ت
بازارسال شده از
پشت پرده «اینترنت پرو» کیست؟!*
علی قلهکی
چند هفتهای است که بحث اینترنت پرو در افکار عمومی مطرح گردیده و عاملی برای عصبانیت مردم شده و در نهایت سرمایه اجتماعی حاکمیت را با سرعت بالا تقلیل خواهد داد؛ درباره این «طرحِ پولپایه» جزییاتی مطرح است که در ادامه خواهم نوشت:
۱. طرح اینترنت پرو با پیشنهاد مدیرعامل یک اپراتور به کارگروه اصلی یک شورای عالی بالادستی شکل گرفته و کارگروه عالی مدنظر، در مصوبه خود به صراحت نوشته که این طرح به پیشنهاد مدیرعامل مذکور مصوب شده است.
۲. مدیرعامل اپراتور مزبور پس از شکست در تحقق وعدههای خود برای راهانداختن خدمات پایه شبکه ملی اطلاعات، گفته که فیلترینگ به ضرر ماست و باید فیلترینگ را بیخیال شویم و اینترنت را گیگی ۴۰ هزار تومان به مردم عرضه کنیم!
۳. تا امروز «اپراتور مذکورِ فردِ موردِ اشاره» با ارسال بیش از ۴ میلیون پیامک، بیش از ۴۵۰،۰۰۰ سیم پرو فعال کرده و اپراتورِ دیگر با ارسال بیش از ۵۰۰،۰۰۰ پیامک، تنها حدود ۴۰،۰۰۰ سیم پرو فعال دارد!
۴. به نظر میرسد هدف مدیرعامل اپراتور مدنظر در نهایت عرضه ۱ میلیون اینترنت پرو به بازار در فاز اول و سپس آزادسازی آن برای همه مردم در فاز نهایی میباشد.
۵. ابتدا قرار بود این اینترنت برای کسب و کارها و به ازای هر شرکت ۲ نفر و با احراز هویت باشد ولی در حال حاضر این عدد افزایش یافته و احراز هویت اولیه نیز صورت نمیگیرد. علاوه بر این در بازار سیاهِ اینترنتِ پرو، دلالانی با دریافت پولهای نجومی اینترنت پرو را برای افراد غیرِ شرکتی نیز فعال میکنند.
۶. مدیرعامل این اپراتور به فرزند یکی از مقاماتی که احتمالا در ماندن یا نماندن وی در صندلیاش موثر است مدیرعاملی شرکتی را داده که بعید است این آقازاده با اطلاعِ پدرش در این جایگاه قرار گرفته باشد!
۷. فیروزآبادی دبیر سابق شورای عالی فضای مجازی در جوابِ سوالی در مورد اینترنت پرو میگوید «پول، حلالِ مشکلات است»؛ وقتی برآورد یک فردِ فنی_امنیتی در مورد اینترنت پرو، «بحث پولِ بیشتر» است طبیعتا جامعه نیز برداشتی بدتر از آن را خواهد داشت.
۸. در ۱۲ ماه گذشته به طور تقریبی، ۳ ماه اینترنت کشور قطع بوده است؛ سرمایه اجتماعی کشور که بابت جنگ تقویت شده، نباید دستمایه اقدامات مشکوک و منفعت محور مدیرانِ اِبنالوقت قرار گیرد.
۹. طرحهای تبعیضآمیزی چون «اینترنت پرو» این انگاره را در جامعه جا میاندازد که هزینههای اقداماتی چون «تحریم» و «جنگ» از جیب مردم باید پرداخت شود و از همین باب چنین طرح هایی تکمیل کننده اقداماتِ شناختی دشمن است؛ در اغلب کشورهای جهان عُرف است که در زمان بحران یعنی جنگ و شورش نت قطع شده و پس از آرامش، مجدد فعال میشود ولی در برخی از موضوعات در کشور ما، گویا به گونهای دیگر اتفاقات رقم میخورد!
