:
استرداد جهیزیه؛ چطور وسایلمان را قانونی پس بگیریم؟
سلام به همه دوستان! خیلی وقتها در مشاوره حقوقی میشنوم که خانمها نگرانِ وضعیت جهیزیهشان در صورت بروز اختلافات هستند. به عنوان وکیل، میخواهم خیلی ساده و بدون پیچیدگیهای غیرضروری، مسیر قانونی این کار را برایتان شرح بدهم.
*۱. آیا جهیزیه مالِ زن است؟
طبق قانون مدنی ایران، زن استقلال مالی کامل دارد. یعنی تمام وسایلی که تحت عنوان «جهیزیه» به خانه مشترک بردهاید، متعلق به خود شماست. همسر شما صرفاً اجازه دارد از آنها استفاده کند (اصطلاحاً اذن در انتفاع)، نه اینکه مالک آنها باشد.
۲. اگر «سیاهه» نداریم، چه کنیم؟
بزرگترین دغدغه اکثر خانمها نداشتن «سیاهه» (لیست اموال) است. اما نگران نباشید، سیاهه تنها راه اثبات نیست!
*فاکتورهای خرید: حتی اگر به نام خودتان نباشد، باز هم مدرک خوبی است.
*شهادت شهود: افرادی که هنگام آوردن جهیزیه حضور داشتند میتوانند شهادت دهند.
*عکس و فیلم: گاهی عکسهای مراسم یا حتی عکسهایی که از چیدمان خانه دارید، میتواند به دادگاه کمک کند.
۳. یک ترفند مهم: «تأمین خواسته»
اگر نگران هستید که همسرتان وسایل را بفروشد یا جابهجا کند، میتوانید از دادگاه درخواست «تأمین خواسته» کنید. با این کار، دادگاه دستور توقیف وسایل را میدهد تا وقتی که تکلیف دعوا مشخص شود. این کار قبل از رسیدگی به اصلِ پرونده انجام میشود تا خیالتان راحت باشد.
۴. وسایلی که آقا خریده است چی؟
خیلیها میپرسند وسایلی که آقا در طول زندگی خریده چطور؟ طبق رویه قضایی، وسایلی که در طول زندگی مشترک توسط آقا خریداری شده، متعلق به خود اوست و جزء جهیزیه شما محسوب نمیشود (مگر اینکه ثابت کنید به شما هدیه داده شده است).
چند توصیه کاربردی از نگاه وکیل:
*صورتجلسه دقیق: اگر قصد دارید جهیزیه را مسترد کنید، حتماً لیست دقیقی از وسایل تهیه کنید و اگر امکان دارد، وضعیت سلامت آنها را هم قید کنید.
*عجله نکنید: بدون هماهنگی و صرفاً با قهر کردن، اقدام به بردن وسایل نکنید، چون ممکن است در دادگاه به عنوان «سرقت» یا «تصرف عدوانی» علیه شما استفاده شود! همیشه قانونی و از طریق دادگاه خانواده اقدام کنید.
سوالی دارید؟
اگر درگیر این چالش هستید یا میخواهید بدانید برای شرایط خاصِ شما بهترین مسیر چیست، میتوانید در بخش نظرات یا ارسال پیام، شرایط خود را مطرح کنید تا دقیقتر راهنماییتان کنم.
---
این مطلب را برای دوستانی که ممکن است به این اطلاعات نیاز داشته باشند، بفرستید.*آیدی کانال :
@vakil_khanevade#حقوق_خانواده #جهیزیه #استرداد_جهیزیه #مشاوره_حقوقی #قانون_مدنی #وکیل_خانواده
سلام به همه دوستان! خیلی وقتها در مشاوره حقوقی میشنوم که خانمها نگرانِ وضعیت جهیزیهشان در صورت بروز اختلافات هستند. به عنوان وکیل، میخواهم خیلی ساده و بدون پیچیدگیهای غیرضروری، مسیر قانونی این کار را برایتان شرح بدهم.
*۱. آیا جهیزیه مالِ زن است؟
طبق قانون مدنی ایران، زن استقلال مالی کامل دارد. یعنی تمام وسایلی که تحت عنوان «جهیزیه» به خانه مشترک بردهاید، متعلق به خود شماست. همسر شما صرفاً اجازه دارد از آنها استفاده کند (اصطلاحاً اذن در انتفاع)، نه اینکه مالک آنها باشد.
