اربعین؛ امتداد زنانه خونخواهی تا ظهوراربعین بزرگترین اجتماع سالانه جهان و مهمترین میدان تاریخی امت اسلامی برای امتداد عاشورا است. این اجتماع را هرچند برخی به آیین زیارت و مواسات محدود میکنند؛ ولی نباید حقیقت آن که مقدمه ظهور و خونخواهی تمام ظلمهای تاریخ است، فراموش کرد.اما حفظ چنین مناسکی بیش از هزارسال چطور رقم خورده است؟پاسخ در یک عبارت است: پیوند اربعین با زندگی!آنچه کمتر به آن توجه شده این است که نسبت اربعین با زندگی جز با حضور زنان رقم نخورده است و تاریخ شاهد آن است که زنان بسیاری پای سفرهداری این مسیر ایستادهاند، شرط عقدهای بسیاری قدم در این طریق بوده، مهریههای بسیاری نذر موکبهای این مسیر شده، لالاییهای چند نسل خدمت در این راه را امتداد بخشیده و حضور خود زنان در این مسیر صعب، پرچمداری عشقی را به نمایش گذاشته که چشمهای جهان را خیره کردهاست. زن؛ از سفرهداری اربعین، تا پرچمداری خونخواهیزنان توانستهاند با پیوند این آئین به زندگیها، جوشش خونهای کربلا را تا امروز حفظ کنند؛ اما امروز این امتداد سفرهداری و پرچمداری زنانه، در نقطهای که تمام شیعیان را به قلب تپنده خونخواهی امام خود میخواند، باید روح تازهای بگیرد. زنان در این آئین جهانی باید رسالت خود را به عنوان امتداد پرچمداری حضرت زینب(س) دریابند و اینبار در پس «یالثارات الحسین(ع)»، به «ابنا الحسین(ع)» برسند.زمان آن رسیده که زنانی که کربلا را اینبار در ایران و تهران دیدند، زینبوار علم رسوایی خصم و خونخواهی امام شهید خود را به دست بگیرند. زنان باید نشان دهند این غمی منفعل و داغی سرد شدنی نیست، بلکه جوشش غیظ حاصل از آن، توقف ناپذیر بوده و قرار است نفس به نفس بچرخد تا نفس عاملان و قاتلان را بگیرد. تبدیل اربعین به میدان جهانی سازماندهی زنلن خونخواهپیوندی که در طریق کربلا بین قلوب مومنین برقرار است را باید اینبار در راه استحکام در برابر ظلم جهانی تقویت کرد و زنان میتوانند با دمیدن روح زندگی به غیظ خونخواهی امام شهید، امتداد آن را تضمین کنند و در تمام امت اسلامی بکشانند.اربعین نیز به واسطه حضور میلیونها زن از ملتها، زبانها و فرهنگهای مختلف، بزرگترین ظرفیت جهان تشیع برای سازماندهی این امتداد است.از این رو، راهبرد اصلی اربعین باید بازخوانی نقش زنان به عنوان سفرهداران خونخواهی و حاملان پرچم «یالثارات الحسین» باشد؛ زنانی که تا ظهور حضرت ولیعصر(عج)، عهد خونخواهی امام شهید را زنده نگاه میدارند و ملتهای مختلف را ذیل این عهد واحد گرد هم میآورند. راهبردهای پیشنهادی در مسیر تحقق:بازتعریف هویت زن اربعینی به عنوان وارث مأموریت حضرت زینب(س) تبدیل موکبهای زنانه به کانونهای روایت، عهد و خونخواهتولید روایت مشترک میان زنان ملتهای مختلف با محوریت انتظار و خونخواهی ایجاد پیوند پایدار میان زنان پس از اربعین و استمرار این ارتباط در طول سال احیای زبان، نمادها، مناسک و شعارهای خونخواهی در فضای بینالمللی اربعینتبدیل اربعین به نقطه آغاز کنش مشترک زنان جهان اسلام برای زمینهسازی ظهور• ویژه مدیران، کنشگران فرهنگی و فعالان رسانه
@Tarz_ir۲
۲
۲
۲
۲
🪤 تلهی جرائم نفرتبرخاسته
چطور با اخبار جرائم نفرتبرخاسته مواجه شویم که در دام آن نیفتیم؟
جرائم نفرتبرخاسته^:پدیدهای جهانی است که در جوامع مختلف و بر اساس عواملی مانند نژاد، مذهب، قومیت، جنسیت یا هویت سیاسی و اجتماعی رخ میدهد. در کشور ما نیز سابقه داشته و به طور مثال ترورهای منافقین در دهه ۶۰، بین این جرائم دستهبندی میشوند. این پدیده حاصل قطبیدگی جوامع بوده و رسانهها با حرکت روی موج اختلافات، به افزایش آن دامنمیزنند.
