وجود حباب برروی پرینت پدیده ناخوشایندی است که باعث کاهش کیفیت سطح مدل میشود. در حالی که حبابها برای ظاهر یک مدل مضر هستند، میتوانند به همان اندازه برای اجزای عملکردی مشکلساز باشند، به خصوص اگر لازم باشد این اجزا در یکدیگر قرار بگیرند. حبابها همچنین میتوانند بر دقت ابعادی اجزا تاثیرگذار باشند. در این مقاله قصد داریم تا عوامل ایجادکننده حبابها و راهکارهای حل آنها را بررسی کنیم.
قبل از اینکه به بررسی عوامل بپردازیم، ذکر این نکته مهم است که ما با این فرض کار خواهیم کرد که شما از پروفایل پیشفرض اسلایسر سهبعدی استفاده میکنید. این پروفایلها معمولا آزمایش شده و درست هستند و برای اکثر ترکیبات پرینتر و مواد کار میکنند. با این حال، آنها همچنین بسیار عمومی هستند و تنظیمات و مقادیر آنها، عناصر منحصر به فرد چاپگر شما (مانند پیکربندی اکسترودر) را در نظر نمیگیرند، بنابراین معمولا برای دستیابی به چاپ با کیفیت بالا نیاز به تنظیم دارند.
برای اینکه بخواهید میزان اکسترود و یا بهطور کلی میزان حرکت محورهای دستگاه را دقیق نمایید؛ باید وارد تنظیمات شده و از قسمت Steps/mm میزان آن را تنظیم کنید. برای اکسترودر همانطور که توضیح داده شد با ماژیک یک علامت بر روی فیلامنت ایجاد نمایید و پس از اکسترود میزان فاصله آن از فیدر را اندازهگیری نمایید، بهعنوان مثال فرض کنید که شما 10 میلیمتر اکسترود را در نظر گرفته اید، پس از اتمام کار میزان فاصله علامتزده شده تا ورودی فیدر 0.2 میلیمتر شده است یعنی دستگاه به میزان 9.8 میلیمتر فیلامنت اکسترود کرده است. اگر فرض کنیم Steps/mm در داخل تنظیمات دستگاه برای اکسترودر 80 باشد؛ با تناسببندی ریاضیاتی مقدار مناسب آن را بدست میآوریم (نمونه تناسببندی: X=(10*80)÷9.8=81.6). برای تنظیم حرکت سایر محورها، یک مکعب تست پرینت نمایید و ابعاد آن را نسبت به ابعاد مدل سهبعدی آن تناسببندی نمایید.
۲۲۱
۱۵:۳۲
فیلامنتهای ایرانی ایکستروژن
ایجاد حباب (Bobbles) وجود حباب برروی پرینت پدیده ناخوشایندی است که باعث کاهش کیفیت سطح مدل میشود. در حالی که حبابها برای ظاهر یک مدل مضر هستند، میتوانند به همان اندازه برای اجزای عملکردی مشکلساز باشند، به خصوص اگر لازم باشد این اجزا در یکدیگر قرار بگیرند. حبابها همچنین میتوانند بر دقت ابعادی اجزا تاثیرگذار باشند. در این مقاله قصد داریم تا عوامل ایجادکننده حبابها و راهکارهای حل آنها را بررسی کنیم. قبل از اینکه به بررسی عوامل بپردازیم، ذکر این نکته مهم است که ما با این فرض کار خواهیم کرد که شما از پروفایل پیشفرض اسلایسر سهبعدی استفاده میکنید. این پروفایلها معمولا آزمایش شده و درست هستند و برای اکثر ترکیبات پرینتر و مواد کار میکنند. با این حال، آنها همچنین بسیار عمومی هستند و تنظیمات و مقادیر آنها، عناصر منحصر به فرد چاپگر شما (مانند پیکربندی اکسترودر) را در نظر نمیگیرند، بنابراین معمولا برای دستیابی به چاپ با کیفیت بالا نیاز به تنظیم دارند.
