تابآوری یعنی چی؟
️خیلی وقتا وقتی میگیم یه نفر "تابآوره"، ذهنمون میره سمت آدمی که تو سختیها خم به ابروش نمیاره، احساسش رو نشون نمیده، محکم و بیصداست.️اما واقعیت اینه که تابآوری با بیاحساسی فرق داره.اتفاقاً یه آدم تابآور – چه کودک چه بزرگسال – کسیه که احساسش رو میشناسه، میفهمه، و یاد گرفته چطور باهاش کنار بیاد.
مثلاً: یه بچهی تابآور وقتی زمین میخوره، ممکنه گریه کنه، ولی بعد یه کم خودش رو جمع و جور میکنه و ادامه میده. یا وقتی از یه چیزی ناراحت میشه، میتونه بگه "ناراحتم" یا بیاد بغل بخواد، بهجای اینکه قهر کنه یا داد بزنه یا کلاً بریزه بههم.
تابآوری یعنی چی؟یعنی بچه بتونه موقع سختی:️ احساسش رو بفهمه️ خودش رو آروم کنه (یا کمک بخواد برای آروم شدن)️ و بعد بتونه دوباره برگرده به زندگی عادیش
از نگاه منتالیزیشن(ذهنیسازی)، تابآوری یعنی هر فردی بتونه ذهن خودش رو بفهمه.یعنی بتونه حسش رو تشخیص بده، بهش معنا بده، و بعد راهی برای مدیریت اون حس پیدا کنه.
تابآوری فقط یه چیز ذاتی نیست، یه مهارته.یعنی ما میتونیم به فرزندانمون تابآوری رو یاد بدیم. با رفتارمون و با نوع ارتباطی که باهاشون داریم، یادشون بدیم که:
️ احساس داشتن اشکال نداره️ لازم نیست وانمود کنن که همیشه خوبن️ ولی در عین حال، میتونن از پس احساسات سختشون هم بربیان
تابآوری فقط یه مهارت برای دوران کودکی نیست. این همون چیزیه که بعداً توی روابطشون، شغلشون، چالشهای زندگیشون به کارشون میاد.و خبر خوب اینه که این مهارت، از همین خونهی ما و رابطهی ما باهاشون شروع میشه.
پس ما نهتنها میتونیم به رشد تابآوری کمک کنیم، بلکه خودمون هم باید اول با احساس خودمون آشنا بشیم، تا بتونیم به فرزندمون این فضا رو بدیم.
بیشتر به این مورد خواهم پرداخت ...#تاب_آوری#والد_امن#والد_آگاه@ValedeAmnn
️خیلی وقتا وقتی میگیم یه نفر "تابآوره"، ذهنمون میره سمت آدمی که تو سختیها خم به ابروش نمیاره، احساسش رو نشون نمیده، محکم و بیصداست.️اما واقعیت اینه که تابآوری با بیاحساسی فرق داره.اتفاقاً یه آدم تابآور – چه کودک چه بزرگسال – کسیه که احساسش رو میشناسه، میفهمه، و یاد گرفته چطور باهاش کنار بیاد.مثلاً:
یه بچهی تابآور وقتی زمین میخوره، ممکنه گریه کنه، ولی بعد یه کم خودش رو جمع و جور میکنه و ادامه میده. یا وقتی از یه چیزی ناراحت میشه، میتونه بگه "ناراحتم" یا بیاد بغل بخواد، بهجای اینکه قهر کنه یا داد بزنه یا کلاً بریزه بههم.تابآوری یعنی چی؟یعنی بچه بتونه موقع سختی:
️ احساسش رو بفهمه️ خودش رو آروم کنه (یا کمک بخواد برای آروم شدن)️ و بعد بتونه دوباره برگرده به زندگی عادیش از نگاه منتالیزیشن(ذهنیسازی)، تابآوری یعنی هر فردی بتونه ذهن خودش رو بفهمه.یعنی بتونه حسش رو تشخیص بده، بهش معنا بده، و بعد راهی برای مدیریت اون حس پیدا کنه.تابآوری فقط یه چیز ذاتی نیست، یه مهارته.یعنی ما میتونیم به فرزندانمون تابآوری رو یاد بدیم. با رفتارمون و با نوع ارتباطی که باهاشون داریم، یادشون بدیم که:️ احساس داشتن اشکال نداره️ لازم نیست وانمود کنن که همیشه خوبن️ ولی در عین حال، میتونن از پس احساسات سختشون هم بربیانتابآوری فقط یه مهارت برای دوران کودکی نیست. این همون چیزیه که بعداً توی روابطشون، شغلشون، چالشهای زندگیشون به کارشون میاد.و خبر خوب اینه که این مهارت، از همین خونهی ما و رابطهی ما باهاشون شروع میشه.
