مرد این میدان ما هستیم برای شما
سردار #قالیباف:«ما زبان دیپلماسی را ترجیح میدهیم،اما زبانهای دیگر را بسیار روانتر صحبت میکنیم.
اگر تعهدات خود را بشکنید، ما به همان زبان که خودمان بهتر بلدیم، روی میآوریم.
شما سوار همان اسبی میشوید که زین کردهاید!»
#ایران#موشک
سردار #قالیباف:«ما زبان دیپلماسی را ترجیح میدهیم،اما زبانهای دیگر را بسیار روانتر صحبت میکنیم.
اگر تعهدات خود را بشکنید، ما به همان زبان که خودمان بهتر بلدیم، روی میآوریم.
شما سوار همان اسبی میشوید که زین کردهاید!»
#ایران#موشک
بازارسال شده از
مذاکره و مباهله
امیدی به این مذاکرات هست؟ خیلی از رفقا میپرسند تو میگویی مذاکره برای این است که یا دستآوردهای جنگ نقد شود یا مشروعیت برای سطح بالاتر نبرد ایجاد شود، بالاخره چه اگر زیر ساختهای ایران ضربه بخورد، همه بدانند که ما بنایمان گفتگو بود و چه زیر ساختهای منطقه را اگر خواستیم بزنیم و مثلا باب المندب را ببندیم، دنیا بداند ما بنای جنگ نداشتیم، و حرفهایی که بارها توضیح دادم، خیلی خوب، حالا بگو چقدر امید داری مسیر مذاکره به نتیجه برسد؟ یعنی دشمن رسما شکست را بپذیرد و حق و حقوق ما را بدهد و برود؟
انصافا هر طور فکر کنیم امیدی نیست. چرا؟ ببینید مساله روشن است رفتن آمریکا با این شرایط که ما دنبال میکنیم و خطوط قرمزی که ما قرار داده ایم، کوتاه آمدن یک کشور در حال جنگ با شما نیست، اگر اینطور فکر میکنید معلوم است نفهمیده اید قصه چیست. اساسا اصل شروع این جنگ دلیلش چه بود؟ اسراییل ، یعنی نظم آمریکایی در ثروتمندترین نقطه دنیا کاملا در حال فروپاشی بود، کانون این نظم آمریکایی منطقه، اسراییل است که دهها سال همه دنیا، چه نظام حقوقی اش،چه اقتصادش، چه نظام سیاسی اش، همه چیزش برای کمک به شکل گیری و باقیماندن و هژمونی آن در منطقه شکل گرفته.
دهها سال است تمام جنگهای منطقه و بلکه جهان برای حفظ این ساختار در منطقه انجام شده، قصه جنگ اکراین برای نزدیک شدن ناتو به منطقه ، قصه جنگ سوریه، جنگ داعش، جنگ یمن، جنگ کویت، کودتا در مصر ، جنگ لیبی، جنگهای لبنان، جنگهای بعد از یازده سپتامبر، جنگ طالبان، جنگ هشت ساله ایران، همه را ایران از سر گذرانده اما همه یک طوری به این منطقه ختم میشده برای تقویت اسراییل و نظم آمریکایی حول آن.
اینکه فکر کنیم غنی سازی را درصدش را کم و زیاد کنیم و مواد غنی شده را رقیق کنیم و تنگه را باز کنیم، به فرض که چنین کنیم، آمریکا رها میکند و میرود، این شبیه شوخی است. رفتن آمریکا یعنی سرعت نابودی اسراییل در منطقه چندین برابر شود، یعنی رسما منطقه را تحویل ایران و جبهه مقاومت بدهد، یعنی به باد رفتن یک ثروت هنگفت در منطقه برای آمریکا. شما با مذاکره میخواهید چنین دست آوردی داشته باشید؟
خوب پس چی؟ آمریکا زورش به ایران نرسیده و نمیرسد، دلیل اصلیش هم در این یک ساله و چند ماه خود را نشان داد، ایران کاملا پای جمهوری اسلامی و قوای آن ایستاده است. صد و چند شب خیابان و پرچم یعنی این اراده خیلی قوی تر و کیفی تر از آن است که فکرش را بکنید. ایران تمام پهپادها و موشکها و سنگ و کلوخهایش را هم حتی، میزند و این قصه را رها نمیکند. ایران نمیخواهد به دست نتانیاهو و ترامپ نابود شود ولو بلغ ما بلغ. این را میگویند جنگ وجودی.
حالا بدانیم مذاکره به معناهایی که معمولا به ذهنها متبادر میشود جواب نمیگیرد، امیدی هم به آن نیست. فقط به معنای تفهمیم قدرت الهی ما به طرف مقابل است که میتواند جواب بگیرد، این مسیر حتما درش شهادتهای بیشتری هم هست، حتما درش امتحان قلبها هست، دشمن هم منتظر است یا فشار اقتصادی باعث شود محاسبات ضعیفترها در مسوولین جابجا شود که بتوانند دست اندازی کنند به سبک تصمیم مسوولین، یا تاب آوری مردم فروبپاشد که با مثل دی ماه کاری بکنند، خلاصه ساده اندیشی است امید به مذاکره ای فانتزی که برخی از دوستان در ذهن دارند.
ترامپ اساسا آورده شده برای اینکه هر کاری میتواند بکند، قانونی و یا با بی قانون، اخلاقی و یا با بی اخلاق، ناموسی و یا با بی ناموسی، اما بدانیم این جنگ جذاب آخر الزمانی نعمتی است برای ما. نعمت فردی و اجتماعی و تاریخی، این مباهله نقطه عطف تاریخ بشر است.