۲. اگر «سیاهه» نداریم، چه کنیم؟
بزرگترین دغدغه اکثر خانمها نداشتن «سیاهه» (لیست اموال) است. اما نگران نباشید، سیاهه تنها راه اثبات نیست!
*فاکتورهای خرید: حتی اگر به نام خودتان نباشد، باز هم مدرک خوبی است.
*شهادت شهود: افرادی که هنگام آوردن جهیزیه حضور داشتند میتوانند شهادت دهند.
*عکس و فیلم: گاهی عکسهای مراسم یا حتی عکسهایی که از چیدمان خانه دارید، میتواند به دادگاه کمک کند.
۳. یک ترفند مهم: «تأمین خواسته»
اگر نگران هستید که همسرتان وسایل را بفروشد یا جابهجا کند، میتوانید از دادگاه درخواست «تأمین خواسته» کنید. با این کار، دادگاه دستور توقیف وسایل را میدهد تا وقتی که تکلیف دعوا مشخص شود. این کار قبل از رسیدگی به اصلِ پرونده انجام میشود تا خیالتان راحت باشد.
۴. وسایلی که آقا خریده است چی؟
خیلیها میپرسند وسایلی که آقا در طول زندگی خریده چطور؟ طبق رویه قضایی، وسایلی که در طول زندگی مشترک توسط آقا خریداری شده، متعلق به خود اوست و جزء جهیزیه شما محسوب نمیشود (مگر اینکه ثابت کنید به شما هدیه داده شده است).
چند توصیه کاربردی از نگاه وکیل:
*صورتجلسه دقیق: اگر قصد دارید جهیزیه را مسترد کنید، حتماً لیست دقیقی از وسایل تهیه کنید و اگر امکان دارد، وضعیت سلامت آنها را هم قید کنید.
*عجله نکنید: بدون هماهنگی و صرفاً با قهر کردن، اقدام به بردن وسایل نکنید، چون ممکن است در دادگاه به عنوان «سرقت» یا «تصرف عدوانی» علیه شما استفاده شود! همیشه قانونی و از طریق دادگاه خانواده اقدام کنید.
سوالی دارید؟
اگر درگیر این چالش هستید یا میخواهید بدانید برای شرایط خاصِ شما بهترین مسیر چیست، میتوانید در بخش نظرات یا ارسال پیام، شرایط خود را مطرح کنید تا دقیقتر راهنماییتان کنم.
---
@vakil_khanevade#حقوق_خانواده #جهیزیه #استرداد_جهیزیه #مشاوره_حقوقی #قانون_مدنی #وکیل_خانواده
۸۸
۱۴:۱۶
بسیاری از زوجین تصور میکنند گرفتن یک برگه تعهد با موضوع «رعایت حسن اخلاق»، یک سپر دفاعی محکم است. اما حقیقت حقوقی در دادگاه چیست؟
۱. اجبارناپذیری: اخلاق، کیفی است! دادگاه نمیتواند کسی را با اجبار قانونی مجبور به «مهربانی» کند؛ پس این تعهد بهتنهایی حکمِ اجرا ندارد.
۲. برگ برنده پنهان: این تعهدات ضمانت اجرای مستقیم ندارند، اما به عنوان یک «اماره» (نشانه) برای اثبات سوءرفتار و عسر و حرج، در پروندههای طلاق معجزه میکنند.
۳. جایگزین هوشمندانه: به جای کلمات کلی، خواستههایتان را در قالب شروط ضمن عقد (مثل وکالت در طلاق یا حق مسکن) رسمی کنید تا قدرت در دستان شما باشد.
فراموش نکنید: در دادگاه، «قانون» حکومت میکند، نه «قول»!
۸۵
۱۲:۳۰
بسیاری از خانمها تصور میکنند «بخشیدم» فقط یک معنا دارد؛ اما در دادگاه، این کلمه میتواند سه مسیر کاملاً متفاوت برای آینده شما ترسیم کند. تفاوت این کلمات، مرز بین امکان بازگشت و سقوط دائمی حق شماست.
۱. ابراء (راه بیبازگشت): اگر در سند بنویسید «ذمه زوج را ابراء کردم»، یعنی طلب شما کلاً پاک شده است. ابراء یک جاده یکطرفه است؛ پس از امضا، پشیمانی هیچ اثر قانونی ندارد و مهریه برای همیشه ساقط میشود.
