پارتواصل پارتو یا همان قانون ۸۰/۲۰، یک ابزار قدرتمند برای افزایش بهره‌وری و مدیریت زمان است. این قانون بیان می‌کند که در هر زمینه‌ای، حدود ۸۰ درصد از نتایج و دستاوردها تنها از ۲۰ درصد تلاش‌ها، فعالیت‌ها و ورودی‌های کلیدی ما حاصل می‌شوند.
برای استفاده از این اصل در زندگی روزمره و کاری، ابتدا باید تمام فعالیت‌ها و وظایف خود را یادداشت کنید. سپس با تحلیل دقیق آن‌ها، کارهایی را که بیشترین ارزش و تاثیرگذاری را در رسیدن به اهدافتان دارند، شناسایی کنید. تمرکز اصلی و انرژی خود را روی این ۲۰ درصدِ طلایی بگذارید و بقیه امور کم‌اهمیت را تفویض، اتوماتیک یا حذف کنید.
با تمرکز هوشمندانه بر این بخش کوچک اما حیاتی، می‌توانید با صرف انرژی و زمان کمتر، بهره‌وری خود را به حداکثر برسانید، از فرسودگی شغلی جلوگیری کنید و کیفیت خروجی کار خود را به طرز چشمگیری بهبود ببخشید. به زبان ساده، هوشمندانه‌تر کار کنید، نه سخت‌تر.
یاراروم؛ کلینیک مجازی روانشناسی. اتاقی امن برای گفتگو و مشاوره آنلاین
🩹ارتباط با ادمین @mao2009023786322 تلگرام، واتساپآدرس سایت: yararoom.irhttps://ble.ir/yararoom
برای استفاده از این اصل در زندگی روزمره و کاری، ابتدا باید تمام فعالیت‌ها و وظایف خود را یادداشت کنید. سپس با تحلیل دقیق آن‌ها، کارهایی را که بیشترین ارزش و تاثیرگذاری را در رسیدن به اهدافتان دارند، شناسایی کنید. تمرکز اصلی و انرژی خود را روی این ۲۰ درصدِ طلایی بگذارید و بقیه امور کم‌اهمیت را تفویض، اتوماتیک یا حذف کنید.
با تمرکز هوشمندانه بر این بخش کوچک اما حیاتی، می‌توانید با صرف انرژی و زمان کمتر، بهره‌وری خود را به حداکثر برسانید، از فرسودگی شغلی جلوگیری کنید و کیفیت خروجی کار خود را به طرز چشمگیری بهبود ببخشید. به زبان ساده، هوشمندانه‌تر کار کنید، نه سخت‌تر.
یاراروم؛ کلینیک مجازی روانشناسی. اتاقی امن برای گفتگو و مشاوره آنلاین
🩹ارتباط با ادمین @mao2009023786322 تلگرام، واتساپآدرس سایت: yararoom.irhttps://ble.ir/yararoom۲۲فرهنگ یادگیری مستمر
در دنیای امروز، دانشی که دیروز کافی بود، فردا کهنه می‌شه. تکنولوژی، بازار کار و حتی روش‌های زندگی، با سرعتی بی‌سابقه در حال تغییرن. کسانی که رشد می‌کنن، لزوماً باهوش‌ترین‌ها نیستن؛ بلکه کسانی‌ان که *یادگیری رو به یک عادت روزانه تبدیل کرده‌ن.*
فرهنگ یادگیری مستمر یعنی چی؟ یعنی به‌جای اینکه بگی «من همه‌چیز رو بلدم»، همیشه بپرسی «چی هست که هنوز نمی‌دونم؟» این ذهنیت، تو رو از حالت ایستا خارج می‌کنه و وارد مسیر رشد پیوسته می‌کنه.
خبر خوب اینه که یادگیری مستمر نیازی به ساعت‌ها وقت نداره. خوندن روزانه چند صفحه کتاب، گوش دادن به یک پادکست آموزشی، یا حتی پرسیدن یک سوال جدید از خودت، کافیه تا این چرخه شروع بشه.
مغز انسان مثل عضله‌ست؛ هرچی بیشتر تمرینش بدی، قوی‌تر و انعطاف‌پذیرتر می‌شه. پس یادگیری رو تعطیلی نکن، بلکه بخشی از سبک زندگیت کن.