میزان اکسترود مواد (Material Extrusion Rate): اکسترود نشدن میزان کافی مواد باعث ایجاد مشکلات مختلفی همچون حبابها میشود. به همین منظور اولین راه حل ارائه شده ما تنظیم میزان اکسترود شدن مواد است. در گام اول اکسترودر دستگاه خود را کالیبره نمایید. برای این کار از ابتدای فیدر اکسترودر به فاصله دلخواه مقداری را انتخاب نمایید و برروی فیلامنت با ماژیک علامت بزنید (مثلا 5 سانتیمتر)، حال از منوی دستگاه به قسمت اکسترود فیلامنت رفته و میزان 5 سانتیمتر مواد را اکسترود نمایید. اگر علامت زده شده به دهانه فیدر نرسید، بدین معنا است که دستگاه فیلامنت کمتری را نسبت به مقدار داده شده به آن اکسترود میکند و اگر علامت زده شده از دهانه فیدر رد شد بدین معناست که دستگاه فیلامنت بیشتری را نسبت به مقدار داده شده به آن اکسترود میکند که همین عامل باعث ایجاد حباب و برآمدگی بر روی سطح مدل میشود. برای اینکه بخواهید میزان اکسترود و یا بهطور کلی میزان حرکت محورهای دستگاه را دقیق نمایید؛ باید وارد تنظیمات شده و از قسمت Steps/mm میزان آن را تنظیم کنید. برای اکسترودر همانطور که توضیح داده شد با ماژیک یک علامت بر روی فیلامنت ایجاد نمایید و پس از اکسترود میزان فاصله آن از فیدر را اندازهگیری نمایید، بهعنوان مثال فرض کنید که شما 10 میلیمتر اکسترود را در نظر گرفته اید، پس از اتمام کار میزان فاصله علامتزده شده تا ورودی فیدر 0.2 میلیمتر شده است یعنی دستگاه به میزان 9.8 میلیمتر فیلامنت اکسترود کرده است. اگر فرض کنیم Steps/mm در داخل تنظیمات دستگاه برای اکسترودر 80 باشد؛ با تناسببندی ریاضیاتی مقدار مناسب آن را بدست میآوریم (نمونه تناسببندی: X=(10*80)÷9.8=81.6). برای تنظیم حرکت سایر محورها، یک مکعب تست پرینت نمایید و ابعاد آن را نسبت به ابعاد مدل سهبعدی آن تناسببندی نمایید.
کاهش دما و سرعت (Reducing Temperature And Speed): دومین راهحل برای رهایی از حباب و برآمدگی، کاهش میزان دما و سرعت پرینت است؛ چرا که هر دو مورد آنها بر میزان اکسترود مواد تاثیرگذار هستند. دمای خیلی زیاد نازل باعث Over Extrude شده که همین عامل میتواند باعث ایجاد حباب و برآمدگی بر سطح مدل شود. اگرچه میزان دمای پرینت به نوع فیلامنت مورد استفاده شما بستگی دارد اما اگر با مشکل ایجاد حباب روبرو شدید، میتوانید دما را با گام 5 درجه کاهش دهید. توجه کنید که دما را زیاد کاهش ندهید زیرا دمای پایین، خود باعث ایجاد مشکلات دیگر همچون عدم چسبندگی لایهها به یکدیگر میشود. در خصوص سرعت نیز اگر که سرعت پرینت زیاد باشد، مواد با سرعت بیشتری به نازل دستگاه رسیده و باعث خروج بیشتر مواد از دهانه نازل میشود که همین عامل میتواند باعث ایجاد حباب و برآمدگی بر روی مدل شود.
ادامه توضیحات در پیام بعدی قرار گرفته است.
ایکستروژن؛ بزرگترین تولیدکننده فیلامنت در ایران - بله | آپارات | تلگرام | اینستاگرام | یوتوب
۲۱۹
۱۵:۳۲
جداسازی لایه، که گاهی به آن لایهلایه شدن نیز میگویند، یک مشکل پرینت سهبعدی است که شامل چسبندگی ضعیف لایه به لایه است. این موضوع شبیه به چسبندگی ضعیف لایه اول است، یعنی زمانی که شما پیوند ضعیفی بین اولین لایه چاپ خود و میز دستگاه دارید. در حالی که چسبندگی ضعیف لایه اول میتواند منجر به ایجاد قسمتی تابدار شود، جداسازی لایهها میتواند چاپهای بسیار معیوب با ترکهای قابل مشاهده بین لایهها را ایجاد کند.
