N
Nothing
Draconian - The Last Hour of Ancient Sunlight From 2011 Album: A Rose For the apocalypse #Gothic_Metal #Death_Doom
Draconian - The Last Hour of Ancient Sunlight From 2011 Album: A Rose For the apocalypse #Gothic_Metal #Death_DoomBlack is the sunlight shimmering below;it flows through life and the guilt we shareOur sorrow, it cuts through the undergrowth,as we abandon this ravenous Earth alone
The zeitgeist dimmed the surface and seized the soulOur Mother wept behind the fence,and we drained her blood, then forgetting her face,and hide from everyone…
to breathe, to conquer,to linger, to utilize the ignorant herd
In rapture from nature we divorce,like orphans by desire,from this closing light
The bewildered sleep -the shadowy voyager is lurking;he’s in the flesh of landscapes vaporousThe vacant, untiring Sovran of old…He’s the machinery; igniting the paralyzed soil
We took the blood of the earthand fell in love with deathwith life itself as an excuse
Black is the sunlight shimmering below;it flows through life and the guilt we share
We’re hiding in chorus as starry eyes close,and seasons part in farewell;‘cause we drained her blood, then forgetting her faceto hide from everyone
The bewildered sleep -the shadowy voyager is lurking;he’s in the flesh of landscapes vaporousThe vacant, untiring Sovran of old…He’s the machinery; igniting the paralyzed soil
سیاهی همان تابش خورشید در اعماق است؛ در میان زندگی و گناهی که بر دوش داریم جاری میشودغم ما، بوتهزارها را میدرد، چون این زمین گرسنه را تنها رها میکنیمروزگار، سطح را تیره کرد و جان را درربودمادرمان پشت حصار گریست و ما خونش را کشیدیم، سپس چهرهاش را فراموش کردیم و از همگان پنهان میشویم… تا نفس بکشیم، تا فتح کنیم، تا درنگ کنیم، تا از رمه نادان بهره بریم
در خلسه از طبیعت طلاق میگیریم، چون یتیمانی از سر هوس، از این نور رو به افولخواب آشفته – مسافرِ سایهگون در کمین است؛ او در پیکرِ چشماندازهاست، همچون بخارآن حاکم تهی و خستگیناپذیرِ کهن…او ماشینآلات است؛ خاکِ فلج را آتش میزند
ما خون زمین را گرفتیم و عاشق مرگ شدیم، با خودِ زندگی بهانهای برای آن
در خلسه از طبیعت طلاق میگیریم، چون یتیمانی از سر هوس، از این نور رو به افولخواب آشفته – مسافرِ سایهگون در کمین است؛ او در پیکرِ چشماندازهاست، همچون بخارآن حاکم تهی و خستگیناپذیرِ کهن…او ماشینآلات است؛ خاکِ فلج را آتش میزند
The zeitgeist dimmed the surface and seized the soulOur Mother wept behind the fence,and we drained her blood, then forgetting her face,and hide from everyone…
to breathe, to conquer,to linger, to utilize the ignorant herd
In rapture from nature we divorce,like orphans by desire,from this closing light
The bewildered sleep -the shadowy voyager is lurking;he’s in the flesh of landscapes vaporousThe vacant, untiring Sovran of old…He’s the machinery; igniting the paralyzed soil
We took the blood of the earthand fell in love with deathwith life itself as an excuse
Black is the sunlight shimmering below;it flows through life and the guilt we share
We’re hiding in chorus as starry eyes close,and seasons part in farewell;‘cause we drained her blood, then forgetting her faceto hide from everyone
The bewildered sleep -the shadowy voyager is lurking;he’s in the flesh of landscapes vaporousThe vacant, untiring Sovran of old…He’s the machinery; igniting the paralyzed soil
سیاهی همان تابش خورشید در اعماق است؛ در میان زندگی و گناهی که بر دوش داریم جاری میشودغم ما، بوتهزارها را میدرد، چون این زمین گرسنه را تنها رها میکنیمروزگار، سطح را تیره کرد و جان را درربودمادرمان پشت حصار گریست و ما خونش را کشیدیم، سپس چهرهاش را فراموش کردیم و از همگان پنهان میشویم… تا نفس بکشیم، تا فتح کنیم، تا درنگ کنیم، تا از رمه نادان بهره بریم
