۵۴۱
۳:۲۱
Tarbiat Tohidi_DrMahdizade.mp3
۴۴:۴۲-۲۰.۴۷ مگابایت
این جلسه با هدف بازتعریف «تربیت توحیدی» و تغییر شیوه کار از «سخنرانی یکطرفه» به «مباحثه و مشارکت فعال» تشکیل شده است. هدف ما این است که اعضا خود مطالعه کنند، تجربه آورند و با هم گفتگو کنیم؛ چرا که تربیت یک فرآیند ایستا نیست.
کتاب محوری : تربیت کودک ، رهبر شهید
امام خامنه ای(ره)
۲.پرسش بنیادین: تفاوتِ تربیتِ توحیدی با سایر تربیتها چیست؟
اگر تفاوت تربیت ما با یک خانواده مسیحی فقط در انجامِ نماز، روزه، حج، زیارت مشهد و شرکت در راهپیمایی اربعین خلاصه شود، دچار یک خطای راهبردی شدهایم. دین همان «قولو لا اله الا الله تفلحو» است؛ اما نکته اینجاست که ما توحید را که حقیقتی «بسیط» است، «پیچیده» و تقلیلیافته فهمیدهایم.واقعا در زندگی روزمره در تصمیم گیری های تربیتی ما چه فرقی با یک مسیحی داریم ؟
۳. آسیبشناسی سیستم آموزشی و محتوا
ما در آموزش، تربیت توحیدی را تقلیل دادیم به «آموزشِ برهانهایِ خشک». برهان نظم یا «برهانِ سهدقیقهای» که در کلاسهای دینی ارائه میدهیم، اگر روی کاغذ بیاید، میبینیم عملاً فاقد محتوای تربیتی و اثرگذاریِ واقعی است.
۴. بحرانِ «سطحینگری» در دغدغههای تربیتی
دغدغههای والدین و مربیانِ ما اکنون در سطحِ رفتارِ ظاهری متوقف شده است. سوالاتی مثل: «چگونه گوشی را از بچه بگیرم؟»، «چرا تمرکز ندارد؟»، «چرا بددهنی میکند؟» یا «چرا پرخاشگر است؟».
مثال کلیدی: وقتی مربی ما در یک جلسه تخصصیِ «تربیت جنسی»، وسطِ یک بحث عمیقِ جهانبینی، سوالی درباره پوششِ کودک در خانه میپرسد، نشاندهنده آن است که دغدغه ما هنوز به «عمق» نرسیده و در همان سطحِ رفعِ تکلیف باقی مانده است.
۵. آسیبِ «خودبرتربینی» در نهادهای مذهبی
یکی از نتایجِ غلطِ تربیتِ مذهبیِ فعلی، تولیدِ کودکانی است که دچار «خودبرتربینی» هستند؛ یعنی فکر میکنند «فقط ما خوبیم و بقیه همه بدند». این تواضعی که ما ادعایش را داریم، با مفهومِ واقعیِ تواضعِ توحیدی فاصله بسیار دارد و خروجیِ آن، انسانِ رشدیافته نیست.
۶. مغلطه در «تربیت اقتصادی»
وقتی از تربیت اقتصادیِ توحیدی حرف میزنیم، پاسخهای عمومی مثلِ «اسراف نکن»، «پولدار شو» یا «به فقرا کمک کن» داده میشود؛ در حالی که اینها صرفاً «سواد مالی» (Financial Literacy) است که در هر سیستمِ آموزشیِ غربی هم تدریس میشود. تربیتِ توحیدی باید چیزی فراتر از این باشد.
۷. هسته اصلی بحث: «رفتار، معلولِ نگرش است»
تمامِ محورِ بحث اینجاست: رفتارها، «معلولِ» نگرشها و جهانبینی هستند. تا وقتی جهانبینیِ فرد تغییر نکند، هر تغییری در رفتار (مثل حجاب، انضباط یا اخلاق) سطحی و ناپایدار است.
مثال سخاوت: سخاوتِ مردمِ عراق در اربعین، ناشی از ثروت نیست، ناشی از «نگاه آنها به زندگی» است.
مثال معنای زندگی: در جوامع مرفه غربی، چون «نگاه به زندگی» محدود به ماده است، فرد با کوچکترین بحران دچار پوچی و خودکشی میشود. اما کسی که «جهانبینی توحیدی» دارد، هرگز خودکشی نمیکند؛ چرا که مرگ را پایان نمیبیند، بلکه آن را «آغازِ یک مسیرِ دیگر به سوی خدا» میداند.
۸. نتیجهگیری نهایی
بدون تغییرِ نگاهِ فرد به «خدا، جهان و انسان»، هر تأکیدی بر اخلاق و تربیت ، «نیمهکاره» است و در مواجهه با چالشهای اصلیِ زندگی فرو میریزد.
نظامِ تربیتی باید بر «جهانبینی» متمرکز شود؛ زیرا رفتارها، محصولِ فرعیِ نگرشها هستند و اگر ریشه (نگرش) اصلاح شود، رفتار خودبهخود در خدمتِ آن شکل گرفته و پایدار میماند.
۸۷۹
۳:۲۹
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
ما معتقدیم #شروع_خوب؛ از زمانی آغاز میشود که دانشآموز با خیال راحت قدم به مدرسه بگذارد و احساس کند اینجا جایی برای اوست.
@TAZKIERAZAVI
#یخشکنی #سال_تحصیلی #شروع #امنیت #مهر #مدرسه #بازگشایی #تزکیهرضوی
۴۰۸
۵:۵۱
۴۰۸
۵:۵۱
۴۰۸
۵:۵۱
۴۰۸
۵:۵۱
۴۰۸
۵:۵۱
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
اینجا، قصهی شکفتن آغاز میشود… 🤍در آیین ورود بچههای پیشدبستان ۲، قصهی رشد را به تصویر کشیدیم؛قصهی دانههایی کوچک که با عشق و آموزش، روزی به گلهایی زیبا تبدیل میشوند.
https://aparat.com/v/wmp94q4
@Tazkierazavi
#جشن_غنچه_ها #پیشدبستانی #مدرسه #دانه #رشد#تزکیهرضوی
۱۷۵
۷:۳۹