راهکارهای عملی1) اول علت را پیدا کنخیلی وقتها بهانه آوردن از یکی از اینها میآید:خستگی یا گرسنگیترس از شکست یا سخت بودن کارنیاز به توجهنداشتن اختیارحواسپرتی یا بیشفعالیحساسیت حسی یا اضطراباگر علت را پیدا کنی، راهحل دقیقتر میشود.
2) دستورها را کوتاه و روشن بدهبهجای:
«دیگه چرا اینقدر طول میدی؟ برو اتاقت رو مرتب کن!»بگو:
«لطفاً اول لگوها رو داخل سبد بریز، بعد کتابها رو.»دستور کوتاه، یکمرحلهای و قابل انجام باشد.
3) از انتخاب دادن استفاده کنکودک وقتی حس کنترل داشته باشد کمتر بهانه میآورد:
«اول لباسهات رو میپوشی یا اول مسواک میزنی؟»«تکلیف رو روی میز انجام میدی یا روی فرش؟»4) روتین ثابت بسازبرای کارهای تکراری مثل خواب، غذا، تکلیف و حمام:
ساعت تقریباً ثابتترتیب مشخصهشدار قبل از تغییر: «۵ دقیقه دیگه وقت جمع کردن اسباببازیه»5) رفتار خوب را فوراً تشویق کنبچهها به توجه واکنش خیلی خوبی دارند.
«آفرین که بدون غر زدن شروع کردی»«خیلی خوبه که سریع آماده شدی»تشویق باید بلافاصله و مشخص باشد، نه کلی.
6) بهانه را طولانی مذاکره نکناگر وارد بحث طولانی شوی، کودک یاد میگیرد با مقاومت وقت بخرد.
بهجای بحث، آرام و ثابت بمان:
«میفهمم سخته، ولی باید انجام بشه. بعدش با هم بازی میکنیم.»7) از جدول امتیاز یا جایزه کوچک استفاده کنبرای بچههای ۴ سال به بالا خیلی مؤثر است:
هر بار همکاری → یک ستاره۵ ستاره → جایزه کوچک مثل انتخاب قصه، بازی با والدین، یا یک فعالیت محبوب8) جلوی خستگی و گرسنگی را بگیرخیلی از بهانهها در اصل رفتار نیستند، علامت نیاز بدنیاند.
قبل از تکلیف: میانوعده سبکقبل از خواب: روتین آرامشبخشبعد از مدرسه: ۱۰–۱۵ دقیقه استراحت9) اگر لجبازی شدید است، انتخاب نبردها را کم کنهمه چیز را به میدان جنگ تبدیل نکن.
فقط روی چند قانون مهم تمرکز کن:
امنیتاحترامخوابتکلیف ضروری10) الگو باشکودکها بیشتر از حرف، از رفتار یاد میگیرند:
آرام حرف بزنقولی که میدهی انجام بدهدر اجرای قانون ثبات داشته باشچند جمله آماده برای برخورد«میفهمم دوست نداری، ولی الان وقتشه.»«میتونی با انتخاب خودت شروع کنی.»«وقتی انجامش بدی، بعدش وقت بازی داری.»«گریه کردن اشکالی نداره، ولی قانون عوض نمیشه.»
@tarbiattplus
۵ دنیای نوجوانم...!اعتبار بخشی به جای حل مسئله وقتی نوجوان از مشکلی شکایت میکند، بلافاصله راهکار ندهید. جملاتی مثل «میفهمم که چقدر برات سخت بوده» یا «حست رو درک میکنم» بسیار موثرتر از نصیحت هستند. نوجوان ابتدا نیاز دارد شنیده شود، نه اصلاح.
@tarbiattplus
۴
به جای «خفه شو»، «گریه نکن» یا «بزرگ شدی دیگه»…سلام همراهان عزیز تربیت پلاس
امروز میخوام درباره یه اشتباه رایج صحبت کنم که ناخواسته فاصله بین ما و فرزندمون رو زیاد میکنه: سرکوب احساسات.
وقتی کودک گریه میکنه یا عصبانیه، ما معمولاً از جملات «ساکت شو»، «اینکه گریه نداره» یا «مرد که گریه نمیکنه» استفاده میکنیم. این کار به کودک پیام میده که: «احساسات تو اشتباهه و من درکت نمیکنم.»
