۱۲Textbox تصویر
تصویرولی آدمیزاد هم موجود عجیبیه هایه چیز کیک درست کردم به قدری با افتخار از تمام زوایا ازش عکس گرفتم که نگوخلق یه دسر این همه بهمون حس غرور میدهخدا با اون عظمت خلقتش احتمالا خندهاش بگیره از کارای ما
۹Textbox
از هر روز زندگیم میتونم روز_ نامه بنویسم
روز نامه یکشنبه شب:برمیگرده به همون پیاده روی نیم ساعت اجباریم تو خیابون سرد و تاریک بعد ۶،۷ ساعت کار.داشتم تو دارو خونه ها دنبال مارک یه میسلار واتر میگشتمداروخونه آخری که رفتم گوشیم زنگ خورد سایلنتش کردم ولی چراغش میزد.داشتم از یکی از پرسنل میسلار واترو میپرسیدم گفت :-گوشیت داره زنگ میخورهگفتم:-بی خیال ،دارین فلان مارکو ؟گفت :-نه اومدم بیرون و با عصبانیت جواب گوشیمو دادم اصلا مهم نبود یه خانم سی و خورده ای سن و سال دار هم پشتم از داروخونه اومد بیرون.داشتم فارسی پای تلفن صحبت میکردم.بعد قطع کردن گوشیم خانمه گفت :-ببخشین شما ترکین دیگه؟به ترکی گفتم :-آرهاضافه کنم(با کلی اخم و خستگی)پرسید:شما برای خودتون میسلار میخواستینگفتم :بلهپرسید:- مارکش؟با یه لحن نه چندان خوب گفتم:-گارنیر چطور؟بی چاره با ترس و لرز جواب داد:-مرسی،مشاور پوست و مو هستم گفتم ببینم چی استفاده میکنید.تشکر کرد و رفتالان بعد دو روز که ذهنم آرومتر شده، یادم میوفته خندم میگیره.قضاوتم نکنیدقبلا یه خانم مسن تر تو همین شرایط که بیرون از سالن زیبایی بودم اومد از صورتم تعریف کرد و بعد شمارمو به زور و تو عمل انجام شده گرفت که ادم کنه گروه محصولات پوستیش .فقط شاکرم که مغزم تو اون حالت کار کرد شماره اصلیمو ندادم.هرچند که باز تماس گرفت گفت مطمئنی شماره اصلیته آخه تو واتس اپ نیستی
۷۴اسنپ گرفتمنشستم تو ماشینکم مونده ده بشهبارون میباره و چاووشی میخونه:روا نبود تنهای تنهاتر بشم...
۱۴
۱۶ آذرماه ۱۴۰۴
۱۳Textbox ۱۶ آذرماه ۱۴۰۴
۱۶ آذرماه ۱۴۰۴بارونو قبلا دوست نداشتماز خیس شدم بدم میومدهنوز همینطوره ولی وقتی میباره منتظرمهمیشه قبل و بعدش برام اتفاق خوب میوفته
۱۱داره برف برام میباره
۸چرا میگم برام میباره؟چون وقتی گرفتم و بعدش برف میاد کلی اتفاق بزرگ و خوب برام میوفته
۸از الان منتظرشونم🤍
۸داشتم فکر میکردم اگر بمیرم چه اون هایی که حتی تو این سه روز گذشته حرف نزدم و چه اون هایی که قطع ارتباط کردم باهاشون شروع به ماتم گرفتن و گریه و شیون میکنن ولی عمیقا از ته دلم میخوام بدونن اگر من نبودم ،گریه و زاری و زنگ زدن به دوستان صمیمی منو تموم کنید.اقوام و رفقای قدیمی همونطور که نبودید نباشین چون مضحک به نظر خواهید رسید.دوستانم،اگر هم دیدین نیستم و برای همیشه رفتم بدونید که خودم آگاه بودم از قبل و کاری از دستم برنمیومده.خشمگینم و شدیدا پوچ چرا که حس میکردم لایق یک زندگی معمولی هستم اما انگار ما هیچ بودیم.از دوستانم میخوام با هیچکدوم از آدم هایی که نبودن پیشم تو این دوران سخت حرف نزنن
۰۴/۱۲/۱۶
15:46
۰۴/۱۲/۱۶
15:46
۵