@ali_mahdiyan
امیدی به این مذاکرات هست؟ خیلی از رفقا میپرسند تو میگویی مذاکره برای این است که یا دستآوردهای جنگ نقد شود یا مشروعیت برای سطح بالاتر نبرد ایجاد شود، بالاخره چه اگر زیر ساختهای ایران ضربه بخورد، همه بدانند که ما بنایمان گفتگو بود و چه زیر ساختهای منطقه را اگر خواستیم بزنیم و مثلا باب المندب را ببندیم، دنیا بداند ما بنای جنگ نداشتیم، و حرفهایی که بارها توضیح دادم، خیلی خوب، حالا بگو چقدر امید داری مسیر مذاکره به نتیجه برسد؟ یعنی دشمن رسما شکست را بپذیرد و حق و حقوق ما را بدهد و برود؟ انصافا هر طور فکر کنیم امیدی نیست. چرا؟ ببینید مساله روشن است رفتن آمریکا با این شرایط که ما دنبال میکنیم و خطوط قرمزی که ما قرار داده ایم، کوتاه آمدن یک کشور در حال جنگ با شما نیست، اگر اینطور فکر میکنید معلوم است نفهمیده اید قصه چیست. اساسا اصل شروع این جنگ دلیلش چه بود؟ اسراییل ، یعنی نظم آمریکایی در ثروتمندترین نقطه دنیا کاملا در حال فروپاشی بود، کانون این نظم آمریکایی منطقه، اسراییل است که دهها سال همه دنیا، چه نظام حقوقی اش،چه اقتصادش، چه نظام سیاسی اش، همه چیزش برای کمک به شکل گیری و باقیماندن و هژمونی آن در منطقه شکل گرفته.دهها سال است تمام جنگهای منطقه و بلکه جهان برای حفظ این ساختار در منطقه انجام شده، قصه جنگ اکراین برای نزدیک شدن ناتو به منطقه ، قصه جنگ سوریه، جنگ داعش، جنگ یمن، جنگ کویت، کودتا در مصر ، جنگ لیبی، جنگهای لبنان، جنگهای بعد از یازده سپتامبر، جنگ طالبان، جنگ هشت ساله ایران، همه را ایران از سر گذرانده اما همه یک طوری به این منطقه ختم میشده برای تقویت اسراییل و نظم آمریکایی حول آن. اینکه فکر کنیم غنی سازی را درصدش را کم و زیاد کنیم و مواد غنی شده را رقیق کنیم و تنگه را باز کنیم، به فرض که چنین کنیم، آمریکا رها میکند و میرود، این شبیه شوخی است. رفتن آمریکا یعنی سرعت نابودی اسراییل در منطقه چندین برابر شود، یعنی رسما منطقه را تحویل ایران و جبهه مقاومت بدهد، یعنی به باد رفتن یک ثروت هنگفت در منطقه برای آمریکا. شما با مذاکره میخواهید چنین دست آوردی داشته باشید؟ خوب پس چی؟ آمریکا زورش به ایران نرسیده و نمیرسد، دلیل اصلیش هم در این یک ساله و چند ماه خود را نشان داد، ایران کاملا پای جمهوری اسلامی و قوای آن ایستاده است. صد و چند شب خیابان و پرچم یعنی این اراده خیلی قوی تر و کیفی تر از آن است که فکرش را بکنید. ایران تمام پهپادها و موشکها و سنگ و کلوخهایش را هم حتی، میزند و این قصه را رها نمیکند. ایران نمیخواهد به دست نتانیاهو و ترامپ نابود شود ولو بلغ ما بلغ. این را میگویند جنگ وجودی. حالا بدانیم مذاکره به معناهایی که معمولا به ذهنها متبادر میشود جواب نمیگیرد، امیدی هم به آن نیست. فقط به معنای تفهمیم قدرت الهی ما به طرف مقابل است که میتواند جواب بگیرد، این مسیر حتما درش شهادتهای بیشتری هم هست، حتما درش امتحان قلبها هست، دشمن هم منتظر است یا فشار اقتصادی باعث شود محاسبات ضعیفترها در مسوولین جابجا شود که بتوانند دست اندازی کنند به سبک تصمیم مسوولین، یا تاب آوری مردم فروبپاشد که با مثل دی ماه کاری بکنند، خلاصه ساده اندیشی است امید به مذاکره ای فانتزی که برخی از دوستان در ذهن دارند. ترامپ اساسا آورده شده برای اینکه هر کاری میتواند بکند، قانونی و یا با بی قانون، اخلاقی و یا با بی اخلاق، ناموسی و یا با بی ناموسی، اما بدانیم این جنگ جذاب آخر الزمانی نعمتی است برای ما. نعمت فردی و اجتماعی و تاریخی، این مباهله نقطه عطف تاریخ بشر است. @ali_mahdiyan
قطع آتش، نه از سر استیصال؛ بلکه برای ایجاد مفری برای #ترامپ شکستخورده، اتمام حجت با همسایگان و اثبات حقانیت سخنمان بود. ما در #مذاکره، به دنبال مُهر پایانی بر حضور #آمریکا در منطقه بودیم، نه بدهبستان با #شیطان_بزرگ و قاتل #امام_شهید. حال که مشتاق مرگاند، ما هم به سوی میدان نبرد پرواز میکنیم. #ایران
بازارسال شده از
نه چپ نه راست
نظام تصمیم گیری کشور که زیر نظر رهبران انقلاب تصمیمات مهم راهبردی را میگیرد نه چپ است نه راست. اما افراد و تحلیلگران تحلیلهای چپ و راست میدهند ، تحلیلهایی که هر دو نشان دهنده نوعی تحجر و جمود فکری است. متاسفانه اینها جلودارهای بخشی از جوانان ما شده اند و این خطرناک است.
برخی از مسوولین و تحلیلگران متاسفانه تحلیلهایشان بوی غربگرایی میدهد. نوعی ترس از جنگ ، اینکه سخنان رهبر شهید درباره نفی مذاکرات از صدا و سیما پخش نشود، کرنش بی منطق مقابل کشورهای منطقه که سالها است سبک سیاست ورزیشان خون به دل جبهه مقاومت کرده، غزه خونش گردن اینها است، محاصره ایران با پایگاههای دشمن، عادی سازی با صهیونیستها و هزار مشکل دیگر، و باز هم این آقایان خیال میکنند با کوتاه آمدنهای نابجا چیزی در کیسه شان خواهد ماند، اینها عادت کرده اند به کار کردن با نظم آمریکایی. در حالیکه ایران نظم آمریکایی را به هم زده، آن را به چالش کشیده و الان در نقطه بی بازگشتی قرار گرفته. زمان بروز اقتدار جبهه مقاومت و طلوع تمدن نوین اسلامی است.
در سمت مقابل هم جریان چپ وجود دارد. اینها زیر پرچم غرب ستیزی که دارند برای بسیاری از انقلابیون ناشناخته میمانند و ضربه های خطرناکی هم به حرکت انقلابیون میزنند. مثلا چند باری است که یکی از این افراد در برنامه پر مخاطب "به وقت ایران" دعوت میشود. خراطیان. او معتقد است شیعه مهم است نه امت اسلام. او به انصار الله یمن هم میتازد به دلیل آنچه به خیال خود کمک نکردن به لبنان میداند، او معتقد است به جای جلو انداختن پاکستان یا دیگر کشورهای مسلمان منطقه باید با چین یا روسیه ببندیم تا در جنگ پیروز شویم و زیر نظر قدرت آنها کار را پیش ببریم. او سیاست نداشتن بمب اتم ایران را مخالف است، او تنش زدایی با کشورهای منطقه را به هیچ وجه نمیپذیرد. او معتقد است دشمن در همه جهات به ما آسیب زده و ما شکست راهبردی خورده ایم. او معتقد است مساله اصلی، اسراییل است و باید فشار اصلی روی اسراییل بیاید نه آمریکا.