بیایم از امروز این “تکنیک جایگزین” رو امتحان کنیم:۱. به جای «گریه نکن» بگو: «میبینم که خیلی ناراحتی، دوست داری بغلت کنم؟»
۲. به جای «چته باز؟» بگو: «به نظر میرسه موضوعی اذیتت کرده، میخوای برام تعریف کنی؟»
۳. به جای «زود باش دیگه» بگو: «میدونم عجله نداریم و سخته، اما چطوره با هم سریعتر انجامش بدیم؟»
نکته طلایی تربیت پلاس: وقتی احساس کودک رو “تایید” میکنید، لجبازی اون به شدت کاهش پیدا میکنه چون حس میکنه شنیده شده. شما موقع گریه فرزندتون معمولا چه واکنشی دارید؟ حتما بهش فکر کنید@tarbiattplus
۴
چرا فرزندم لجبازی میکند؟ (۳ کلید طلایی برای والدین هوشمند) شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در شلوغی بازار یا مهمانی، ناگهان فرزندتان قشقرق به پا کند، روی زمین دراز بکشد و با تمام وجود فریاد بزند! در این لحظه، اولین واکنش خیلی از ما عصبانیت، خجالت یا تسلیم شدن است.
اما بیایید یک بار برای همیشه عینک روانشناسی را به چشم بزنیم و ببینیم در مغز کودک چه میگذرد.
پشت پرده لجبازی کودکان چیست؟روانشناسی کودک میگوید: «لجبازی، دشمنی با شما نیست؛ بلکه تمرین استقلال است.» کودک در سنین ۲ تا ۵ سالگی متوجه میشود که هویتی مستقل از پدر و مادر دارد و میخواهد این قدرت جدید را امتحان کند. او هنوز توانایی مدیریت احساسات بزرگش (مثل خشم و ناکامی) را ندارد.
پس در این مواقع، به جای «جنگ قدرت»، از فرمول طلایی #تربیت_پلاس استفاده کنید:
به جای دستور دادن، «حق انتخاب محدود» بدهید وقتی به کودک میگویید: «بدو لباس بپوش بیرون بریم»، او احساس تسلیم شدن میکند و مقاومت میکند.
جایگزین هوشمندانه: «عزیزم، برای بیرون رفتن دوست داری تیشرت آبیت رو بپوشی یا زرد؟»چرا اثر دارد؟ با این کار به کودک حس کنترل و قدرت میدهید، در حالی که در نهایت تصمیم اصلی (لباس پوشیدن و بیرون رفتن) انجام شده است. قبل از هرگونه مخالفت، «همدلی» کنید کودکان تا زمانی که حس نکنند صدایشان شنیده شده، به جیغ و داد ادامه میدهند.
جایگزین هوشمندانه: به جای گفتن «بسه دیگه چقدر نق میزنی!»، همقد او شوید، در چشمهایش نگاه کنید و بگویید: «میدونم خیلی دوست داری این اسباببازی رو داشته باشی و الان ناراحتی که نمیتونیم بخریمش، درکت میکنم…»چرا اثر دارد؟ وقتی کودک مطمئن شود شما احساسش را فهمیدهاید، گارد دفاعیاش پایین میآید و آرامتر میشود. از تکنیک «تغییر کانال» (بازیسازی) استفاده کنید مغز کودک به سرعت روی یک موضوع قفل میکند. برای باز کردن این قفل، باید مسیر توجه او را تغییر دهید.
جایگزین هوشمندانه: اگر سرِ جمع کردن وسایل لجبازی میکند، نگویید «تا جمع نکنی از جایت تکان نخور!». بگویید: «بیا مسابقه بذاریم! ببینیم من زودتر ماشینها رو میذارم تو جعبه یا تو عروسکها رو؟ ۳، ۲، ۱… شروع!»چرا اثر دارد؟ کودکان زبانِ دنیا را از طریق بازی میفهمند. تبدیل وظایف به بازی، مقاومت مغز آنها را به صفر میرساند.
@tarbiattplus
شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در شلوغی بازار یا مهمانی، ناگهان فرزندتان قشقرق به پا کند، روی زمین دراز بکشد و با تمام وجود فریاد بزند! در این لحظه، اولین واکنش خیلی از ما عصبانیت، خجالت یا تسلیم شدن است.اما بیایید یک بار برای همیشه عینک روانشناسی را به چشم بزنیم و ببینیم در مغز کودک چه میگذرد.
پشت پرده لجبازی کودکان چیست؟روانشناسی کودک میگوید: «لجبازی، دشمنی با شما نیست؛ بلکه تمرین استقلال است.» کودک در سنین ۲ تا ۵ سالگی متوجه میشود که هویتی مستقل از پدر و مادر دارد و میخواهد این قدرت جدید را امتحان کند. او هنوز توانایی مدیریت احساسات بزرگش (مثل خشم و ناکامی) را ندارد.پس در این مواقع، به جای «جنگ قدرت»، از فرمول طلایی #تربیت_پلاس استفاده کنید:
به جای دستور دادن، «حق انتخاب محدود» بدهید وقتی به کودک میگویید: «بدو لباس بپوش بیرون بریم»، او احساس تسلیم شدن میکند و مقاومت میکند.جایگزین هوشمندانه: «عزیزم، برای بیرون رفتن دوست داری تیشرت آبیت رو بپوشی یا زرد؟»چرا اثر دارد؟ با این کار به کودک حس کنترل و قدرت میدهید، در حالی که در نهایت تصمیم اصلی (لباس پوشیدن و بیرون رفتن) انجام شده است.
