سوالی که ذهن ایرانیها را همیشه درگیر میکند این است که چرا با این همه موفقیتهای فناورانه در کشور، هنوز محصولات ایرانی نسبت به نمونههای خارجی دارای فاصله قابل توجهی هستند؟
نویسندگان کتاب، جواب سادهای برای این سوال دارند: «در ایران، دانشگاه و صنعت مثل دو درخت تنومند در دو باغ کاملاً جدا هستند که میخواهیم شاخههایشان را به هم پیوند بزنیم.» اما این کتاب، به شما میگوید که واسطههای این پیوند، همان شرکتهای دانشبنیان هستند؛ موجودات دوزیستی که هم زبان دانشگاه را بلدند، هم درد صنعت را میفهمند. مشکل اینجاست که خیلی از این شرکتها، شیفته ایده و نمونه اولیه خودشان میشوند و میخواهند همه کاری را خودشان انجام بدهند: از تحقیق تا تولید انبوه و فروش و اما نتیجه آن؟ قبرستان نمونههای موفق اما تجارینشده.
این کتاب یک خودزندگینامه نیست. «بزرگ مریخی، کوچک ونوسی» حاصل ده سال عرق ریختن در دل بیش از ۲۰۰ استارتاپ ایرانی و ۳۰۰ شرکت بزرگ صنعتی است. نویسندگانش خودشان در این همکاریها کنار مدیران جوان و غولهای صنعتی نشستهاند، شکست خوردهاند، گاهی موفق شدهاند و حالا همه آن تجربهها را با لحنی روایی و داستانگونه برای شما روایت میکنند. از همکاری گروه گلرنگ با استارتاپها بگیرید تا تلاش نافرجام برای تولید منسوجات ضد امواج، از برنامه افسانهای «اتصال + توسعه» شرکت P&G تا ماجرای یک شرکت تصفیه آب ایرانی که سالها دنبال یک مشتری صنعتی میگشت. در این کتاب خبری از حرفهای کلیشهای نیست؛ مملو از مثال واقعی، اسمدار و ایرانی است که به شما میگوید چرا هشتاد درصد این همکاریها به بنبست میخورد.
اینجا قرار نیست به شما نسخه بدهند. قرار است چشم شما را کمی بازتر کنند. چشمبینایی که زنجیره ارزش صنعت خودرو، ساختمان، نانو و... را به شما نشان خواهد داد. میفهمید که چرا یک استارتاپ هوشمند ترجیح میدهد «سرمایهپذیری» را انتخاب کند نه «تسهیلات» را؛ چرا غولهای صنعتی ایران اغلب «مشتریان ثابت نوآوری باز» نیستند؛ و چرا تنظیمگران موفقی مانند ایالت اهایو یا شهر شانگهای، به جای بخشش مالیاتی، از طریق چالش فناوری و خرید تضمینی بازار را برای استارتاپها امن میکنند. با خواندن این کتاب، بالاخره جواب این سوال را خواهید فهمید که: راستی شرکت ما در این بازی پُر از خطر، کجا باید بایستد؟ انتهای زنجیره (نزدیک مصرفکنند) یا میانه زنجیره (نزدیک صنعت)؟
اگر به دنبال رشد یک استارتاپی، اگر مدیر تحقیق و توسعه یک شرکت صنعتی هستی، اگر دانشجوی مدیریت فناوری یا یک سیاستگذار هستی که واقعاً دلت میخواهد اقتصاد ایران را از خامفروشی عبور دهی، نخواندن این کتاب خیانت به خودت است. نه شعار میدهد، نه مغرور است. مثل یک نقشه راهنما میماند با بسیاری روایت و توضیحات کاربردی چون بر اساس تجربه واقعی افراد واقعی نوشته شده است.
برای تهیه کتاب میتوانید از آدرس زیر استفاده کنید:
https://www.iranketab.ir/book/32143-bozorg-e-merikhi
صفحه ما در بله: https://ble.ir/tsipub
https://tsi.ir/blog/معرفی-کتاب-بزرگ-مریخی-کوچک-ونوسی
نویسندگان کتاب، جواب سادهای برای این سوال دارند: «در ایران، دانشگاه و صنعت مثل دو درخت تنومند در دو باغ کاملاً جدا هستند که میخواهیم شاخههایشان را به هم پیوند بزنیم.» اما این کتاب، به شما میگوید که واسطههای این پیوند، همان شرکتهای دانشبنیان هستند؛ موجودات دوزیستی که هم زبان دانشگاه را بلدند، هم درد صنعت را میفهمند. مشکل اینجاست که خیلی از این شرکتها، شیفته ایده و نمونه اولیه خودشان میشوند و میخواهند همه کاری را خودشان انجام بدهند: از تحقیق تا تولید انبوه و فروش و اما نتیجه آن؟ قبرستان نمونههای موفق اما تجارینشده.
این کتاب یک خودزندگینامه نیست. «بزرگ مریخی، کوچک ونوسی» حاصل ده سال عرق ریختن در دل بیش از ۲۰۰ استارتاپ ایرانی و ۳۰۰ شرکت بزرگ صنعتی است. نویسندگانش خودشان در این همکاریها کنار مدیران جوان و غولهای صنعتی نشستهاند، شکست خوردهاند، گاهی موفق شدهاند و حالا همه آن تجربهها را با لحنی روایی و داستانگونه برای شما روایت میکنند. از همکاری گروه گلرنگ با استارتاپها بگیرید تا تلاش نافرجام برای تولید منسوجات ضد امواج، از برنامه افسانهای «اتصال + توسعه» شرکت P&G تا ماجرای یک شرکت تصفیه آب ایرانی که سالها دنبال یک مشتری صنعتی میگشت. در این کتاب خبری از حرفهای کلیشهای نیست؛ مملو از مثال واقعی، اسمدار و ایرانی است که به شما میگوید چرا هشتاد درصد این همکاریها به بنبست میخورد.