۱۰. نکته جالب اینکه به ازای یک میلیون نفر عضویتِ در اینترنت پرو ۵۰ گیگابایتی (هدف گذاری اولیه)، بیش از ۲،۰۰۰ میلیارد تومان نصیب اپراتورها بخوانید یک اپراتور میشود؛ این حجم در چند روز مصرف میگردد؟! گردش مالی آن در ماه و سال چقدر میشود؟!
۱۱. طبق شنیدهها، مرکز ملی فضای مجازی از اپراتورِ اصلی ارائه دهنده اینترنت پرو شکایت کرده ولی تاکنون بنا به دلایلی این پرونده به سرانجام نرسیده؛ وزارت ارتباطات هم که دائما مصاحبه میکند و می گوید با این طرح مخالف است. چه کسی با چه پشتوانهای چنین اقداماتِ مشکوکی را هدایت میکند؟!
شنیده ها میگوید یکی از افراد پُرنفوذ در نهاد ریاست جمهوری نیز از مدیرعاملِ اپراتورِ اصلی اینترنت پرو حمایت میکند؛ برعکس کلیت دولت که مخالف آن است.
۱۲. در نهایت؛ «مدیرعامل ایرانسل» برای یک مسأله احتمالا ناخواسته یعنی تاخیر یک ساعته در قطعِ تماسها در ۱۸ دی ۱۴۰۴ بنا به مصوبه شعام در کوتاهترین زمانِ ممکن برکنار شد ولی بانیِ اصلی «طرحِ سرمایهاجتماعی نابود کُنِ اینترنتِ پرو» همچنان به کار خود ادامه میدهد!
@jomhor14
علی قلهکی چند هفتهای است که بحث اینترنت پرو در افکار عمومی مطرح گردیده و عاملی برای عصبانیت مردم شده و در نهایت سرمایه اجتماعی حاکمیت را با سرعت بالا تقلیل خواهد داد؛ درباره این «طرحِ پولپایه» جزییاتی مطرح است که در ادامه خواهم نوشت:۱. طرح اینترنت پرو با پیشنهاد مدیرعامل یک اپراتور به کارگروه اصلی یک شورای عالی بالادستی شکل گرفته و کارگروه عالی مدنظر، در مصوبه خود به صراحت نوشته که این طرح به پیشنهاد مدیرعامل مذکور مصوب شده است.۲. مدیرعامل اپراتور مزبور پس از شکست در تحقق وعدههای خود برای راهانداختن خدمات پایه شبکه ملی اطلاعات، گفته که فیلترینگ به ضرر ماست و باید فیلترینگ را بیخیال شویم و اینترنت را گیگی ۴۰ هزار تومان به مردم عرضه کنیم!۳. تا امروز «اپراتور مذکورِ فردِ موردِ اشاره» با ارسال بیش از ۴ میلیون پیامک، بیش از ۴۵۰،۰۰۰ سیم پرو فعال کرده و اپراتورِ دیگر با ارسال بیش از ۵۰۰،۰۰۰ پیامک، تنها حدود ۴۰،۰۰۰ سیم پرو فعال دارد!۴. به نظر میرسد هدف مدیرعامل اپراتور مدنظر در نهایت عرضه ۱ میلیون اینترنت پرو به بازار در فاز اول و سپس آزادسازی آن برای همه مردم در فاز نهایی میباشد.۵. ابتدا قرار بود این اینترنت برای کسب و کارها و به ازای هر شرکت ۲ نفر و با احراز هویت باشد ولی در حال حاضر این عدد افزایش یافته و احراز هویت اولیه نیز صورت نمیگیرد. علاوه بر این در بازار سیاهِ اینترنتِ پرو، دلالانی با دریافت پولهای نجومی اینترنت پرو را برای افراد غیرِ شرکتی نیز فعال میکنند.۶. مدیرعامل این اپراتور به فرزند یکی از مقاماتی که احتمالا در ماندن یا نماندن وی در صندلیاش موثر است مدیرعاملی شرکتی را داده که بعید است این آقازاده با اطلاعِ پدرش در این جایگاه قرار گرفته باشد!