لایهلایه شدن زمانی اتفاق میافتد که پیوند بین لایهها ضعیف باشد؛ بهعبارت دیگر، زمانی که یک لایه به اندازه کافی به لایه زیرین نچسبد. این موضوع ممکن است به چند دلیل اتفاق بیفتد؛ از جمله دمای بسیار پایین، خنک شدن بیش از حد، ارتفاع بیش از حد لایه، تجمع مواد در هاتاند و موارد دیگر. در این مقاله، ما به چند دلیل بالقوه و راهحل مختلف برای جلوگیری از ظاهر شدن جدایش لایهها در پرینتهای سهبعدی شما میپردازیم.
برای حل مشکل جدایش لایهها، افزایش دمای چاپ نقطه خوبی برای شروع است. هنگام افزایش دمای هاتاند برای بهبود پیوندهای لایه و حل لایهلایه شدن، ابتدا سعی کنید دمای خود را حدود 10 درجه سانتیگراد افزایش دهید. اگر مشکل همچنان ادامه داشت، به افزایش دما در گامهای 5 درجهای ادامه دهید. سعی کنید این کار را تا زمانی که مشکل برطرف شود یا تا زمانی که به حداکثر دمای چاپگر خود برسید یا از محدوده دمای فیلامنت خود فراتر رفتهاید، انجام دهید. اگر دما را افزایش دادید، اما همچنان مشکل جدایش لایهها پابرجاست، احتمالا دمای هاتاند دلیلی برای مشکل جداسازی لایههای شما نیست.
۲۲۷
۲:۳۰
فیلامنتهای ایرانی ایکستروژن
جدایش لایهها (Layers Seperation) جداسازی لایه، که گاهی به آن لایهلایه شدن نیز میگویند، یک مشکل پرینت سهبعدی است که شامل چسبندگی ضعیف لایه به لایه است. این موضوع شبیه به چسبندگی ضعیف لایه اول است، یعنی زمانی که شما پیوند ضعیفی بین اولین لایه چاپ خود و میز دستگاه دارید. در حالی که چسبندگی ضعیف لایه اول میتواند منجر به ایجاد قسمتی تابدار شود، جداسازی لایهها میتواند چاپهای بسیار معیوب با ترکهای قابل مشاهده بین لایهها را ایجاد کند. لایهلایه شدن زمانی اتفاق میافتد که پیوند بین لایهها ضعیف باشد؛ بهعبارت دیگر، زمانی که یک لایه به اندازه کافی به لایه زیرین نچسبد. این موضوع ممکن است به چند دلیل اتفاق بیفتد؛ از جمله دمای بسیار پایین، خنک شدن بیش از حد، ارتفاع بیش از حد لایه، تجمع مواد در هاتاند و موارد دیگر. در این مقاله، ما به چند دلیل بالقوه و راهحل مختلف برای جلوگیری از ظاهر شدن جدایش لایهها در پرینتهای سهبعدی شما میپردازیم.
تمیز کردن هاتاند دستگاه (HotEnd Cleaning): پس از استفاده طولانی مدت، هاتاند و نازل شما ممکن است کمی کثیف و احتمالا حتی مسدود شود. گرفتگی نازل به طور قابل توجهی بر اکسترود چاپگر شما تاثیر میگذارد و یا حتی از اکسترود به طور کامل جلوگیری میکند. اکسترود کردن مواد کمتر باعث کاهش پیوند بین لایهها میشود و باعث ایجاد مشکلاتی مانند جدا شدن لایهها میشود. پس اولین نکته ما این است که هر چند وقت یکبار هاتاند چاپگر خود را تمیز کنید تا مطمئن شوید که خروج فیلامنتها همیشه عاری از گرفتگی و گیر کردن است. برای انجام این کار، کافی است هاتاند خود را تا دمای معمول چاپ خود گرم کنید و با نوعی پین یا سیم فلزی، هرگونه تجمعی را از داخل هاتاند خود پاک کنید. علاوه بر این، میتوانید از یک سوزن برای تمیز کردن داخل و اطراف نازل خود استفاده کنید.