مسیر آقا مجتبی امام و رهبر عزیز ما که در امتداد رهبر شهید است، اما بالکل با این چپ و راست متفاوت است. اولا این دو بزرگوار البته از نظام چند قطبی جهانی دفاع میکنند، در عین استکبار ستیزیشان. لذا ارتباط جدی با روسیه و چین و پیمانهای شانگهای و بریکس و امثالهم را مطرح میکنند و پیش میبرند،و البته راس دشمنی هم آمریکا میدانند. اما اولا رهبران ما در حال ایجاد یک قطب دیگر در دنیا هستند به نام امت اسلام، رفتن سراغ پاکستان نوع تعامل با عربستان و ترکیه و مصر و کشورهای منطقه، برای این است که آنها از تبعیت از آمریکا خلاص شوند و چرخش به سمت یک هویت واحد پیدا کنند، لذا هم درگیری با آنها و هم ارتباط با آنها در بستر چنین اتفاقی باید فهمیده شود. ثانیا ایران و جبهه مقاومت خودش یک ابرقدرت است و نیاز به آویزان شدن به روسیه و چین ندارد، این نکته را ایران میخواهد همه بفهمند، این احساس ضعف و تحقیر نسبت به توان ایران هم در نگاه غربگرایان و همشرقگرایان موج میزند. ثالثا محور مقاومت در یک انسجام و هماهنگی بی سابقه قرار دارد، مساله شیعه و سنی هم اساسا برایش مطرح نیست. فروپاشی پیمانهای سابق منطقه ای مثل اوپک، چرخش های راهبردی عربستان و پاکستان و ترکیه در همین اندازه ای که هست، اینها را باید دید ولو ایران در عین حال ضربه به دستگاه محاسبات آنها و منافع آمریکا هم میزند. اینها را در پیامهای رهبری عزیز به روشنی میتوان فهمید.رابعا ایران در پی بمب اتم نخواهد رفت و نسخه چپها را برای ایران پیچیدن خطا است. قدرت ایمان مردم را باید باور کرد و اینکه ما سخن نویی را علم کرده ایم و نداشتن بمب هسته ای را نه به خاطر ترس از آمریکا بلکه برای نشان دادن هویت و عقلانیت تمدنی خود علم کرده ایم. خامسا اینکه خودتحقیرها معتقدند ایران وقتی زیر بار مدیریت راهبردی شعام نبود و به قول خراطیان سرهنگ به پایینها خودشان آتش به اختیار عمل میکردند خوب بود، غلط و نابجا و خلاف واقع است در حالیکه پیش بردن جنگ و مذاکره تا امروز به دلیل پایمردی مسوولین ما بوده، امروز ترامپ عصبانی است و از مقاومت مسوولین ما در دیپلماسی آشفته است، این موفقیتها کار مسوولین راهبردی نظام و رهبری است. حالا آن سخنان روشن ترامپ را رها کردن و دنبال زیر بغل مار گشتن در حدسها و نمودارها، خطا اندر خطا است. یاد فواد ایزدی میافتم که میگفت فرماندهان رده اول سپاه، مخشان در فرغان ظریف بود و هیچ وقت هم بابت این اتهامش توبه نکرد.
کاش صدا و سیمای عزیز که در مقابل غربگرایان به خوبی قد علم کرده و از تشر برخی مسوولین سفیه یا ترسو جا خالی نمیکند، مراقب نگاههای چپ ناآشنا به مسیر طلوع تمدن نوین اسلامی هم باشد.
@ali_mahdiyan
نظام تصمیم گیری کشور که زیر نظر رهبران انقلاب تصمیمات مهم راهبردی را میگیرد نه چپ است نه راست. اما افراد و تحلیلگران تحلیلهای چپ و راست میدهند ، تحلیلهایی که هر دو نشان دهنده نوعی تحجر و جمود فکری است. متاسفانه اینها جلودارهای بخشی از جوانان ما شده اند و این خطرناک است. برخی از مسوولین و تحلیلگران متاسفانه تحلیلهایشان بوی غربگرایی میدهد. نوعی ترس از جنگ ، اینکه سخنان رهبر شهید درباره نفی مذاکرات از صدا و سیما پخش نشود، کرنش بی منطق مقابل کشورهای منطقه که سالها است سبک سیاست ورزیشان خون به دل جبهه مقاومت کرده، غزه خونش گردن اینها است، محاصره ایران با پایگاههای دشمن، عادی سازی با صهیونیستها و هزار مشکل دیگر، و باز هم این آقایان خیال میکنند با کوتاه آمدنهای نابجا چیزی در کیسه شان خواهد ماند، اینها عادت کرده اند به کار کردن با نظم آمریکایی. در حالیکه ایران نظم آمریکایی را به هم زده، آن را به چالش کشیده و الان در نقطه بی بازگشتی قرار گرفته. زمان بروز اقتدار جبهه مقاومت و طلوع تمدن نوین اسلامی است. در سمت مقابل هم جریان چپ وجود دارد. اینها زیر پرچم غرب ستیزی که دارند برای بسیاری از انقلابیون ناشناخته میمانند و ضربه های خطرناکی هم به حرکت انقلابیون میزنند. مثلا چند باری است که یکی از این افراد در برنامه پر مخاطب "به وقت ایران" دعوت میشود. خراطیان. او معتقد است شیعه مهم است نه امت اسلام. او به انصار الله یمن هم میتازد به دلیل آنچه به خیال خود کمک نکردن به لبنان میداند، او معتقد است به جای جلو انداختن پاکستان یا دیگر کشورهای مسلمان منطقه باید با چین یا روسیه ببندیم تا در جنگ پیروز شویم و زیر نظر قدرت آنها کار را پیش ببریم. او سیاست نداشتن بمب اتم ایران را مخالف است، او تنش زدایی با کشورهای منطقه را به هیچ وجه نمیپذیرد. او معتقد است دشمن در همه جهات به ما آسیب زده و ما شکست راهبردی خورده ایم. او معتقد است مساله اصلی، اسراییل است و باید فشار اصلی روی اسراییل بیاید نه آمریکا. مسیر آقا مجتبی امام و رهبر عزیز ما که در امتداد رهبر شهید است، اما بالکل با این چپ و راست متفاوت است. اولا این دو بزرگوار البته