پیام بنیاد فرهنگیتربیتی ضیاءالصالحین در پاسداشت و تجلیل از مقام شامخ معلمیبه نام خداوند جان و خرد
در سپیدهدمی که بوی مهر از مشام گلبرگهای دانش برمیخیزد، آستان شریف تعلیم و تعلم را سلام میگوییم و در آستانهٔ روز معلم، غبار از چهرهٔ خاطرهها میزداییم.
معلمی، ایستادن در حریم باریک میان شب و سحر است و پیامآور نور. معلم، نگهبان سکوتِ پیش از فجر است برای استقبال حق؛ شکیباییاش را در تیرگی میسوزاند تا افقهای ناپیدا را روشنایی بخشد. قامت خمیدهاش در محراب کلاس، مقوم قامت حقیقت است و آهنگ صدایش در گوش زمان، نجوای ازلی حکمت.
ربالعالمین، آنگاه که آدم را به اسماء تعلیم داد، معلمی را بر عرش نشاند و قلم را در دست فرشتگان نهاد. از آن پس، هرکه در پی کشف حقیقت برمیآید، وامدار معلمی است که به جای پولاد، با پرِ قلم و قلبی سرشار از عطوفت و مهر، جهان را تسخیر کرد.
در این روزگار که غبار غفلت بر چهرهها نشسته، معلمان، پنجرههای امیدند به سوی باغهای بینش و دانش. آنان از جنس کلماتاند؛ کلماتی که جان میبخشند، شعور میافشانند و از انسان، آدمی دیگر میسازند. کلاس درس، کارگاه آفرینش است و معلم، هنرمندی که از خاکمندی انسان، آیینهای برای تماشای حق میسازد.
دستهای معلم، ترجمان دستان انبیاست. چشمانش، چراغ راه کاروانیان تمدن نوین اسلامی است. حضورش، برکت است و غیابش، حسرتی به وسعت تاریخ. او با گچ سپیدش، سپیده مینگارد و با پاککن خود، سیاهی جهل را محو میکند. این هر دو، رمزی از آن رسالت دوگانهاند: زدودن و رویاندن، تزکیه و تعلیم.
بنیاد فرهنگیتربیتی ضیاءالصالحین، در این بامداد فرخنده، سر بر آستان تمامی معلمان میساید؛ آنان که در هر گوشهٔ این سرزمین، فانوسهای بیداریاند. نامشان در دفتر صالحین، با مرکّب نور نوشته شده و اجرشان بر خوان کرم الهی، محفوظ است.
معلّمان، مبلّغان، ای وارثان رسالت، ای چراغهای راه سعادت، ای باغبانان بوستان خرد!روزتان فرخنده و نامتان جاودانه باد.
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵۱۰:۵۱
خاندان والپول؛ نخستین وزیر اعظم بریتانیاچکیده:خاندان #والپول (Walpole) سومین خاندانی است که در صعود و استقرار سلطنت #هانوور در بریتانیا نقشی برجسته ایفا نمود. سر رابرت والپول، نخستین ارل آفورد، در تاریخنگاری سنتی #بریتانیا به عنوان نخستین «نخستوزیر» این کشور شناخته میشود. اگرچه این عنوان در زمان او هنوز رسمیت نداشت، اما او عملاً قدرت و نفوذی بیسابقه در دربار و پارلمان داشت. این مقاله به بررسی ریشهها، صعود، شیوههای فسادآمیز حکومت و میراث خاندان والپول میپردازد و نشان میدهد که چگونه آنها با بهرهگیری از فساد مالی، رشوهدهی به نمایندگان پارلمان و ایجاد شبکهای از وابستگان، نظام «الیگارشی وگ» را تثبیت کردند. همچنین پیوندهای این خاندان با تاریخ ایران، از طریق نوادگانش، سرفرزنان و کارگزاران استعمار بریتانیا در دوران قاجار، بررسی میشود.