۲. هبه (بخششِ مشروط): هبه به معنای هدیه دادن مهریه است. اگرچه در قانون هبه قابل رجوع است، اما یک نکته فنی وجود دارد: اگر مهریه شما «پول یا سکه» باشد، اکثر دادگاهها آن را در حکم ابراء میبینند و راه بازگشت را عملاً مسدود میکنند!
۳. بذل (معامله برای آزادی): این اصطلاح مخصوص طلاقهای توافقی (خلع) است. شما مهریه را میبخشید تا طلاق بگیرید.
*هشداری برای رجوع: شما فقط در «ایام عده» حق رجوع به مهریه را دارید؛ اما فراموش نکنید که به محض رجوع شما به مهریه، مرد هم حق پیدا میکند طلاق را باطل کرده و به زندگی مشترک برگردد!
فراموش نکنید: در اتاق عقد یا دفترخانه، یک کلمه اشتباه میتواند حق قانونی شما را برای همیشه از بین ببرد!
۹۸
۵:۲۱
::
*«ما فقط جاست فرندیم…»
اما اگر این رابطه تمام شود، قانون چه میگوید؟
بین نسل جدید زیاد شنیده میشود:
«ما فقط جاست فرندیم…»
«در حد سیچواِیشنشیپیم…»
«فعلاً داریم همو میبینیم…»
اسمهای جدید برای رابطههایی که نه دوستی سادهاند و نه ازدواج رسمی.
اما وقتی اختلاف پیش میآید یا رابطه به پایان میرسد، یک سؤال مهم مطرح میشود:
در دادگاه، این رابطه دقیقاً چه جایگاهی دارد؟
واقعیت حقوقی این است که در قوانین ایران، چنین رابطهای اصولاً ازدواج محسوب نمیشود؛
و همین نکته ساده میتواند بسیاری از حقوقی را که افراد تصور میکنند دارند، از بین ببرد.
چند واقعیت حقوقی که کمتر درباره آن صحبت میشود:
۱. مهریه؛ حقی که اصلاً شکل نمیگیرد
در ازدواج رسمی، با جاری شدن عقد، مهریه فوراً به عنوان یک حق قانونی برای زن ایجاد میشود.
اما در روابطی که عقد قانونی ندارند، مهریهای هم به وجود نمیآید و در صورت جدایی چیزی برای مطالبه وجود ندارد.
۲. نفقه؛ تعهدی که وجود ندارد
در ازدواج رسمی، مرد موظف به پرداخت نفقه همسر است و حتی ترک انفاق میتواند جرم باشد.
اما در رابطهای که قانون آن را ازدواج نمیداند، چنین تعهدی نیز ایجاد نمیشود.
۳. پایان رابطه؛ بدون حمایت قانونی
طلاق در قانون چارچوب مشخصی دارد و حقوق مالی طرفین بررسی میشود.
اما در روابط غیررسمی، پایان رابطه میتواند بدون هیچ مسئولیت حقوقی برای طرف مقابل اتفاق بیفتد.
۴. اگر فرزندی متولد شود…
قانون از کودک حمایت میکند و فرزند هیچ تقصیری در نوع رابطه والدین ندارد.
اما برای اثبات نسب به پدر ممکن است نیاز به طرح دعوا و طی مراحل قضایی باشد؛ و پس از اثبات نسب، پدر موظف به پرداخت نفقه فرزند خواهد بود.
یک واقعیت مهم:
گاهی رابطهای که در زندگی واقعی کاملاً جدی به نظر میرسد، در دادگاه ممکن است هیچ پشتوانه حقوقی نداشته باشد.
قبل از هر تصمیم عاطفی، واقعیتهای حقوقی را هم بدانید.
برای مشاوره تخصصی حقوق خانواده تماس بگیرید:* 09193128030
@vakil_khanevade:::
اما اگر این رابطه تمام شود، قانون چه میگوید؟
بین نسل جدید زیاد شنیده میشود:
«ما فقط جاست فرندیم…»
«در حد سیچواِیشنشیپیم…»
«فعلاً داریم همو میبینیم…»
اسمهای جدید برای رابطههایی که نه دوستی سادهاند و نه ازدواج رسمی.
اما وقتی اختلاف پیش میآید یا رابطه به پایان میرسد، یک سؤال مهم مطرح میشود:
در دادگاه، این رابطه دقیقاً چه جایگاهی دارد؟
واقعیت حقوقی این است که در قوانین ایران، چنین رابطهای اصولاً ازدواج محسوب نمیشود؛
و همین نکته ساده میتواند بسیاری از حقوقی را که افراد تصور میکنند دارند، از بین ببرد.
