عکس پروفایل مصطفی طاهری | معمار آرامش م

مصطفی طاهری | معمار آرامش

۲۰۶ عضو
thumbnail
دقت کردید توی ۹۰ درصد خونه‌های ایرانی، کل چیدمان پذیرایی داره یه مستطیل سیاه رو پرستش می‌کنه؟
«تی‌وی وال» (TV Wall) یا دیوار تلویزیون، عملاً شده محرابِ جدید خونه‌های ما!همه‌ی مبل‌ها، همه‌ی نگاه‌ها و کل معماریِ نشیمن، رو به اونه و انگار هیچ چیز دیگه‌ای توی اون فضا مهم نیست. undefinedundefined
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۸

۲۳:۲۰

thumbnail
وقتی همه مبل‌ها رو به تلویزیون چیده می‌شن، "مکالمه" می‌میره.
ما توی خونه‌مون، به جای اینکه روبروی هم بشینیم، تو چشم هم نگاه کنیم و حرف بزنیم، مثل مسافرهای اتوبوس کنار هم می‌شینیم و به یه نقطه روبرو خیره می‌شیم.
این سبک چیدمان، داره ناخودآگاه بهمون دیکته می‌کنه که: «اینجا جای حرف زدن نیست، فقط جای تماشا کردنه.» و این یعنی شروعِ مرگِ صمیمیت.
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۹

۲۳:۲۶

thumbnail
«معماری آرامش» یعنی شکستن این دیکتاتوری.
لازم نیست تلویزیون رو حذف کنید، ولی همه چی رو فداش نکنید.یه کنجِ دنج دو نفره درست کنید که مبل‌هاش برای "گفتگو" روبروی هم باشه، نه رو به تلویزیون. بذارید خونه فضایی برای "تعامل" هم داشته باشه، نه فقط "تماشا".
الان صادقانه بگید: چیدمان خونه شما بیشتر شبیه سینماست یا محل دورهمی؟ undefinedundefined
#مصطفی_طاهری
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۹

۲۳:۲۹

thumbnail
برج زمرد سوهانک برای من فقط یک پروژه ساختمانی نبود؛۸ سال از بهترین لحظات عمرم در دل همین دیوارها، تصمیم‌ها، اصلاح‌ها و جزئیات گذشت.
از روزهای خاک و آهن،تا لحظه‌ای که فضا جان گرفت.
این پروژه برای من سراسر داستان است؛داستان نور، متریال، اجرا، صبر و معماری آرامش.
از امروز بخشی از روایت برج زمرد سوهانک را با شما به اشتراک می‌گذارم.
مصطفی طاهری | معماری آرامش
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۶۵

۹:۰۵

thumbnail
آغازِ داستان (شکستِ اول) undefinedهیچ‌کس اون روزا حتی فکر نمی‌کرد برج زمردی در کار باشه. undefined
داستان این‌طوری شروع شد:
قرار بود زمین رو بفروشیم، همه‌چیز خیلی ساده بود. undefined
اما بازار ورق رو برگردوند و فروش نرفت که نرفت! undefined
اون لحظه شاید برام یه «شکست» بزرگ بود، ولی نمی‌دونستم قراره استارتِ مهم‌ترین پروژه زندگیم باشه. اینجا بود که تصمیم گرفتیم بسازیم. اما نه اون‌طوری که همه می‌ساختن… undefined
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۶

۲۲:۲۵

thumbnail
دوراهیِ سخت undefinedتصمیم گرفتم شبیه بقیه نباشم. undefined
وقتی تصمیم گرفتیم بسازیم، دو تا راه داشتیم:
۱. یه پروژه معمولی و سریع که فقط سودِ زودرس داشته باشه. undefined
۲. یه کارِ موندگار که روح داشته باشه. undefined
من دومی رو انتخاب کردم. همون‌جا بود که تصمیم گرفتیم کیفیت رو فدای فروشِ سریع نکنیم. قرار نبود یه ساختمون معمولی باشیم که تو دلِ منطقه گم بشه. 🧱
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۶

۲۲:۳۰

thumbnail
روزهایِ سختِ «نکن!» undefinedهمه می‌گفتن: «مصطفی، این کار جواب نمیده!» undefined
تصمیمِ ما مخالف‌های زیادی داشت. دوستام، همکارا، حتی نزدیکان می‌گفتن:
«اینجا سوهانکه، اینقدر خرج نکن!» undefined
«کی میاد انقدر پول بده؟»
«این سطح از کیفیت، اصلاً خریدار نداره.»
اما من یه چیزی رو می‌دونستم: ساختمونِ خوب، مشتریِ خوب رو خودش پیدا می‌کنه. من به کیفیت ایمان داشتم. undefinedundefined
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۶

۲۲:۳۳

thumbnail
جستجویِ روحِ معماری undefinedپلان‌ها رو ریختیم دور. undefined
شروع کردیم به بازطراحیِ همه‌چیز. ساعت‌ها مطالعه کردم؛ نه برای تقلید، برای فهمیدنِ اینکه «زندگی» تو یه ساختمون شاخص چه حسی داره. undefined
دنبال یه جواب بودم: چطور میشه اصالتِ ایرانی رو تو یه برجِ مدرن زنده کرد؟ undefined
دنبالِ چیزی بودم که وقتی ساکن وارد میشه، فقط دیوار نبینه، «آرامش» ببینه. undefinedundefined
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۷

۲۲:۳۴

thumbnail
شروعِ یک سفرِ ۸ ساله undefinedاون روز نمی‌دونستم قراره چی پیش بیاد. undefined
نمی‌دونستم این سوال، قراره ۸ سال از بهترین روزهای زندگیم رو بگیره.
۸ سالِ تمام: طراحی، اجرا، شکست، یادگیری. undefined
زمرد دیگه یه پروژه نبود؛ یه آزمایشگاهِ بزرگ برای ایده‌هایی بود که سال‌ها تو سرم می‌چرخید.
این تازه شروعِ داستانِ ما بود… منتظرِ فصلِ بعدی باشید! undefinedundefined
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri

۵۷

۲۲:۳۶

thumbnail
معماری ایرانی را در «قوس و کاشی» خلاصه کردیم.
و باختیم.
معماری ایرانی یعنی «حریم»؛
یعنی جایی که در آن،
روحِ آدم به خودش برمی‌گردد.
تمام.
سایت ماundefinedhttps://studiotaheri.comـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـبله ی ماundefinedhttps://ble.ir/studiotaheriـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـتلگرام ماundefinedhttps://t.me/studiotaheri
undefined۱

۳۸

۱۸:۳۲