پس ما نهتنها میتونیم به رشد تابآوری کمک کنیم، بلکه خودمون هم باید اول با احساس خودمون آشنا بشیم، تا بتونیم به فرزندمون این فضا رو بدیم.بیشتر به این مورد خواهم پرداخت ...#تاب_آوری#والد_امن#والد_آگاه@ValedeAmnn
۱۱تابآوری از توی خونه، از دلِ رابطهی ما با فرزندمون ساخته میشه.یعنی همون جاهایی که شاید فکر میکنیم داریم فقط حرف میزنیم یا یه کار ساده میکنیم، در واقع داریم یه پایهی مهم برای تابآوری میسازیم.براتون یه مثال میزنم:فرزندتون ناراحت میشه، میاد سمتتون، اشک تو چشماش جمع شده و میگه: "دوستم باهام بازی نکرد."اگه بگین:
️ "عیب نداره! ولش کن! با یکی دیگه بازی کن!"اینجا داری سریع از احساسش عبور میکنی، بدون اینکه بهش کمک کنی اون احساس رو بشناسه، تجربهش کنه و براش معنا پیدا کنه.اما اگه بگی:
️ "آره، خیلی ناراحتکنندهست وقتی دوستمون بازیمون نمیده… دلت گرفته؟"اینجا دارین بهش یاد میدین احساسش مهمه، دیده میشه، و میشه دربارهش حرف زد. توی این لحظهها، شما دارین ذهن پشت رفتارش رو میبینین و کمکش میکنین خودش هم ذهن و احساسش رو بفهمه.یه چند تا نکتهی خیلی مهم برای ساختن تابآوری توی خونه:
احساسات بچه رو کوچک یا بیاهمیت نکنیممثلاً نگیم "تو که چیزیت نشده"، "این که ناراحتی نداره"، "گریه نداره که!"این جملهها باعث میشن فرزندمون کمکم احساساتش رو قورت بده، و یاد نگیره چطور باهاشون کنار بیاد. اجازه بدیم فرزندمون اشتباه کنه و ازش یاد بگیرهاگه همش جلوی سختیها رو بگیریم، فرزندمون فرصت تمرین تابآوری رو از دست میدهسختیهای کوچیک، فرصتهایی برای رشد هستن. احساسات رو باهاشون نامگذاری کنیم و براشون معنا بسازیممثلاً وقتی ناراحته بگیم: "به نظر میرسه ناراحتی... یهجوری انگار دلخور شدی..."این کار کمکش میکنه احساسش رو بهتر بشناسه، و بعد بتونه کنترلش کنه خودمون الگو باشیموقتی ما از یه اتفاق سخت حرف میزنیم، ولی بههم نمیریزیم یا قضاوت نمیکنیم، فرزندمون یاد میگیره چطوری با احساساتش رفتار کنه. مثلاً بگیم: "امروز خیلی خستهام، یه کم عصبانیام ولی دارم تلاش میکنم آروم باشم."این جمله ساده، کلی مهارت بهش منتقل میکنه! همدلی و دیدن ذهن فرزندمون پایهی اصلی ساختن تابآوریه.یعنی ما به جای کنترل کردن رفتار، بفهمیم پشت اون رفتار چه احساسی خوابیده. و کمک کنیم فرزندمون هم اون احساس رو بفهمه، نه اینکه ازش فرار کنه یا قورتش بده.تابآوری با تجربهی امنِ احساسات شکل میگیره نه با نادیده گرفتنشون.