مقدمه: نخستین وزیر اعظمدر میان نخستوزیران بریتانیا، از دوران والپول (۱۷۴۲) تا جرج کنینگ (۱۸۲۷) و آرتور ولزلی (۱۸۲۸)، اعضای خاندان والپول جایگاهی ویژه دارند. سر رابرت والپول (Robert Walpole, 1st Earl of Orford, ۱۶۷۶-۱۷۴۵) را به عنوان نخستین نخستوزیر بریتانیا میشناسند. منظور این است که گویا نخستین بار در زمان او بود که لرد اول خزانهداری در مقام رئیس وزیران جای گرفت و این ساختار سیاسی شکل امروزین خود را یافت. با این حال، نهادی که امروزه با نام «هیئت دولت» (کابینه) شناخته میشود، تداوم و تطور شورای مشاورین خصوصی پادشاه است و در واقع در سدۀ ۱۹ بود که ساختار جدید و آشنای «کابینه» شکل معاصر خود را یافت. والپول خود را «نخستوزیر» نمیخواند و معاصران نیز او را با این عنوان نمیشناختند. او در واقع بیش و پیش از هر چیز مشاور معتمد و محرم پادشاه بود. صعود والپول به قدرت، داستانی است از فساد، دسیسه و بهرهگیری هوشمندانه از بستر الیگارشی وگ. ریشهها و صعود: از زمیندار تا لرد اول خزانهرابرت والپول به یک خانوادۀ مرفه زمیندار از سکنۀ نورفولک تعلق داشت. والپولها نیز، چون چرچیلها و تالبوتها، تبار خود را به فردی میرسانند که گویا به همراه ویلیام فاتح به #انگلستان مهاجرت کرد. پدر بزرگ و پدر والپول در نیمۀ دوم سدۀ ۱۷ نمایندۀ محل خود در مجلس عوام بودند و دارای عنوان شوالیه. این خانواده از تمکن کافی و پیوندهای عالی برخوردار بود، زیرا رابرت والپول تحصیلات خود را در مدرسۀ اشرافی ایتن و کینگز کالج کمبریج به پایان برد. او در سال ۱۷۰۱ نمایندۀ مجلس عوام شد و به مدت ۴۰ سال در این سمت بود.والپول از آغاز به جناح وگ تعلق داشت و به دلیل قدرت کلامش به سخنگوی این جناح بدل گردید. در سال ۱۷۰۵ مشاور پرنس جرج دانمارک (همسر ملکه آن) شد که فرمانده کل نیروی دریایی بریتانیا بود. در سال ۱۷۰۸ وزیر جنگ شد و یکی از اعضای گروه حاکمۀ چرچیل-گودولفین بود. با سقوط گودولفین و چرچیل، والپول نیز از قدرت برکنار شد و در سال ۱۷۱۲ به اتهام #فساد_مالی و #اختلاس محاکمه و محکوم شد و به مدت ۶ ماه در زندان به سر برد. با پیروزی دسیسۀ جناح وگ و صعود جرج هانوفر به سلطنت بریتانیا، والپول طبیعتاً به قدرت بازگشت. ادامه در پست بعدی ۱۲:۳۴
سردبیر سایت ضیاءالصالحین خاندان والپول؛ نخستین وزیر اعظم بریتانیا چکیده: خاندان #والپول (Walpole) سومین خاندانی است که در صعود و استقرار سلطنت #هانوور در بریتانیا نقشی برجسته ایفا نمود. سر رابرت والپول، نخستین ارل آفورد، در تاریخنگاری سنتی #بریتانیا به عنوان نخستین «نخستوزیر» این کشور شناخته میشود. اگرچه این عنوان در زمان او هنوز رسمیت نداشت، اما او عملاً قدرت و نفوذی بیسابقه در دربار و پارلمان داشت. این مقاله به بررسی ریشهها، صعود، شیوههای فسادآمیز حکومت و میراث خاندان والپول میپردازد و نشان میدهد که چگونه آنها با بهرهگیری از فساد مالی، رشوهدهی به نمایندگان پارلمان و ایجاد شبکهای از وابستگان، نظام «الیگارشی وگ» را تثبیت کردند. همچنین پیوندهای این خاندان با تاریخ ایران، از طریق نوادگانش، سرفرزنان و کارگزاران استعمار بریتانیا در دوران قاجار، بررسی میشود. مقدمه: نخستین وزیر اعظم در میان نخستوزیران بریتانیا، از دوران والپول (۱۷۴۲) تا جرج کنینگ (۱۸۲۷) و آرتور ولزلی (۱۸۲۸)، اعضای خاندان والپول جایگاهی ویژه دارند. سر رابرت والپول (Robert Walpole, 1st Earl of Orford, ۱۶۷۶-۱۷۴۵) را به عنوان نخستین نخستوزیر بریتانیا میشناسند. منظور این است که گویا نخستین بار در زمان او بود