امنیت روانی مثل کمربند ایمنیه
🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺
همه ما میدانیم بستن کمربند ایمنی جلوی تصادف را نمیگیرد، اما اگر حادثهای رخ دهد، احتمال آسیب را تا حد زیادی کاهش میدهد. امنیت روانی برای کودک هم دقیقاً همین نقش را دارد.هیچ پدر و مادری نمیتواند همه خبرهای بد، اتفاقات تلخ یا بحرانهای زندگی را از کودک دور کند. اما میتواند کاری کند که کودک هنگام روبهرو شدن با این اتفاقات، احساس کند تنها نیست و یک تکیهگاه امن دارد.
امنیت روانی یعنی کودک مطمئن باشد کسی هست که به حرفش گوش بدهد، احساساتش را جدی بگیرد، به سؤالهایش پاسخ بدهد و در زمان ترس، کنارش بماند.
وقتی کودک چنین احساسی دارد، مغز او راحتتر از حالت هشدار خارج میشود و بهتر میتواند اتفاقات را پردازش کند. اما اگر احساس امنیت نداشته باشد، حتی اتفاقات کوچک هم ممکن است برایش بسیار تهدیدکننده به نظر برسند.
امنیت روانی به این معنا نیست که کودک هیچوقت نترسد یا ناراحت نشود. بلکه یعنی بداند حتی در زمان ترس هم یک بزرگسال قابل اعتماد از او حمایت میکند.
این امنیت با رفتارهای ساده ساخته میشود:
• گوش دادن بدون قضاوت• پاسخ دادن صادقانه و متناسب با سن کودک• حفظ برنامه روزانه تا حد امکان• در آغوش گرفتن و تماس جسمی محبتآمیز• حفظ آرامش هنگام صحبت درباره اتفاقات نگرانکننده• اجازه دادن به کودک برای بیان ترس، غم یا خشم
در مقابل، وقتی کودک دائماً شاهد اضطراب شدید والدین، بحثهای پرتنش یا اخبار ترسناک باشد و فرصت صحبت درباره احساساتش را نداشته باشد، احساس امنیت روانی او کاهش پیدا میکند.پژوهشها نشان میدهند مهمترین عامل محافظتکننده در برابر اثرات استرس و تروما، داشتن حداقل یک رابطه پایدار، گرم و حمایتگر با یک بزرگسال قابل اعتماد است. این رابطه به مغز کودک کمک میکند بعد از تجربه استرس، دوباره به تعادل برگردد.
نکات مهم:• امنیت روانی، کودک را در برابر همه مشکلات واکسینه نمیکند، اما آسیبپذیری او را کاهش میدهد.
• کودک بیشتر از کلمات، آرامش و رفتار والد را دریافت میکند.
• احساس امنیت از حضور قابل پیشبینی والد ساخته میشود، نه از کامل بودن او.
• رابطه امن با والد، یکی از مهمترین عوامل افزایش تابآوری کودک است.
• کودکی که احساس امنیت میکند، راحتتر احساساتش را بیان میکند و زودتر به تعادل برمیگردد.
جمعبندی:همانطور که کمربند ایمنی مانع تصادف نمیشود اما شدت آسیب را کم میکند، امنیت روانی هم مانع همه اتفاقات سخت زندگی نیست، اما از ذهن و روان کودک در برابر آثار آن محافظت میکند. بزرگترین هدیهای که یک والد میتواند در روزهای پراضطراب به فرزندش بدهد، احساس امنیت، حضور و اطمینان است؛ احساسی که به کودک میگوید: «هر اتفاقی بیفتد، تو در این مسیر تنها نیستی.»
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#روانشناسی_کودک کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺
همه ما میدانیم بستن کمربند ایمنی جلوی تصادف را نمیگیرد، اما اگر حادثهای رخ دهد، احتمال آسیب را تا حد زیادی کاهش میدهد. امنیت روانی برای کودک هم دقیقاً همین نقش را دارد.هیچ پدر و مادری نمیتواند همه خبرهای بد، اتفاقات تلخ یا بحرانهای زندگی را از کودک دور کند. اما میتواند کاری کند که کودک هنگام روبهرو شدن با این اتفاقات، احساس کند تنها نیست و یک تکیهگاه امن دارد.