۷. فیروزآبادی دبیر سابق شورای عالی فضای مجازی در جوابِ سوالی در مورد اینترنت پرو میگوید «پول، حلالِ مشکلات است»؛ وقتی برآورد یک فردِ فنی_امنیتی در مورد اینترنت پرو، «بحث پولِ بیشتر» است طبیعتا جامعه نیز برداشتی بدتر از آن را خواهد داشت.۸. در ۱۲ ماه گذشته به طور تقریبی، ۳ ماه اینترنت کشور قطع بوده است؛ سرمایه اجتماعی کشور که بابت جنگ تقویت شده، نباید دستمایه اقدامات مشکوک و منفعت محور مدیرانِ اِبنالوقت قرار گیرد.۹. طرحهای تبعیضآمیزی چون «اینترنت پرو» این انگاره را در جامعه جا میاندازد که هزینههای اقداماتی چون «تحریم» و «جنگ» از جیب مردم باید پرداخت شود و از همین باب چنین طرح هایی تکمیل کننده اقداماتِ شناختی دشمن است؛ در اغلب کشورهای جهان عُرف است که در زمان بحران یعنی جنگ و شورش نت قطع شده و پس از آرامش، مجدد فعال میشود ولی در برخی از موضوعات در کشور ما، گویا به گونهای دیگر اتفاقات رقم میخورد!۱۰. نکته جالب اینکه به ازای یک میلیون نفر عضویتِ در اینترنت پرو ۵۰ گیگابایتی (هدف گذاری اولیه)، بیش از ۲،۰۰۰ میلیارد تومان نصیب اپراتورها بخوانید یک اپراتور میشود؛ این حجم در چند روز مصرف میگردد؟! گردش مالی آن در ماه و سال چقدر میشود؟!۱۱. طبق شنیدهها، مرکز ملی فضای مجازی از اپراتورِ اصلی ارائه دهنده اینترنت پرو شکایت کرده ولی تاکنون بنا به دلایلی این پرونده به سرانجام نرسیده؛ وزارت ارتباطات هم که دائما مصاحبه میکند و می گوید با این طرح مخالف است. چه کسی با چه پشتوانهای چنین اقداماتِ مشکوکی را هدایت میکند؟!شنیده ها میگوید یکی از افراد پُرنفوذ در نهاد ریاست جمهوری نیز از مدیرعاملِ اپراتورِ اصلی اینترنت پرو حمایت میکند؛ برعکس کلیت دولت که مخالف آن است.
۱۲. در نهایت؛ «مدیرعامل ایرانسل» برای یک مسأله احتمالا ناخواسته یعنی تاخیر یک ساعته در قطعِ تماسها در ۱۸ دی ۱۴۰۴ بنا به مصوبه شعام در کوتاهترین زمانِ ممکن برکنار شد ولی بانیِ اصلی «طرحِ سرمایهاجتماعی نابود کُنِ اینترنتِ پرو» همچنان به کار خود ادامه میدهد!@jomhor14
۱بازارسال شده از
بازارسال شده از
بازارسال شده از
تغییر حدود و نام استانها و اماکن از شروع سلطنت رضا میرپنج؛
تضعیف آذربایجان و آریایی ریزه کردن :
در سال ۱۲۹۹شمسی با به قدرت رسیدن رضاخان میرپنج، حاکمیت سلسله آنتی آذربایجان پهلوی آغاز گشت و بدین ترتیب از آن زمان آذربایجان به انحاء مختلف تقسیم و تضعیف شد.
بستر دولتی و سیاسی این موضوع را کسانی همچون: محمدعلی فروغی، محمود افشار یزدی، علی اصغر حکمت و...آماده کردند، بنابراین فرهنگستان ایران را بنیان نهادند تا زمینه فراهم شد تا هرچه در داخل ایران رنگ غیر آریایی دارد، در این دستگاه آریاریزه شود.
با پیشنهاد محمدعلي فروغی کمیسیون جغرافیا وابسته به فرهنگستان ایران تاسیس شد. وظیفه این کمیسیون "تبدیل اسامی بیگانه اماکن ایرانی به فارسی" بود. فرهنگستان فارسی تمامی زبان های ملل کشور را به جز فارسی اجنبی میشمرد. ریاست این نهاد بر عهده محمدعلی فروغی و وثوق الدوله بود.