#تاب_آوری#والد_امن#والد_آگاه@ValedeAmnn
۱۴ نشانههای تابآوری سالم توی بچهها: وقتی ناراحت میشن، میتونن در موردش حرف بزنن (یا حتی با یه نگاه، بغل بخوان، یه چیزی بگن) بعد از تجربهی احساسات سخت، میتونن کمکم خودشون رو پیدا کنن و برگردن به بازی یا تعامل میتونن کمک بخوان، به جای اینکه خودشون رو قایم کنن میپذیرن که احساس دارن و لازم نیست کامل و بیاشتباه باشن اشتباه که میکنن، میتونن راجع بهش حرف بزنن و ازش یاد بگیرن توی رابطه با تو، احساس امنیت دارن؛ نمیترسن بگن چی فکر یا حس میکنن️ نشانههای احتمالیِ سرکوب احساسات یا نبودِ تابآوری: همیشه میگن "خوبم" حتی وقتی مشخصه ناراحتن بهشکل ناگهانی میترکن: یکهو عصبانی، گریه، قهر رفتارهای خیلی کنترلشده یا خشک نشون میدن (لبخندهای مصنوعی، بیتفاوتی غیرعادی) زیاد از خودشون انتقاد میکنن یا میگن "من خوب نیستم" خیلی دنبال تأیید گرفتن ازتون هستن، حتی تو احساسات وقتی ازشون میپرسین چی شده، میگن: "هیچی!" ولی توی بدن و چهرهشون موج میزنه که یه چیزی هست#تاب_آوری#والد_امن#والد_آگاه@ValedeAmnn
۱۳وقتی یکی از والدین نیست، تنها کاری که میتوانیم بکنیم این است که سعی کنیم آن والدِ غایب را، پیش فرزندمان یا حتی خودمان تخریب نکنیم.
از کتاب #کتابی_که_آرزو_میکنید_والدینتان_خوانده_بودندنوشتهی فلیپا پریترجمهی سوما فتحینشر میلکان@ValedeAmnn
از کتاب #کتابی_که_آرزو_میکنید_والدینتان_خوانده_بودندنوشتهی فلیپا پریترجمهی سوما فتحینشر میلکان@ValedeAmnn۱۲گاهی شکایت والدین توی جلسات درمان در مورد اینه که فرزندشون باهاش حرف نمیزنه!!!
چرا بچهها حرف نمیزنن؟خاموشی کودک یا نوجوان همیشه فقط کمحرفی نیست؛ گاهی نشانهی اینه که احساساتش درک نمیشن، یا وقتی حرف میزنه، به جای شنیده شدن، اصلاح یا قضاوت میشه.کودکان یا نوجوانانی که بارها تجربهی "فهمیده نشدن" دارن، بهمرور ترجیح میدن دنیای درونشون رو پنهان کنن.در حین گفتگو با فرزندمون، ارتباط امن، ذهنباز و پذیرنده لازمه تا فرزند احساس کنه "ذهنش مهمه".
توانایی دیدن رفتارها بهعنوان نتیجهی حالتهای ذهنی نامرئی (احساس، فکر، نیت) مهارت مهمی برای والدین است.والد موفق در ارتباط با فرزندش کسیه که قبل از واکنش به رفتار از خودش میپرسه:"چه چیزی ممکنه پشت این رفتار باشه؟ الان چی تو ذهنشه؟"این نگاه به کودک، احساس امنیت، درک و ارزشمندی میده. ویژگیهای گفتوگوی مناسب با فرزندمون:کنجکاوی واقعی به جای قضاوتهمراهی با احساسات قبل از تحلیل رفتار:مثلاً بهجای ️«چرا داد زدی؟» بگیم: ️«فکر کنم یه چیزی خیلی ناراحتت کرد...»
گشودگی به حالتهای ذهنی متغیر: فرزندتون میتونه چند حس متضاد همزمان داشته باشه.
سه اشتباه رایج والدین:نصیحتمحوری: فرزند شما دنبال شنیدن حرفهای شما نیست، دنبال فهمیده شدنه.انکار احساسات: مثل «چی شده مگه؟ گریه نداره!» که باعث خجالت یا انکار درونی احساسات فرزندتون میشه.ذهنخوانی بدون کنجکاوی: مثلاً «تو که همیشه اینجوریای!» در حالی که ما نمیدانیم و نمیتوانیم مطمئن باشیم از ذهن فرزندمون، مگر با گفتوگو.