که لرد اول خزانهداری در مقام رئیس وزیران جای گرفت و این ساختار سیاسی شکل امروزین خود را یافت. با این حال، نهادی که امروزه با نام «هیئت دولت» (کابینه) شناخته میشود، تداوم و تطور شورای مشاورین خصوصی پادشاه است و در واقع در سدۀ ۱۹ بود که ساختار جدید و آشنای «کابینه» شکل معاصر خود را یافت. والپول خود را «نخستوزیر» نمیخواند و معاصران نیز او را با این عنوان نمیشناختند. او در واقع بیش و پیش از هر چیز مشاور معتمد و محرم پادشاه بود. صعود والپول به قدرت، داستانی است از فساد، دسیسه و بهرهگیری هوشمندانه از بستر الیگارشی وگ. ریشهها و صعود: از زمیندار تا لرد اول خزانه رابرت والپول به یک خانوادۀ مرفه زمیندار از سکنۀ نورفولک تعلق داشت. والپولها نیز، چون چرچیلها و تالبوتها، تبار خود را به فردی میرسانند که گویا به همراه ویلیام فاتح به #انگلستان مهاجرت کرد. پدر بزرگ و پدر والپول در نیمۀ دوم سدۀ ۱۷ نمایندۀ محل خود در مجلس عوام بودند و دارای عنوان شوالیه. این خانواده از تمکن کافی و پیوندهای عالی برخوردار بود، زیرا رابرت والپول تحصیلات خود را در مدرسۀ اشرافی ایتن و کینگز کالج کمبریج به پایان برد. او در سال ۱۷۰۱ نمایندۀ مجلس عوام شد و به مدت ۴۰ سال در این سمت بود. والپول از آغاز به جناح وگ تعلق داشت و به دلیل قدرت کلامش به سخنگوی این جناح بدل گردید. در سال ۱۷۰۵ مشاور پرنس جرج دانمارک (همسر ملکه آن) شد که فرمانده کل نیروی دریایی بریتانیا بود. در سال ۱۷۰۸ وزیر جنگ شد و یکی از اعضای گروه حاکمۀ چرچیل-گودولفین بود. با سقوط گودولفین و چرچیل، والپول نیز از قدرت برکنار شد و در سال ۱۷۱۲ به اتهام #فساد_مالی و #اختلاس محاکمه و محکوم شد و به مدت ۶ ماه در زندان به سر برد. با پیروزی دسیسۀ جناح وگ و صعود جرج هانوفر به سلطنت بریتانیا، والپول طبیعتاً به قدرت بازگشت. ادامه در پست بعدی
خاندان والپول؛ نخستین وزیر اعظم بریتانیا چکیده: خاندان #والپول (Walpole) سومین خاندانی است که در صعود و استقرار سلطنت #هانوور در بریتانیا نقشی برجسته ایفا نمود. سر رابرت والپول، نخستین ارل آفورد، در تاریخنگاری سنتی #بریتانیا به عنوان نخستین «نخستوزیر» این کشور شناخته میشود. اگرچه این عنوان در زمان او هنوز رسمیت نداشت، اما او عملاً قدرت و نفوذی بیسابقه در دربار و پارلمان داشت. این مقاله به بررسی ریشهها، صعود، شیوههای فسادآمیز حکومت و میراث خاندان والپول میپردازد و نشان میدهد که چگونه آنها با بهرهگیری از فساد مالی، رشوهدهی به نمایندگان پارلمان و ایجاد شبکهای از وابستگان، نظام «الیگارشی وگ» را تثبیت کردند. همچنین پیوندهای این خاندان با تاریخ ایران، از طریق نوادگانش، سرفرزنان و کارگزاران استعمار بریتانیا در دوران قاجار، بررسی میشود. مقدمه: نخستین وزیر اعظم در میان نخستوزیران بریتانیا، از دوران والپول (۱۷۴۲) تا جرج کنینگ (۱۸۲۷) و آرتور ولزلی (۱۸۲۸)، اعضای خاندان والپول جایگاهی ویژه دارند. سر رابرت والپول (Robert Walpole, 1st Earl of Orford, ۱۶۷۶-۱۷۴۵) را به عنوان نخستین نخستوزیر بریتانیا میشناسند. منظور این است که گویا نخستین بار در زمان او بود که لرد اول خزانهداری در مقام رئیس وزیران جای گرفت و این ساختار سیاسی شکل