کاهش سرعت پرینت (Reducing Printing Speed): راهحل دوم ما این است که سرعت چاپ را پایین بیاوریم، که راه حلی همهجانبه برای بسیاری از مسائل است؛ اما بهطور موثر اکسترود شما را در حین چاپ بهبود میبخشد. بهخصوص اگر دوست دارید باسرعت چاپ کنید و تنظیمات سرعت خود را فراتر از توصیههای سازنده فیلامنت انجام دادهاید، این مورد میتواند منشا هرگونه مشکل اکسترود باشد که با آن مواجه هستید. اگرچه سرعت چاپ بالا از نظر فنی به این معنی است که فیلامنت سریعتر در نازل جریان مییابد، ولی اگر دمای هاتاند شما به اندازه کافی بالا نباشد، با مشکلات اکسترود و جداسازی لایه احتمالی مواجه خواهید شد. کاهش سرعت چاپ، به قسمت هاتاند زمان بیشتری برای ذوب شدن فیلامنت میدهد.
افزایش دمای هاتاند (Increasing HotEnd Temperature): نکته سوم ما برای حل لایهلایه شدن، افزایش دمای هاتاند است که اکسترود را برای چاپ شما افزایش میدهد. هنگامی که دمای هاتاند خیلی پایین است، فیلامنت زمان کافی برای ذوب شدن ندارد و باعث ایجاد مشکلاتی مانند کاهش اکسترود میشود. شکی نیست که دمای نازل بالاتر میتواند قطعات قویتری تولید کند و این ادعا بارها در آزمایشهایی مانند آزمایشهایی که توسط CNC Kitchen انجام میشود تایید شده است. یک نازل داغتر جریان فیلامنت بیشتری تولید میکند و این ماده اضافی باعث افزایش پیوند بین لایهها میشود. علاوه بر این، لایههای فیلامنت که یک چاپ را تشکیل میدهند؛ برای ترکیب شدن به گرما نیاز دارند، بنابراین به طور طبیعی، ارائه گرمای بیشتر تا حدی به این فرایند کمک میکند. با این حال، اگر نازل خیلی داغ باشد، چسبندگی ضعیفتر میشود؛ زیرا فیلامنت شروع به دیگرید شدن میکند. برای حل مشکل جدایش لایهها، افزایش دمای چاپ نقطه خوبی برای شروع است. هنگام افزایش دمای هاتاند برای بهبود پیوندهای لایه و حل لایهلایه شدن، ابتدا سعی کنید دمای خود را حدود 10 درجه سانتیگراد افزایش دهید. اگر مشکل همچنان ادامه داشت، به افزایش دما در گامهای 5 درجهای ادامه دهید. سعی کنید این کار را تا زمانی که مشکل برطرف شود یا تا زمانی که به حداکثر دمای چاپگر خود برسید یا از محدوده دمای فیلامنت خود فراتر رفتهاید، انجام دهید. اگر دما را افزایش دادید، اما همچنان مشکل جدایش لایهها پابرجاست، احتمالا دمای هاتاند دلیلی برای مشکل جداسازی لایههای شما نیست.
ادامه توضیحات در پیام بعدی قرار گرفته است.
ایکستروژن؛ بزرگترین تولیدکننده فیلامنت در ایران - بله | آپارات | تلگرام | اینستاگرام | یوتوب
استفاده از فیلامنت خشک می تواند به جلوگیری از جدایش لایهها و سایر مشکلات کیفیتی در چاپ ها کمک کند و میتوانید این کار را با استفاده از یک قرقره جدید یا خشک کردن قرقره فعلی خود انجام دهید. هنگامی که فیلامنت خود را خشک کردید، برای اینکه آن را در شرایط خوب نگه دارید، توصیه می کنیم آن را در یک ظرف در بسته نگهداری کنید تا از ورود رطوبت به داخل آن جلوگیری شود. همچنین میتوانید با خریداری باکسهای نگهداری ویژه فیلامنت، کار خود را راحتتر کرده و بهطور حرفهایتر از تجهیزات و مواد اولیه خود استفاده نمایید.