@ValedeAmnn
چرا بچهها حرف نمیزنن؟خاموشی کودک یا نوجوان همیشه فقط کمحرفی نیست؛ گاهی نشانهی اینه که احساساتش درک نمیشن، یا وقتی حرف میزنه، به جای شنیده شدن، اصلاح یا قضاوت میشه.کودکان یا نوجوانانی که بارها تجربهی "فهمیده نشدن" دارن، بهمرور ترجیح میدن دنیای درونشون رو پنهان کنن.در حین گفتگو با فرزندمون، ارتباط امن، ذهنباز و پذیرنده لازمه تا فرزند احساس کنه "ذهنش مهمه". توانایی دیدن رفتارها بهعنوان نتیجهی حالتهای ذهنی نامرئی (احساس، فکر، نیت) مهارت مهمی برای والدین است.والد موفق در ارتباط با فرزندش کسیه که قبل از واکنش به رفتار از خودش میپرسه:"چه چیزی ممکنه پشت این رفتار باشه؟ الان چی تو ذهنشه؟"این نگاه به کودک، احساس امنیت، درک و ارزشمندی میده. ویژگیهای گفتوگوی مناسب با فرزندمون:کنجکاوی واقعی به جای قضاوتهمراهی با احساسات قبل از تحلیل رفتار:مثلاً بهجای ️«چرا داد زدی؟» بگیم: ️«فکر کنم یه چیزی خیلی ناراحتت کرد...»گشودگی به حالتهای ذهنی متغیر: فرزندتون میتونه چند حس متضاد همزمان داشته باشه.
سه اشتباه رایج والدین:نصیحتمحوری: فرزند شما دنبال شنیدن حرفهای شما نیست، دنبال فهمیده شدنه.انکار احساسات: مثل «چی شده مگه؟ گریه نداره!» که باعث خجالت یا انکار درونی احساسات فرزندتون میشه.ذهنخوانی بدون کنجکاوی: مثلاً «تو که همیشه اینجوریای!» در حالی که ما نمیدانیم و نمیتوانیم مطمئن باشیم از ذهن فرزندمون، مگر با گفتوگو.@ValedeAmnn
۱۱ تکنیکهای ساده برای گفتوگوی عمیقتر و افزایش همدلی فرزندمون
️ پرسشهای باز با کنجکاوی مهربانانه:«به نظرت چی تو ذهن دوستت بود وقتی اون کارو کرد؟»«میخوای برام تعریف کنی چه حسی داشتی؟»
️ بازیها و داستانها: میتونن یه میانجی امن باشن برای حرفزدن از چیزهایی که بیانشون سخته.
همدلی از کودکی شروع میشه: همدلی یعنی پرورش توانایی دیدن دنیای درونی دیگران
وقتی میگم فرزندم همدله یعنی چی؟کودک همدل فقط کسی نیست که دلسوزه؛ بلکه کسیه که میتونه احساسات و نیتهای دیگران رو بفهمه، حتی اگه شبیه خودش نباشن.در واقع میشه گفت همدلی یعنی:«میفهمم تو چی احساس میکنی، حتی اگه متفاوت از حس من باشه.»
@ValedeAmnn
️ پرسشهای باز با کنجکاوی مهربانانه:«به نظرت چی تو ذهن دوستت بود وقتی اون کارو کرد؟»«میخوای برام تعریف کنی چه حسی داشتی؟»️ بازیها و داستانها: میتونن یه میانجی امن باشن برای حرفزدن از چیزهایی که بیانشون سخته. همدلی از کودکی شروع میشه: همدلی یعنی پرورش توانایی دیدن دنیای درونی دیگرانوقتی میگم فرزندم همدله یعنی چی؟کودک همدل فقط کسی نیست که دلسوزه؛ بلکه کسیه که میتونه احساسات و نیتهای دیگران رو بفهمه، حتی اگه شبیه خودش نباشن.در واقع میشه گفت همدلی یعنی:«میفهمم تو چی احساس میکنی، حتی اگه متفاوت از حس من باشه.»
