امروز وقتی درباره حس “ناکافی بودن” صحبت کردیم، دیدم چقدر این موضوع توی زندگی همه‌مون ریشه داره… 
گاهی این حس، نتیجه‌ی مقایسه کردن خودمون با زندگی فیلترشده‌ی بقیه توی اینستاگرامه.
گاهی هم نتیجه‌ی تلاش برای راضی کردن آدم‌هایی هست که هیچ‌وقت راضی نمی‌شن، هر چقدر هم که ما از خودمون مایه بذاریم.
می‌خوام کمی عمیق‌تر بپرسم؛ به نظرتون چه چیزی باعث میشه این حس در ما زنده بمونه؟
انتظارات بیش از حد از خودمون؟
قضاوت و نگاه آدم‌های دیگه؟
یا مقایسه مداوم با بقیه؟
بنویسید… من اینجا هستم تا تجربه‌های شما رو بشنوم. اینجا فضای امن خودمونه.🤍🫂
گاهی این حس، نتیجه‌ی مقایسه کردن خودمون با زندگی فیلترشده‌ی بقیه توی اینستاگرامه.
گاهی هم نتیجه‌ی تلاش برای راضی کردن آدم‌هایی هست که هیچ‌وقت راضی نمی‌شن، هر چقدر هم که ما از خودمون مایه بذاریم.
می‌خوام کمی عمیق‌تر بپرسم؛ به نظرتون چه چیزی باعث میشه این حس در ما زنده بمونه؟
انتظارات بیش از حد از خودمون؟ قضاوت و نگاه آدم‌های دیگه؟ یا مقایسه مداوم با بقیه؟بنویسید… من اینجا هستم تا تجربه‌های شما رو بشنوم. اینجا فضای امن خودمونه.
🤍🫂۶
امروز با هم از حس‌های خاکستری و سنگینِ “ناکافی بودن” حرف زدیم. از اون لحظه‌هایی که آدم فکر می‌کنه هر چقدر هم می‌دوئه، باز هم به مقصد نمیرسه.
اما قبل از اینکه بخوابیم، می‌خوام یه چیزی رو به خودمون یادآوری کنیم:
تو لازم نیست همیشه “کامل” باشی تا ارزشمند باشی.
لازم نیست همیشه “رضایت همه” رو جلب کنی تا ثابت کنی هستی.️
ارزش تو، به تایید دیگران نیست؛
ارزش تو به تلاشته!ارزش تو، توی همین بودنِ توعه، با تمام خستگی‌ها، اشتباه‌ها و حتی با همین حس‌های ناامیدی که داشتی.
امشب، همین که “هستی” کافیه.همین که هستی، برای شروع یک مسیر جدید، کافیه.
شبت پر از حس خوب و آرامش🩵
اما قبل از اینکه بخوابیم، می‌خوام یه چیزی رو به خودمون یادآوری کنیم:
تو لازم نیست همیشه “کامل” باشی تا ارزشمند باشی.
لازم نیست همیشه “رضایت همه” رو جلب کنی تا ثابت کنی هستی.
️ارزش تو، به تایید دیگران نیست؛
ارزش تو به تلاشته!
ارزش تو، توی همین بودنِ توعه، با تمام خستگی‌ها، اشتباه‌ها و حتی با همین حس‌های ناامیدی که داشتی.امشب، همین که “هستی” کافیه.
همین که هستی، برای شروع یک مسیر جدید، کافیه. شبت پر از حس خوب و آرامش
🩵۴
گیف
۰۰:۰۵
سلام تارکی جان روز خوبی برات آرزو میکنم 🫶
۳
️ پیشنهاد کتاب این هفته‌ی کافه تارُکاضطراب موقعیت | آلن دوباتن
تا حالا شده از زندگی خودت راضی باشی، تا وقتی که زندگی یکی دیگه رو می‌بینی؟
تا وقتی که می‌فهمی دوستت موفق‌تر شده، هم‌سن‌وسالت به چیزی رسیده که تو هنوز نداری، یا کسی در شبکه‌های اجتماعی زندگی‌ای رو به نمایش می‌ذاره که با زندگی تو خیلی فرق داره؟
یه‌دفعه انگار همه‌چیز عوض میشه؛چیزهایی که تا دیروز برات کافی بودن، امروز کم به نظر می‌رسن.
آلن دوباتن در کتاب «اضطراب موقعیت» سراغ همین احساس آشنا می‌ره:ترس از اینکه دیگران ما رو موفق ندونن، به اندازه‌ی کافی جدی نگیرن یا فکر کنن از زندگی عقب موندیم.
شاید خیلی از چیزهایی که برای به دست آوردنشون تلاش می‌کنیم، فقط نیازهای واقعی خودمون نباشن؛ شاید بخشی از این تلاش، برای گرفتن تأیید و احترام دیگرانه.
اما سؤال مهم اینه:
اگه هیچ‌کس قرار نبود موفقیت ما رو ببینه، باز هم همین چیزها رو می‌خواستیم؟این کتاب دقیقا به همین سوالا جواب میده و مرهمی میشه روی زخم مقایسه های زندگیت
کافه تارُک؛ بر فراز قله.
۵ما دیگه از خیر کامنت و گفت و گو گذشتیم قربونت شصتتو تکون بده و تو نظر سنجی شرکت کن تا بدونیم همراهمونی 🥸
۲۱