گاهی آنقدر عجله داری که حتی نمیدانی به کجا میروی.
عجله برای جواب دادن...
عجله برای کامل بودن...
عجله برای راضی نگه داشتن دیگران...
عجله برای اینکه از خودت عقب نمانی.
اما گاهی این عجله،از اشتیاقِ رسیدن نیست...
از ترسِ جا ماندن است.
قبل از اینکه سرعتت را بیشتر کنی، از خودت بپرس:
«دارم به سمت چیزی حرکت میکنم، یا فقط از چیزی فرار میکنم؟»
اگر احساس میکنی همیشه در حال دویدن هستی اما آرامش نداری، شاید وقت آن رسیده ریشه این الگو را بشناسی.
برای دریافت مشاوره آنلاین، به سایت «تراپیست من» مراجعه کن.therapisteman.com
عجله برای جواب دادن...
عجله برای کامل بودن...
عجله برای راضی نگه داشتن دیگران...
عجله برای اینکه از خودت عقب نمانی.
اما گاهی این عجله،از اشتیاقِ رسیدن نیست...
از ترسِ جا ماندن است.
«دارم به سمت چیزی حرکت میکنم، یا فقط از چیزی فرار میکنم؟»
اگر احساس میکنی همیشه در حال دویدن هستی اما آرامش نداری، شاید وقت آن رسیده ریشه این الگو را بشناسی.
برای دریافت مشاوره آنلاین، به سایت «تراپیست من» مراجعه کن.therapisteman.com
۶
۱۲:۴۹
گاهی از شکست نمیترسی...
از قضاوت شدن میترسی.
گاهی از تنهایی نمیترسی...
از پذیرفته نشدن میترسی.
گاهی از تغییر نمیترسی...
از ناشناختهها میترسی.
بعضی ترسها،واقعیتِ امروز نیستند؛ه بدهی مسیرت را تعیین کند، از خودتبازتاب تجربهها و زخمهای دیروزند.
قبل از اینکه به ترست اجاز بپرس:
«این ترس، متعلق به امروز است یا گذشته؟»therapisteman.com
از قضاوت شدن میترسی.
گاهی از تنهایی نمیترسی...
از پذیرفته نشدن میترسی.
گاهی از تغییر نمیترسی...
از ناشناختهها میترسی.
بعضی ترسها،واقعیتِ امروز نیستند؛ه بدهی مسیرت را تعیین کند، از خودتبازتاب تجربهها و زخمهای دیروزند.
«این ترس، متعلق به امروز است یا گذشته؟»therapisteman.com
۸
۱۰:۰۲
بعضی آدمها سالها یاد گرفتهاند بگویند:
«خوبم.»
در حالی که مدتهاست خستهاند.
به همه کمک میکنند... جایی برای تکیه کردن ندارن اما از کسی کمک نمیخواهند.
برای همه تکیهگاهاند...اما برای خودشان نه.
قوی بودن،همیشه به معنای حالِ خوب داشتن نیست.
گاهی فقط یعنی آنقدر به تحمل کردن عادت کردهای که دیگر کسی متوجه دردت نمیشود.
اگر مدتهاست بار همهچیز را به تنهایی به دوش میکشی، شاید وقت آن رسیده از کسی کمک بگیری.therapisteman.com
«خوبم.»
در حالی که مدتهاست خستهاند.
به همه کمک میکنند... جایی برای تکیه کردن ندارن اما از کسی کمک نمیخواهند.
برای همه تکیهگاهاند...اما برای خودشان نه.
قوی بودن،همیشه به معنای حالِ خوب داشتن نیست.
گاهی فقط یعنی آنقدر به تحمل کردن عادت کردهای که دیگر کسی متوجه دردت نمیشود.
۶
۱۰:۱۱
«کافی نیستی...»
«همه ازت ناراضیاند...»
«اگر اشتباه کنی، همه چیز خراب میشود...»
گاهی اینها حقیقت نیستند؛فقط صداهایی هستند که بارها در ذهنت تکرار شدهاند.
هر فکری، واقعیت نیست.اگر این صداها آرامشت را گرفتهاند، شاید وقت آن رسیده با کمک تخصصی ریشه آنها را بشناسی.
therapisteman.com
«همه ازت ناراضیاند...»
«اگر اشتباه کنی، همه چیز خراب میشود...»
گاهی اینها حقیقت نیستند؛فقط صداهایی هستند که بارها در ذهنت تکرار شدهاند.
therapisteman.com
۷
۱۲:۵۹
عضی شلوغیها از روی علاقه نیستند؛ از روی فرارند.
فرار از فکرهایی که نمیخواهیم با آنها روبهرو شویم، احساساتی که نادیده گرفتهایم یا سوالهایی که هنوز پاسخی برایشان پیدا نکردهایم.
مشغول بودن همیشه نشانهی پرانرژی بودن نیست. گاهی فقط راهی است برای اینکه کمتر با خودمان تنها بمانیم.
شما وقتی ذهنتان شلوغ میشود، معمولاً خودتان را با چه چیزی سرگرم میکنید؟
therapisteman.com
فرار از فکرهایی که نمیخواهیم با آنها روبهرو شویم، احساساتی که نادیده گرفتهایم یا سوالهایی که هنوز پاسخی برایشان پیدا نکردهایم.