۲۳۴
۲:۳۰
فیلامنتهای ایرانی ایکستروژن
افزایش نرخ جریان (Increasing Flow Rate): در رابطه با دو راهحل قبلی، چهارمین نکته ما افزایش نرخ جریان (که گاهی اوقات ضریب اکستروژن یا Extrusion multiplier نامیده میشود) در اسلایسر سهبعدی شماست. نرخ جریان تعیین میکند که اکسترودر با چه سرعتی فیلامنت را به هاتاند (برای سرعت چاپ معین) وارد میکند. تنظیم نرخ جریان یک روش معمول برای حل مسائل اکستروژن مانند اکستروژن بیش از حد یا کم است و همچنین میتواند جدایش لایهها را حل کند. افزایش نرخ جریان، مقدار فیلامنتی را که از طریق نازل عبور میکند، افزایش میدهد و همانطور که قبلا گفتیم، مواد اکسترود شده بیشتر به معنای اتصال بیشتر بین لایهها است. هنگام افزایش نرخ جریان، این کار را با گامهای 5% انجام دهید تا زمانی که مشکل برطرف شود یا شروع به تجربه بیش از حد اکسترود کنید.
تنظیمات خنککننده دستگاه (Cooling Settings): نکته پنجم ما برای مبارزه با لایهلایه شدن این است که معمولا میزان خنککاری دستگاه را مقداری کاهش دهید. مشابه اینکه جریان هوای بیش از حد میتواند باعث تاب برداشتن لایه اول قطعات شود، خنک شدن بیش از حد میتواند لایههای چاپ را جدا کند. همانطور که میدانیم، برای ادغام لایهها به گرما نیاز است، بنابراین اگر لایهها خیلی سریع سرد شوند، اتصال نامناسبتری دارند. برای رفع این مشکل، سرعت فن قسمت خنک کننده را با نرخ 10% کاهش دهید تا زمانی که مشکل برطرف شود یا با خطاهای چاپ دیگری مواجه شوید. از پایین آمدن تا 0 درصد نترسید، بهخصوص برای مواد حساس به دما مانند متریال ABS.
کاهش ارتفاع لایهها (Reducing Layers Height): برخی منابع مانند Simplify3D ادعا میکنند که ارتفاع لایه به اندازه کافی بزرگ، میتواند منجر به لایهلایه شدن بشود؛ بنابراین نکته ششم ما این است که تنظیم ارتفاع لایه را در اسلایسر خود کاهش دهید. ارتفاع لایه معمولا بر اساس قطر نازل شما است و ارتفاع لایه رایج برای نازل با قطر 0.4 میلیمتر، 0.2 میلیمتر است. با این حال، اگر ارتفاع لایه بیش از حد بالا تنظیم شود، لایههای جداگانه به اندازه کافی به یکدیگر نزدیک نخواهند شد تا به طور موثر به هم بچسبند و به طور بالقوه باعث لایهلایه شدن میشوند. اگر از یک نازل استاندارد 0.4 میلیمتری با ارتفاع لایه بالاتر از 0.2 میلیمتر استفاده میکنید و جداسازی لایه را تجربه میکنید، سعی کنید به همان ارتفاع لایه 0.2 میلیمتری برگردید.