امروزین خود را یافت. با این حال، نهادی که امروزه با نام «هیئت دولت» (کابینه) شناخته میشود، تداوم و تطور شورای مشاورین خصوصی پادشاه است و در واقع در سدۀ ۱۹ بود که ساختار جدید و آشنای «کابینه» شکل معاصر خود را یافت. والپول خود را «نخستوزیر» نمیخواند و معاصران نیز او را با این عنوان نمیشناختند. او در واقع بیش و پیش از هر چیز مشاور معتمد و محرم پادشاه بود. صعود والپول به قدرت، داستانی است از فساد، دسیسه و بهرهگیری هوشمندانه از بستر الیگارشی وگ. ریشهها و صعود: از زمیندار تا لرد اول خزانه رابرت والپول به یک خانوادۀ مرفه زمیندار از سکنۀ نورفولک تعلق داشت. والپولها نیز، چون چرچیلها و تالبوتها، تبار خود را به فردی میرسانند که گویا به همراه ویلیام فاتح به #انگلستان مهاجرت کرد. پدر بزرگ و پدر والپول در نیمۀ دوم سدۀ ۱۷ نمایندۀ محل خود در مجلس عوام بودند و دارای عنوان شوالیه. این خانواده از تمکن کافی و پیوندهای عالی برخوردار بود، زیرا رابرت والپول تحصیلات خود را در مدرسۀ اشرافی ایتن و کینگز کالج کمبریج به پایان برد. او در سال ۱۷۰۱ نمایندۀ مجلس عوام شد و به مدت ۴۰ سال در این سمت بود. والپول از آغاز به جناح وگ تعلق داشت و به دلیل قدرت کلامش به سخنگوی این جناح بدل گردید. در سال ۱۷۰۵ مشاور پرنس جرج دانمارک (همسر ملکه آن) شد که فرمانده کل نیروی دریایی بریتانیا بود. در سال ۱۷۰۸ وزیر جنگ شد و یکی از اعضای گروه حاکمۀ چرچیل-گودولفین بود. با سقوط گودولفین و چرچیل، والپول نیز از قدرت برکنار شد و در سال ۱۷۱۲ به اتهام #فساد_مالی و #اختلاس محاکمه و محکوم شد و به مدت ۶ ماه در زندان به سر برد. با پیروزی دسیسۀ جناح وگ و صعود جرج هانوفر به سلطنت بریتانیا، والپول طبیعتاً به قدرت بازگشت. ادامه در پست بعدی ادامهدوران اوج: روشهای فساد و تثبیت سلطنت هانوفردوران ۱۲ سالۀ اقتدار والپول (۱۷۲۲-۱۷۴۲) دوران تحکیم سیاسی و نظامی پایههای حکومت هانوفر و آن الیگارشی است که این خاندان را به قدرت رساند. والپول با پادشاه جدید (جرج اول) که انگلیسی نمیدانست، با چند کلمه لاتین کار را پیش میبرد و به «همهکاره» پادشاهی بدل شد. او با جرج دوم نیز همین رابطه را حفظ کرد و تا سال ۱۷۴۲ در منصب بود. راز اقتدار والپول در این بود که توانست همزمان رضایت شاه را جلب کند، منبع مالی دولتی استواری برای کشور تأمین نماید، و حمایت اکثریت پارلمان را در پشت خود داشته باشد.والپول این حمایت پارلمانی را عمدتاً از طریق اعطای القاب اشرافی، پرداخت مستمری و تقسیم مناصب دولتی میان هوادارانش به دست آورد. او همچنین با ایجاد ترس از کاتولیکها و هواداران خاندان استوارت، اتحاد وگها را حفظ میکرد. اما روش مشهور او، «خرید رأی نمایندگان پارلمان» با پول بود. بودجهای مخفیانه در اختیار داشت و سالی ۵۰ هزار پوند به صاحبان روزنامهها میداد تا مطبوعات را همسو با سیاستهای خود سازد. او از رابطه نامشروع با زنان نیز ابایی نداشت و حتی با ملکه کارولین (همسر جرج دوم) در مورد معشوقههای شاه شوخی میکرد.فساد والپول چنان گسترده بود که به اعتراف خودش، حقوق رسمی ۹ هزار پوندی سالانهاش در برابر ثروت انبوهی که اندوخته بود و ۱۵۱ هزار پوند جواهرات شخصیاش، ناچیز به نظر میرسید. او در طول دوران صدارتش، پسر بزرگش را منشی مالیّه با حقوق ۳ هزار پوند در سال کرد و پسر دوم و سومش نیز مشاغل پر درآمدی در مالیّه و جمعآوری مالیات داشتند.