از نظام چند قطبی جهانی دفاع میکنند، در عین استکبار ستیزیشان. لذا ارتباط جدی با روسیه و چین و پیمانهای شانگهای و بریکس و امثالهم را مطرح میکنند و پیش میبرند،و البته راس دشمنی هم آمریکا میدانند. اما اولا رهبران ما در حال ایجاد یک قطب دیگر در دنیا هستند به نام امت اسلام، رفتن سراغ پاکستان نوع تعامل با عربستان و ترکیه و مصر و کشورهای منطقه، برای این است که آنها از تبعیت از آمریکا خلاص شوند و چرخش به سمت یک هویت واحد پیدا کنند، لذا هم درگیری با آنها و هم ارتباط با آنها در بستر چنین اتفاقی باید فهمیده شود. ثانیا ایران و جبهه مقاومت خودش یک ابرقدرت است و نیاز به آویزان شدن به روسیه و چین ندارد، این نکته را ایران میخواهد همه بفهمند، این احساس ضعف و تحقیر نسبت به توان ایران هم در نگاه غربگرایان و همشرقگرایان موج میزند. ثالثا محور مقاومت در یک انسجام و هماهنگی بی سابقه قرار دارد، مساله شیعه و سنی هم اساسا برایش مطرح نیست. فروپاشی پیمانهای سابق منطقه ای مثل اوپک، چرخش های راهبردی عربستان و پاکستان و ترکیه در همین اندازه ای که هست، اینها را باید دید ولو ایران در عین حال ضربه به دستگاه محاسبات آنها و منافع آمریکا هم میزند. اینها را در پیامهای رهبری عزیز به روشنی میتوان فهمید.رابعا ایران در پی بمب اتم نخواهد رفت و نسخه چپها را برای ایران پیچیدن خطا است. قدرت ایمان مردم را باید باور کرد و اینکه ما سخن نویی را علم کرده ایم و نداشتن بمب هسته ای را نه به خاطر ترس از آمریکا بلکه برای نشان دادن هویت و عقلانیت تمدنی خود علم کرده ایم. خامسا اینکه خودتحقیرها معتقدند ایران وقتی زیر بار مدیریت راهبردی شعام نبود و به قول خراطیان سرهنگ به پایینها خودشان آتش به اختیار عمل میکردند خوب بود، غلط و نابجا و خلاف واقع است در حالیکه پیش بردن جنگ و مذاکره تا امروز به دلیل پایمردی مسوولین ما بوده، امروز ترامپ عصبانی است و از مقاومت مسوولین ما در دیپلماسی آشفته است، این موفقیتها کار مسوولین راهبردی نظام و رهبری است. حالا آن سخنان روشن ترامپ را رها کردن و دنبال زیر بغل مار گشتن در حدسها و نمودارها، خطا اندر خطا است. یاد فواد ایزدی میافتم که میگفت فرماندهان رده اول سپاه، مخشان در فرغان ظریف بود و هیچ وقت هم بابت این اتهامش توبه نکرد.کاش صدا و سیمای عزیز که در مقابل غربگرایان به خوبی قد علم کرده و از تشر برخی مسوولین سفیه یا ترسو جا خالی نمیکند، مراقب نگاههای چپ ناآشنا به مسیر طلوع تمدن نوین اسلامی هم باشد. @ali_mahdiyan
اندر حکایت آتشبس قسمت اول
این انگاره که #آتش_بس (یا همان سکوت صحنه نظامی) که پس از چهل روز از #جنگ_رمضان برقرار شد، مضر برای کشور و غلط بوده از ابتدای برقراری آن مطرح شد. اخیراً این جوّ بیشتر شده و اظهارات یکی از کارشناسان مسائل سیاسی و راهبردی مبنی بر اینکه «مذاکره بدون آتشبس مفیدتر بود» به آن دامن زده است.البته سلیقهی مذاکراتی هر فرد یا گروهی میتواند شاخصهای خاص خود را داشته باشد؛ اما این امر چیزی از فواید آتشبس کم نمیکند. قطعاً این انگاره که «آتشبس اشتباه بود»، غلط است. حال چرا؟
اولاً رهبری عزیز امام آسید مجتبی خامنهای(حفظه الله) سرآغاز پیام خود را به مناسبت چهلم رهبر شهید، آیات سوره مبارکه فتح را قرار دادند که مربوط به صلح حدیبیه است. شاخصهی اصلی صلح حدیبیه دو چیز است: جبهه اسلام از موضع قدرت با جبهه کفر مواجه شد بنای اولیهاش به صلح و مذاکره نبود؛ بلکه اقتضائات دیگر منجر به صلح شد فلذا همین مواجههی با دشمن از موضع قدرت، باعث شد همان صلح، تبدیل به #عملیات_فتح_المبین اسلام شود.سوأل: آیا هر نوع مذاکره و توافق احتمالی جنگ امروز، مانند صلح حدیبیه است؟الزاماً نه. این بستگی به خودمان دارد. به همین خاطر امام آسید مجتبی، در همان پیام تأکید کردند که باید اجتماعات مردمی حفظ شود و فریاد خیابان بر نتیجه ی مذاکرات مؤثر است. قطعاً جریانات غربزده و واداده، به دنبال تحمیل برجامی دیگر به امت اسلام و پایمال کردن خون امام شهیدند. فلذا هوشیاری حداکثری مردم، نخبگان و مسئولین متعهد و انقلابی برای عدم انحراف مسیر مذاکرات ضرورتی انکارناپذیر است.
امام آسید مجتبی در همان پیام مذکور، از حضرت بقیة الله الاعظم (عج) برای پیروزی بر دشمن در عرصهی #مذاکرات، طلب دعا میکنند.فلذا از نگاه رهبری عزیز، مذاکرات و خصوصاً مذاکرات فعلی، یک ابزار مبارزه محسوب شده و ورود درست در این صحنه، میتواند به دشمن شکست وارد کند. مذاکره تنها یک نوع و از مدل برجامی نیست که سازشکارانه، ذلت بار و غیرِ شرافتمدانه و عزتمدانه و عاقلانه باشد.بیانات امام شهید مان در مورد آفات #مذاکره با آمریکا، مذاکره از موضع ذلت و با هدف حل تمامی مشکلات بوسیله ی بده بستان های رایج است. چنین مذاکره ای به نتیجه ای جز خالی شدن دستمان از عناصر قدرت با وعده ی دروغین رفع تحریم ها منجر نخواهد شد.