در خلسه از طبیعت طلاق میگیریم، چون یتیمانی از سر هوس، از این نور رو به افولخواب آشفته – مسافرِ سایهگون در کمین است؛ او در پیکرِ چشماندازهاست، همچون بخارآن حاکم تهی و خستگیناپذیرِ کهن…او ماشینآلات است؛ خاکِ فلج را آتش میزند
ما خون زمین را گرفتیم و عاشق مرگ شدیم، با خودِ زندگی بهانهای برای آن
در خلسه از طبیعت طلاق میگیریم، چون یتیمانی از سر هوس، از این نور رو به افولخواب آشفته – مسافرِ سایهگون در کمین است؛ او در پیکرِ چشماندازهاست، همچون بخارآن حاکم تهی و خستگیناپذیرِ کهن…او ماشینآلات است؛ خاکِ فلج را آتش میزند
Nothing :LOR3L3I: (Heike Langhans) - Opaline Tears From 2026 Album: Peace by Proxy #Darkwave
:LOR3L3I: (Heike Langhans) - Opaline Tears From 2026 Album: Peace by Proxy #Darkwave-Opaline Tears-
Gone too soon — and I remember every second with you — There's no reprieve — And it's almost too hard to grieve — What's happening to me — Without you
The pale river — Where I lay your ashes — To go in peace — In opal streams — I submerged myself — In silent anesthesia — For all the years gone by between us — If nothing truly dies — You are traveling on in light — The Evenstar that ushers in the night — Somewhere your atoms — Cross the threshold — Forward in time — To coalesce into new life
And I never had a chance — To say goodbye — Can you forgive me? — When none of it matters — But I still cry — When no one can hear me — If I never left — Would you have tried — To hold on longer — I'll never have the answers as to why — And I can never ever make it right
Goodbye my beautiful friend — Your name in the constellations — And your voice in the wind — Go on and finally transcend — Only if you promise — To be here in spirit — Until the end — Until it all ends — It all ends...
-اشکهای عقیقمانند-
خیلی زود رفتی —و هر ثانیه را در کنار تو به یاد دارم — هیچ آسایشی نیست — و سوگواری تقریباً بیش از حد سخت است — چه بر سر من میآید — بدون تو.
رودخانه رنگپریده — جایی که خاکسترت را نهادم — تا در جریانهای یشمی ، در آرامش برود — من خودم را غرق کردم — در بیحسیِ خاموش — برای تمام سالهایی که میان ما گذشت — اگر هیچچیز واقعاً نمیمیرد — تو در میان نور در سفر هستی — همان «ستاره شامگاهی» که شب را نوید میدهد — جایی اتمهایت— از آستانه عبور میکنند — به سوی آینده — تا در زندگی جدیدی همپیمان شوند.
و من هرگز فرصتی نداشتم — که خداحافظی کنم — میتوانی مرا ببخشی؟ — در حالی که هیچکدام از اینها اهمیتی ندارد — اما من هنوز گریه میکنم — وقتی هیچکس صدایم را نمیشنود — اگر هرگز نمیرفتم — آیا سعی میکردی — بیشتر پایداری کنی؟ — من هرگز پاسخ اینکه «چرا» را نخواهم یافت — و هرگز نمیتوانم همه چیز را درست کنم.
خداحافظ دوست زیبای من — نامت در صورتهای فلکی — و صدایت در میان باد — برو و سرانجام فراتر برو — تنها اگر قول بدهی — که در روح حضور داشته باشی — تا پایان — تا وقتی که همه چیز به پایان برسد — همه چیز تمام میشود...
Gone too soon — and I remember every second with you — There's no reprieve — And it's almost too hard to grieve — What's happening to me — Without you
The pale river — Where I lay your ashes — To go in peace — In opal streams — I submerged myself — In silent anesthesia — For all the years gone by between us — If nothing truly dies — You are traveling on in light — The Evenstar that ushers in the night — Somewhere your atoms — Cross the threshold — Forward in time — To coalesce into new life
And I never had a chance — To say goodbye — Can you forgive me? — When none of it matters — But I still cry — When no one can hear me — If I never left — Would you have tried — To hold on longer — I'll never have the answers as to why — And I can never ever make it right
Goodbye my beautiful friend — Your name in the constellations — And your voice in the wind — Go on and finally transcend — Only if you promise — To be here in spirit — Until the end — Until it all ends — It all ends...