تعویض یا خشککردن فیلامنت (Filament Replacing Or Drying): فیلامنتهای خاص وقتی در معرض رطوبت قرار میگیرند، کیفیت خود را کاهش میدهند. بنابراین راهحل بعدی این است که سعی کنید فیلامنت خود را تغییر دهید یا خشک کنید. هنگامی که یک فیلامنت رطوبت را جذب میکند، چاپ مواد با آن دشوارتر میشود و مسائلی مانند لایهلایه شدن بیشتر مستعد بروز میشوند. موادی مانند TPU سریعتر از سایر فیلامنتها رطوبت را به خود جذب میکنند و میتوانند مشکل جدایش لایهها را برای شما رقم بزنند. استفاده از فیلامنت خشک می تواند به جلوگیری از جدایش لایهها و سایر مشکلات کیفیتی در چاپ ها کمک کند و میتوانید این کار را با استفاده از یک قرقره جدید یا خشک کردن قرقره فعلی خود انجام دهید. هنگامی که فیلامنت خود را خشک کردید، برای اینکه آن را در شرایط خوب نگه دارید، توصیه می کنیم آن را در یک ظرف در بسته نگهداری کنید تا از ورود رطوبت به داخل آن جلوگیری شود. همچنین میتوانید با خریداری باکسهای نگهداری ویژه فیلامنت، کار خود را راحتتر کرده و بهطور حرفهایتر از تجهیزات و مواد اولیه خود استفاده نمایید.
ادامه توضیحات در پیام بعدی قرار گرفته است.
ایکستروژن؛ بزرگترین تولیدکننده فیلامنت در ایران - بله | آپارات | تلگرام | اینستاگرام | یوتوب
اکثر پرینترهای سهبعدی از یک نازل با قطر 0.4 میلیمتر به عنوان استاندارد استفاده میکنند، بنابراین ممکن است بخواهید برای امتحان این راهحل به سراغ نازل 0.5 میلیمتری یا حتی 0.6 میلیمتری بروید. اگرچه این اصلاح میتواند کارساز باشد، توصیه میکنیم ابتدا از سایر مراحل استفاده کنید تا از خرید غیرضروری اجتناب کنید. همچنین این عیب وجود دارد که نازل پهنتر بر دقت چاپ تاثیر منفی میگذارد. در نهایت، اگر قطر نازل خود را افزایش میدهید، فراموش نکنید که دمای نازل و سرعت جریان خود را برای جبران افزایش اکسترود تنظیم کنید.
۲۳۸
۲:۳۰
ممکن است متوجه شوید که لایه بالایی چاپهای شما ناهموار و دارای سوراخ ایجاد میشود. این عیب مزاحم و نامطلوب را اثر Pillow می گویند و فقط در انتهای چاپ خود را نشان میدهد. این مشکل در درجه اول به دلیل خنک کردن نامناسب لایههای بالایی ایجاد میشود. اگر به خوبی خنک نشوند، لایهها در اطراف ساختار پرکننده زیرین پیچ میخورند و باعث ایجاد الگوی بالشی شکل (Pillow) میشوند.
اثر Pillow میتواند بر هر فیلامنت و هر چاپگری تاثیر بگذارد، اما برخی از آنها به مراتب بیشتر تحت تاثیر قرار میگیرند. هنگام چاپ با ارتفاع لایههای کوچک، فیلامنت راحتتر تاب میخورد و چاپگرهایی که فیلامنت 1.75 میلیمتری را میگیرند نسبت به چاپگرهایی که از 2.85 میلیمتر استفاده میکنند، حساستر هستند. علاوه بر این، رشته های نرم تر مانند TPU اغلب بیشتر تحت تاثیر قرار میگیرند. مانند بسیاری از مشکلات چاپ، راه های مختلفی برای رفع Pillow وجود دارد. ترکیبی از روشهای زیر بهترین راه برای حل مشکل است.
۲۴۰
۱۱:۵۱
تاب برداشتن یا Warping یک مسئله بسیار رایج در پرینت سهبعدی به روش FDM است. اگر تا بهحال تجربه کرده باشید که لبهها و گوشههای مدل های سهبعدیتان بر روی سطح چاپ پیچخورده و بلند میشوند، میدانید که تاب برداشتن چقدر میتواند آزاردهنده باشد. این مشکل میتواند به تنهایی چاپهای بینقص را از بین ببرد و آنها را تغییر شکل داده و از نظر ابعادی نادرست کند. تاب برداشتن ناشی از انقباض حرارتی است. با سرد شدن، پلاستیک اکسترود شده منقبض میشود. از آنجایی که اولین لایه پرینت سهبعدی به سطح ساخت میچسبد، با بقیه لایههای مدل منقبض نمیشود. در عوض، نیروها شروع به خم شدن قسمت پایین چاپ به سمت بالا میکنند.
