اگر جای بچهات بودی... کودکت با ذوق نقاشیاش را به تو نشان میدهد.تو فقط یک نگاه میکنی و میگویی:«قشنگه... حالا برو بازی کن.»
حالا یک لحظه خودت را جای او بگذار...
اگر ساعتها برای انجام کاری وقت گذاشته بودی و عزیزترین آدم زندگیات فقط با یک جمله کوتاه از کنارش رد میشد، چه احساسی پیدا میکردی؟
برای کودکان، توجه از هدیههای گرانقیمت ارزشمندتر است.بهجای یک نگاه سریع، چند لحظه کنارش بنشین و بگو:
«وای! این خورشیده؟ چه رنگهای قشنگی انتخاب کردی! برام درباره نقاشیت تعریف میکنی؟»همین چند جمله ساده، به کودک احساس ارزشمند بودن، دیده شدن و اعتمادبهنفس میدهد.
گاهی چیزی که کودک از ما میخواهد، فقط چند دقیقه توجه واقعی است؛ نه چیز بیشتر. شما اگر جای این کودک بودید، چه احساسی پیدا میکردید؟ ️@tarbiyatehfarzand
رازهای ارتباط با کودک؛ کاری کن خودش با تو حرف بزندخیلی از والدین میگویند:«بچهام هیچچیز به من نمیگه...»
اما بیشتر وقتها مشکل این نیست که کودک حرفی برای گفتن ندارد؛ مشکل این است که احساس امنیت کافی برای گفتن ندارد.
اگر میخواهی فرزندت رازهایش را با تو در میان بگذارد: وقتی حرف میزند، موبایلت را کنار بگذار و با تمام توجه به او گوش بده. وسط حرفش قضاوت یا سرزنش نکن. اول احساسش را درک کن، بعد اگر لازم بود راهنماییاش کن. برای اشتباهاتش فضایی امن بساز؛ طوری که بداند حتی اگر خطا کند، باز هم میتواند روی محبت و حمایت تو حساب کند. هر روز فقط ۱۰ دقیقه زمان اختصاصی برای او بگذار؛ بدون تلویزیون، بدون تلفن همراه و بدون هیچ حواسپرتی. کودکی که شنیده میشود، کمتر دروغ میگوید، کمتر پنهانکاری میکند و بیشتر به والدینش اعتماد دارد. ارتباط قوی با فرزند، با نصیحتهای طولانی ساخته نمیشود؛ با گوش دادن، احترام و حضور واقعی شکل میگیرد. شما برای اینکه فرزندتان راحتتر با شما صحبت کند، چه کاری انجام میدهید؟ تجربهتان را با ما به اشتراک بگذارید.️@tarbiyatehfarzand
قصه شب
بازی «خنده ممنوع»اگر دنبال یک بازی ساده، بدون وسیله و پر از خنده هستید، این بازی را حتماً امتحان کنید!
روش بازی:همه اعضای خانواده روبهروی هم بنشینند. یک نفر بهعنوان نفر اول انتخاب میشود. او باید با شکلکهای خندهدار، ادا درآوردن، حرکات بامزه یا صداهای خندهدار، بقیه را بخنداند. اما یک قانون مهم وجود دارد... کسی که دارد دیگران را میخنداند، نباید خودش بخندد!هر کسی که زودتر بخندد یا نتواند جلوی خندهاش را بگیرد، از آن دور حذف میشود یا یک امتیاز منفی میگیرد. در پایان، کسی که بیشترین مقاومت را در برابر خنده داشته باشد، برنده بازی است.
برای جذابتر شدن بازی: فقط ۳۰ ثانیه فرصت دارید تا دیگران را بخندانید. میتوانید نقش حیوانات، شخصیتهای کارتونی یا آدمهای بامزه را بازی کنید. استفاده از کلمات خندهدار ممنوع؛ فقط با حرکات و حالت چهره دیگران را بخندانید. فایدههای این بازی: صمیمیت بین والدین و کودک را بیشتر میکند. باعث تخلیه استرس و هیجانهای منفی میشود. خلاقیت و قدرت بیان کودک را تقویت میکند. کنترل احساسات و تمرکز را افزایش میدهد. گاهی فقط ۱۰ دقیقه خندیدن کنار خانواده، میتواند خاطرهای بسازد که سالها در ذهن کودک بماند. شما فکر میکنید در خانوادهتان چه کسی زودتر از همه میخندد؟ ️@tarbiyatehfarzand
قصه شبقصه-کاکل-حنا.mp3
۱۳:۲۰-۶.۵۲ مگابایت
قصه کاکل حنا️@tarbiyatehfarzand
داستان امروز: «فقط پنج دقیقه»مادر داشت ناهار آماده میکرد که دختر کوچکش با یک نقاشی در دست وارد آشپزخانه شد.