@ValedeAmnn
۱۲️ چطور همدلی در کودک رشد میکنه؟در سالهای اول، کودک از طریق رابطهی با مراقب اصلی، یاد میگیره احساساتش مهمه و قابل درکه.وقتی والد احساس کودک رو درست بازتاب میده (مثلاً «میبینم که ناراحتی چون اسباببازیتو شکست»)، ذهن کودک نسبت به خودش و دیگران شفافتر میشه.تجربهی مکرر دیدهشدن، درکشدن و آرامشدن، پایهی همدلی رو میسازه.
️ چه چیزهایی مانع رشد همدلی میشن؟واکنشهای تنبیهی یا تحقیرآمیز به احساسات کودک.عدم توجه به نیت پشت رفتار (مثلاً کودک رو "لجباز" یا "بیادب" صدا زدن).الگو نبودن والد در همدلی با خودش و دیگران.پرورش همدلی با دیدن ذهن فرزندتون در زندگی روزمره:
قصهگویی با پرسشهای معطوف به ذهن:«فکر میکنی اون شخصیت چی فکر میکرد؟»«اگه جای اون بودی، چه حسی داشتی؟»بازیهای نقش: فروشنده و مشتری، معلم و شاگرد، دکتر و مریض؛ به کودک فرصت میدن ذهن دیگران رو تمرین کنه. بازگویی تجربههای روزمره با گفتوگو درباره احساسات افراد. گفتوگو درباره احساسات دیگران:والد میتونه مدلی از "ذهنخوانی مهربانانه" باشه:«فکر کنم دوستت ناراحت شد چون تو بازی راهش ندادی.»نه با هدف سرزنش، بلکه برای کمک به درک دنیای درونی دیگری.این گفتوگوها کودک رو برای روابط دوستانه، خواهر-برادری و بعداً روابط اجتماعی بزرگسال آماده میکنن.@ValedeAmnn
۱۵https://www.instagram.com/maryamnateghi.psy?igsh=OGw0ZmJjbWNtcWdlدرود و عرض ادب خدمت همراهان عزیزبا توجه به اینکه کمی از محدودیت اینترنت کاسته شده خوشحال میشم اگر پیج کاری من در اینستاگرام رو دنبال کنید و اونجا با هم در ارتباط باشیم
۶
۱گاهی مهمترین هدیهای که یک پدر به فرزندش میدهد، راهحل یا نصیحت نیست؛بلکه حضور واقعی و قابلاعتماد اوست.
کودک برای رشد سالم به محیطی نیاز دارد که در آن احساس امنیت، پذیرش و دیده شدن کند. پدری که به احساسات و نیازهای فرزندش توجه میکند، به شکلگیری چنین فضایی کمک میکند.
وقتی کودک احساس کند که کسی او را میبیند، میشنود و برای تجربههای درونیاش ارزش قائل است، بهتدریج میتواند خودش باشد؛ بدون ترس از قضاوت یا طرد شدن.
در چنین رابطهای، کودک: احساساتش را بهتر میشناسد. راحتتر درباره دنیای درونیاش حرف میزند. امنیت هیجانی بیشتری تجربه میکند. همدلی و درک دیگران را یاد میگیرد. روابط سالمتری در آینده میسازد.
حضور پدر فقط کنار کودک بودن نیست؛ایجاد فضایی است که کودک در آن احساس کند «دیده میشود».
روز جهانی پدر بر همه پدرهای عزیز مبارک
@ValedeAmnn
کودک برای رشد سالم به محیطی نیاز دارد که در آن احساس امنیت، پذیرش و دیده شدن کند. پدری که به احساسات و نیازهای فرزندش توجه میکند، به شکلگیری چنین فضایی کمک میکند.
وقتی کودک احساس کند که کسی او را میبیند، میشنود و برای تجربههای درونیاش ارزش قائل است، بهتدریج میتواند خودش باشد؛ بدون ترس از قضاوت یا طرد شدن.
در چنین رابطهای، کودک:
احساساتش را بهتر میشناسد. راحتتر درباره دنیای درونیاش حرف میزند. امنیت هیجانی بیشتری تجربه میکند. همدلی و درک دیگران را یاد میگیرد. روابط سالمتری در آینده میسازد.حضور پدر فقط کنار کودک بودن نیست؛ایجاد فضایی است که کودک در آن احساس کند «دیده میشود».
روز جهانی پدر بر همه پدرهای عزیز مبارک
@ValedeAmnn
۴