اقلیتِ مدعیِ اکثریتجرائم نفرتبرخاسته معمولا فعلهایی را در برمیگیرد که تنها یک اقلیت محدود امکان ارتکاب آن را دارند؛ اما با کمک رسانه، خود را اکثریت جا میزنند. این کار تلاشی است تا از طریق تهدید به تکرار گسترده ضربه و انتقام، موجب وحشت و سپس واگذاری فضا و اختیار عمل به طراحان این عملیات شود. متاسفانه بازتابهای هیجانی رسانهای نیز رخدادی که به طور مثال ۵ تا ۱۰ نفر درگیر حقیقی آن بودهاند را تبدیل به دغدغه ذهنی هزاران نفر کرده و مطابق اهداف مرتکبان جرم حرکت میکنند.
جرم نفرتبرخاسته، روی دیگر افزایش شدت بیحجابیهمانطور که پیشتر هم در «پیام راهبردی طرز» اشاره شده بود، شدت گرفتن بیحجابی، از روی تقابل با حضور فعالانه زنان کنشگر در میانه میدان بوده تا بتواند تصویری از اعلام حضور معاندان بسازد و مانع از محو شدن این گروه در تقابل با گفتمان حاکم گردد.
به نظر میرسد این جرائم نیز روی دیگر همان سکه هستند؛ چرا که با نمایش اقتدار شکل گرفته در فضای اجتماعی و میدان برای گفتمان انقلاب اسلامی، گروه مقابل خود را در نقطه ضعف دیده و مجبور است رخدادی را خلق و یا تصاحب کند.
راهبردهای پیشنهادی:
تعبیر «قدرت» از «غیظ ناتوانی» ممنوع! پس اقتدار گفتمانی انقلاب اسلامی است که موجب انزوای گفتمان معاند شده؛ تا حدی که معاندان را تا حد خلق یا تصاحب یک «جرم نفرتبرخاسته»، به عنوان آخرین نسخه نجات، کشاندهاست.
پس در چنین شرایطی، خطرناکترین تحلیل آن است که خود ما به این غیظ حاصل از ناتوانی، لباس قدرت بپوشانیم و شهر را در تسخیر قاتلان منزوی روایت کنیم.
ممانعت از انتساب فعل «اقلیت» به «اکثریت»هرچند دیموت کردن این اخبار سخت است، اما باید توجه داشت که «یک رخداد» را تبدیل به روایت غالب و «اکثریت» نکنیم!
حتی گاهی روایتِ حجم بالای خشونت و جزئیات رخداد نیز میتواند قدرت را به عنوان فرامتن در دستگاه محاسباتی مخاطب تثبیت کند و هدف عاملان را به نتیجه برساند.
توقف ادامه چرخه خشونت، نیازمند رویکردهای محتاطانهبرخورد حداکثری با جرائم خشن ضرورتی انکار ناپذیر است؛ اما در مورد جرائم نفرتبرخاسته، به نظر میرسد نسخه علاج متفاوت باشد. باید توجه داشت که بروز خشونت بیسابقه در مواجهه با جرمی که خود خشونت را حاصل نفرت تعریف کرده است، چه اثری در فضای قطبیده اجتماعی دارد؟ آیا در تکمیل پازل طراحان آن عمل میکند یا موجب بازدارندگی خواهدشد؟
به نظر میرسد در یک راهبرد عقلانی، همزمان با برخورد قاطع و منطقی، بازداشتن دو طرف از نفرتپراکنیِ بیشتر، موضوعیت ویژه دارد. پس همزمان که باید نشان داده شود چنین جرائمی غیرقابل بخشش و چشمپوشی و فراموشی بوده و عادیسازی آن غیرممکن است (که معمولا از طریق مدیریت برخورد سلبریتیها با موضوع مورد پیگرد باید قرار گیرد) نباید نوع برخورد، خود به «بهانهای» برای مشروعیت بخشی به تکرار چرخه تبدیل شود.
