی نامرئی نیست؛ بلکه جرمهای بزرگ، بافت فضا و زمان را خم میکنند. نور هم همیشه در مستقیمترین مسیر ممکن حرکت میکند، اما وقتی فضا خم شده باشد، مسیر نور هم خمیده به نظر میرسد.
به همین دلیل است که نور هنگام عبور از کنار ستارهها، سیارهها و بهخصوص س.ی.ا.هچالهها تغییر مسیر میدهد.
حتی در بعضی تصاویر نجومی، نور کهکشانهای دوردست توسط جاذبه اجرام عظیم خم میشود و یک حلقه نورانی زیبا به وجود میآورد؛ پدیدهای که به «عدسی گرانشی» معروف است.
پس جاذبه نور را مثل یک طناب نمیکشد؛ بلکه جادهای را که نور روی آن حرکت میکند خم میکند.در کیهان، حتی سریعترین مسافر جهان هم باید از قوانین فضا و زمان پیروی کند.
@SpacePassengers
چطور ممکنه یک ستاره در هر ثانیه صدها بار به دور خودش بچرخه؟!راز این اتفاق توی یکی از مهمترین قوانین #فیزیک پنهان شده: «حفظ تکانه زاویهای»
وقتی یک #ستاره عظیم در پایان عمرش فرو میریزه، اندازهاش از میلیونها کیلومتر به فقط چند کیلومتر کاهش پیدا میکنه. اما چرخشش از بین نمیره...
در نتیجه، با کوچکتر شدن ستاره، #سرعت چرخش به طرز باورنکردنی افزایش پیدا میکنه.
دقیقا مثل یک اسکیتباز که دستهاش رو جمع میکنه و ناگهان سریعتر میچرخه
نتیجه؟
یک ستاره نوترونی که میتونه در هر ثانیه دهها یا حتی صدها بار به دور خودش بچرخه و به یکی از عجیبترین اجرام شناختهشده در #جهان تبدیل بشه.
گاهی #کیهان با سادهترین قوانین، شگفتانگیزترین پدیدهها رو خلق میکنه.
@SpacePassengers
اين سياره ماست حدود ۶۵۰ ميليون سال قبل، يك گوى برفى بزرگ!!!
همین الان، در هر نقطه از این سیاره که زندگی میکنید،در حدود ۶۵۰ میلیون سال قبل، به مدت ۱۵ ميليون سال، یخی به ارتفاع ۳ کیلومتر زیر پای شما وجود داشته است.و دمای هوای مکانی که الان در آن قرار دارید، در آن زمان حدود منفی ۵۰ درجه بوده است! اين بزرگترين عصر يخبندان در تاريخ زمين بوده است، به علت كم بودن دى اكسيد كربن در جو، نور خورشيد نمى توانسته يخ ها را آب كند!
اما چيزى بايد زمين را از اين زندان يخى نجات مى داد! مدتى بعد آتشفشان ها براى نجات آمدند، فوران كردند و ميليارد ها تن دى اكسيد كربن را در هوا رها كردند! دى اكسيد كربن مثل يك پتو زمين را گرم كرد و يخ ها طى هزاران سال شروع به آب شدن كردند!
@SpacePassengers
همین الان، در هر نقطه از این سیاره که زندگی میکنید،در حدود ۶۵۰ میلیون سال قبل، به مدت ۱۵ ميليون سال، یخی به ارتفاع ۳ کیلومتر زیر پای شما وجود داشته است.و دمای هوای مکانی که الان در آن قرار دارید، در آن زمان حدود منفی ۵۰ درجه بوده است! اين بزرگترين عصر يخبندان در تاريخ زمين بوده است، به علت كم بودن دى اكسيد كربن در جو، نور خورشيد نمى توانسته يخ ها را آب كند!
اما چيزى بايد زمين را از اين زندان يخى نجات مى داد! مدتى بعد آتشفشان ها براى نجات آمدند، فوران كردند و ميليارد ها تن دى اكسيد كربن را در هوا رها كردند! دى اكسيد كربن مثل يك پتو زمين را گرم كرد و يخ ها طى هزاران سال شروع به آب شدن كردند!
@SpacePassengers
۲
اگر نور جرمی نداره پس چرا نمیتونه از 299,792,458 km/s سریعتر بره؟
خیلیها فکر میکنند دلیل محدود بودن سرعت #نور این است که نور جرم ندارد... اما ماجرا دقیقاً برعکس است.
طبق #فیزیک مدرن، نور همیشه با سرعت نور حرکت میکند.
نه کندتر، نه سریعتر.
فوتونها جرم سکون ندارند و به همین دلیل از لحظهای که به وجود میآیند، با سرعت نور حرکت میکنند.
عجیب اینجاست که برای یک #فوتون، «تندتر رفتن» اصلاً معنی ندارد.
سرعت نور فقط یک سرعت معمولی نیست؛ یکی از قوانین بنیادی ساختار فضا و زمان است.
هر جسمی که جرم داشته باشد برای نزدیک شدن به این سرعت به انرژی بیشتری نیاز دارد و رسیدن به سرعت نور به انرژی بینهایت احتیاج خواهد داشت.