در یکی از اسناد کمیسیون آمده بود:" اگر با اسامی جغرافیایی کلماتی مانند:، چای، سو، بولاق و نام هاي مشابه آن باشند این اسامی بیگانه و به فارسی تغییر داده شوند."
اقدام دیگر تغییر و تقسیم قلمرو آذربایجان بود. محمود افشار که در آلمان تحصیل کرده بود مدل آلمان(هیتلر نازی) را می ستود.
۱_ در مهرماه سال ۱۳۱۶ به موجب قانون مجلس پهلوی اول تقسیمات کشوری متعلق به دوران ممالک محروسه قاجار لغو شد و با حذف اسامی تاریخی کشور به شش استان شمال غرب، غرب، شمال، جنوب و شمال شرق تقسیم شد.
۲_ در آذرماه ۱۳۱۶ با تجدید در قانون تقسیم بندی قبلی کشور به ۱۰ استان(به ترتیب) تقسیم شد. در این تقسیم بندی تبریز به عنوان مرکز استان سوم و اورمیه به عنوان مرکز استان چهارم معرفی شد، نام و حدود آذربایجان به شکل کامل از نقشه های کشور حذف شد. با این وجود اردبیل، زنجان، قزوین، همدان و ساوه به عنوان بخشی از استان سوم به مرکزیت تبریز باقی ماندند.
ادامه دارد...
منبع: کتاب " تاریخ زبان ترکي در آذربایجان" مولف: پرويز شاهمرسی
کتاب" مرزها و برادری" مولف: برندا شیفر، ترجمه:یاشار صدقیانی آذر
#تضعیف_آذربایجان
#سهند@topragim
تضعیف آذربایجان و آریایی ریزه کردن :در سال ۱۲۹۹شمسی با به قدرت رسیدن رضاخان میرپنج، حاکمیت سلسله آنتی آذربایجان پهلوی آغاز گشت و بدین ترتیب از آن زمان آذربایجان به انحاء مختلف تقسیم و تضعیف شد.
بستر دولتی و سیاسی این موضوع را کسانی همچون: محمدعلی فروغی، محمود افشار یزدی، علی اصغر حکمت و...آماده کردند، بنابراین فرهنگستان ایران را بنیان نهادند تا زمینه فراهم شد تا هرچه در داخل ایران رنگ غیر آریایی دارد، در این دستگاه آریاریزه شود.
با پیشنهاد محمدعلي فروغی کمیسیون جغرافیا وابسته به فرهنگستان ایران تاسیس شد. وظیفه این کمیسیون "تبدیل اسامی بیگانه اماکن ایرانی به فارسی" بود. فرهنگستان فارسی تمامی زبان های ملل کشور را به جز فارسی اجنبی میشمرد. ریاست این نهاد بر عهده محمدعلی فروغی و وثوق الدوله بود.
در یکی از اسناد کمیسیون آمده بود:" اگر با اسامی جغرافیایی کلماتی مانند:، چای، سو، بولاق و نام هاي مشابه آن باشند این اسامی بیگانه و به فارسی تغییر داده شوند."
اقدام دیگر تغییر و تقسیم قلمرو آذربایجان بود. محمود افشار که در آلمان تحصیل کرده بود مدل آلمان(هیتلر نازی) را می ستود.
۱_ در مهرماه سال ۱۳۱۶ به موجب قانون مجلس پهلوی اول تقسیمات کشوری متعلق به دوران ممالک محروسه قاجار لغو شد و با حذف اسامی تاریخی کشور به شش استان شمال غرب، غرب، شمال، جنوب و شمال شرق تقسیم شد.
۲_ در آذرماه ۱۳۱۶ با تجدید در قانون تقسیم بندی قبلی کشور به ۱۰ استان(به ترتیب) تقسیم شد. در این تقسیم بندی تبریز به عنوان مرکز استان سوم و اورمیه به عنوان مرکز استان چهارم معرفی شد، نام و حدود آذربایجان به شکل کامل از نقشه های کشور حذف شد. با این وجود اردبیل، زنجان، قزوین، همدان و ساوه به عنوان بخشی از استان سوم به مرکزیت تبریز باقی ماندند.