امنیت روانی یعنی کودک مطمئن باشد کسی هست که به حرفش گوش بدهد، احساساتش را جدی بگیرد، به سؤالهایش پاسخ بدهد و در زمان ترس، کنارش بماند.وقتی کودک چنین احساسی دارد، مغز او راحتتر از حالت هشدار خارج میشود و بهتر میتواند اتفاقات را پردازش کند. اما اگر احساس امنیت نداشته باشد، حتی اتفاقات کوچک هم ممکن است برایش بسیار تهدیدکننده به نظر برسند.امنیت روانی به این معنا نیست که کودک هیچوقت نترسد یا ناراحت نشود. بلکه یعنی بداند حتی در زمان ترس هم یک بزرگسال قابل اعتماد از او حمایت میکند.این امنیت با رفتارهای ساده ساخته میشود:• گوش دادن بدون قضاوت• پاسخ دادن صادقانه و متناسب با سن کودک• حفظ برنامه روزانه تا حد امکان• در آغوش گرفتن و تماس جسمی محبتآمیز• حفظ آرامش هنگام صحبت درباره اتفاقات نگرانکننده• اجازه دادن به کودک برای بیان ترس، غم یا خشم
در مقابل، وقتی کودک دائماً شاهد اضطراب شدید والدین، بحثهای پرتنش یا اخبار ترسناک باشد و فرصت صحبت درباره احساساتش را نداشته باشد، احساس امنیت روانی او کاهش پیدا میکند.پژوهشها نشان میدهند مهمترین عامل محافظتکننده در برابر اثرات استرس و تروما، داشتن حداقل یک رابطه پایدار، گرم و حمایتگر با یک بزرگسال قابل اعتماد است. این رابطه به مغز کودک کمک میکند بعد از تجربه استرس، دوباره به تعادل برگردد.
نکات مهم:• امنیت روانی، کودک را در برابر همه مشکلات واکسینه نمیکند، اما آسیبپذیری او را کاهش میدهد.
• کودک بیشتر از کلمات، آرامش و رفتار والد را دریافت میکند.
• احساس امنیت از حضور قابل پیشبینی والد ساخته میشود، نه از کامل بودن او.
• رابطه امن با والد، یکی از مهمترین عوامل افزایش تابآوری کودک است.
• کودکی که احساس امنیت میکند، راحتتر احساساتش را بیان میکند و زودتر به تعادل برمیگردد.
جمعبندی:همانطور که کمربند ایمنی مانع تصادف نمیشود اما شدت آسیب را کم میکند، امنیت روانی هم مانع همه اتفاقات سخت زندگی نیست، اما از ذهن و روان کودک در برابر آثار آن محافظت میکند. بزرگترین هدیهای که یک والد میتواند در روزهای پراضطراب به فرزندش بدهد، احساس امنیت، حضور و اطمینان است؛ احساسی که به کودک میگوید: «هر اتفاقی بیفتد، تو در این مسیر تنها نیستی.»
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #روانشناسی_کودک
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva۱ پدر میتواند از چند راه مهم، الگوی موفقی برای بچهها باشد:
1. رفتار، نه فقط حرفبچهها بیشتر از آنچه میشنوند، آنچه میبینند را یاد میگیرند. پدری که مسئولیتپذیر، صادق و منظم است، این ویژگیها را عملاً به فرزندش منتقل میکند.
2. نحوه برخورد با سختیهاوقتی پدر در برابر مشکلات آرام، صبور و منطقی رفتار میکند، بچهها یاد میگیرند شکست و فشار بخشی از زندگی است و میشود با آن کنار آمد.
3. احترام به دیگراناحترام پدر به مادر، خانواده و اطرافیان، الگوی مهمی برای شکلگیری روابط سالم در ذهن کودک است؛ مخصوصاً در یادگیری احترام متقابل و همدلی.
4. مسئولیتپذیری و تعهدپایبندی به قولها، تلاش برای تأمین خانواده و جدی گرفتن وظایف، به کودک میآموزد که موفقیت نتیجه تعهد و پشتکار است.