قبل از هرگونه مخالفت، «همدلی» کنید کودکان تا زمانی که حس نکنند صدایشان شنیده شده، به جیغ و داد ادامه میدهند.جایگزین هوشمندانه: به جای گفتن «بسه دیگه چقدر نق میزنی!»، همقد او شوید، در چشمهایش نگاه کنید و بگویید: «میدونم خیلی دوست داری این اسباببازی رو داشته باشی و الان ناراحتی که نمیتونیم بخریمش، درکت میکنم…»چرا اثر دارد؟ وقتی کودک مطمئن شود شما احساسش را فهمیدهاید، گارد دفاعیاش پایین میآید و آرامتر میشود.
از تکنیک «تغییر کانال» (بازیسازی) استفاده کنید مغز کودک به سرعت روی یک موضوع قفل میکند. برای باز کردن این قفل، باید مسیر توجه او را تغییر دهید.جایگزین هوشمندانه: اگر سرِ جمع کردن وسایل لجبازی میکند، نگویید «تا جمع نکنی از جایت تکان نخور!». بگویید: «بیا مسابقه بذاریم! ببینیم من زودتر ماشینها رو میذارم تو جعبه یا تو عروسکها رو؟ ۳، ۲، ۱… شروع!»چرا اثر دارد؟ کودکان زبانِ دنیا را از طریق بازی میفهمند. تبدیل وظایف به بازی، مقاومت مغز آنها را به صفر میرساند.
@tarbiattplus
۳قانونِ ۵ دقیقه برای آرامشِ بیشتر!
همه ما روزهایی رو تجربه کردیم که بچهها مدام بهونهگیری میکنن و کلافهمون میکنن.
به جای اینکه سعی کنی کل روز رو باهاش بجنگی، از قانون «۵ دقیقه طلایی» استفاده کن:
وقتی میبینی بچهت داره بدقلقی میکنه، گوشیت رو بذار کنار، تمامِ مشغلههات رو ول کن و فقط ۵ دقیقه «با تمرکز کامل» باهاش بازی کن یا باهاش حرف بزن (بدون نصیحت!).
همین ۵ دقیقه اتصالِ کامل، خیلی وقتها باعث میشه اون اضطراب و لجبازیِ بچه فروکش کنه.
امروز امتحانش کن و نتیجهش رو بهم بگو.
@tarbiattplus
همه ما روزهایی رو تجربه کردیم که بچهها مدام بهونهگیری میکنن و کلافهمون میکنن.
به جای اینکه سعی کنی کل روز رو باهاش بجنگی، از قانون «۵ دقیقه طلایی» استفاده کن:
وقتی میبینی بچهت داره بدقلقی میکنه، گوشیت رو بذار کنار، تمامِ مشغلههات رو ول کن و فقط ۵ دقیقه «با تمرکز کامل» باهاش بازی کن یا باهاش حرف بزن (بدون نصیحت!).
همین ۵ دقیقه اتصالِ کامل، خیلی وقتها باعث میشه اون اضطراب و لجبازیِ بچه فروکش کنه.
امروز امتحانش کن و نتیجهش رو بهم بگو.
@tarbiattplus
۴۱
عذاب وجدانِ بعد از دعوا کردن با بچه… (لطفاً این پست رو تا آخر بخونید)سلام به همراهان عزیز کانال تربیت پلاس!
دلتنگتون بودیم! امروز با یک موضوع بسیار مهم برگشتیم که احتمالاً دغدغهی خیلی از شماست.
آیا تا به حال پیش اومده که از خستگی یا کلافگی سر کودکتون داد بزنید و بعدش احساس کنید «بدترین پدر یا مادر دنیا» هستید؟
اگر جوابتون بله است، این پست دقیقاً برای شماست. در روانشناسی مفهومی داریم به نام «گسست و ترمیم».
یک راز بزرگ روانشناسی:تحقیقات علمی نشان میدهند که حتی بهترین و کاملترین پدر و مادرها، فقط در ۳۰ درصد مواقع میتونند به صورت ایدهآل با احساسات فرزندشون همگام باشن! در ۷۰ درصد مواقع، به خاطر خستگی، استرس یا مشغله، ارتباط ما با کودک قطع میشه یا به اصطلاح «گسست» (Rupture) اتفاق میافته (مثل وقتهایی که داد میزنیم یا بیحوصلهایم).
پس چطور بچههایی سالم تربیت میشوند؟جادوی فرزندپروری در بینقص بودن نیست، بلکه در «ترمیم» (Repair) است!