لزوم تقویت حمایت قانونی از قربانیاندر بسیاری از کشورها، «قانون» از لحظه دعوت به خشونت جرمانگاری را آغاز کرده و در لایه محتواهای متنی در شبکههای اجتماعی نیز قابل پیگیری است. به نظر میرسد تشدید مراقبت قانونی در خصوص این جرائم در کشور ما نیز میتواند بخشی از مسائل پیش آمده در فضای اجتماعی-رسانهای را به مرتفع کند.
جمعبندی
با توجه به آنکه هیچیک از تلاشهای رقم خورده در اغتشاشات، فرایند شبه کودتای دیماه، جنگ و دیگر موارد نتوانستهاند دشمن را به اهداف سخت و نرم خود برسانند و ورود نظامی آمریکا نیز به چنین شکستی منجر شدهاست؛ تنها راهبرد باقیمانده ایجاد قطبیدگی در فضا اجتماعی و تولید درگیریهای داخلی است. چنین شرایطی وظیفه کنشگران فرهنگی را در هوشیاری و بازیخوانی دقیقتر از رخدادها چندبرابر کرده است.
امید است با انتخابهای راهبردی دقیق در مواضع خود، در جهت افزایش قدرت و ضریبدادن به طراحیهای رسانهای دشمن حرکت نکرده و اقتدار اجتماعی و گفتمانی را در صدر تحلیل خود قرار دهند.----------------------------^: HateCrime
•مختص مدیران، کنشگران فرهنگی و فعالان رسانهای
@Tarz_ir
چطور با اخبار جرائم نفرتبرخاسته مواجه شویم که در دام آن نیفتیم؟ جرائم نفرتبرخاسته^:پدیدهای جهانی است که در جوامع مختلف و بر اساس عواملی مانند نژاد، مذهب، قومیت، جنسیت یا هویت سیاسی و اجتماعی رخ میدهد. در کشور ما نیز سابقه داشته و به طور مثال ترورهای منافقین در دهه ۶۰، بین این جرائم دستهبندی میشوند. این پدیده حاصل قطبیدگی جوامع بوده و رسانهها با حرکت روی موج اختلافات، به افزایش آن دامنمیزنند. اقلیتِ مدعیِ اکثریتجرائم نفرتبرخاسته معمولا فعلهایی را در برمیگیرد که تنها یک اقلیت محدود امکان ارتکاب آن را دارند؛ اما با کمک رسانه، خود را اکثریت جا میزنند. این کار تلاشی است تا از طریق تهدید به تکرار گسترده ضربه و انتقام، موجب وحشت و سپس واگذاری فضا و اختیار عمل به طراحان این عملیات شود. متاسفانه بازتابهای هیجانی رسانهای نیز رخدادی که به طور مثال ۵ تا ۱۰ نفر درگیر حقیقی آن بودهاند را تبدیل به دغدغه ذهنی هزاران نفر کرده و مطابق اهداف مرتکبان جرم حرکت میکنند. جرم نفرتبرخاسته، روی دیگر افزایش شدت بیحجابیهمانطور که پیشتر هم در «پیام راهبردی طرز» اشاره شده بود، شدت گرفتن بیحجابی، از روی تقابل با حضور فعالانه زنان کنشگر در میانه میدان بوده تا بتواند تصویری از اعلام حضور معاندان بسازد و مانع از محو شدن این گروه در تقابل با گفتمان حاکم گردد.