اما فوتونها از همان ابتدا روی این مرز حرکت میکنند و چیزی در طبیعت دیده نشده که بتواند از آن عبور کند.
شاید عجیبترین بخش ماجرا این باشد که نور به خاطر نداشتن جرم از سرعت نور کمتر نمیرود؛ بلکه دقیقا به همین دلیل همیشه با سرعت نور حرکت میکند.
@SpacePassengers
خیلیها فکر میکنند دلیل محدود بودن سرعت #نور این است که نور جرم ندارد... اما ماجرا دقیقاً برعکس است.
طبق #فیزیک مدرن، نور همیشه با سرعت نور حرکت میکند.
نه کندتر، نه سریعتر.
فوتونها جرم سکون ندارند و به همین دلیل از لحظهای که به وجود میآیند، با سرعت نور حرکت میکنند.
عجیب اینجاست که برای یک #فوتون، «تندتر رفتن» اصلاً معنی ندارد.سرعت نور فقط یک سرعت معمولی نیست؛ یکی از قوانین بنیادی ساختار فضا و زمان است.
هر جسمی که جرم داشته باشد برای نزدیک شدن به این سرعت به انرژی بیشتری نیاز دارد و رسیدن به سرعت نور به انرژی بینهایت احتیاج خواهد داشت.
اما فوتونها از همان ابتدا روی این مرز حرکت میکنند و چیزی در طبیعت دیده نشده که بتواند از آن عبور کند.
شاید عجیبترین بخش ماجرا این باشد که نور به خاطر نداشتن جرم از سرعت نور کمتر نمیرود؛ بلکه دقیقا به همین دلیل همیشه با سرعت نور حرکت میکند.
@SpacePassengers
۲
ماه همیشه در حال گردش به دور زمین است و مسیرش کاملاً گرد نیست؛ مدار ماه کمی کشیده و بیضیشکل است. ماه برای یک دور کامل نسبت به ستارهها حدود ۲۷٫۳ روز زمان میخواهد، اما چرخهای که ما از یک ماه نو تا ماه نوی بعدی میبینیم نزدیک به ۲۹٫۵ روز طول میکشد، چون زمین همزمان به دور خورشید میگردد. ماه خودش نور نمیسازد؛ نور خورشید را بازمیتاباند و بسته به جای ماه نسبت به زمین و خورشید، بخش روشن آن از زمین با اندازههای گوناگون دیده میشود.
از زمین، ماه را در چرخهای پیوسته به شکل ماه نو، هلال باریک، نیمهماه، ماه کامل و دوباره نیمهماه و هلال باریک میبینیم. این دگرگونیها از سایه زمین روی ماه نیستند؛ تنها هنگام ماهگرفتگی سایه زمین روی ماه میافتد. نکته جالب این است که ماه تقریباً همیشه یک سوی خود را رو به زمین نگه میدارد، چون زمان چرخش ماه به دور خودش با زمان گردش آن به دور زمین برابر است.
https://ble.ir/SpacePassengers
از زمین، ماه را در چرخهای پیوسته به شکل ماه نو، هلال باریک، نیمهماه، ماه کامل و دوباره نیمهماه و هلال باریک میبینیم. این دگرگونیها از سایه زمین روی ماه نیستند؛ تنها هنگام ماهگرفتگی سایه زمین روی ماه میافتد. نکته جالب این است که ماه تقریباً همیشه یک سوی خود را رو به زمین نگه میدارد، چون زمان چرخش ماه به دور خودش با زمان گردش آن به دور زمین برابر است.
https://ble.ir/SpacePassengers
۱
شاهکار تلسکوپ اقلیدس: دقیقترین تصویر تاریخ از مرکز کهکشان راه شیری را تماشا کنید تلسکوپ فضایی اقلیدس (Euclid) متعلق به آژانس فضایی اروپا در یک رصد ۲۶ ساعته، بزرگترین و باکیفیتترین تصویر تاریخ از مرکز کهکشان راه شیری را در قالب یک تصویر ۳۲۴ مگاپیکسلی ثبت کرد. این نمای خیرهکننده که بیش از ۶۰ میلیون ستاره را در خود جای داده، میدان دیدی ۲۷۰ برابر وسیعتر از تلسکوپ هابل دارد و جزئیات بینظیری از سحابیها، خوشههای خورشیدی و ابرهای متراکم گازی را آشکار کرده است. اهمیت علمی این تصویر در توانایی اقلیدس برای رصد مستقیم ستارههای شلوغ بدون کورشدگی نوری است. این نقشه دقیق به اخترشناسان اجازه میدهد تا با استفاده از تکنیک «ریزهمگرایی گرانشی»، سیارات فراخورشیدی پنهان را کشف کنند. دادههای اقلیدس بهعنوان یک مرجع زمانی ارزشمند در گذشته، به مأموریتهای آینده نظیر تلسکوپ «نانسی گریس رومن» ناسا کمک میکند تا سرعت حرکت ستارهها، وجود سیارات و جرم دقیق آها را محاسبه کنند. https://ble.ir/SpacePassengers
۱
۱
۱
۱