۱. مهریه؛ حقی که اصلاً شکل نمیگیرد
در ازدواج رسمی، با جاری شدن عقد، مهریه فوراً به عنوان یک حق قانونی برای زن ایجاد میشود.
اما در روابطی که عقد قانونی ندارند، مهریهای هم به وجود نمیآید و در صورت جدایی چیزی برای مطالبه وجود ندارد.
۲. نفقه؛ تعهدی که وجود ندارد
در ازدواج رسمی، مرد موظف به پرداخت نفقه همسر است و حتی ترک انفاق میتواند جرم باشد.
اما در رابطهای که قانون آن را ازدواج نمیداند، چنین تعهدی نیز ایجاد نمیشود.
۳. پایان رابطه؛ بدون حمایت قانونی
طلاق در قانون چارچوب مشخصی دارد و حقوق مالی طرفین بررسی میشود.
اما در روابط غیررسمی، پایان رابطه میتواند بدون هیچ مسئولیت حقوقی برای طرف مقابل اتفاق بیفتد.
۴. اگر فرزندی متولد شود…
قانون از کودک حمایت میکند و فرزند هیچ تقصیری در نوع رابطه والدین ندارد.
اما برای اثبات نسب به پدر ممکن است نیاز به طرح دعوا و طی مراحل قضایی باشد؛ و پس از اثبات نسب، پدر موظف به پرداخت نفقه فرزند خواهد بود.
یک واقعیت مهم:
گاهی رابطهای که در زندگی واقعی کاملاً جدی به نظر میرسد، در دادگاه ممکن است هیچ پشتوانه حقوقی نداشته باشد.
۸۲
۱۴:۰۳
یکی از پرسشهای رایج در پروندههای خانواده این است که اگر یکی از زوجین مرتکب خیانت شود، آیا طرف مقابل میتواند بر همین اساس تقاضای طلاق کند؟
در حقوق خانواده ایران، خیانت بهخودیِ خود عنوان مستقلی برای طلاق ندارد؛ اما در بسیاری از موارد میتواند زمینه ایجاد حق طلاق برای زوجه را فراهم کند.
۱. عسر و حرج زوجه
مطابق ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، اگر ادامه زندگی برای زن با مشقت و سختی غیرقابل تحمل همراه شود، دادگاه میتواند حکم طلاق صادر کند. در عمل، اثبات رابطه خارج از چارچوب زندگی مشترک یا رفتارهای مرتبط با آن، ممکن است از مصادیق عسر و حرج تلقی شود.
۲. نقض حسن معاشرت
طبق ماده ۱۱۰۳ قانون مدنی، زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگر هستند. خیانت، بهویژه اگر مستمر یا آشکار باشد، میتواند از مصادیق جدی نقض این تکلیف قانونی تلقی شود و در ارزیابی دادگاه مؤثر باشد.
۳. اهمیت اثبات در دادگاه
در دعاوی خانوادگی، صرف ادعا کافی نیست. برای استناد به خیانت در ایجاد عسر و حرج، معمولاً دلایلی مانند پیامها، شهادت شهود، گزارش کلانتری یا آرای کیفری مرتبط میتواند در تصمیم دادگاه نقش تعیینکننده داشته باشد.
خیانت همسر در قوانین ایران بهتنهایی عنوان «حق طلاق خودکار» ایجاد نمیکند؛ اما اگر به گونهای باشد که ادامه زندگی را برای زن دشوار و غیرقابل تحمل کند، میتواند یکی از دلایل مهم برای اثبات عسر و حرج و صدور حکم طلاق از سوی دادگاه باشد.
۸۱
۱۶:۴۶
عقد موقت (صیغه) در حقوق ایران یک نوع ازدواج قانونی با مدت مشخص است که بسیاری از آثار آن با ازدواج دائم تفاوت دارد. ناآگاهی از این تفاوتها گاهی باعث بروز اختلافات جدی میشود.
۱. مهریه؛ رکن اصلی عقد موقت
برخلاف ازدواج دائم، در عقد موقت تعیین مهریه الزامی است. اگر مهریه در زمان عقد مشخص نشود، اساساً عقد موقت باطل خواهد بود. مهریه در این نوع ازدواج مانند مهریه در عقد دائم، حق مالی زن محسوب میشود و قابل مطالبه است.
۲. نفقه؛ اصل بر عدم پرداخت است
در عقد موقت، مرد اصولاً تکلیفی به پرداخت نفقه ندارد؛ مگر اینکه در زمان عقد صراحتاً شرط شده باشد یا عقد بر مبنای پرداخت نفقه واقع شده باشد.