یاراروم؛ کلینیک مجازی روانشناسی. اتاقی امن برای گفتگو و مشاوره آنلاین🩹ارتباط با ادمین @mao2009023786322 تلگرام، واتساپآدرس سایت: yararoom.irتلگرامhttps://t.me/yara_room
شناسه:https://ble.ir/yararoom
در دنیای امروز، دانشی که دیروز کافی بود، فردا کهنه می‌شه. تکنولوژی، بازار کار و حتی روش‌های زندگی، با سرعتی بی‌سابقه در حال تغییرن. کسانی که رشد می‌کنن، لزوماً باهوش‌ترین‌ها نیستن؛ بلکه کسانی‌ان که *یادگیری رو به یک عادت روزانه تبدیل کرده‌ن.*
فرهنگ یادگیری مستمر یعنی چی؟ یعنی به‌جای اینکه بگی «من همه‌چیز رو بلدم»، همیشه بپرسی «چی هست که هنوز نمی‌دونم؟» این ذهنیت، تو رو از حالت ایستا خارج می‌کنه و وارد مسیر رشد پیوسته می‌کنه.
خبر خوب اینه که یادگیری مستمر نیازی به ساعت‌ها وقت نداره. خوندن روزانه چند صفحه کتاب، گوش دادن به یک پادکست آموزشی، یا حتی پرسیدن یک سوال جدید از خودت، کافیه تا این چرخه شروع بشه.
مغز انسان مثل عضله‌ست؛ هرچی بیشتر تمرینش بدی، قوی‌تر و انعطاف‌پذیرتر می‌شه. پس یادگیری رو تعطیلی نکن، بلکه بخشی از سبک زندگیت کن.
یاراروم؛ کلینیک مجازی روانشناسی. اتاقی امن برای گفتگو و مشاوره آنلاین
🩹ارتباط با ادمین @mao2009023786322 تلگرام، واتساپآدرس سایت: yararoom.irتلگرامhttps://t.me/yara_room شناسه:https://ble.ir/yararoom۳۱
۱
شما میتونید در اینستاگرام و تلگرام هم ما رو دنبال کنید
۳تکنیک مذاکره اصولی؛ برنده کردن تعاملات
مذاکره فقط درباره این نیست که چطور خواسته‌مان را به دست بیاوریم؛ مهم‌تر این است که چطور به نتیجه‌ای برسیم که هر دو طرف احساس رضایت داشته باشند.
در یک مذاکره اصولی، قبل از صحبت کردن خوب گوش می‌دهیم، نیازها و دغدغه‌های طرف مقابل را می‌فهمیم و به‌جای پافشاری روی موضع خود، روی پیدا کردن راه‌حل تمرکز می‌کنیم.
برنده واقعی مذاکره کسی نیست که طرف مقابل را شکست می‌دهد؛ کسی است که می‌تواند بدون آسیب زدن به رابطه، منافع خودش را حفظ کند و زمینه یک تعامل موفق و پایدار را بسازد.
مذاکره خوب یعنی پیدا کردن نقطه‌ای که هر دو طرف بتوانند از آن راضی باشند.
ارتباط با ادمین@mao20آدرس سایت: yararoom.irتلگرامhttps://t.me/yara_room
شناسه:https://ble.ir/yararoom
مذاکره فقط درباره این نیست که چطور خواسته‌مان را به دست بیاوریم؛ مهم‌تر این است که چطور به نتیجه‌ای برسیم که هر دو طرف احساس رضایت داشته باشند.
در یک مذاکره اصولی، قبل از صحبت کردن خوب گوش می‌دهیم، نیازها و دغدغه‌های طرف مقابل را می‌فهمیم و به‌جای پافشاری روی موضع خود، روی پیدا کردن راه‌حل تمرکز می‌کنیم.
برنده واقعی مذاکره کسی نیست که طرف مقابل را شکست می‌دهد؛ کسی است که می‌تواند بدون آسیب زدن به رابطه، منافع خودش را حفظ کند و زمینه یک تعامل موفق و پایدار را بسازد.
مذاکره خوب یعنی پیدا کردن نقطه‌ای که هر دو طرف بتوانند از آن راضی باشند.
ارتباط با ادمین
@mao20آدرس سایت: yararoom.irتلگرامhttps://t.me/yara_room شناسه:https://ble.ir/yararoom۳درماندگی آموخته شدهگاهی آدم آن‌قدر با شکست یا شرایطی روبه‌رو می‌شود که نمی‌تواند تغییرشان دهد، که کم‌کم باور می‌کند هیچ کاری از دستش برنمی‌آید. حتی وقتی راهی برای بهترشدن اوضاع پیدا می‌شود، ممکن است دل‌ودماغ امتحان‌کردنش را نداشته باشد. در روانشناسی به این حالت «درماندگی آموخته‌شده» می‌گویند.
این حس نشانه‌ی تنبلی یا ضعف نیست. وقتی آدم بارها تلاش کرده و نتیجه‌ای نگرفته، طبیعی است که امیدش کم شود. ضمن اینکه بعضی شرایط واقعاً دست ما نیستند و نمی‌شود همه‌چیز را با مثبت‌اندیشی حل کرد.