وقتی در چهل روزِ ابتدایی جنگ، کمر دشمن آمریکایی-صهیونی را شکستیم و او از سر عجز برای قطع آتش و مذاکره التماس می کند، ولو اظهاراتش مبنی بر پذیرش شرایط ما دروغ باشد؛ اما نشان از ورود عزتمندانه و از موضع قدرت در مذاکرات دارد.البته باید مراقبت کرد که این موضع قدرت، تبدیل به موضع ضعف نشده و مذاکره ای که بناست «شکست دشمن در میدان را روی کاغذ تثبیت کند» تبدیل به «بده بستان رایج برجامی» نگردد.
ادامه دارد...
این انگاره که #آتش_بس (یا همان سکوت صحنه نظامی) که پس از چهل روز از #جنگ_رمضان برقرار شد، مضر برای کشور و غلط بوده از ابتدای برقراری آن مطرح شد. اخیراً این جوّ بیشتر شده و اظهارات یکی از کارشناسان مسائل سیاسی و راهبردی مبنی بر اینکه «مذاکره بدون آتشبس مفیدتر بود» به آن دامن زده است.البته سلیقهی مذاکراتی هر فرد یا گروهی میتواند شاخصهای خاص خود را داشته باشد؛ اما این امر چیزی از فواید آتشبس کم نمیکند. قطعاً این انگاره که «آتشبس اشتباه بود»، غلط است. حال چرا؟ اولاً رهبری عزیز امام آسید مجتبی خامنهای(حفظه الله) سرآغاز پیام خود را به مناسبت چهلم رهبر شهید، آیات سوره مبارکه فتح را قرار دادند که مربوط به صلح حدیبیه است. شاخصهی اصلی صلح حدیبیه دو چیز است: جبهه اسلام از موضع قدرت با جبهه کفر مواجه شد بنای اولیهاش به صلح و مذاکره نبود؛ بلکه اقتضائات دیگر منجر به صلح شد فلذا همین مواجههی با دشمن از موضع قدرت، باعث شد همان صلح، تبدیل به #عملیات_فتح_المبین اسلام شود.سوأل: آیا هر نوع مذاکره و توافق احتمالی جنگ امروز، مانند صلح حدیبیه است؟الزاماً نه. این بستگی به خودمان دارد. به همین خاطر امام آسید مجتبی، در همان پیام تأکید کردند که باید اجتماعات مردمی حفظ شود و فریاد خیابان بر نتیجه ی مذاکرات مؤثر است. قطعاً جریانات غربزده و واداده، به دنبال تحمیل برجامی دیگر به امت اسلام و پایمال کردن خون امام شهیدند. فلذا هوشیاری حداکثری مردم، نخبگان و مسئولین متعهد و انقلابی برای عدم انحراف مسیر مذاکرات ضرورتی انکارناپذیر است. امام آسید مجتبی در همان پیام مذکور، از حضرت بقیة الله الاعظم (عج) برای پیروزی بر دشمن در عرصهی #مذاکرات، طلب دعا میکنند.فلذا از نگاه رهبری عزیز، مذاکرات و خصوصاً مذاکرات فعلی، یک ابزار مبارزه محسوب شده و ورود درست در این صحنه، میتواند به دشمن شکست وارد کند. مذاکره تنها یک نوع و از مدل برجامی نیست که سازشکارانه، ذلت بار و غیرِ شرافتمدانه و عزتمدانه و عاقلانه باشد.بیانات امام شهید مان در مورد آفات #مذاکره با آمریکا، مذاکره از موضع ذلت و با هدف حل تمامی مشکلات بوسیله ی بده بستان های رایج است. چنین مذاکره ای به نتیجه ای جز خالی شدن دستمان از عناصر قدرت با وعده ی دروغین رفع تحریم ها منجر نخواهد شد. وقتی در چهل روزِ ابتدایی جنگ، کمر دشمن آمریکایی-صهیونی را شکستیم و او از سر عجز برای قطع آتش و مذاکره التماس می کند، ولو اظهاراتش مبنی بر پذیرش شرایط ما دروغ باشد؛ اما نشان از ورود عزتمندانه و از موضع قدرت در مذاکرات دارد.البته باید مراقبت کرد که این موضع قدرت، تبدیل به موضع ضعف نشده و مذاکره ای که بناست «شکست دشمن در میدان را روی کاغذ تثبیت کند» تبدیل به «بده بستان رایج برجامی» نگردد. ادامه دارد...
اندر حکایت آتشبسقسمت دوم
یکی از دلایل مهم پذیرش قطع آتش، همسایگان هستند.امام آسید مجتبی در پیام هایشان، به کشورهای منطقه این امر را یادآور می شوند که غرب آسیا، محل زندگی ماست و تصمیم گیری برای آینده ی آن، باید بدون دخالت آمریکا و بر اساس نظر خودمان باشد.فلذا قطع آتش، با توجه به اصراری که کشورهای منطقه بر آن داشتند، می تواند زمینه سازِ تأمل این کشورها برای تجدید نظر در تعاملات شان با #شیطان_بزرگ باشد. صد البته که نظام فکری و محاسباتی دولت های عربی، همچنان بر پاشنه ی «ابرقدرتی و کدخدایی آمریکا» می چرخد؛ اما ممکن است سیلی های موشکی ایران آنها را متنبه کرده و یا ملت های آنها را وارد کند تا با فشار بر حکّام شان، مسیر دیگری را انتخاب کنند. اتفاقاً در درگیری های پس از آتش بس با #آمریکا، مشخص شد که برخی از این کشورهای عربی (مثل #عربستان) در این حد که خاک شان، مبدأ تجاوز نظامی علیه ایران نباشد، اقدام کرده اند. امام آسید مجتبی در پیام 14 خرداد 1405 اشاره به «واگرایی ملموس کشورها از دشمن» دارند که در اثر ضربه ی میدان و فریاد خیابان حاصل شده است. در مهلتی که در طول آتش بس به کشورهای منطقه داده شد، مشخص شد در مراحل بعدی جنگ می توان شاهد کاهش مشارکت برخی از آنها با شیطان بزرگ در جنگ بود.