اینجا قرار نیست به شما نسخه بدهند. قرار است چشم شما را کمی بازتر کنند. چشمبینایی که زنجیره ارزش صنعت خودرو، ساختمان، نانو و... را به شما نشان خواهد داد. میفهمید که چرا یک استارتاپ هوشمند ترجیح میدهد «سرمایهپذیری» را انتخاب کند نه «تسهیلات» را؛ چرا غولهای صنعتی ایران اغلب «مشتریان ثابت نوآوری باز» نیستند؛ و چرا تنظیمگران موفقی مانند ایالت اهایو یا شهر شانگهای، به جای بخشش مالیاتی، از طریق چالش فناوری و خرید تضمینی بازار را برای استارتاپها امن میکنند. با خواندن این کتاب، بالاخره جواب این سوال را خواهید فهمید که: راستی شرکت ما در این بازی پُر از خطر، کجا باید بایستد؟ انتهای زنجیره (نزدیک مصرفکنند) یا میانه زنجیره (نزدیک صنعت)؟
اگر به دنبال رشد یک استارتاپی، اگر مدیر تحقیق و توسعه یک شرکت صنعتی هستی، اگر دانشجوی مدیریت فناوری یا یک سیاستگذار هستی که واقعاً دلت میخواهد اقتصاد ایران را از خامفروشی عبور دهی، نخواندن این کتاب خیانت به خودت است. نه شعار میدهد، نه مغرور است. مثل یک نقشه راهنما میماند با بسیاری روایت و توضیحات کاربردی چون بر اساس تجربه واقعی افراد واقعی نوشته شده است.
برای تهیه کتاب میتوانید از آدرس زیر استفاده کنید:
https://www.iranketab.ir/book/32143-bozorg-e-merikhi
صفحه ما در بله: https://ble.ir/tsipub
https://tsi.ir/blog/معرفی-کتاب-بزرگ-مریخی-کوچک-ونوسی
معرفی #سیاستنامهعنوان:«بررسی موانع و چالشهای تولید محصولات بهرهور با هدف کمک به رشد تولید و ارتقای بهرهوری؛ مورد مطالعه: کولرهای آبی BLDC»
نویسندگان: #علی_عبداللهینسب و #حمیدرضا_برجسته
مشکل کجاست؟ با وجود اینکه BLDC، مصرف آب و برق کولرهای آبی را به شدت کاهش میدهد، اما هنوز این محصولات سهم ناچیزی از بازار دارند.در حالی که در زمان تهیه سیاستنامه:
در حدود ۲۰ میلیون کولر آبی در کشور فعال بوده. سالانه در حدود ۶۰۰ هزار دستگاه جدید به ناوگان اضافه میشود ۷۰٪ این کولرها در ردههای پایین بهرهوری انرژی قرار دارند فقط در تابستان ۱۴۰۲، این کولرها ۵۶۲ میلیون مترمکعب آب مصرف کردهاند (رقمی برابر با نیاز شرب چندین کلانشهر!)این یعنی فشار مضاعف بر شبکه آب و برق در اوج پیک مصرف، تشدید ناترازی، افزایش هزینههای زیرساختی و گسترش نارضایتیهای اجتماعی چه موانعی سر راه تولید و توسعۀ این محصولات است؟ سیاستنامه با استفاده از مصاحبه با خبرگان، تولیدکنندگان و نهادهای مرتبط و بررسی تجربیات جهانی، مهمترین چالشهای کشور را این چنین شناسایی کرده است: قیمت بالاتر محصولات بهرهور نسبت به نمونههای معمولی پایین بودن انگیزه اقتصادی مصرفکنندگان به دلیل قیمتهای یارانهای آب و برق نبود هماهنگی کافی بین نهادهای متولی خصوصاً وزارتین نیرو و صمت بهروز نبودن بخشی از استانداردهای فنی آگاهی محدود جامعه از آثار مصرف غیربهینه اما سیاستنامه چه پاسخی برای این چالشها دارد؟این نوشتار راهکارهای خود را در دو سوی عرضه و تقاضا دستهبندی کرده است:
عرضه: اعطای تسهیلات بانکی و حمایت از سرمایه در گردش کمک به نوسازی خطوط تولید خرید و تعویض تجهیزات در بخش دولتی برای ایجاد بازار اولیه تقاضا: ارائه یارانه یا تسهیلات خرید به خانوارها اعمال تخفیف در قبوض برق به ازای استفاده از کولرهای بهرهور اجرای برنامههای جایگزینی کولرهای فرسوده با مدلهای جدید و از همه مهمتر تأمین مالی پایدار به معنای استفاده از ظرفیتهای قانونی، درآمدهای ناشی از صرفهجویی و صادرات برق، اوراق صرفهجویی انرژی و ... . این سیاستنامه نشان میدهد که توسعۀ کولرهای آبی بهرهور میتواند همزمان به رشد تولید داخلی، حمایت از شرکتهای فناور، کاهش مصرف آب و برق و کاهش نارضایتیهای اجتماعی منجر شود. مطالعۀ متن معرفی: مجله انتشارات پژوهشکده مطالعات فناوری برای تهیه و اطلاعات بیشتر:انتشارات پژوهشکده مطالعات فناوری۱