ادامه دارد...منبع: کتاب " تاریخ زبان ترکي در آذربایجان" مولف: پرويز شاهمرسی
کتاب" مرزها و برادری" مولف: برندا شیفر، ترجمه:یاشار صدقیانی آذر
#تضعیف_آذربایجان
#سهند@topragim
بایستههای اولیه مدیریت آبهای سطحی در شهر(به بهانه بارشهای اخیر و شیوع کفپوش در تبریز!) رضا پاکنهادامروزه اثرات پوشاندن بیش از پیش رفوژهای میانی و کناری خیابانها با کفپوش بتنی نفوذناپذیر فقط به کاهش فضای سبز محدود نمیشود. تداوم این رویکرد عمرانی به ظاهر ساده، قطعاً یک زنجیره از پیامدهای شهری، زیستمحیطی و حتی اقتصادی را در پی خواهد داشت که ذیلاً به اهم آنها اشاره میشود.️افزایش رواناب سطحی و آبگرفتگی؛وقتی آب باران نتواند در خاک نفوذ کند، سریعتر وارد جویها و شبکه دفع آب میشود. در نتیجه شاهد افزایش آبگرفتگی معابر در بارشهای شدید، فشار بیشتر بر شبکه جمعآوری آبهای سطحی و نهایتاً افزایش احتمال سیلابهای موضعی خواهیم بود.️کاهش تغذیه سفرههای آب زیرزمینی؛رفوژهای خاکی و سبز تا حدی به نفوذ آب و تغذیه آبخوانها کمک میکنند. با بتنکاری نفوذ طبیعی آب کم میشود، بازچرخش محلی آب مختل میشود و در بلندمدت میتواند به افت بیشتر منابع آب زیرزمینی دامن بزند.️تشدید جزیره حرارتی شهری؛سطوح بتنی و سخت در طول روز گرما را جذب و در شب آزاد میکنند. در نتیجه دمای موضعی خیابانها بالا میرود، آسایش حرارتی عابران کاهش مییابد و نیاز به سرمایش در ساختمانهای اطراف بیشتر میشود.️افت کیفیت هوا؛فضای سبز حاشیهای هرچند کوچک، در جذب بخشی از گردوغبار و آلایندهها نقش دارد. حذف یا تضعیف آن باعث میشود توان پالایش طبیعی هوا کمتر شود، گردوخاک معلق بیشتر در محیط باقی بماند و کیفیت تنفس برای شهروندان بدتر شود.️آسیب به درختان و پوشش گیاهی موجود؛اگر در رفوژها درخت یا درختچه وجود داشته باشد، پوشش سخت اطراف آنها میتواند تبادل هوا و آب در ناحیه ریشه را محدود کند، رشد ریشه را مختل کند و نهایتاً باعث ضعف، بیماری یا خشکیدگی تدریجی گیاه شود.️کاهش تنوع زیستی شهری؛حتی فضاهای سبز کوچک کنار خیابان هم برای برخی پرندگان، حشرات و موجودات شهری زیستگاه خرد محسوب میشوند. با سختسازی بیش از حد سطوح شهری زیستگاههای کوچک از بین میروند، پیوستگی اکولوژیک شهری ضعیفتر میشود و حتی حضور پرندگان و حشرات مفید کمتر میشود.️افزایش آلودگی صوتی و بازتاب حرارت و نور؛سطوح سخت معمولاً صدا را بیشتر بازتاب میدهند، تابش و خیرگی بیشتری ایجاد میکنند و محیط خیابان را خشنتر و کمآسایشتر میکنند.️کاهش کیفیت منظر شهری؛رفوژ سبز فقط کارکرد زیستمحیطی ندارد؛ در زیبایی شهر هم مؤثر است. جایگزینی گسترده آن با بتن میتواند سیمای شهر را خشک و بیروح کند، حس سرزندگی و کیفیت فضا را کاهش دهد و ادراک شهروندان از مطلوبیت محیط را بدتر کند.