یکی از کشورهای منطقه که واسطه ی آتش بس و مذاکرات بوده و هست، پاکستان است.امام آسید مجتبی در پیام نوروزی، تمجیدهای ویژه ای از #پاکستان می کنند و به علاقه ی رهبر شهید به مسلمانان این کشور اشاره دارند. در شرایطی که پاکستان متصلاً پیام می داد که شرایط خود را برای پایان جنگ بگویید، ایران شرایط خود را به صورت حداکثری و بدون هیچ مجامله ای اعلام کرد. وقتی #ترامپ ملعون، پایبندی به همه ی این شرایط را در اعلام رسمی کرد (ولو به دروغ) که نشان از عجز او در جنگ و آبرو ریزی بزرگی برایش محسوب می شود، ایران نمی توانست قطع آتش را نپذیرد.به بیان دیگر هرچند هدف از بیان شروط حداکثری، این بوده که طرف مقابل را از اصرار منصرف کند؛ اما پذیرش آن، چاره ای باقی نخواهد گذاشت.
اگر ایران به پاکستان شروطی اعلام نمی کرد، پاکستان مدعی میشد که با این همه ادعای دوستی تان و اینکه رهبر شما از ما تعریف می کند، اینقدر کلاه ما پیش شما پشم ندارد که شرایط تان برای پایان جنگ را بگویید؟ و وقتی شرایط حداکثری مورد پذیرش رسمی ترامپ قرار گرفت، چاره ای جز قطع آتش نبود. و البته رسوایی بزرگی هم برای این فرعون محسوب شد.توجه داشته باشیم که پس فردایی که دیگر آمریکا و اسرائیلی در منطقه نباشند، ما با همین کشورهای باید زندگی کنیم. فلذا بیداری و همراهی شان با «#مکتب_مقاومت» باید جزء محاسبات و برنامه ریزی های ما باشد. بنا نیست با موشک بارانِ بلا انقطاعِ پایگاه های دشمن در این کشورها، آنها با ما همراه شوند؛ چه بهتر که تنبه پیدا کرده و خودشان به میزبانی دشمن پایان دهند.این راهبرد هم کم هزینه تر است و هم در آن، احترام به شخصیت و استقلال آن کشورها ملحوظ است. اگر اعراب منطقه بخواهند زیرساخت های انرژی شان محفوظ بماند و ضمناً به همراهی با آمریکا پایان دهند، نیازمند مهلتی مثل آتش بس بودند. گشودن آتش بیشتر بر زیرساخت های آنها از طرف ایران، باعث میشد بر مقابله با ایران مصمم تر شوند و ما به نتیجه ی مطلوب نرسیم.
برخی تحلیل گران که نگاه کلان ندارند (و عمدتاً وحدت مسلمین برایشان مهم نیست)، در گذشته هم می گفتند که ایران باید هرگونه معاهده با عربستان را زیر پا بگذارد. اما رهبر شهید در واکنش به پیام کتبی بن سلمان، ضمن تأکید بر ضرورت فائق آمدن بر انگیزه های خصمانه ی دشمنانِ روابط ایران و عربستان، فرمودند: «اعتقاد ما این است که ارتباط میان جمهوری اسلامی ایران و عربستان برای هردو کشور مفید خواهد بود و دو کشور میتوانند تکمیلکننده یکدیگر باشند.»
ادامه دارد...
یکی از دلایل مهم پذیرش قطع آتش، همسایگان هستند.امام آسید مجتبی در پیام هایشان، به کشورهای منطقه این امر را یادآور می شوند که غرب آسیا، محل زندگی ماست و تصمیم گیری برای آینده ی آن، باید بدون دخالت آمریکا و بر اساس نظر خودمان باشد.فلذا قطع آتش، با توجه به اصراری که کشورهای منطقه بر آن داشتند، می تواند زمینه سازِ تأمل این کشورها برای تجدید نظر در تعاملات شان با #شیطان_بزرگ باشد. صد البته که نظام فکری و محاسباتی دولت های عربی، همچنان بر پاشنه ی «ابرقدرتی و کدخدایی آمریکا» می چرخد؛ اما ممکن است سیلی های موشکی ایران آنها را متنبه کرده و یا ملت های آنها را وارد کند تا با فشار بر حکّام شان، مسیر دیگری را انتخاب کنند. اتفاقاً در درگیری های پس از آتش بس با #آمریکا، مشخص شد که برخی از این کشورهای عربی (مثل #عربستان) در این حد که خاک شان، مبدأ تجاوز نظامی علیه ایران نباشد، اقدام کرده اند. امام آسید مجتبی در پیام 14 خرداد 1405 اشاره به «واگرایی ملموس کشورها از دشمن» دارند که در اثر ضربه ی میدان و فریاد خیابان حاصل شده است. در مهلتی که در طول آتش بس به کشورهای منطقه داده شد، مشخص شد در مراحل بعدی جنگ می توان شاهد کاهش مشارکت برخی از آنها با شیطان بزرگ در جنگ بود. یکی از کشورهای منطقه که واسطه ی آتش بس و مذاکرات بوده و هست، پاکستان است.امام آسید مجتبی در پیام نوروزی، تمجیدهای ویژه ای از #پاکستان می کنند و به علاقه ی رهبر شهید به مسلمانان این کشور اشاره دارند. در شرایطی که پاکستان متصلاً پیام می داد که شرایط خود را برای پایان جنگ بگویید، ایران شرایط خود را به صورت حداکثری و بدون هیچ مجامله ای اعلام کرد. وقتی #ترامپ ملعون، پایبندی به همه ی این شرایط را در اعلام رسمی کرد (ولو به دروغ) که نشان از عجز او در جنگ و آبرو ریزی بزرگی برایش محسوب می شود، ایران نمی توانست قطع آتش را نپذیرد.به بیان دیگر هرچند هدف از بیان شروط حداکثری، این بوده که طرف مقابل را از اصرار منصرف کند؛ اما پذیرش آن، چاره ای باقی نخواهد گذاشت. اگر ایران به پاکستان شروطی اعلام نمی کرد، پاکستان مدعی میشد که با این همه ادعای دوستی تان و اینکه رهبر شما از ما تعریف می کند، اینقدر کلاه ما پیش شما پشم ندارد که شرایط تان برای پایان جنگ را بگویید؟ و وقتی شرایط حداکثری مورد پذیرش رسمی ترامپ قرار گرفت، چاره ای جز قطع آتش نبود. و البته رسوایی بزرگی هم برای این فرعون محسوب شد.توجه داشته باشیم که پس فردایی که دیگر آمریکا و اسرائیلی در منطقه نباشند، ما با همین کشورهای باید زندگی کنیم. فلذا بیداری و همراهی شان با «#مکتب_مقاومت» باید جزء محاسبات و برنامه ریزی های ما باشد. بنا نیست با موشک بارانِ بلا انقطاعِ پایگاه های دشمن در این کشورها، آنها با ما همراه شوند؛ چه بهتر که تنبه پیدا کرده و خودشان به میزبانی دشمن پایان دهند.این راهبرد هم کم هزینه تر است و هم در آن، احترام به شخصیت و استقلال آن کشورها ملحوظ است. اگر اعراب منطقه بخواهند زیرساخت های انرژی شان محفوظ بماند و ضمناً به همراهی با آمریکا پایان دهند، نیازمند مهلتی مثل آتش بس بودند. گشودن آتش بیشتر بر زیرساخت های آنها از طرف ایران، باعث میشد بر مقابله با ایران مصمم تر شوند و ما به نتیجه ی مطلوب نرسیم. برخی تحلیل گران که نگاه کلان ندارند (و عمدتاً وحدت مسلمین برایشان مهم نیست)، در گذشته هم می گفتند که ایران باید هرگونه معاهده با عربستان را زیر پا بگذارد. اما رهبر شهید در واکنش به پیام کتبی بن سلمان، ضمن تأکید بر ضرورت فائق آمدن بر انگیزه های خصمانه ی دشمنانِ روابط ایران و عربستان، فرمودند: «اعتقاد ما این است که ارتباط میان جمهوری اسلامی ایران و عربستان برای هردو کشور مفید خواهد بود و دو کشور میتوانند تکمیلکننده یکدیگر باشند.»ادامه دارد...