مشغول بودن همیشه نشانهی پرانرژی بودن نیست. گاهی فقط راهی است برای اینکه کمتر با خودمان تنها بمانیم.
therapisteman.com
۵
۱۰:۳۶
ما معمولاً از قضاوت شدن توسط دیگران میترسیم؛ اما حقیقت این است که گاهی سختترین قاضی زندگیمان، خودمان هستیم.
صدایی که مدام میگوید:«باید بهتر باشی...»«نباید اشتباه میکردی...»«هنوز کافی نیستی...»
اگر این صدا هر روز در ذهنت تکرار شود، کمکم آن را باور میکنی؛ حتی وقتی واقعیت چیز دیگری است.
خودآگاهی یعنی یاد بگیری بین «واقعیت» و «صدای منتقد درونت» تفاوت قائل شوی.
شاید امروز، قبل از سرزنش کردن خودت، فقط یک لحظه مکث کنی و از خودت بپرسی:
«اگر یکی از عزیزانم همین اشتباه را میکرد، باز هم اینقدر سخت قضاوتش میکردم؟»
اغلب پاسخ، «نه» است.
پس شاید وقتش رسیده همان مهربانیای را که به دیگران هدیه میدهی، کمی هم به خودت هدیه بدهی.
اگر احساس میکنی این صدای انتقاد، آرامشت را گرفته و مدتهاست همراه توست، صحبت با یک درمانگر میتواند به شناخت ریشههای آن کمک کند.
برای دریافت مشاوره آنلاین، به سایت «تراپیست من» مراجعه کنید.therapisteman.com
صدایی که مدام میگوید:«باید بهتر باشی...»«نباید اشتباه میکردی...»«هنوز کافی نیستی...»
اگر این صدا هر روز در ذهنت تکرار شود، کمکم آن را باور میکنی؛ حتی وقتی واقعیت چیز دیگری است.
خودآگاهی یعنی یاد بگیری بین «واقعیت» و «صدای منتقد درونت» تفاوت قائل شوی.
شاید امروز، قبل از سرزنش کردن خودت، فقط یک لحظه مکث کنی و از خودت بپرسی:
«اگر یکی از عزیزانم همین اشتباه را میکرد، باز هم اینقدر سخت قضاوتش میکردم؟»
اغلب پاسخ، «نه» است.
پس شاید وقتش رسیده همان مهربانیای را که به دیگران هدیه میدهی، کمی هم به خودت هدیه بدهی.
برای دریافت مشاوره آنلاین، به سایت «تراپیست من» مراجعه کنید.therapisteman.com
۵
۱۰:۲۳
گاهی چیزی که اسمش را «عصبانیت» میگذاری...
در واقعغم است.
گاهی چیزی که اسمش را «بیحوصلگی» میگذاری...
در واقعخستگی روانی است.
گاهی چیزی که اسمش را «بیتفاوتی» میگذاری...
در واقعنا امیدی است
تا وقتی احساس واقعیات را نشناسی حل کردنش سخت می شود.
therapisteman.com
در واقعغم است.
گاهی چیزی که اسمش را «بیحوصلگی» میگذاری...
در واقعخستگی روانی است.
گاهی چیزی که اسمش را «بیتفاوتی» میگذاری...
در واقعنا امیدی است
تا وقتی احساس واقعیات را نشناسی حل کردنش سخت می شود.
therapisteman.com
۵
۹:۳۰
دلیل اینکه بعضی فکرها تمام نمیشوند،این نیست که هنوز جوابشان را پیدا نکردهای...
بلکه ذهنت میخواهد«صددرصد مطمئن شود.»
و این اطمینان،هیچوقت کامل نمیشود.
therapisteman.com
بلکه ذهنت میخواهد«صددرصد مطمئن شود.»
و این اطمینان،هیچوقت کامل نمیشود.
therapisteman.com
۵
۱۰:۴۶
شاید مشکل،اشتباه نیست.
شاید سالها یاد گرفته اییکه اشتباه کردن،دوستداشتنی بودنت را کم میکند.
therapisteman.com
شاید سالها یاد گرفته اییکه اشتباه کردن،دوستداشتنی بودنت را کم میکند.
therapisteman.com
۳
۱۰:۴۰
شاید بارها با خودت گفته باشی:
«فقط این کار تمام شود، بعد استراحت میکنم.»
اما وقتی تمام میشود، بلافاصله ذهنت سراغ کار بعدی میرود.
این الگو میتواند در افرادی که مدتها تحت فشار، اضطراب یا مسئولیتهای مداوم بودهاند شکل بگیرد. ذهن آنقدر به آمادهباش بودن عادت میکند که حتی در لحظههای امن هم خاموش نمیشود.
اگر این تجربه برایت آشناست، شاید مشکل از زیاد بودن کارها نباشد؛ شاید ذهنت فراموش کرده بین «انجام دادن» و «آرام بودن» فاصلهای بگذارد.
therapisteman.com
«فقط این کار تمام شود، بعد استراحت میکنم.»
اما وقتی تمام میشود، بلافاصله ذهنت سراغ کار بعدی میرود.
این الگو میتواند در افرادی که مدتها تحت فشار، اضطراب یا مسئولیتهای مداوم بودهاند شکل بگیرد. ذهن آنقدر به آمادهباش بودن عادت میکند که حتی در لحظههای امن هم خاموش نمیشود.
اگر این تجربه برایت آشناست، شاید مشکل از زیاد بودن کارها نباشد؛ شاید ذهنت فراموش کرده بین «انجام دادن» و «آرام بودن» فاصلهای بگذارد.
therapisteman.com
۱
۹:۱۱