۳. ارث؛ تفاوت مهم با ازدواج دائم
در عقد موقت، زن و مرد از یکدیگر ارث نمیبرند؛ حتی اگر مدت عقد طولانی باشد، مگر اینکه در قالب وصیت یا ترتیبات مالی دیگری پیشبینی شده باشد.
۴. ثبت عقد موقت
ثبت این نوع ازدواج در همه موارد الزامی نیست؛ اما در برخی شرایط مانند باردار شدن زن یا توافق طرفین برای ثبت، ثبت آن ضروری میشود و میتواند از بروز اختلافات بعدی جلوگیری کند.
عقد موقت یک رابطه کاملاً قانونی است، اما آثار آن با ازدواج دائم تفاوتهای مهمی دارد؛ بهویژه در موضوعاتی مانند نفقه، ارث و الزامات ثبت. آگاهی از این تفاوتها پیش از انعقاد عقد، از بسیاری از مشکلات حقوقی آینده جلوگیری میکند.
۸۶
۱۴:۰۱
خیلیها تصور میکنند پدر بعد از طلاق باید هر هزینهای را برای فرزند بپردازد؛ اما از نظر حقوقی، موضوع به این سادگی نیست.
پدر اصولاً مسئول نفقه فرزند است؛ یعنی باید هزینههای ضروری و متعارف او را تأمین کند، نه لزوماً هر هزینه دلخواه را.
۱. هزینههای درمانی و دندانپزشکی ضروری
اگر فرزند به درمان، دارو یا دندانپزشکی ضروری نیاز داشته باشد، این هزینهها از مهمترین موارد قابل مطالبهاند.
۲. مدرسه غیرانتفاعی
شهریه مدرسه غیرانتفاعی همیشه بهطور قطعی بر عهده پدر نیست.
اگر این انتخاب با وضعیت مالی خانواده و عرف زندگی فرزند متناسب باشد، امکان مطالبه آن بیشتر است.
۳. کلاس زبان و باشگاه
این هزینهها زمانی قابل دفاعترند که متعارف، مفید و متناسب با شرایط فرزند باشند؛ نه صرفاً یک انتخاب تجملی.
۴. عمل زیبایی
اگر عمل، فقط زیبایی و انتخابی باشد، معمولاً جزء نفقه محسوب نمیشود؛
اما اگر جنبه درمانی یا ترمیمی داشته باشد، موضوع فرق میکند.
۵. دختر بودن بهتنهایی معیار نیست
در این موضوع، ملاک اصلی نیاز واقعی فرزند، متعارف بودن هزینه و توان مالی پدر است؛ نه صرفاً دختر یا پسر بودن.
بعد از طلاق، فرزند میتواند برای هزینههای ضروری و متعارف به پدر مراجعه کند؛
اما درباره مواردی مثل مدرسه غیرانتفاعی، کلاس زبان، باشگاه یا عمل زیبایی، تصمیم نهایی به ضرورت، عرف و استطاعت مالی پدر بستگی دارد.
۷۶
۱۵:۲۴
خیلی از خانمها فکر میکنند وقتی در دفترخانه «وکالت طلاق» میگیرند، خیالشان راحت است. اما حقیقت این است که بعضی مردها (یا وکلایشان) ترفندهایی بلدند که با آن سعی میکنند بازی را به هم بزنند و روند طلاق را متوقف کنند.بیا تا به زبان ساده بگویم که آیا واقعاً «راه دررویی» برای آنها وجود دارد یا نه؟
1. عزل وکیل؟ (تیر خلاص به اعتماد) خیلیها تهدید میکنند که «من وکالتت را عزل میکنم!». اما گوش بده؛ اگر وکالتنامه «بلاعزل» باشد یا در آن حق عزل را از خود سلب کرده باشند، قانون اجازه نمیدهد او با یک تلفن یا نامه، همهچیز را خراب کند. بندهای وکالتنامه مثل زنجیر به دست و پای اوست!
1. ادعای «مصلحت نبودن»؟ (ترفند کهنه) بعضیها میگویند: «همسرم مصلحت مرا رعایت نکرد و نباید طلاق میگرفت». این یک بلوف حقوقی است! از نظر دادگاه، وقتی مردی با سند رسمی به همسرش وکالت میدهد، یعنی مصلحتش همین است که طلاق انجام شود. این ادعا در ۹۹٪ مواقع در دادگاه خریدار ندارد.