5. حمایت عاطفیپدری که احساساتش را سالم ابراز میکند، گوش میدهد و حمایتگر است، به فرزند اعتمادبهنفس و امنیت روانی میدهد.
6. تشویق به تلاش و استقلالبهجای کنترل افراطی، وقتی پدر به کودک اجازه تجربه کردن، اشتباه کردن و تصمیمگیری میدهد، او را برای زندگی مستقل آماده میکند.
7. سبک زندگی سالمتوجه به سلامت، یادگیری، کار، و حتی تفریح سالم، تصویر روشنی از «زندگی موفق» در ذهن کودک میسازد.
بهطور خلاصه، پدر با بودنِ آگاهانه و رفتار روزمرهاش بیش از هر آموزش مستقیمی، الگوی موفقی برای بچهها میشود.
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
پدر میتواند از چند راه مهم، الگوی موفقی برای بچهها باشد:1. رفتار، نه فقط حرفبچهها بیشتر از آنچه میشنوند، آنچه میبینند را یاد میگیرند. پدری که مسئولیتپذیر، صادق و منظم است، این ویژگیها را عملاً به فرزندش منتقل میکند.
2. نحوه برخورد با سختیهاوقتی پدر در برابر مشکلات آرام، صبور و منطقی رفتار میکند، بچهها یاد میگیرند شکست و فشار بخشی از زندگی است و میشود با آن کنار آمد.
3. احترام به دیگراناحترام پدر به مادر، خانواده و اطرافیان، الگوی مهمی برای شکلگیری روابط سالم در ذهن کودک است؛ مخصوصاً در یادگیری احترام متقابل و همدلی.
4. مسئولیتپذیری و تعهدپایبندی به قولها، تلاش برای تأمین خانواده و جدی گرفتن وظایف، به کودک میآموزد که موفقیت نتیجه تعهد و پشتکار است.
5. حمایت عاطفیپدری که احساساتش را سالم ابراز میکند، گوش میدهد و حمایتگر است، به فرزند اعتمادبهنفس و امنیت روانی میدهد.
6. تشویق به تلاش و استقلالبهجای کنترل افراطی، وقتی پدر به کودک اجازه تجربه کردن، اشتباه کردن و تصمیمگیری میدهد، او را برای زندگی مستقل آماده میکند.
7. سبک زندگی سالمتوجه به سلامت، یادگیری، کار، و حتی تفریح سالم، تصویر روشنی از «زندگی موفق» در ذهن کودک میسازد.
بهطور خلاصه، پدر با بودنِ آگاهانه و رفتار روزمرهاش بیش از هر آموزش مستقیمی، الگوی موفقی برای بچهها میشود.
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva۲ما بیشتر از آنچه فکر میکنیم، شبیه همیمشبیه هر آدمی
یک جنگِ پنهان داردکه دیگران از آن خبر ندارند.یکی با خاطرهها میجنگد،یکی با آینده،یکی با ترسِ دوستداشتنی نبودن،یکی با حسِ کافی نبودن.ما از بیرونخیلی معمولی به نظر میرسیم؛راه میرویم، کار میکنیم، میخندیم، جواب میدهیم…اما درونِ هرکدامماناتفاقهایی در جریان استکه اگر دیگری میدانست،شاید مهربانتر میشد.آدمها را کمی آرامتر قضاوت کن؛بیشترشان دارندبیصدااز چیزی جان سالم به در میبرند
#روانشناسی_کودک کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
یک جنگِ پنهان داردکه دیگران از آن خبر ندارند.یکی با خاطرهها میجنگد،یکی با آینده،یکی با ترسِ دوستداشتنی نبودن،یکی با حسِ کافی نبودن.ما از بیرونخیلی معمولی به نظر میرسیم؛راه میرویم، کار میکنیم، میخندیم، جواب میدهیم…اما درونِ هرکدامماناتفاقهایی در جریان استکه اگر دیگری میدانست،شاید مهربانتر میشد.آدمها را کمی آرامتر قضاوت کن؛بیشترشان دارندبیصدااز چیزی جان سالم به در میبرند
#روانشناسی_کودک
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva۱اضطراب کودک صدای بلند نداره
وقتی از اضطراب صحبت میکنیم، معمولاً تصویر کودکی را تصور میکنیم که گریه میکند، میترسد یا مدام از نگرانیهایش حرف میزند. اما واقعیت این است که اضطراب در بسیاری از کودکان کاملاً بیصداست. آنها ممکن است لبخند بزنند، بازی کنند و حتی به مدرسه بروند، اما در درونشان احساس ناامنی و نگرانی جریان داشته باشد.