️افزایش هزینههای بلندمدت شهری؛شاید در کوتاهمدت بتنکاری سادهتر یا کمدردسرتر به نظر برسد، اما در بلندمدت ممکن است هزینه دفع آبهای سطحی بیشتر شود، هزینه جبران خسارت آبگرفتگی بالا برود و نیاز به اصلاحات مجدد و پروژههای سازگاری اقلیمی ایجاد شود.️کاهش تابآوری شهر در برابر تغییر اقلیم؛شهرهای امروز باید بتوانند با بارشهای ناگهانی، موجهای گرما و خشکسالی سازگار شوند. حذف سطوح نفوذپذیر برعکس این مسیر است و تابآوری هیدرولوژیک شهر را کم میکند، تابآوری حرارتی شهر را هم کاهش میدهد. جمعبندی: به طور خلاصه، این نوع بتنکاری بیش از حد میتواند همزمان باعث پیدایش مشکلات زیر شود:آبگرفتگی بیشترگرمای بیشترافت کیفیت هواآسیب به پوشش گیاهیکاهش زیبایی و زیستپذیری شهرافزایش هزینههای آینده مدیریت شهریکانال بله #تبریزوَندhttp://ble.ir/tarbizvand
۱
تبریز، شهری بیبهره از معماری منظرفضای شهری یا به عبارتی کلیت اراضی شهر با همه متعلقات و جزئیات آن، میتواند در قالب چند کاربری عمده که عموماً منطبق بر چند فعالیت عمده زندگی شهری میباشد، معرفی شود. کاربری مسکونی، عمده ترین اینهاست. بعد هم تمامی خیابانها و کوچه و میادین که تحت کاربری شبکه ارتباطی دستهبندی میشوند. کلیه محلهای فعالیت شغلی و صنفی اعم از کارخانجات، کارگاهها، دفاتر شرکتها، موسسات، بازارها، و... در دسته سوم قرار دارند. و اما چهارمین دسته، کلیه مراکز تفریحی و گذران اوقات فراغت را شامل می شود. به عبارت دیگر، انسان شهرنشین چهار فعالیت عمده در شهر انجام میدهد. ۱- سکونت۲- کار۳- رفت و آمد۴- تفریحچیدمان علمی و منطقی این کاربریهای عمده با جزئیات کامل، موضوع فعالیت شهرداری و زنجیرهای طولانی از دستگاههای ریز و درشت است که در نهایت معماری و منظر کلی و عمومی شهر را تعریف می کند.
یک عنصر مورد غفلت واقع شدهای در شهرهای ما عموماً و خاصه تبریز، همین معماری مناظر و مرایا است. یعنی در هر کجای شهر که ایستاده باشیم، یک محدودهای در میدان دید افقی و عمودی ما قرار می گیرد. این میدان دید میتواند وسیع باشد، مثل میدان بزرگ آذربایجان و میتواند کوچک باشد، مثل ابتدا تا انتهای یک کوچه! در پهنه شبکه ارتباطی شهر تبریز، به لحاظ پستی و بلندی طبیعی شهر و وجود شریان های مهمی مانند چایکنار، شاهد پتانسیل های بی بدیلی از معماری منظر شهری هستیم که متاسفانه هیچ توجهی به آن نشده است. این مناظر، ارزشهای بصری شهر هستتد. سرمایههای طبیعی و جاذبههای منحصربهفرد این "کهن شهر" هستند.کانال بله #تبریزوَندhttp://ble.ir/tarbizvand
۱ چالش مطلوبیت پروژههای شهریاظهار نظر در مورد لزوم یا وجوب اجرای پروژههای عمرانی در شهرها همواره یکی از چالشهای محافل تخصصی و حتی عامه مردم کوچه و بازار و جمعهای خانوادگی بوده و هست. امروزه پدیدهای به نام"شهر" با همه پیچیدگیهای خاص خود، از آن منظر که تقریباً اغلب اوقات همه مردم را در احاطه خود دارد، به موضوعی اصطلاحاً "سهل ممتنع" تبدیل شده است.