مهم ترین اعمال شبهای قدر
در شب بیست ویکم لعن بر قتله امیرالمومنین علیه السلام انسان از خدا با تضرع بخواهد که خدا او را از سُعَدا قرار دهد و نه از اشقیادعای جوشن کبیر به ویژه حاجت آخر که فرموده است: الغوث الغوث، خلصنا من النار
خدایا من نمیدانم که در ابدیت من کجایی هستم، نمیدانم که چه صبغهای در این عالم دارم و از چه سنخ هستم. خدایا تو قادر متعالی...أَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ فِی السُّعَدَاءِ وَ رُوحِی مَعَ الشُّهَدَاءِ
در شب بیست ویکم لعن بر قتله امیرالمومنین علیه السلام انسان از خدا با تضرع بخواهد که خدا او را از سُعَدا قرار دهد و نه از اشقیادعای جوشن کبیر به ویژه حاجت آخر که فرموده است: الغوث الغوث، خلصنا من النارخدایا من نمیدانم که در ابدیت من کجایی هستم، نمیدانم که چه صبغهای در این عالم دارم و از چه سنخ هستم. خدایا تو قادر متعالی...أَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ فِی السُّعَدَاءِ وَ رُوحِی مَعَ الشُّهَدَاءِ
۳
جلسه چهاردهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقیدرباره عید فطر و حفظ رقت قلبی که در ماه مبارک رمضان عاید شده استاز صفحه۱۴۳ تا ۱۵۷سوال جلسه چهاردهم مطالعه کتاب ضیافت حقیقیچگونه میتوانیم حال رقت قلبی که در ماه رمضان عاید شده، حفظ نماییم؟۱
در دعای ۴۵ از صحیفه سجادیه در وداع ماه مبارک رمضان هست که سلام بر تو ای ماهی که در تو دل ها رقت پیدا کرد. «قلت به الذنوب» گناهان کم شد.
می توانید این دعا و شرح آن را در کانال دنبال بفرمایید.#شرح_صحیفه_سجادیه#درمحضرامامسجادعلیهالسلام۰۳http://ble.ir/torshngr33
خداوند متعال برای هر یک از موجودات ریاضتی تعیین کرده است که اگر در راه این ریاضت پیش برود به کمال مطلوبش می رسد. این یک قانون کلی در خلقت است. از این قاعده کلی انسان می تواند که مستثنی باشد؟ خیر. سنت خدا تبدیل بردار نیست. «قدر فهدی»
روحی به من و شما داده شده است که این روح باید با ریاضت کامل شود اما نه هر ریاضت و از هر راه و هر شکلی. راه ریاضت این دانه و روح را چه کسی باید تعیین کند؟ خدا با ربوبیت.
راه ریاضتی که تعیین فرموده است" سنت" است که از طریق انبیاء و رسول اکرم صلی علیه وآله وسلم و حضرات ائمه علیهم السلام به ما فرموده اند.
ریاضتی که مطابق سنت باشد چون متناسب با خلقت انسان است به کمال می رساند و اگر ریاضت های غیر شرعی باشد هرچند که ممکن است آثاری در وجود داشته باشد اما به کمال انسان منتهی نمیشود.
مواظبت کنید که خدای ناکرده با برگشت به گناه یا با غوطه ور شدن در لذتها این رقت را از دست بدهید.
روزه های مستحبی بگیرید و اگر روزه نمیگیرید در خوردن و آشامیدن و از لذتها تا حد امکان کم کنید.
مواظبت و توصیه دیگر این است که از "مشتبهات" هم اجتناب کنید.
اجتناب از مشتبهات گامی است بین اجتناب از گناه و تا حد امکان اجتناب از لذات مباح
مشتبهات یعنی چیزهایی که مشتبه است یعنی حرام بودن یا نهی بودن آن برای شما مسلم نیست. مباح بودنش هم مسلم نیست. اگر شبهه هایی دارید اجتناب کنید که یکی از دستورات محکم شرعی است که باید روی آن حساب کرد.
جمله ای از مرحوم بهجت نقل کردند که هر لقمه ای که به دهانتان میگذارید آن را لقمه بدانید ایمان است، عقل است، فکر است، روش است، عمل است.
حرام را که نمیخورید مشتبهات را هم نخورید. در هر جا غذا نخورید. غذای هرکسی را نخورید، غذای هر مهمانخانه ای را نخورید مگر اینکه جایی پیدا کنید که غذایش را بدانید که حلال است. یعنی فکر نکنید چیزی نیست. حال عبودیت در شما پیدا نخواهد شد.