وقتی بعد از یک تنش، پیش کودک برمیگردید و رابطه رو ترمیم میکنید، یک پیام بینظیر به مغز او میفرستید: “تعارض و دعوا به معنی پایان دوست داشتن نیست. ما میتونیم اشتباه کنیم و دوباره رابطمون رو بسازیم.”
این دقیقاً همون چیزیه که به کودک «تابآوری روانی» و اعتمادبهنفس میده!
چطور رابطه رو ترمیم کنیم؟ (۳ قدم ساده):۱️⃣ اول خودتون رو آروم کنید: تا زمانی که خودتون عصبانی هستید، نمیتونید کودک رو آروم کنید.
۲️⃣ مسئولیت اشتباهتون رو بپذیرید (بدون اما و اگر): به جای اینکه بگید “ببخشید داد زدم، اما تو هم خیلی اذیت کردی”، بگید: “من نباید اونطوری داد میزدم. خسته بودم و کنترلم رو از دست دادم. معذرت میخوام.”
۳️⃣ دوباره وصل شوید: یک آغوش، یک نوازش یا پیشنهادِ انجام یک بازی دونفره میتونه پلِ خراب شده رو دوباره بسازه. 🫂
یادتون باشه: هیچ کودکی به والدین بینقص نیاز نداره. کودک به والدی نیاز داره که شجاعتِ عذرخواهی و ترمیم رابطه رو داشته باشه. شما وقتی عصبانی میشید، چطور با فرزندتون آشتی میکنید؟ برامون بنویسید یا این پست رو برای یک والد مهربونِ دیگه ارسال کنید @tarbiattplus
۳
با این جمله، استعداد کودکت رو نکُش!
خیلی وقتها از سرِ ذوق به بچه میگیم: «تو خیلی باهوشی!» یا «چه دخترِ آرومی!». اما روانشناسی میگه این برچسبها (حتی مثبتها) میتونن خطرناک باشن.
وقتی میگی «باهوشی»، کودک میترسه سراغ کارهای سخت بره؛ چون میترسه با شکست خوردن، اون برچسبِ «باهوش» رو از دست بده و دیگه تحسین نشه.
راهکار چیه؟
جایِ تحسینِ «نتیجه» (هوش، زیبایی، آروم بودن)، «تلاش» رو تحسین کن:
«چقدر برای حل این پازل دقت و حوصله به خرج دادی!»
«دیدی چطور با تمرکز نقاشی کشیدی؟»
وقتی تلاش رو تحسین میکنی، کودک جسور، خلاق و با اعتمادبهنفس بار میاد.
شما بیشتر کودکتون رو با چی تشویق میکنید؟@tarbiattplus
خیلی وقتها از سرِ ذوق به بچه میگیم: «تو خیلی باهوشی!» یا «چه دخترِ آرومی!». اما روانشناسی میگه این برچسبها (حتی مثبتها) میتونن خطرناک باشن.
وقتی میگی «باهوشی»، کودک میترسه سراغ کارهای سخت بره؛ چون میترسه با شکست خوردن، اون برچسبِ «باهوش» رو از دست بده و دیگه تحسین نشه.
راهکار چیه؟
جایِ تحسینِ «نتیجه» (هوش، زیبایی، آروم بودن)، «تلاش» رو تحسین کن:
«چقدر برای حل این پازل دقت و حوصله به خرج دادی!» «دیدی چطور با تمرکز نقاشی کشیدی؟»وقتی تلاش رو تحسین میکنی، کودک جسور، خلاق و با اعتمادبهنفس بار میاد.
شما بیشتر کودکتون رو با چی تشویق میکنید؟@tarbiattplus۳
وقتی کودک احساس کنترل داشته باشد، همکاریاش بیشتر میشود.
بهجای دستور مستقیم، دو انتخاب ساده بدهید:
«میخوای اول مسواک بزنی یا اول لباس خوابت رو بپوشی؟»
@tarbiattplus
بهجای دستور مستقیم، دو انتخاب ساده بدهید:
«میخوای اول مسواک بزنی یا اول لباس خوابت رو بپوشی؟»
@tarbiattplus
۳
اگر کودکتان اشتباه کرد، به جای گفتن «چند بار گفتم این کار را نکن!» بگویید:
«اشتباه کردن طبیعی است، بیا با هم راه بهترش را پیدا کنیم.»
کودکی که در اشتباهاتش سرزنش نشود، اعتمادبهنفس بیشتری برای یادگیری و اصلاح رفتار پیدا میکند.@tarbiattplus
«اشتباه کردن طبیعی است، بیا با هم راه بهترش را پیدا کنیم.»
کودکی که در اشتباهاتش سرزنش نشود، اعتمادبهنفس بیشتری برای یادگیری و اصلاح رفتار پیدا میکند.
@tarbiattplus۲