متریال ABS به شدت در معرض تاب خوردگی قرار دارد، زیرا تا حدود 100 درجه سانتیگراد جامد میماند. این بدان معنی است که پلاستیک اکسترود شده در طول چاپ به سرعت جامد می شود و آن را در برابر نیروهای تابخوردگی آسیب پذیر میکند. برای مبارزه با این مشکل مزاحم، باید این نیروهای انقباض را کاهش دهید و لایه اول را محکم به سطح چاپ بچسبانید. در راهنمای کلی خود در مورد تاب برداشتن، نکات اساسی را پوشش میدهیم که میتوانند برای انواع فیلامنتها استفاده شوند. با این حال، در این مقاله به طور خاص بر روی ABS و نحوه جلوگیری از تاب برداشتن آن تمرکز خواهیم کرد.
۲۴۵
۱۵:۲۹
همه ما میدانیم که در قطعات تولید شده با چاپ سهبعدی از یکسری دیواره و سقف و کف یکپارچه استفاده میشود، هرچند که ممکن است که داخل قطعه متخلخل و با تراکم مشخص ایجاد شود. این مسئله طبیعتا به دلیل کاهش هزینه مواد و در عین حال حفظ استحکام و یکپارچگی قطعه انجام میشود. بنابراین مثلا اگر تراکم داخل قطعه 30% باشد، این بدین معنی است که فقط 30% از فضای داخل توسط پرینتر با مواد پر شده است و بقیه فضا ها را هوا پر کرده است. در عین حال ممکن است که تنظیمات ما به وجود 3 الی 5 لایه کاملا یکپارچه و محکم در بالا و کف قطعه دلالت داشته باشد. در این حالت برای ما بسیار مهم است که این لایههای سقف و کف، به درستی پرشوندگی داشته باشند و هیچگونه جای خالی بین لایهها وجود نداشته باشد. در ادامه به این مسئله خواهیم پرداخت که چطور و با تغییر چه تنظیماتی میتوان این مشکل را تا حدی حل کرد.
یک راه بسیار خوب برای فهمیدن تعداد لایههای سقف و کف و حتی دیوارههای پیرامون مدل، این است که از خود بپرسیم حدودا چند میلیمتر ضخامت برای استحکام قطعه لازم داریم. فرض کنید میخواهیم یک میلیمتر گوشت یا لایه یکپارچه در بالای قطعه داشته باشیم، در این صورت اگر از ضخامت لایه 0.2 استفاده میکنیم باید حداقل 5 لایه در بالای قطعه داشته باشیم. در خصوص دیوارههای دور قطعه باید به عرض لایهگذاری توجه کنیم. مثلا اگر عرض لایهگذاری 0.4 باشد؛ برای رسیدن به ضخامت دیواره 1.2 میلیمتری، حداقل 3 لایه دیواره پیرامون برای چاپ الزامی است.
۲۶۴
۱۷:۳۱
هر مدل سهبعدی پرینت شده، از ترکیب لایههایی در داخل (infill)، پیرامون (Perimeter) و سقف و کف (Top/Bottom) تشکیل شده است. لایههای پیرامون معمولا ابتدا کشیده میشوند و نقش بسیار مهمی در استحکام قطعه دارند. در حالیکه لایههای تراکم داخلی معمولا به صورت رفت و برگشتی و با الگوی متفاوتی نسبت به پیرامون و اغلب با سرعت بالاتر چاپ میشوند. مسئله مهم این است که بایستی لایههای تراکم داخلی و محیطی با یکدیگر اتصال فیزیکی داشته باشند. بدون این مسئله عملا استحکام زیادی برای قطعه نمیتوان متصور بود و به احتمال زیاد قطعه خواهد شکست. در ادامه ضمن بررسی علل، راه حلهای پیشنهادی را مطرح خواهیم کرد.
۳۱۰
۴:۱۶
۳۳۵
۷:۳۹