-اشکهای عقیقمانند-
خیلی زود رفتی —و هر ثانیه را در کنار تو به یاد دارم — هیچ آسایشی نیست — و سوگواری تقریباً بیش از حد سخت است — چه بر سر من میآید — بدون تو.
رودخانه رنگپریده — جایی که خاکسترت را نهادم — تا در جریانهای یشمی ، در آرامش برود — من خودم را غرق کردم — در بیحسیِ خاموش — برای تمام سالهایی که میان ما گذشت — اگر هیچچیز واقعاً نمیمیرد — تو در میان نور در سفر هستی — همان «ستاره شامگاهی» که شب را نوید میدهد — جایی اتمهایت— از آستانه عبور میکنند — به سوی آینده — تا در زندگی جدیدی همپیمان شوند.
و من هرگز فرصتی نداشتم — که خداحافظی کنم — میتوانی مرا ببخشی؟ — در حالی که هیچکدام از اینها اهمیتی ندارد — اما من هنوز گریه میکنم — وقتی هیچکس صدایم را نمیشنود — اگر هرگز نمیرفتم — آیا سعی میکردی — بیشتر پایداری کنی؟ — من هرگز پاسخ اینکه «چرا» را نخواهم یافت — و هرگز نمیتوانم همه چیز را درست کنم.
خداحافظ دوست زیبای من — نامت در صورتهای فلکی — و صدایت در میان باد — برو و سرانجام فراتر برو — تنها اگر قول بدهی — که در روح حضور داشته باشی — تا پایان — تا وقتی که همه چیز به پایان برسد — همه چیز تمام میشود...
Nothing Draconian - The Wretched Tide From 2015 album: Sovran #Gothic_Metal
Draconian - The Wretched Tide From 2015 album: Sovran #Gothic_MetalWe're leaving todayAfter dust-ridden shutters closeAnd heartbeats they rushThen to cease in your embraceThese scars though-out the nightLeft no more fighting in usNo tears to fill the voidIn a place even devils fledThe wretched tonguesWording their pain on to meUntil even tide entersThere's no place out of hereFor grace to lift me upEvery molecule whispered to make peace with the unrealityI felt I was slipping downwards into darkness...and in darkness I stayedUntil sadness closed its eyes
Ships passing in the silvery nightCarrying this vicious, benevolent heartAnd in sadness we part...In the dark of you, in the dark of meRelease these hearts from the turmoilTired and cold, A tale since eons of old...So elusive this intemperance of escapeSo much has fallen and is falling stillInto the hands of the ever madding crowd
So we're leaving todayAs dust-ridden shutters closeTo site that glimmer of hopeAnd breathe, if only for a whileThese stars that turned the tideLeft no more fighting in usNo hope to find the dawnIn a place even specters dwell
Ships passing in the silvery nightCarrying this vicious, benevolent heartAnd in sadness we part...In the dark of you, in the dark of meRelease these hearts from the turmoilOnly Love before they drown...Tired and cold, A tale since eons of old...So elusive this intemperance of escapeSo much has fallen and is falling stillInto the hands of the ever madding crowd
Ships passing in the silvery nightCarrying this vicious, benevolent heartAnd in sadness we part...In the dark of you, in the dark of meRelease these hearts from the turmoilTired and cold, A tale since eons of old...So elusive this intemperance of escapeSo much has fallen and is falling stillInto the hands of the ever madding crowd
So we're leaving todayAs dust-ridden shutters closeTo site that glimmer of hopeAnd breathe, if only for a whileThese stars that turned the tideLeft no more fighting in usNo hope to find the dawnIn a place even specters dwell
Ships passing in the silvery nightCarrying this vicious, benevolent heartAnd in sadness we part...In the dark of you, in the dark of meRelease these hearts from the turmoilOnly Love before they drown...Tired and cold, A tale since eons of old...So elusive this intemperance of escapeSo much has fallen and is falling stillInto the hands of the ever madding crowd
Nothing Draconian - The Wretched Tide From 2015 album: Sovran #Gothic_Metal
Draconian - The Wretched Tide From 2015 album: Sovran #Gothic_Metalبخاطر موزیک ویدیو این آهنگ آپارات بن دایمی کرد اشکال نداره خودتون و اعتقادت تون و هر چی براتون مهمه هم از افکار من بن دایمی شدید