کودکان، بهویژه در سنین پایین، هنوز نمیتوانند احساسات پیچیدهای مثل اضطراب را به زبان بیاورند. آنها به جای اینکه بگویند «نگرانم»، اضطرابشان را با رفتار یا بدنشان نشان میدهند. به همین دلیل، اضطراب کودک بیشتر دیده میشود تا شنیده.
نشانههای اضطراب همیشه آشکار نیستند. گاهی فقط با تغییرات کوچکی خود را نشان میدهد:
• دلدرد یا سردردهای مکرر بدون علت پزشکی• مشکل در خواب یا کابوس• زود خسته شدن• کاهش تمرکز• چسبیدن بیش از حد به والدین• زودرنجی یا گریه برای موضوعات کوچک• سکوت و گوشهگیری• سؤالهای مکرر درباره امنیت یا آینده
وقتی کودک بارها در معرض اخبار نگرانکننده، تصاویر خشونتآمیز یا فضای پرتنش قرار میگیرد، سیستم هشدار مغزش ممکن است برای مدت طولانی فعال بماند. در این حالت، حتی اگر خطری واقعی وجود نداشته باشد، بدن کودک همچنان احساس خطر میکند.
گاهی والدین این نشانهها را با لجبازی، تنبلی یا حساس بودن اشتباه میگیرند، در حالی که ممکن است کودک در حال تجربه اضطرابی باشد که هنوز توان بیان آن را ندارد.
به جای اینکه بپرسیم: «چرا اینقدر بهانه میگیری؟» بهتر است بپرسیم: «این روزها چیزی هست که ذهنت را نگران کرده باشد؟»
همین تغییر در نوع سؤال، به کودک فرصت میدهد احساساتش را بیان کند، بدون اینکه احساس قضاوت شدن داشته باشد.
نکات مهم:
• اضطراب کودک همیشه با گریه و ترس شدید همراه نیست.• بدن کودک اغلب زودتر از زبانش اضطراب را نشان میدهد.• تغییرات رفتاری مداوم را نباید نادیده گرفت.• احساس امنیت و رابطه گرم با والد، مهمترین عامل کاهش اضطراب است.• اگر علائم اضطراب شدید باشند، بیش از چند هفته ادامه پیدا کنند یا عملکرد روزانه کودک را مختل کنند، بهتر است از روانشناس کودک کمک گرفته شود.
جمعبندی:
اضطراب کودک معمولاً فریاد نمیزند؛ آرام و بیصدا در رفتار، خواب، تمرکز یا بدن او خودش را نشان میدهد. کودکی که چیزی از نگرانیهایش نمیگوید، لزوماً آرام نیست. گاهی بیش از هر زمان دیگری به یک بزرگسال نیاز دارد که تغییرات کوچک را ببیند، احساساتش را جدی بگیرد و به او کمک کند دوباره احساس امنیت کند.#روانشناسی_کودک کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
وقتی از اضطراب صحبت میکنیم، معمولاً تصویر کودکی را تصور میکنیم که گریه میکند، میترسد یا مدام از نگرانیهایش حرف میزند. اما واقعیت این است که اضطراب در بسیاری از کودکان کاملاً بیصداست. آنها ممکن است لبخند بزنند، بازی کنند و حتی به مدرسه بروند، اما در درونشان احساس ناامنی و نگرانی جریان داشته باشد.
کودکان، بهویژه در سنین پایین، هنوز نمیتوانند احساسات پیچیدهای مثل اضطراب را به زبان بیاورند. آنها به جای اینکه بگویند «نگرانم»، اضطرابشان را با رفتار یا بدنشان نشان میدهند. به همین دلیل، اضطراب کودک بیشتر دیده میشود تا شنیده.