1. ضمکردنِ امین؟ (سد راه تراشی) ترفند دیگر این است که سعی کنند یک نفر دیگر را به عنوان «امین» کنار تو بگذارند تا در تصمیمگیریهایت دخالت کند. اما یادت باشد؛ اگر وکالتت کامل و درست تنظیم شده باشد، هیچکس نمیتواند مثلِ «سایه» بالای سر اختیارات قانونی تو باشد.
1. حضور در دادگاه و «انصراف»؟ بعضی مردها فکر میکنند اگر وسط دادگاه بگویند «من راضی نیستم»، همه چیز تمام میشود. ولی نه! وقتی وکالتنامه معتبر در دست داری، دادگاه به ارادهای که در دفترخانه ثبت شده احترام میگذارد، نه به حرفهای لحظهای و احساسیِ او در راهروهای دادگاه.
۴۹
۱۳:۴۴
خیلیها فکر میکنن طلاق فقط طلاقه و فرقی نداره کی استارت پرونده رو بزنه؛ اما در قانون مدنی و بهویژه در رویه عملی دادگاههای خانواده، اینکه دادخواست از طرف «مرد»، «زن» یا «توافقی» ثبت بشه، زمین تا آسمون در سرعت، هزینه، حقوق مالی و اثبات دلایل تفاوت ایجاد میکنه!
───
• حقوق مالی زوجه: تا زمانی که تمام حقوق مالی زن (شامل مهریه، نفقه معوقه و ایام عده، اجرتالمثل ایام زوجیت و شرط تنصیف دارایی) تعیین تکلیف یا پرداخت نشه، صیغه طلاق جاری و ثبت نمیشه.• شرط تنصیف دارایی: اگر طلاق به درخواست مرد باشه و ناشی از سوءرفتار یا عدم تمکین زن نباشه، زن میتونه تا نصف اموالی که مرد در دوران زناشویی به دست آورده رو مطالبه کنه.• رویه قضایی: دادگاه معمولاً وقت رسیدگی تعیین میکنه، پرونده به داوری ارجاع میشه و کارشناسی اجرتالمثل و نحوه پرداخت مهریه بررسی میشه؛ روندی که بین ۴ تا ۹ ماه زمان میبره.
───
• نیاز به اثبات علت قانونی: زن باید یکی از شروط ۱۲گانه عقدنامه (مثل اعتیاد مضر، حبس، ترک انفاق بیش از ۶ ماه) یا «عسر و حرج» (مشقت و سختی غیرقابل تحمل در زندگی) رو مستند و قطعی در دادگاه اثبات کنه.• تله رایج در رویه قضایی: صرف ادعا یا شهادت صوری کافی نیست؛ دادگاهها روی احکام کیفری قطعی (ضرب و جرح، ترک انفاق)، گزارش مددکاری و گواهی پزشکی قانونی فوقالعاده حساس هستن.• وضعیت مهریه: در صورت اثبات عسر و حرج یا شروط، زن مستحق کل مهریهست؛ اما در رویه دادگاهها، معمولاً برای نشان دادن کراهت شدید و راضی کردن دادگاه به صدور حکم، بخشی از مهریه (حتی به صورت نمادین یا حداقلی) بذل میشه.• مدت زمان: به دلیل قابلیت تجدیدنظرخواهی و فرجامخواهی در دیوان عالی کشور، این پروسه معمولاً بین ۱ تا ۲ سال طول میکشه (مگر با وکالت در طلاق/حق طلاق).
───
• توافق بر سر تمام جزییات: زن و شوهر باید درباره مهریه (بذل یا وصول)، حضانت فرزندان، ملاقات، نفقه و جهیزیه به توافق مکتوب برسن و دادگاه عین توافق رو در رأی (گواهی عدم امکان سازش) منعکس میکنه.• رویه اداری و قضایی: ابتدا ثبتنام در سامانه تصمیم و جلسات مشاوره غربالگری (حدود ۴۵ روز)، سپس ارجاع به دادگاه و صدور سریع گواهی عدم امکان سازش.• اعتبار رأی: گواهی صادره ۳ ماه مهلت داره تا در دفترخانه ثبت بشه؛ اگر هرکدام پشیمان شوند و حاضر نشوند، صیغه طلاق جاری نخواهد شد (مگر اینکه زن وکالت بلاعزل در طلاق داشته باشه).
۳۵
۸:۵۰