جلسه ۶ — قانون مرزاصل: نه گفتن، عملِ عشق به خود است.
توضیح:
چاکرای گلو با حقیقت فعال میشود.
مرز سالم، انرژی را حفظ میکند.
تمرین:
به جایی فکر کن که بله گفتی اما دلت نه بود.
اگر برگردی، چه میگویی؟
مانترا:
«صدای من ارزشمند است.»
@yogapilates
توضیح:چاکرای گلو با حقیقت فعال میشود.
مرز سالم، انرژی را حفظ میکند.
تمرین:به جایی فکر کن که بله گفتی اما دلت نه بود.
اگر برگردی، چه میگویی؟
مانترا:«صدای من ارزشمند است.»
@yogapilates
جلسه ششم: «قانون حقیقت و مرز»
اکهارت تله میگوید: بیشترِ رنج ما از این میآید که میخواهیم «تصویر» خوبی از خودمان نگه داریم؛ حتی وقتی درونمان دارد فریاد میزند: نه.
خیلی وقتها بله میگوییم، چون میترسیم دوستداشتنی نباشیم. سکوت میکنیم، چون نمیخواهیم تنش ایجاد شود. خودمان را توضیح میدهیم، چون میخواهیم تأیید بگیریم. اما هزینهاش چیست؟ جدا شدن از حقیقتِ درونی و کمکم خالی شدن از انرژی.
جلسه ششم دربارهی یک چیز ساده و نجاتدهنده است: اینکه با خودت صادق باشی.
مرز گذاشتن یعنی از دیگری بدت نمیآید؛ یعنی خودت را فراموش نمیکنی. یعنی اجازه نمیدهی ترس، جای آگاهی را بگیرد.
وقتی از جای حضور حرف میزنی—نه از واکنش و خشم— کلماتت کم میشوند، اما وزن پیدا میکنند. و بدنِ تو، یک پیام واضح دریافت میکند: «من کنارِ تو هستم. من خودم را ترک نمیکنم.»
تمرین این جلسه کمک میکند ببینی کجاها از ترسِ قضاوت، حقیقتِ خودت را کوچک کردهای… و چطور میتوانی بدون جنگ، بدون توضیح اضافه، فقط شفاف و آرام، حقیقت را زندگی کنی.
گاهی یک «نه» آگاهانه، بزرگترین «بله» به زندگی است.
@yogapilates
اکهارت تله میگوید: بیشترِ رنج ما از این میآید که میخواهیم «تصویر» خوبی از خودمان نگه داریم؛ حتی وقتی درونمان دارد فریاد میزند: نه.
خیلی وقتها بله میگوییم، چون میترسیم دوستداشتنی نباشیم. سکوت میکنیم، چون نمیخواهیم تنش ایجاد شود. خودمان را توضیح میدهیم، چون میخواهیم تأیید بگیریم. اما هزینهاش چیست؟ جدا شدن از حقیقتِ درونی و کمکم خالی شدن از انرژی.
جلسه ششم دربارهی یک چیز ساده و نجاتدهنده است: اینکه با خودت صادق باشی.
مرز گذاشتن یعنی از دیگری بدت نمیآید؛ یعنی خودت را فراموش نمیکنی. یعنی اجازه نمیدهی ترس، جای آگاهی را بگیرد.
وقتی از جای حضور حرف میزنی—نه از واکنش و خشم— کلماتت کم میشوند، اما وزن پیدا میکنند. و بدنِ تو، یک پیام واضح دریافت میکند: «من کنارِ تو هستم. من خودم را ترک نمیکنم.»
تمرین این جلسه کمک میکند ببینی کجاها از ترسِ قضاوت، حقیقتِ خودت را کوچک کردهای… و چطور میتوانی بدون جنگ، بدون توضیح اضافه، فقط شفاف و آرام، حقیقت را زندگی کنی.
گاهی یک «نه» آگاهانه، بزرگترین «بله» به زندگی است.
@yogapilates
۴جلسه ۷ — قانون رهاسازیاصل: آنچه را نمیگذاری برود، تو را نگه میدارد.
توضیح:
چسبیدن، از ترس میآید.
رهاسازی، فضای خلق جدید میسازد.
تمرین:
یک باور محدودکننده را بنویس و زیرش بنویس: «آماده رها کردنم.»
مانترا:
«فضا برای نو شدن باز است.»
@yogapilates
توضیح:چسبیدن، از ترس میآید.
رهاسازی، فضای خلق جدید میسازد.
تمرین:یک باور محدودکننده را بنویس و زیرش بنویس: «آماده رها کردنم.»