اندر حکایت آتشبسقسمت سوم
نکته ی دیگر، همراهی مردم خودمان است. در شرایطی که آسمان کشور اتوبان هواگردهای دشمن شده بود (و متقابلاً این اتفاق در اسرائیل و پایگاه های آمریکا در مواجهه با #موشک های قدرتمند ایران، واقع شده بود)، این تلقی که ادامه ی این روند، ایران را از زیرساخت تهی کرده و زندگی را مختل می کند، می توانست در ادامه ی مسیر مقابله با دشمن، خدشه وارد کند. و البته رجفه های جریان های غربزده و «لا قتال» را هم نباید نادیده گرفت. ادامه ی تبادل آتش می توانست شرایطی را به وجود آورَد که این جریان ها با سوء استفاده از آن، بخواهند ضرورت سازش با مستکبر را در افکار عمومی نهادینه کنند. صد البته مردم مبعوث و حاضر در میدان و خیابان، در راه مقابله با قاتلین امام شهیدشان، از جان گذشته اند؛ اما در شرایطی که دشمن به دریوزگی برای قطع آتش افتاده، ضمن عنایت به ضرورت های دیگر آتش بس، این فضا می توانست سه اتفاق را رقم بزند: تجدید قوای نیروهای مسلح بازسازی زیرساخت های آسیب دیده اقناعی بالاتر برای نخبگان و افکار عمومی در مورد جنگطلب نبودنِ ایران و حقانیتی بالاتر برای پاسخ به تجاوزهای آینده ی دشمن
اتفاقاً نیروهای مسلح دلاور و شجاع ما، با کاری جهادی توانستند فارغ از بازیابی قوای آفندی، تحولی شگرف در قوای پدافندی ایجاد کنند که نتیجه ی آن در «عملیات نصر» (پاسخ به تجاوز #اسرائیل به ضاحیه) دیده شد: «هفت موشک کروز اسرائیل قبلاً از رسیدن به تهران، رهگیری و منهدم شدند.» 🥳
ضمن اینکه بسته شدن #تنگه_هرمز و عدم صادرات انرژی به اروپا و آمریکا باعث شده است که دشمنان ایران، به استفاده از ذخایر استراتژیک روی آورده و طبعاً این ذخایر هم دوام طولانی مدتی ندارند. فلذا قطع آتش باعث می شود که در زمانی که ما در حال تبادل آتش نیستیم، به دشمن فشار بیاوریم. پایان ذخایر استراتژیک، می تواند یک جهش بزرگ در قیمت نفت ایجاد کند.
ادامه دارد...
نکته ی دیگر، همراهی مردم خودمان است. در شرایطی که آسمان کشور اتوبان هواگردهای دشمن شده بود (و متقابلاً این اتفاق در اسرائیل و پایگاه های آمریکا در مواجهه با #موشک های قدرتمند ایران، واقع شده بود)، این تلقی که ادامه ی این روند، ایران را از زیرساخت تهی کرده و زندگی را مختل می کند، می توانست در ادامه ی مسیر مقابله با دشمن، خدشه وارد کند. و البته رجفه های جریان های غربزده و «لا قتال» را هم نباید نادیده گرفت. ادامه ی تبادل آتش می توانست شرایطی را به وجود آورَد که این جریان ها با سوء استفاده از آن، بخواهند ضرورت سازش با مستکبر را در افکار عمومی نهادینه کنند. صد البته مردم مبعوث و حاضر در میدان و خیابان، در راه مقابله با قاتلین امام شهیدشان، از جان گذشته اند؛ اما در شرایطی که دشمن به دریوزگی برای قطع آتش افتاده، ضمن عنایت به ضرورت های دیگر آتش بس، این فضا می توانست سه اتفاق را رقم بزند: تجدید قوای نیروهای مسلح بازسازی زیرساخت های آسیب دیده اقناعی بالاتر برای نخبگان و افکار عمومی در مورد جنگطلب نبودنِ ایران و حقانیتی بالاتر برای پاسخ به تجاوزهای آینده ی دشمن اتفاقاً نیروهای مسلح دلاور و شجاع ما، با کاری جهادی توانستند فارغ از بازیابی قوای آفندی، تحولی شگرف در قوای پدافندی ایجاد کنند که نتیجه ی آن در «عملیات نصر» (پاسخ به تجاوز #اسرائیل به ضاحیه) دیده شد: «هفت موشک کروز اسرائیل قبلاً از رسیدن به تهران، رهگیری و منهدم شدند.» 🥳 ضمن اینکه بسته شدن #تنگه_هرمز و عدم صادرات انرژی به اروپا و آمریکا باعث شده است که دشمنان ایران، به استفاده از ذخایر استراتژیک روی آورده و طبعاً این ذخایر هم دوام طولانی مدتی ندارند. فلذا قطع آتش باعث می شود که در زمانی که ما در حال تبادل آتش نیستیم، به دشمن فشار بیاوریم. پایان ذخایر استراتژیک، می تواند یک جهش بزرگ در قیمت نفت ایجاد کند. ادامه دارد...