یعنی کلیت شهر و تکتک عناصر متشکله آن، در عین حال که پدیدهای ساده به نظر میرسد و تقریباً همه مردم در موردش نظر دارند، ولی در واقع، امری بسیار پیچیده و تخصصی است!در یک چارچوب کلی و به صورت خلاصه ملاحظات ششگانه زیر باید در قضاوت و ارزیابی پروژهای شهری مدنظر باشد:۱- تدوین برنامه و بودجه شهرداری باید بر اساس نیازسنجی واقعی از کمبودها و زنجیره ضرورتهای اجتناب ناپذیر باشد.۲- پروژها نباید؛ خلقالساعه و بدون مطالعات پایه باشند.۳- پروژهها نباید برخواسته از هیجانات فردی و گروهی، صنفی و امثال اینها باشند.۴- پروژهها باید بسطدهنده عدالت اجتماعی باشند.۵- پروژهها باید برآیندی از اولویتهای واقعی شهر باشند.۶- پروژهها باید تعدادی هرچه بیشتر از مردم شهر را تحت پوشش قرار دهند و محدود به قشری خاص یا جغرافیایی کوچک نباشند. (رضا پاکنهاد)
کانال بله #تبریزوَندhttp://ble.ir/tarbizvandکانال ایتا #تبریزوَندhttps://eitaa.com/tabrizvandکانال بله #تبریزوَندhttp://ble.ir/tarbizvand
۱ پروژه "لطفاً آشغال نریزید"! (فاز اول)دوستی تعریف میکرد که در سفری اداری به کشور آلمان، هرچه تماشا کرده و دقت در مسافت بین شهرهای مختلف، هیچ آشغالی ندیده. از سطح شهرها بگیر تا مراکز خرید و پارکها و از لبه آسفالت جادهها تا جایی که چشم کار میکرد در اطراف.و جمعبندی و نتیجهگیریاش این بود که در شهرهای آلمان، شهرداریها وظیفهشان را به نحو احسن انجام میدهند و البته تاخت و تازی هم نثار شهرداریهای ایران داشت!حرفهایش که تمام شد، احساس کردم مشعوف از سوغاتِ از آلمان آوردهاش، بیصبرانه منتظر تایید من است. حیفم میآمد توی ذوقش بزنم، امّا نمیتوانستم نظر خودم را درز بگیرم و برای خوشآیند ایشان سانسور کنم.واقعیت این است که آنچه که دوستمان دیده بود، نمود کامل و عینیِ "مدیریت شهری مشارکتی" نامیده میشود. و صد البته که ما در کشورمان متاسفانه مشارکت در مدیریت شهری را در ساخت و اجرای پروژههای ساختمانی، مراکز خرید لوکس و بزرگ و امثالهم خلاصه و منحصر کردهایم.مفهوم اصلی مدیریت مشارکتی یعنی ایفای نقش فعال و دائمی مردم شهر در موضوعاتی از زندگی روزانه شهری با شهرداری.ایتداییترین، کمزحمتترین و بیهزینهترین شکل این مشارکت؛ عمل به "لطفاً آشغال نریزید" است.یکی از وظایف اصلی شهرداریها تنظیف است. امّا باید توجه داشت که اگر مردم عادتِ ریختن آشغال در کوچه و خیابان را رها نکنند، شهرداریها هر چقدر هم که تلاش کند، باز هم از عهده تمیز کردن و تمیز نگهداشتن پهنههای وسیع شهرهای بزرگ امروزی برنخواهند آمد.مخلص کلام؛ حوزه خدمات شهری عموماً و خاصّه تنظیف، یکی از حوزههای هزینهبرَ خدمات عمومی شهرداریهاست. بنابراین شهروندان میتوانند از طریقِ مشارکت در پروژه(!) "لطفاً آشغال نریزید"، موثّرترین و مستقیمترین اقدام را در کاهش هزینه خدمات شهری انجام دهند. رضا پاکنهادکانال بله #تبریزوَندhttp://ble.ir/tarbizvandکانال ایتا #تبریزوَندhttps://eitaa.com/tabrizvand
۱۱