اما شاید بشود از یک قدم کوچک شروع کرد. لازم نیست همین امروز تمام مشکل را حل کنی؛ کافی است کاری را انتخاب کنی که شدنی به نظر می‌رسد. مثلاً پنج دقیقه به کاری وقت بدهی، از کسی کمک بخواهی یا فقط درباره‌ی قدم بعدی تصمیم بگیری.
بعد هم به خودت فرصت بده نتیجه را ببینی. حتی اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش نرفت، از خودت بپرس: «چه چیزی دست من بود؟ دفعه‌ی بعد چه کاری را می‌توانم کمی متفاوت انجام دهم؟» ثبت همین تلاش‌های کوچک کمک می‌کند متوجه شوی همیشه هم بی‌اثر نبوده‌اند.
اگر این حس مدت زیادی است همراهت شده، کارهای روزمره را سخت کرده یا ناامیدی‌ات شدید شده، خوب است با یک آدم قابل‌اعتماد یا متخصص سلامت روان حرف بزنی. لازم نیست تنهایی از پسش بربیایی. گاهی تغییر از یک قدم خیلی کوچک شروع می‌شود.https://ble.ir/yararoom
این حس نشانه‌ی تنبلی یا ضعف نیست. وقتی آدم بارها تلاش کرده و نتیجه‌ای نگرفته، طبیعی است که امیدش کم شود. ضمن اینکه بعضی شرایط واقعاً دست ما نیستند و نمی‌شود همه‌چیز را با مثبت‌اندیشی حل کرد.
اما شاید بشود از یک قدم کوچک شروع کرد. لازم نیست همین امروز تمام مشکل را حل کنی؛ کافی است کاری را انتخاب کنی که شدنی به نظر می‌رسد. مثلاً پنج دقیقه به کاری وقت بدهی، از کسی کمک بخواهی یا فقط درباره‌ی قدم بعدی تصمیم بگیری.
بعد هم به خودت فرصت بده نتیجه را ببینی. حتی اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش نرفت، از خودت بپرس: «چه چیزی دست من بود؟ دفعه‌ی بعد چه کاری را می‌توانم کمی متفاوت انجام دهم؟» ثبت همین تلاش‌های کوچک کمک می‌کند متوجه شوی همیشه هم بی‌اثر نبوده‌اند.
اگر این حس مدت زیادی است همراهت شده، کارهای روزمره را سخت کرده یا ناامیدی‌ات شدید شده، خوب است با یک آدم قابل‌اعتماد یا متخصص سلامت روان حرف بزنی. لازم نیست تنهایی از پسش بربیایی. گاهی تغییر از یک قدم خیلی کوچک شروع می‌شود.https://ble.ir/yararoom
۳وقتی خبر ما را می‌خوردبیشتر ما صبح با خبر چشم باز می‌کنیم و شب با خبر می‌خوابیم. فکر می‌کنیم داریم «آگاه» می‌شویم، اما اغلب فقط مضطرب می‌شویم. خبر بد سریع‌تر پخش می‌شود، بیشتر دیده می‌شود و بیشتر در ذهن می‌ماند. نتیجه این است که تصویر ما از دنیا تیره‌تر از واقعیت می‌شود و حس می‌کنیم هیچ کاری از دستمان برنمی‌آید.مشکل فقط محتوای خبر نیست، حجم و سرعت آن هم هست. ذهن آدم برای شنیدن چند خبر مهم در روز ساخته شده، نه برای سیل بی‌وقفه هشدار و تیتر و فوری. وقتی بی‌هدف اسکرول می‌کنیم، به هر خبر چند ثانیه توجه می‌دهیم و هیچ‌کدام را هضم نمی‌کنیم. آخر روز خسته‌ایم، بی‌انگیزه‌ایم و نمی‌دانیم چرا.راه‌حل قطع کامل خبر نیست، مصرف آگاهانه است. چند ساعت مشخص در روز برای خبر کافی است. چند منبع معتبر را دنبال کنید و به‌جای تیتر، متن کامل را بخوانید. قبل از خواب خبر نخوانید. از خودتان بپرسید: «این خبر چیزی به تصمیم‌های من اضافه می‌کند، یا فقط حالم را بد می‌کند؟» خبر باید ابزار فهمیدن باشد، نه چیزی که روحمان را فرسوده کند.«کلینیک روانشناسی یاراروم» شناسه:https://ble.ir/yararoom
شناسه:https://ble.ir/yararoom۱یه لحظه یادت بیاد وسط جمع یه اشتباه کوچیک کردیاحساس کردی نورافکن افتاده روت و همه دارن نگات می‌کننولی واقعاً همین‌طورهروان‌شناسا بهش می‌گن اثر نورافکنما اون‌قدر تو ذهن خودمون غرق می‌شیم که فکر می‌کنیم بقیه هم فقط به ما نگاه می‌کننتو یه آزمایش مشهور از یه دانشجو خواستن تی‌شرتی خجالت‌آور بپوشه و بره تو کلاسخودش فکر می‌کرد تقریباً نصف بچه‌ها دیدنشولی تعداد کسایی که واقعاً دیده بودن خیلی کمتر بودیعنی ذهن ما اشتباهمون رو بزرگ‌تر از چیزی که هست نشون می‌دهاون اشتباهی که دیشب تا صبح بیدارت نگه داشت شاید واسه‌ی بقیه تا ظهر هم یادشون نموندهدفعه‌ی بعد که از قضاوت شدن ترسیدی از خودت بپرسمن امروز چقدر به آدمای دور و برم فکر کردمجوابت احتمالاً اینه تقریباً هیچیپس اونا هم درباره‌ی تو همین‌قدر فکر می‌کننپس راحت‌تر حرف بزن راحت‌تر زندگی کناگه دوستی داری که زیادی نگران نظر بقیه‌ست این رو براش بفرست«کلینیک روانشناسی یاراروم»تلگرامhttps://t.me/yara_room
شناسه:https://ble.ir/yararoom
https://t.me/yara_room شناسه:https://ble.ir/yararoom۱وقتی انتظارِ ناگفته، خشم می‌سازد
یک «قانون» در ذهن ما هست که فقط خودمان از آن خبر داریم.