نشانههای اضطراب همیشه آشکار نیستند. گاهی فقط با تغییرات کوچکی خود را نشان میدهد:
• دلدرد یا سردردهای مکرر بدون علت پزشکی• مشکل در خواب یا کابوس• زود خسته شدن• کاهش تمرکز• چسبیدن بیش از حد به والدین• زودرنجی یا گریه برای موضوعات کوچک• سکوت و گوشهگیری• سؤالهای مکرر درباره امنیت یا آینده
وقتی کودک بارها در معرض اخبار نگرانکننده، تصاویر خشونتآمیز یا فضای پرتنش قرار میگیرد، سیستم هشدار مغزش ممکن است برای مدت طولانی فعال بماند. در این حالت، حتی اگر خطری واقعی وجود نداشته باشد، بدن کودک همچنان احساس خطر میکند.
گاهی والدین این نشانهها را با لجبازی، تنبلی یا حساس بودن اشتباه میگیرند، در حالی که ممکن است کودک در حال تجربه اضطرابی باشد که هنوز توان بیان آن را ندارد.
به جای اینکه بپرسیم: «چرا اینقدر بهانه میگیری؟» بهتر است بپرسیم: «این روزها چیزی هست که ذهنت را نگران کرده باشد؟»
همین تغییر در نوع سؤال، به کودک فرصت میدهد احساساتش را بیان کند، بدون اینکه احساس قضاوت شدن داشته باشد.
نکات مهم:
• اضطراب کودک همیشه با گریه و ترس شدید همراه نیست.• بدن کودک اغلب زودتر از زبانش اضطراب را نشان میدهد.• تغییرات رفتاری مداوم را نباید نادیده گرفت.• احساس امنیت و رابطه گرم با والد، مهمترین عامل کاهش اضطراب است.• اگر علائم اضطراب شدید باشند، بیش از چند هفته ادامه پیدا کنند یا عملکرد روزانه کودک را مختل کنند، بهتر است از روانشناس کودک کمک گرفته شود.
جمعبندی:
اضطراب کودک معمولاً فریاد نمیزند؛ آرام و بیصدا در رفتار، خواب، تمرکز یا بدن او خودش را نشان میدهد. کودکی که چیزی از نگرانیهایش نمیگوید، لزوماً آرام نیست. گاهی بیش از هر زمان دیگری به یک بزرگسال نیاز دارد که تغییرات کوچک را ببیند، احساساتش را جدی بگیرد و به او کمک کند دوباره احساس امنیت کند.#روانشناسی_کودک
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva
«وقتی بحث میکنید، این اشتباه رو نکنید!»
خیلیها موقع دعوا دنبال برنده شدن هستن. اما واقعیت اینه که توی رابطه، اگر یک نفر ببازه، هر دو باختن. حملهی شخصی، تحقیر، یا یادآوری اشتباهات قدیمی، فقط زخمهای جدید میسازه. بحث سالم یعنی گوش دادن، توضیح دادن بدون توهین و پیدا کردن نقطهی مشترک. یادت باشه، هدفتون باید حل مسئله باشه، نه نابود کردن همدیگه.
#روانشناسی_کودک و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
خیلیها موقع دعوا دنبال برنده شدن هستن. اما واقعیت اینه که توی رابطه، اگر یک نفر ببازه، هر دو باختن. حملهی شخصی، تحقیر، یا یادآوری اشتباهات قدیمی، فقط زخمهای جدید میسازه. بحث سالم یعنی گوش دادن، توضیح دادن بدون توهین و پیدا کردن نقطهی مشترک. یادت باشه، هدفتون باید حل مسئله باشه، نه نابود کردن همدیگه.
#روانشناسی_کودک و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva
انتقال اظطراب و ترس
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva
درد همیشه هست اماا...
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhivaبزرگترین دروغِ قرن ۲۱: «همیشه مثبت باش و خشمات را کنترل کن!»این یعنی دیکتاتوریِ ذهن علیه بدن. کسی که ترس ندارد، در تلهی خطر میافتد؛ کسی که خشم ندارد، در زیر پای دیگران له میشود؛ کسی که اندوه ندارد، انسانیت ندارد.