گفت:«مامان، ببین چی کشیدم!»مادر نگاهی به ساعت انداخت و گفت:«عزیزم الان سرم شلوغه، بعداً بهم نشون بده.»
دختر آرام گفت:«باشه...»
و نقاشی را پشت سرش پنهان کرد و از آشپزخانه بیرون رفت.
چند دقیقه بعد، مادر متوجه شد خانه خیلی ساکت شده.
دختر را پیدا کرد که گوشه اتاق نشسته و نقاشیاش را مچاله میکند.
مادر کنارش نشست و پرسید:«چیکار میکنی عزیزم؟»
دختر گفت:«هیچی... دیگه نمیخوام نشونت بدم.»
مادر نقاشی را باز کرد.
روی آن، تصویر خودش و دخترش کشیده شده بود؛ دست در دست هم.
مادر چند لحظه سکوت کرد و گفت:«میدونی چیه؟ من امروز خیلی عجله داشتم، ولی نباید عجلهام باعث میشد تو فکر کنی نقاشیت برام مهم نیست.»
دختر لبخند زد.
مادر او را بغل کرد و گفت:
«حالا پنج دقیقه وقت دارم. برام از تکتک قسمتهای نقاشیت بگو.»🥰
دختر شروع کرد به توضیح دادن...
و مادر فهمید گاهی کودک از ما یک ساعت وقت نمیخواهد؛ فقط چند دقیقه توجه واقعی میخواهد. 🥹
پیام داستان:کودکان همیشه دنبال اسباببازی و هدیه نیستند؛ گاهی فقط میخواهند احساس کنند برای ما مهماند.وقتی کودک میگوید:«مامان ببین!»«بابا نگاه کن!»
شاید در واقع دارد میگوید:«منو ببین... من برات مهمم؟»
️@tarbiyatehfarzand
داستان تربیتی | «اون فقط یه لیوان بود...»پدر خسته از سر کار برگشته بود. هنوز کفشهایش را درنیاورده بود که صدای شکستن چیزی از آشپزخانه آمد.
«تق!»پدر با عصبانیت گفت:«باز چی رو شکستی؟!»
پسر کوچکش ترسید و آرام گفت:«بابا... لیوان از دستم افتاد.»
پدر با ناراحتی نگاهش کرد و گفت:«چند بار باید بگم مواظب باش؟!»
پسر سرش را پایین انداخت و چیزی نگفت.
چند دقیقه بعد، پدر وارد اتاق کودک شد. دید پسرش مشغول نقاشی کشیدن است.
روی کاغذ، یک لیوان کشیده بود که کنارش یک قلب کوچک قرار داشت.
پدر پرسید:«این چیه؟»
پسر گفت:«این همون لیوانیه که شکستم... میخواستم برای تو آب بیارم چون خسته بودی.»
پدر چند لحظه ساکت ماند...
بعد کنار پسر نشست، او را بغل کرد و گفت:
«بابا، من از شکستن لیوان ناراحت شده بودم، اما نباید طوری حرف میزدم که تو فکر کنی کار خوبت مهم نیست.»
پسر لبخند زد و گفت:«اشکالی نداره بابا... فردا برات دوباره آب میارم.» 🥹
پیام داستان:گاهی ما والدین آنقدر روی «اشتباه کودک» تمرکز میکنیم که «نیت خوبش» را نمیبینیم.
لیوان را میشود عوض کرد...اسباببازی را میشود تعمیر کرد...اشتباه را میشود جبران کرد...
اما اگر کودک بارها احساس کند که به خاطر اشتباهاتش دوستداشتنی نیست، ترمیم این احساس خیلی سختتر است.
قبل از اینکه بگوییم:«چرا این کارو کردی؟!»یک لحظه بپرسیم:«میخواستی چه کار کنی؟»
گاهی پشت یک اشتباه کوچک، یک قلب بزرگ پنهان شده است.
️@tarbiyatehfarzand
«اگر جای بچه بودی چی؟» مامان: «چرا اتاقت رو جمع نکردی؟ چند بار باید بگم؟!» مادر عزیز شما اگر جای بچه بودین، چه حسی پیدا میکردین؟ «من همیشه خرابکارم؟» «مامان ازم راضی نیست.» «کاش اصلاً چیزی نمیگفتم.»اما همون حرف، با زبان تربیتی:«میبینم هنوز اتاقت جمع نشده. بیا با هم شروع کنیم؛ تو اسباببازیها رو جمع کن، من لباسها رو.»«شما اگر جای بچه بودید، کدوم جمله بیشتر اذیتتون میکرد؟»️ @tarbiyatehfarzand