انتظار داریم همسرمان بفهمد امروز حالمان خوب نیست. دوستمان خودش یادش باشد زنگ بزند. همکارمان بدون گفتن، کمک کند. وقتی این اتفاق نمی‌افتد، ناراحت نمی‌شویم؛ عصبانی می‌شویم. چون برای ما این یک «قانون» بود که شکسته شد، ولی برای او فقط یک چیزِ ناشناخته.
چرا این‌قدر خشمگین می‌شویم؟
*ذهن‌خوانی: فرض می‌کنیم او باید بداند. نمی‌داند، ولی ما آن را «بی‌علاقگی» می‌نامیم.
قضاوت نیت: رفتار او را عمدی می‌دانیم، رفتار خودمان را ناشی از شرایط.
«باید»ها: «او باید می‌فهمید» حس بی‌عدالتی می‌سازد، و خشم واکنش طبیعی به بی‌عدالتی است.
انباشت: رنجش‌های کوچکِ نگفته روی هم جمع می‌شوند تا یک اتفاق ساده، انفجار بسازد.
چه کنیم؟*- انتظارمان را صریح و به شکل درخواست بگوییم، نه ایراد.- «او باید» را به «من ترجیح می‌دهم» تبدیل کنیم.- قبل از قضاوت بپرسیم: «شاید اصلاً نمی‌دانست؟»
بیشتر دعواهای ما سر بدخواهی نیست؛ سر حرفی است که هیچ‌وقت زده نشد.
«کلینیک روانشناسی یاراروم»آدرس سایت: yararoom.irتلگرامhttps://t.me/yara_room شناسه:https://ble.ir/yararoom
یک «قانون» در ذهن ما هست که فقط خودمان از آن خبر داریم.
انتظار داریم همسرمان بفهمد امروز حالمان خوب نیست. دوستمان خودش یادش باشد زنگ بزند. همکارمان بدون گفتن، کمک کند. وقتی این اتفاق نمی‌افتد، ناراحت نمی‌شویم؛ عصبانی می‌شویم. چون برای ما این یک «قانون» بود که شکسته شد، ولی برای او فقط یک چیزِ ناشناخته.
چرا این‌قدر خشمگین می‌شویم؟
*ذهن‌خوانی: فرض می‌کنیم او باید بداند. نمی‌داند، ولی ما آن را «بی‌علاقگی» می‌نامیم. قضاوت نیت: رفتار او را عمدی می‌دانیم، رفتار خودمان را ناشی از شرایط. «باید»ها: «او باید می‌فهمید» حس بی‌عدالتی می‌سازد، و خشم واکنش طبیعی به بی‌عدالتی است. انباشت: رنجش‌های کوچکِ نگفته روی هم جمع می‌شوند تا یک اتفاق ساده، انفجار بسازد. چه کنیم؟*- انتظارمان را صریح و به شکل درخواست بگوییم، نه ایراد.- «او باید» را به «من ترجیح می‌دهم» تبدیل کنیم.- قبل از قضاوت بپرسیم: «شاید اصلاً نمی‌دانست؟»بیشتر دعواهای ما سر بدخواهی نیست؛ سر حرفی است که هیچ‌وقت زده نشد.
«کلینیک روانشناسی یاراروم»آدرس سایت: yararoom.irتلگرامhttps://t.me/yara_room شناسه:https://ble.ir/yararoom۵