مشکل، وجودِ هیجان نیست؛ مشکل «افراطِ سمی» در واکنشهای دفاعیِ شماست.
بدنتان را سانسور نکنید، هوشِ عاطفی یعنی شنیدنِ صدایِ واقعیِ هیجان، نه خفهکردنِ آن.
لازمه یاد بگیریم که خشم داشته باشیم و کی کنترل کنیم و کی و با چه روشی خشم رو تخلیه کنیم
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva۱آغوش، قبل از توضیح🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂
وقتی کودک با یک خبر بد، حادثه یا تجربه ترسناک روبهرو میشود، مغز او قبل از اینکه به دنبال توضیح منطقی باشد، به دنبال امنیت میگردد. در آن لحظه، کودک بیش از هر چیز میخواهد مطمئن شود که تنها نیست و یک بزرگسال قابل اعتماد کنارش حضور دارد. به همین دلیل، گاهی یک آغوش آرام، بیشتر از دهها جمله میتواند اضطراب کودک را کاهش دهد.از دیدگاه علوم اعصاب، هنگام ترس شدید، بخش هیجانی مغز یعنی آمیگدال بسیار فعال میشود و توانایی بخش منطقی مغز برای پردازش اطلاعات کاهش مییابد. به همین دلیل، وقتی کودک هنوز در اوج اضطراب است، توضیحهای طولانی معمولاً اثر کمی دارند. ابتدا باید سیستم عصبی او آرام شود و سپس بتوان درباره اتفاق رخداده صحبت کرد.
تماس فیزیکی امن، مانند در آغوش گرفتن، گرفتن دست کودک یا نشستن در کنار او (البته اگر کودک آن را بپذیرد)، باعث فعال شدن سیستم آرامسازی بدن میشود. پژوهشها نشان میدهند این تماس میتواند ترشح هورمون اکسیتوسین را افزایش دهد، ضربان قلب را کاهش دهد و احساس امنیت و تعلق را تقویت کند. به همین دلیل، بسیاری از کودکان بعد از چند دقیقه آغوش، آمادگی بیشتری برای صحبت کردن پیدا میکنند.البته همه کودکان هنگام اضطراب، آغوش نمیخواهند. بعضیها ترجیح میدهند کمی فاصله داشته باشند یا فقط حضور آرام والد را احساس کنند. مهم این است که نیاز کودک را بشناسیم و او را مجبور به تماس فیزیکی نکنیم. میتوان پرسید: «دوست داری بغلت کنم یا فقط کنارت بشینم؟»بعد از اینکه کودک آرامتر شد، میتوان با جملات ساده و متناسب با سنش درباره اتفاق صحبت کرد. ترتیب مهم است؛ ابتدا امنیت، بعد توضیح.
کارهایی که قبل از توضیح دادن به کودک کمک میکنند:
• در آغوش گرفتن یا گرفتن دست کودک، اگر خودش تمایل دارد.• صحبت کردن با صدایی آرام و شمرده.• حفظ تماس چشمی و حضور کامل در کنار کودک.• تأیید احساس او با جملههایی مانند: «میبینم که ترسیدی.»• صبر کردن تا شدت هیجان کاهش پیدا کند و سپس پاسخ دادن به سؤالها.
نکات مهم:
• مغز مضطرب، قبل از منطق به امنیت نیاز دارد.• آغوش امن میتواند به تنظیم سیستم عصبی کودک کمک کند.• تماس فیزیکی باید با رضایت کودک باشد.• لحن، چهره و حضور والد، گاهی از کلمات اثرگذارتر هستند.• پس از آرام شدن کودک، توضیحهای کوتاه، صادقانه و متناسب با سن او مؤثرتر خواهند بود.
جمعبندی:
وقتی کودک میترسد، اولین نیاز او دانستن همه پاسخها نیست؛ بلکه احساس امنیت است. یک آغوش، یک دست گرم یا حضور آرام والد میتواند به مغز کودک این پیام را بدهد که «الان تنها نیستی و خطری تو را تهدید نمیکند.» وقتی بدن آرام شد، ذهن هم آمادگی پیدا میکند تا واقعیت را بهتر درک کند. به همین دلیل، در بسیاری از موقعیتهای پراسترس، آغوش باید قبل از توضیح باشد.