مانترا:«فضا برای نو شدن باز است.»
@yogapilates
توضیح جلسه هفتم: «قانون رهاسازی (تسلیمِ آگاهانه)»
اکهارت تله میگوید: «تسلیم، به معنایِ پذیرشِ منفعلانه نیست؛ بلکه به معنایِ دست کشیدن از مقاومت درونی در برابر جریان زندگی است.»
ما اغلب مثل کسی هستیم که وسطِ یک رودخانه، خلافِ جهت آب شنا میکند و از خستگیِ مفرط رنج میبرد. رهاسازی یعنی: دست برداشتن از کنترلِ چیزهایی که تحت کنترل تو نیستند.
وقتی چیزی را با تمامِ وجود رها میکنی و میگویی «اجازه میدهم باشد»، ناگهان گرههایی باز میشوند که ذهنِ تو هرگز نمیتوانست با فکر کردن بازشان کند. رها کردن، یعنی فضای خالی ساختن برای خلقِ جدید. تا دستت پر از چیزهای قدیمی و تمامشده باشد، جایی برای فراوانیِ نو وجود ندارد.
در جلسه هفتم، ما تمرین میکنیم که «مشتِ گرهکردهمان» را باز کنیم. چه یک خاطره باشد، چه یک نگرانی برای فردا، چه تصویری که از خودمان ساختهایم.
وقتی رها میکنی، به زندگی اجازه میدهی که از طریقِ تو عمل کند. و این، یعنی نجات. این یعنی بازگشت به خانهای که در آن همه چیز، همین حالا، درست است.
تمرین این جلسه، شناساییِ سنگینترین باری است که همین حالا روی شانه داری… و اجازه دادن به آن بار، برای زمین افتادن.
@yogapilates
اکهارت تله میگوید: «تسلیم، به معنایِ پذیرشِ منفعلانه نیست؛ بلکه به معنایِ دست کشیدن از مقاومت درونی در برابر جریان زندگی است.»
ما اغلب مثل کسی هستیم که وسطِ یک رودخانه، خلافِ جهت آب شنا میکند و از خستگیِ مفرط رنج میبرد. رهاسازی یعنی: دست برداشتن از کنترلِ چیزهایی که تحت کنترل تو نیستند.
وقتی چیزی را با تمامِ وجود رها میکنی و میگویی «اجازه میدهم باشد»، ناگهان گرههایی باز میشوند که ذهنِ تو هرگز نمیتوانست با فکر کردن بازشان کند. رها کردن، یعنی فضای خالی ساختن برای خلقِ جدید. تا دستت پر از چیزهای قدیمی و تمامشده باشد، جایی برای فراوانیِ نو وجود ندارد.
در جلسه هفتم، ما تمرین میکنیم که «مشتِ گرهکردهمان» را باز کنیم. چه یک خاطره باشد، چه یک نگرانی برای فردا، چه تصویری که از خودمان ساختهایم.
وقتی رها میکنی، به زندگی اجازه میدهی که از طریقِ تو عمل کند. و این، یعنی نجات. این یعنی بازگشت به خانهای که در آن همه چیز، همین حالا، درست است.
تمرین این جلسه، شناساییِ سنگینترین باری است که همین حالا روی شانه داری… و اجازه دادن به آن بار، برای زمین افتادن.
@yogapilates
۷خلق آگاهانه
جلسه ۸ — قانون نیت«نیت، جهت انرژی است.»
وارد جلسه هشتم میشویم؛ جایی که از «سکون» به سمت «حرکت آگاهانه» میرویم. اکهارت تله معتقد است که عملِ ما وقتی از منشأ حضور باشد، قدرتی کیهانی پیدا میکند. این همان نیت (Intention) است.
توضیح جلسه هشتم: «قانون نیت (خلق از منشأ سکون)»
اکهارت تله میگوید: «نیتِ تو، جهتِ جریانِ انرژی توست.»
بیشترِ نیتهای ما از «منیت» (Ego) میآیند؛ از حسِ کمبود، از ترس، یا از نیاز به ثابت کردنِ خودمان به دیگران. چنین نیتهایی حتی اگر به نتیجه برسند، آرامش نمیآورند.
اما نیتِ آگاهانه، از فضایِ حضور برمیخیزد. در جلسه هشتم، یاد میگیریم که قبل از هر اقدامی، ابتدا به «درون» برگردیم. وقتی از فضایِ فراوانی و آرامش (نه از سرِ نیاز و اضطراب) نیتی میکنی، تمامِ هستی با تو همسو میشود.
