بهترین راه برایِ درکِ زندگی، نه تحلیلِ آن، که تماشایِ آن با چشمانِ یک کودک است.کودکان، چیزی را که بزرگسالانِ “عاقل” از دست دادهاند، درک میکنند:اینکه حقیقتِ دنیا، نه در منطق، که در اعجاب و شگفتیِ لحظههایِ گذراست..#Mm✍#طُ
۱در درونِ تو، پناهگاهی وجود دارد که میتوانی هر زمان به آنجا بگریزی و خودِ واقعیات باشی. آنجا، نه صدایی از قضاوتهایِ دیگران است و نه فشاری برایِ “کسی بودن”. آنجا، همانجاییست که “حقیقت” انتظارِ تو را میکشد تا دوباره با تو آشتی کند..#Mm✍
#طُ
#طُ
۱یک روز میفهمیخیلی از چیزهایی که دنبالش بودی،قرار نبودهبه تو تعلق داشته باشند؛فقط آمده بودندتا سلیقهیِ قلبت را عوض کنند،فهمت را عمیقتر کنند،و تو رابرای نسخهیِ تازهتری از خودتآماده کنند..Mm#طُ
Mm#طُ۱گاهیبزرگترین نشانهیِ رشداین نیست که بیشتر حرف بزنی،بلکه این است کهبدانیبرای چه کسیدیگر نبایدهیچ توضیحی بدهی..Mm#طُ
Mm#طُ۱آدمینه آن چیزیست که دربارهیِ خودش فکر میکند،نه آن چیزیست که دیگران دربارهاش میگویند؛او آن چیزیست کهدر سکوتِ خودشجرئتِ روبهرو شدن با آن را دارد..Mm#طُ
Mm#طُ۱دوستت نداشتم چون شبیه رؤیاهایم بودی.دوستت داشتم چون بعد از تو، رؤیاهایم دیگر شبیه قبل نبودند.تو چیزی به زندگیام اضافه نکردی؛ نظم سابقش را به هم زدی. واژهها معنای دیگری گرفتند، خیابانها طولانیتر شدند و موسیقیها ناگهان چیزهایی را به یاد آوردند که هرگز اتفاق نیفتاده بود.شاید عشق همین باشد:ورود کسی که جهان را ترک میکند، اما جای اشیا را برای همیشه تغییر میدهد..
#طُ
نظرت چیه؟! بنویسید برامون
#طُ
نظرت چیه؟! بنویسید برامون
گذشته چیزی نیست که مرده باشد و پشت سر ما آرام گرفته باشد. گذشته، گاهی در یک بو، یک خیابان، یک قطعه موسیقی یا نوری که عصر روی دیوار میافتد، ناگهان از کمین بیرون میآید.آنوقت میفهمیم بعضی لحظهها تمام نشدهاند؛فقط منتظر بودهاند دوباره کسی آنها را به یاد بیاورد...
#طُ
#طُ
۲گاهی نجات،شبیه یک اتفاقِ بزرگ نیست.شبیه این است کهیک روز صبح بیدار شویو ببینی دیگراصراری برای توضیح دادنِ خودتبه همه نداری.و همین،آغازِ آرامش است..
#طُ
#طُ
۳