اندر حکایت آتشبسقسمت چهارم و پایانی
فلذا در جمع بندی باید گفت بر اساس شرایط موجود، آتش بس یک ضرورت همراه با فوایدی بوده است. سوأل: آیا اگر دولتی غیر از پزشکیان بود یا دولت هایی غیر از این دولت های فعلی در منطقه بودند، باز هم آتش بس لازم بود؟شاید نه؛ نمی دانیم شرایط متفاوت چه اقتضائاتی به دنبال می داشت. شاید با تفاوت شرایطی که در بخش های قبلی یادداشت ذکر شد، میشد بدون قطع آتش تا جایی پیش رفت که آمریکا بدون مذاکره ای، اعلام کند که از منطقه خارج خواهد شد. البته بسیاری از کارشناسان معتقدند که وقتی هیچیک از طرفین یک جنگ نابود نشده باشد، نهایتاً باید طرف پیروز، بوسیله ی یک معاهده پیروزی خود را تثبیت کند (خصوصاً ناظر به ابعاد جهانی اثبات حقانیت خود). اما در حال حاضر و با اقتضائات فعلی چاره ای جز سکوت مقطعی صحنه ی نبرد، نبود.این سکوت نظامی، فارغ از فواید مذکور، باعث شد در مقابله با تجاوزات بعدی دشمن (اعم از آمریکا در تنگه هرمز یا اسرائیل در ضاحیه)، پاسخ ایران با حقانیتی بالاتر و اتمام حجتی قوی تر داده شود و در انزوای بیشترِ دشمن مؤثر بیفتد.
چند نکته در مورد گمانه زنی ها در مورد مذاکرات و توافق: به ادعای دشمن و رسانه هایش در مورد مفاد توافق مطلقاً اعتماد نکنیم. ابزار جنگ رسانه ای دشمن برای ایجاد تفرقه در صفوف متحد ما، همچنان بُرنده است. توافق و مفاد آنرا تنها از مسئولین خودمان و از منابع رسمی دریافت کنیم. آنچه رهبری عزیز امام آسید مجتبی در مورد نقشه ی دشمن برای ایجاد اختلاف و بدگمانی فرمودند (پیام 14 خرداد) نصب العین ما باشد. 🫡 حضور و فریاد #خیابان را هرچه محکم تر حفظ کنیم. در رأس مطالبات ما انتقام #امام_شهید مان است تا حراست از عناصر قدرت (#موشکی، #هسته_ای، #تنگه_هرمز و ...) و یکپارچگی #جبهه_مقاومت و گرفتن #غرامت و ... مراقب خدعه ی دشمن باشیم. هر وقت می گوید خیلی به #توافق نزدیکیم، یعنی خیلی به #جنگ بزرگ نزدیکیم؛ دلیل؟ تجربه.
فلذا در جمع بندی باید گفت بر اساس شرایط موجود، آتش بس یک ضرورت همراه با فوایدی بوده است. سوأل: آیا اگر دولتی غیر از پزشکیان بود یا دولت هایی غیر از این دولت های فعلی در منطقه بودند، باز هم آتش بس لازم بود؟شاید نه؛ نمی دانیم شرایط متفاوت چه اقتضائاتی به دنبال می داشت. شاید با تفاوت شرایطی که در بخش های قبلی یادداشت ذکر شد، میشد بدون قطع آتش تا جایی پیش رفت که آمریکا بدون مذاکره ای، اعلام کند که از منطقه خارج خواهد شد. البته بسیاری از کارشناسان معتقدند که وقتی هیچیک از طرفین یک جنگ نابود نشده باشد، نهایتاً باید طرف پیروز، بوسیله ی یک معاهده پیروزی خود را تثبیت کند (خصوصاً ناظر به ابعاد جهانی اثبات حقانیت خود). اما در حال حاضر و با اقتضائات فعلی چاره ای جز سکوت مقطعی صحنه ی نبرد، نبود.این سکوت نظامی، فارغ از فواید مذکور، باعث شد در مقابله با تجاوزات بعدی دشمن (اعم از آمریکا در تنگه هرمز یا اسرائیل در ضاحیه)، پاسخ ایران با حقانیتی بالاتر و اتمام حجتی قوی تر داده شود و در انزوای بیشترِ دشمن مؤثر بیفتد. چند نکته در مورد گمانه زنی ها در مورد مذاکرات و توافق: به ادعای دشمن و رسانه هایش در مورد مفاد توافق مطلقاً اعتماد نکنیم. ابزار جنگ رسانه ای دشمن برای ایجاد تفرقه در صفوف متحد ما، همچنان بُرنده است. توافق و مفاد آنرا تنها از مسئولین خودمان و از منابع رسمی دریافت کنیم. آنچه رهبری عزیز امام آسید مجتبی در مورد نقشه ی دشمن برای ایجاد اختلاف و بدگمانی فرمودند (پیام 14 خرداد) نصب العین ما باشد. 🫡 حضور و فریاد #خیابان را هرچه محکم تر حفظ کنیم. در رأس مطالبات ما انتقام #امام_شهید مان است تا حراست از عناصر قدرت (#موشکی، #هسته_ای، #تنگه_هرمز و ...) و یکپارچگی #جبهه_مقاومت و گرفتن #غرامت و ... مراقب خدعه ی دشمن باشیم. هر وقت می گوید خیلی به #توافق نزدیکیم، یعنی خیلی به #جنگ بزرگ نزدیکیم؛ دلیل؟ تجربه. ۱
با استقامت #مردم_مبعوث و هدایت رهبر حکیم انقلاب (حفظه الله)، مثلث #میدان، #خیابان و #دیپلماسی در حال #مبارزه با #آمریکا است و بإذن الله، #مذاکره ی برجامی نداریم.
ان شاء الله برخی مدعیان انقلابیگری، صحنه را به درستی ببینند و با ایجاد تفرقه، یأس و بدگمانی، #اتحاد_مقدس را لگدمال نکنند!
#ایران#وحدت#قالیباف
ان شاء الله برخی مدعیان انقلابیگری، صحنه را به درستی ببینند و با ایجاد تفرقه، یأس و بدگمانی، #اتحاد_مقدس را لگدمال نکنند!
#ایران#وحدت#قالیباف