#روانشناسی_کودک کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید
#ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید Https://ble.ir/truskayhiva
وقتی کودک با یک خبر بد، حادثه یا تجربه ترسناک روبهرو میشود، مغز او قبل از اینکه به دنبال توضیح منطقی باشد، به دنبال امنیت میگردد. در آن لحظه، کودک بیش از هر چیز میخواهد مطمئن شود که تنها نیست و یک بزرگسال قابل اعتماد کنارش حضور دارد. به همین دلیل، گاهی یک آغوش آرام، بیشتر از دهها جمله میتواند اضطراب کودک را کاهش دهد.از دیدگاه علوم اعصاب، هنگام ترس شدید، بخش هیجانی مغز یعنی آمیگدال بسیار فعال میشود و توانایی بخش منطقی مغز برای پردازش اطلاعات کاهش مییابد. به همین دلیل، وقتی کودک هنوز در اوج اضطراب است، توضیحهای طولانی معمولاً اثر کمی دارند. ابتدا باید سیستم عصبی او آرام شود و سپس بتوان درباره اتفاق رخداده صحبت کرد.تماس فیزیکی امن، مانند در آغوش گرفتن، گرفتن دست کودک یا نشستن در کنار او (البته اگر کودک آن را بپذیرد)، باعث فعال شدن سیستم آرامسازی بدن میشود. پژوهشها نشان میدهند این تماس میتواند ترشح هورمون اکسیتوسین را افزایش دهد، ضربان قلب را کاهش دهد و احساس امنیت و تعلق را تقویت کند. به همین دلیل، بسیاری از کودکان بعد از چند دقیقه آغوش، آمادگی بیشتری برای صحبت کردن پیدا میکنند.البته همه کودکان هنگام اضطراب، آغوش نمیخواهند. بعضیها ترجیح میدهند کمی فاصله داشته باشند یا فقط حضور آرام والد را احساس کنند. مهم این است که نیاز کودک را بشناسیم و او را مجبور به تماس فیزیکی نکنیم. میتوان پرسید: «دوست داری بغلت کنم یا فقط کنارت بشینم؟»بعد از اینکه کودک آرامتر شد، میتوان با جملات ساده و متناسب با سنش درباره اتفاق صحبت کرد. ترتیب مهم است؛ ابتدا امنیت، بعد توضیح.
کارهایی که قبل از توضیح دادن به کودک کمک میکنند:
• در آغوش گرفتن یا گرفتن دست کودک، اگر خودش تمایل دارد.• صحبت کردن با صدایی آرام و شمرده.• حفظ تماس چشمی و حضور کامل در کنار کودک.• تأیید احساس او با جملههایی مانند: «میبینم که ترسیدی.»• صبر کردن تا شدت هیجان کاهش پیدا کند و سپس پاسخ دادن به سؤالها.
نکات مهم:• مغز مضطرب، قبل از منطق به امنیت نیاز دارد.• آغوش امن میتواند به تنظیم سیستم عصبی کودک کمک کند.• تماس فیزیکی باید با رضایت کودک باشد.• لحن، چهره و حضور والد، گاهی از کلمات اثرگذارتر هستند.• پس از آرام شدن کودک، توضیحهای کوتاه، صادقانه و متناسب با سن او مؤثرتر خواهند بود.
جمعبندی:
وقتی کودک میترسد، اولین نیاز او دانستن همه پاسخها نیست؛ بلکه احساس امنیت است. یک آغوش، یک دست گرم یا حضور آرام والد میتواند به مغز کودک این پیام را بدهد که «الان تنها نیستی و خطری تو را تهدید نمیکند.» وقتی بدن آرام شد، ذهن هم آمادگی پیدا میکند تا واقعیت را بهتر درک کند. به همین دلیل، در بسیاری از موقعیتهای پراسترس، آغوش باید قبل از توضیح باشد.
#روانشناسی_کودک
کانال علمی تخصصی روانشناسی و مشاوره ما رو معرفی کنید #ترووسکەی_هیوا#درخشش_امید
Https://ble.ir/truskayhiva