نیت، مثل بذری است که در خاکِ حضور میکاری. اگر خاک (ذهن تو) پر از سنگِ اضطراب باشد، بذر رشد نمیکند. اما اگر در سکوت و پذیرش ریشه بدواند، خلقِ تو خودبهخود و بدونِ تقلا اتفاق میافتد.
این جلسه یاد میگیریم نیتهایمان را از «داشتن» به «بودن» تغییر دهیم. بهجای اینکه بگویی «میخواهم فلان چیز را داشته باشم»، بپرس «میخواهم چه کیفیتی از حضور را تجربه کنم؟»
تمرین این جلسه، شفاف کردنِ یک نیتِ اصیل برای فردای توست؛ نیتی که از قلب میآید، نه از ترسهای ذهن.
@yogapilates
جلسه ۸ — قانون نیت«نیت، جهت انرژی است.»
وارد جلسه هشتم میشویم؛ جایی که از «سکون» به سمت «حرکت آگاهانه» میرویم. اکهارت تله معتقد است که عملِ ما وقتی از منشأ حضور باشد، قدرتی کیهانی پیدا میکند. این همان نیت (Intention) است.توضیح جلسه هشتم: «قانون نیت (خلق از منشأ سکون)»
اکهارت تله میگوید: «نیتِ تو، جهتِ جریانِ انرژی توست.»
بیشترِ نیتهای ما از «منیت» (Ego) میآیند؛ از حسِ کمبود، از ترس، یا از نیاز به ثابت کردنِ خودمان به دیگران. چنین نیتهایی حتی اگر به نتیجه برسند، آرامش نمیآورند.
اما نیتِ آگاهانه، از فضایِ حضور برمیخیزد. در جلسه هشتم، یاد میگیریم که قبل از هر اقدامی، ابتدا به «درون» برگردیم. وقتی از فضایِ فراوانی و آرامش (نه از سرِ نیاز و اضطراب) نیتی میکنی، تمامِ هستی با تو همسو میشود.
نیت، مثل بذری است که در خاکِ حضور میکاری. اگر خاک (ذهن تو) پر از سنگِ اضطراب باشد، بذر رشد نمیکند. اما اگر در سکوت و پذیرش ریشه بدواند، خلقِ تو خودبهخود و بدونِ تقلا اتفاق میافتد.
این جلسه یاد میگیریم نیتهایمان را از «داشتن» به «بودن» تغییر دهیم. بهجای اینکه بگویی «میخواهم فلان چیز را داشته باشم»، بپرس «میخواهم چه کیفیتی از حضور را تجربه کنم؟»
تمرین این جلسه، شفاف کردنِ یک نیتِ اصیل برای فردای توست؛ نیتی که از قلب میآید، نه از ترسهای ذهن.
@yogapilates
۶جلسه ۹ — قانون بدن «بدن، پیامرسان روح است.»
تمرین: اسکن بدن ۷ دقیقهای
توضیح جلسه نهم: «قانون هوش بدن؛ بازگشت به کالبد زنده»
اکهارت تله میگوید: «آگاهی، از طریق بدن درونی تو، وارد این جهان میشود.»
بیشتر آدمها آنقدر درگیر افکارشان هستند که انگار فقط یک «سرِ متفکر»اند و بدن، صرفاً وسیلهای برای حمل این ذهنِ شلوغ است. اما حقیقت این است که در زیرِ این پوست و استخوان، یک میدان زنده، هوشمند و تپنده از حیات جریان دارد.
در جلسه نهم، قرار است از زندان افکار بیرون بیاییم و به خانه برگردیم. ذهن همیشه یا در گذشته سرگردان است یا در آینده؛ اما بدن فقط در اکنون زندگی میکند.
وقتی توجهت را به درون بدنت میآوری—به دستها، پاها، شکم، ضربان قلب و نفس—ذهن آرامآرام قدرتش را از دست میدهد و سکوتی لطیف درونت باز میشود.
این هوشِ درونی همان نیروییست که قلبت را میتپاند، زخمهایت را ترمیم میکند و بدون هیچ تلاش ذهنی، زندگی را در تو جاری نگه میدارد. وصل شدن به این هوش، یعنی وصل شدن به منبعی عمیقتر از فکر؛ منبعی که در آن، امنیت، حضور و فراوانی از قبل وجود دارد.
وقتی در بدنت حاضر میشوی، اضطراب کمتر میشود. چون اضطراب در ذهنِ آیندهمحور رشد میکند، اما بدن فقط حس میکند، نفس میکشد و در اکنون است.
این جلسه یاد میگیریم بخشی از توجهمان را در بدن نگه داریم؛ تا هر طوفان ذهنی، نتواند ما را با خودش ببرد.