غذای حرام نمیگذارد ما حال پیدا کنیم، نمیگذارد انسان قلبش به حال بیاید و رقت قلب پیدا کند.
مواظبت کنید که از راه عقل نخواهید بفهمید که چرا غذای حرام نمیگذارد که قلب به حال بیاید. این کار عقل نیست، کار فوق عقل است. کار وحی است.
خیلی از موفق نبودن های ما معلول همین است و حتی دعا و تضرعمان به جایی نمی رسد. چون روح تیره است و روح ظلمانی شده
انسان وقتی در حرام و مشتبه غوطه ور شد چه در کسب وکار خودش، چه در مراوده ها، چه در معامله ها، چه در معاوضاتش تاآخر، اگرچه به ظاهر مشروع هم هست ولی چون این انسان دقیق نیست قلب و روحش دچار ظلمت و تیرگی می شود.
غذاهای حرام و مشتبهی که آلودگی آنها در جسم پیاده میشود درگذر روح از مضیق ماده و بدن، در روح هم این به تناسب روح پیاده میشود. آن وقت ببنید که روح به چ
روحی به من و شما داده شده است که این روح باید با ریاضت کامل شود اما نه هر ریاضت و از هر راه و هر شکلی. راه ریاضت این دانه و روح را چه کسی باید تعیین کند؟ خدا با ربوبیت.
راه ریاضتی که تعیین فرموده است" سنت" است که از طریق انبیاء و رسول اکرم صلی علیه وآله وسلم و حضرات ائمه علیهم السلام به ما فرموده اند.
ریاضتی که مطابق سنت باشد چون متناسب با خلقت انسان است به کمال می رساند و اگر ریاضت های غیر شرعی باشد هرچند که ممکن است آثاری در وجود داشته باشد اما به کمال انسان منتهی نمیشود.
مواظبت کنید که خدای ناکرده با برگشت به گناه یا با غوطه ور شدن در لذتها این رقت را از دست بدهید.
روزه های مستحبی بگیرید و اگر روزه نمیگیرید در خوردن و آشامیدن و از لذتها تا حد امکان کم کنید.
مواظبت و توصیه دیگر این است که از "مشتبهات" هم اجتناب کنید.
اجتناب از مشتبهات گامی است بین اجتناب از گناه و تا حد امکان اجتناب از لذات مباح
مشتبهات یعنی چیزهایی که مشتبه است یعنی حرام بودن یا نهی بودن آن برای شما مسلم نیست. مباح بودنش هم مسلم نیست. اگر شبهه هایی دارید اجتناب کنید که یکی از دستورات محکم شرعی است که باید روی آن حساب کرد.
جمله ای از مرحوم بهجت نقل کردند که هر لقمه ای که به دهانتان میگذارید آن را لقمه بدانید ایمان است، عقل است، فکر است، روش است، عمل است.
حرام را که نمیخورید مشتبهات را هم نخورید. در هر جا غذا نخورید. غذای هرکسی را نخورید، غذای هر مهمانخانه ای را نخورید مگر اینکه جایی پیدا کنید که غذایش را بدانید که حلال است. یعنی فکر نکنید چیزی نیست. حال عبودیت در شما پیدا نخواهد شد.
غذای حرام نمیگذارد ما حال پیدا کنیم، نمیگذارد انسان قلبش به حال بیاید و رقت قلب پیدا کند.
مواظبت کنید که از راه عقل نخواهید بفهمید که چرا غذای حرام نمیگذارد که قلب به حال بیاید. این کار عقل نیست، کار فوق عقل است. کار وحی است.
خیلی از موفق نبودن های ما معلول همین است و حتی دعا و تضرعمان به جایی نمی رسد. چون روح تیره است و روح ظلمانی شده
انسان وقتی در حرام و مشتبه غوطه ور شد چه در کسب وکار خودش، چه در مراوده ها، چه در معامله ها، چه در معاوضاتش تاآخر، اگرچه به ظاهر مشروع هم هست ولی چون این انسان دقیق نیست قلب و روحش دچار ظلمت و تیرگی می شود.
غذاهای حرام و مشتبهی که آلودگی آنها در جسم پیاده میشود درگذر روح از مضیق ماده و بدن، در روح هم این به تناسب روح پیاده میشود. آن وقت ببنید که روح به چ
۱