به نظر میرسد این جرائم نیز روی دیگر همان سکه هستند؛ چرا که با نمایش اقتدار شکل گرفته در فضای اجتماعی و میدان برای گفتمان انقلاب اسلامی، گروه مقابل خود را در نقطه ضعف دیده و مجبور است رخدادی را خلق و یا تصاحب کند. راهبردهای پیشنهادی: تعبیر «قدرت» از «غیظ ناتوانی» ممنوع! پس اقتدار گفتمانی انقلاب اسلامی است که موجب انزوای گفتمان معاند شده؛ تا حدی که معاندان را تا حد خلق یا تصاحب یک «جرم نفرتبرخاسته»، به عنوان آخرین نسخه نجات، کشاندهاست. پس در چنین شرایطی، خطرناکترین تحلیل آن است که خود ما به این غیظ حاصل از ناتوانی، لباس قدرت بپوشانیم و شهر را در تسخیر قاتلان منزوی روایت کنیم. ممانعت از انتساب فعل «اقلیت» به «اکثریت»هرچند دیموت کردن این اخبار سخت است، اما باید توجه داشت که «یک رخداد» را تبدیل به روایت غالب و «اکثریت» نکنیم!حتی گاهی روایتِ حجم بالای خشونت و جزئیات رخداد نیز میتواند قدرت را به عنوان فرامتن در دستگاه محاسباتی مخاطب تثبیت کند و هدف عاملان را به نتیجه برساند. توقف ادامه چرخه خشونت، نیازمند رویکردهای محتاطانهبرخورد حداکثری با جرائم خشن ضرورتی انکار ناپذیر است؛ اما در مورد جرائم نفرتبرخاسته، به نظر میرسد نسخه علاج متفاوت باشد. باید توجه داشت که بروز خشونت بیسابقه در مواجهه با جرمی که خود خشونت را حاصل نفرت تعریف کرده است، چه اثری در فضای قطبیده اجتماعی دارد؟ آیا در تکمیل پازل طراحان آن عمل میکند یا موجب بازدارندگی خواهدشد؟به نظر میرسد در یک راهبرد عقلانی، همزمان با برخورد قاطع و منطقی، بازداشتن دو طرف از نفرتپراکنیِ بیشتر، موضوعیت ویژه دارد. پس همزمان که باید نشان داده شود چنین جرائمی غیرقابل بخشش و چشمپوشی و فراموشی بوده و عادیسازی آن غیرممکن است (که معمولا از طریق مدیریت برخورد سلبریتیها با موضوع مورد پیگرد باید قرار گیرد) نباید نوع برخورد، خود به «بهانهای» برای مشروعیت بخشی به تکرار چرخه تبدیل شود. لزوم تقویت حمایت قانونی از قربانیاندر بسیاری از کشورها، «قانون» از لحظه دعوت به خشونت جرمانگاری را آغاز کرده و در لایه محتواهای متنی در شبکههای اجتماعی نیز قابل پیگیری است. به نظر میرسد تشدید مراقبت قانونی در خصوص این جرائم در کشور ما نیز میتواند بخشی از مسائل پیش آمده در فضای اجتماعی-رسانهای را به مرتفع کند. جمعبندی با توجه به آنکه هیچیک از تلاشهای رقم خورده در اغتشاشات، فرایند شبه کودتای دیماه، جنگ و دیگر موارد نتوانستهاند دشمن را به اهداف سخت و نرم خود برسانند و ورود نظامی آمریکا نیز به چنین شکستی منجر شدهاست؛ تنها راهبرد باقیمانده ایجاد قطبیدگی در فضا اجتماعی و تولید درگیریهای داخلی است. چنین شرایطی وظیفه کنشگران فرهنگی را در هوشیاری و بازیخوانی دقیقتر از رخدادها چندبرابر کرده است. امید است با انتخابهای راهبردی دقیق در مواضع خود، در جهت افزایش قدرت و ضریبدادن به طراحیهای رسانهای دشمن حرکت نکرده و اقتدار اجتماعی و گفتمانی را در صدر تحلیل خود قرار دهند.----------------------------^: HateCrime •مختص مدیران، کنشگران فرهنگی و فعالان رسانهای
@Tarz_ir