تمرین این جلسه: برای ۷ دقیقه، چشمانت را ببند و بدنت را از نوک پا تا فرق سر احساس کن. نه برای تغییر دادن چیزی، نه برای تحلیل کردن؛ فقط برای اینکه دوباره به این خانهی زنده برگردی.
@yogapilates
تمرین: اسکن بدن ۷ دقیقهای
توضیح جلسه نهم: «قانون هوش بدن؛ بازگشت به کالبد زنده»
اکهارت تله میگوید: «آگاهی، از طریق بدن درونی تو، وارد این جهان میشود.»
بیشتر آدمها آنقدر درگیر افکارشان هستند که انگار فقط یک «سرِ متفکر»اند و بدن، صرفاً وسیلهای برای حمل این ذهنِ شلوغ است. اما حقیقت این است که در زیرِ این پوست و استخوان، یک میدان زنده، هوشمند و تپنده از حیات جریان دارد.
در جلسه نهم، قرار است از زندان افکار بیرون بیاییم و به خانه برگردیم. ذهن همیشه یا در گذشته سرگردان است یا در آینده؛ اما بدن فقط در اکنون زندگی میکند.
وقتی توجهت را به درون بدنت میآوری—به دستها، پاها، شکم، ضربان قلب و نفس—ذهن آرامآرام قدرتش را از دست میدهد و سکوتی لطیف درونت باز میشود.
این هوشِ درونی همان نیروییست که قلبت را میتپاند، زخمهایت را ترمیم میکند و بدون هیچ تلاش ذهنی، زندگی را در تو جاری نگه میدارد. وصل شدن به این هوش، یعنی وصل شدن به منبعی عمیقتر از فکر؛ منبعی که در آن، امنیت، حضور و فراوانی از قبل وجود دارد.
وقتی در بدنت حاضر میشوی، اضطراب کمتر میشود. چون اضطراب در ذهنِ آیندهمحور رشد میکند، اما بدن فقط حس میکند، نفس میکشد و در اکنون است.
این جلسه یاد میگیریم بخشی از توجهمان را در بدن نگه داریم؛ تا هر طوفان ذهنی، نتواند ما را با خودش ببرد.
تمرین این جلسه: برای ۷ دقیقه، چشمانت را ببند و بدنت را از نوک پا تا فرق سر احساس کن. نه برای تغییر دادن چیزی، نه برای تحلیل کردن؛ فقط برای اینکه دوباره به این خانهی زنده برگردی.
@yogapilates
۳به نام خداوند بینهایت بخشنده و مهربان “خودیتِ متعال تو، خانهٔ حقیقی توست”
️ با “خود” بودن یعنی در خانه بودن. خانهٔ حقیقی، خودیت توست. بی”خود” بودن یعنی بیخانمانی. هر جای جهان که بِرَوی، چون بی”خود” باشی، آوارهای. با هر کس که باشی چون بی”خود” باشی، تنهایی. با “خود” بودن، حیات واقعی است. با “خود” بودن، اهل خود را یافتن است. و این “خودیت” همان خانهای است که آن را جز در عمق وجودت در هیچکجای دیگر نخواهی یافت. باید سالکانه بدان باز گشت. پس “وَاجعَلُوا بُیُوتَکُم قِبلَةً”(خانههایتان را قبله قرار دهید)! رو سوی خانههایتان کنید! خودیتتان را دریابید! و آن را با تمام وجود صیانت کنید؛ “قُوا اَنفُسَکُم”! چه خودیت متعال شما، خانهٔ شما و بهشت جاودانتان است.
مسعود ریاعی
️ با “خود” بودن یعنی در خانه بودن. خانهٔ حقیقی، خودیت توست. بی”خود” بودن یعنی بیخانمانی. هر جای جهان که بِرَوی، چون بی”خود” باشی، آوارهای. با هر کس که باشی چون بی”خود” باشی، تنهایی. با “خود” بودن، حیات واقعی است. با “خود” بودن، اهل خود را یافتن است. و این “خودیت” همان خانهای است که آن را جز در عمق وجودت در هیچکجای دیگر نخواهی یافت. باید سالکانه بدان باز گشت. پس “وَاجعَلُوا بُیُوتَکُم قِبلَةً”(خانههایتان را قبله قرار دهید)! رو سوی خانههایتان کنید! خودیتتان را دریابید! و آن را با تمام وجود صیانت کنید؛ “قُوا اَنفُسَکُم”! چه خودیت متعال شما، خانهٔ شما و بهشت جاودانتان است.مسعود ریاعی
۵