حتی پسر ۱۱ سالهاش، هوراس، نیز شغلی با حقوق ۳۰۰ پوند در سال داشت.شعار والپول: «همه کس را قیمتی است»والپول خود میگفت: «همه کس را قیمتی است» (Everyone has his price). او نمایندگان پارلمان را با پول میخرید و دربارۀ ویژگیهای اخلاقی خود با صراحت میگفت: «خداوندا، در این جهان آدمی عاصیست». ویلیام و آلریل دورانت در توصیف شخصیت و منش والپول نوشتهاند: «او تقریباً فاقد هرگونه اصول اخلاقی بود. او سالهای بسیاری را آشکارا به زناکاری گذراند... والپول به انگیزههای متعالی و از خودگذشتگی در بشر اعتقاد نداشت و مانند مارلبورو مقام دولتی را وسیلۀ سودجویی و مالاندوزی ساخت. او راه پیشرفت و کامیابی سیاسی فرزندش، هوراس، و دیگر خویشان را هموار ساخت... والپول پس از اینکه نتوانست مقاصد خویش را از راههای دیگر پیش برد، این وسیله (رشوه) را برگزید. فساد پارلمان، که از زمان چارلز دوم آغاز شده بود، اکنون بدانجا رسیده بود که در مجلس عوام جز به زور پول کاری از پیش نمیرفت.» این روشها، پایههای نظام پارلمانی بریتانیا را برای سدههای بعد بنا نهاد.خاندان والپول و ایران:سر هوراس والپول (Horace Walpole)، کوچکترین و نامدارترین پسر والپول، در نیمۀ دوم سدۀ ۱۸، به یکی از رجال سیاسی و معاریف فرهنگی و ادبی بریتانیا بدل شد. او نویسنده آثار متعددی است. بعدها، اسپنسر والپول (Spencer Walpole) در دوران ویکتوریا عضو شورای مشاورین خصوصی ملکه بود و سه بار وزیر کشور شد. او ریاست کمپانی بزرگ راهآهن غربی را نیز به دست داشت. فرزند او نیز اسپنسر والپول نام داشت و رئیس کل پست بریتانیا بود. مؤسسۀ «والپول، گرینول و شرکا» (Walpole, Greenwell & Co.) که حاصل مشارکت خاندانهای والپول و گرینول و دیگران است، از مجتمعهای عظیم دلالی و مالی دنیای معاصر شناخته میشود که در کنار کمپانی یهودی ساسون و کمپانی هنری شرودر، از بنیانگذاران بانک شاهنشاهی ایران بود.امروزه وارث این خاندان، رابرت هوراس والپول (Robert Horatio Walpole, 10th Baron Walpole, متولد ۱۹۳۸) است که دهمین بارون والپول به شمار میرود. لرد والپول فارغالتحصیل کینگز کالج کمبریج است و ریاست مؤسسات متعددی را به دست دارد. پیوند خاندان والپول با الیگارشی حاکم بریتانیا و گسترش دامنۀ آن به ایران، از اهمیت بالایی برخوردار است. نتیجهگیری: میراث فساد و قدرت:خاندان والپول را باید یکی از شالودههای اصلی نظام «الیگارشی وگ» در بریتانیا دانست. سر رابرت والپول نه تنها با روشهای فسادآمیز خود توانست سلطنت شکنندۀ خاندان هانوفر را تثبیت کند، بلکه الگویی از حکومت را پی ریخت که در آن پول و نفوذ شخصی بر هر گونه اصلاحات دموکراتیک برتری داشت. اعضای بعدی این خاندان، از هوراس والپول گرفته تا اسپنسر والپول و مؤسسۀ مالی والپول، گرینول و شرکا، این میراث را تا امروز ادامه دادهاند. حضور آنان در عرصۀ بانکداری و استعمار ایران، نشان از تداوم همان روشهای فساد و سلطه در دوران جدید دارد. مطالعه والپول، چهرۀ واقعی «دموکراسی پارلمانی» بریتانیا را آشکار میسازد.ادامه دارد...
بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۱۲:۳۵
دیدار حکمت حاجیاف با سفیر عربستان سعودی در آذربایجان «رپورت»: حکمت حاجیاف، دستیار سیاست خارجی رئیس جمهور آذربایجان، با «عصام بن صالح الجطیلی»، سفیر عربستان سعودی در آذربایجان، دیدار کرد. به گزارش «رپورت»، این خبر در حساب کاربری سفارت عربستان سعودی در آذربایجان در شبکه اجتماعی «ایکس» منتشر شده است. در این پیام آمده است: «عصام بن صالح الجطیلی، با حکمت حاجیاف، دستیار سیاست رئیسجمهور آذربایجان دیدار کرد. در جریان گفتگو، موضوعات مورد علاقه مشترک مورد بحث قرار گرفت. مرجع بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۱۶:۲۴
آیا ترکیه در انتظار جنگ است؟ برخی از افراد فعال در حوزه صنایع دفاعی ترکیه اعلام کردهاند که ایجاد کارگاههای کوچک و بزرگ برای تولید پهپاد در تمام ۸۱ استان کشور ضروری است. روزنامه «آکشام» به نقل از رئیس شرکت تولیدکننده پهپاد «بایکار» مینویسد: «هدف ما ایجاد مراکز آموزش و تولید پهپاد در تمام استانهای کشورمان است. ما هم اکنون به توانایی تولید میلیونها پهپاد در سراسر ترکیه رسیدهایم.» از سوی دیگر، دولت رجب طیب اردوغان مسئله ساخت پناهگاهها را نیز به طور گسترده در تمام استانها در دستور کار قرار داده است. علاوه بر این، تمایل دولت اردوغان به ایجاد اتحادهای دفاعی جدید با مشارکت قطر، عربستان سعودی، مصر و پاکستان نشان میدهد که نگرانیهای جدیدی در راهبردهای دفاعی مقامات آنکارا در مورد امنیت منطقه و خطرات ایجادشده توسط رژیم صهیونیستی شکل گرفته است. بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۱۶:۵۷
بازارسال شده از
روزمان را با قرآن آغاز کنیم | تلاوت ترتیل صفحه ۳۲۹ شامل آیات ۸۲ تا ۹۰ سوره مبارکه #انبياء امام علی (علیهالسلام) میفرمایند:«اَفضَلُ الذِّکرِ القُرآنُ بِهِ تُشرَحُ الصُّدورِ وَ تَستَنیرُ السَّرائِرِ»؛برترین ذکر، قرآن است، به وسیله آن سینهها گشوده و پوشیدهها روشن شود. (شرح غررالحکم ۲/۴۵) استاد پرهیزگار #قرآن #ترتیل #قرآن_کریم #تلاوت #شهریار_پرهیزگار #سوره_انبياء ☫ @sardabir313 ☫۴:۵۰
بازارسال شده از
توصیه حضرت آیتالله خامنهای به قرائت قرآن و دعا برای پیروزی جبهه مقاومت رهبر انقلاب اسلامی در پاسخ به سوالی، قرائت سوره فتح، دعای ۱۴ صحیفه سجادیه و دعای توسل را برای پیروزی جبهه مقاومت توصیه کردند. Farsi.khamenei.ir۴:۵۰
الیگارشی و انقلاب مالی سده ۱۸ چکیده:سالهای اقتدار #والپول (۱۷۲۲-۱۷۴۲) دورهای تعیینکننده در تاریخ معاصر بریتانیاست؛ هم از نظر تثبیت و تحکیم سلطنت خاندان #هانوفر و هم از نظر تحولات اجتماعی و اقتصادی ژرفی که نقش فائقۀ جهانی این کشور را به ارمغان آورد. این دوره را «دوران #الیگارشی و امپراتوری» و نیز «سده #آریستوکراسی» نامیدهاند. تصویری که مورخان به دست میدهند گویای سیطرۀ تام و تمام یک الیگارشی #زرسالار تمامعیار است. این مقاله به بررسی «انقلاب مالی» سدۀ ۱۸ میپردازد که زمینهساز انقلاب صنعتی و تحول #بریتانیا از جامعۀ روستایی به جامعۀ شهری و صنعتی شد. همچنین به بررسی نقش صرافان یهودی در انتقال کانون مالی از آمستردام به لندن و تأسیس بانک #انگلستان و شکلگیری «بدلهای ملی» میپردازد.مقدمه: سدۀ آریستوکراسیدوران والپول، دورانی است که بریتانیا را به قدرت برتر اروپا تبدیل کرد. با این حال، این قدرت بر شالودهای از فساد، رشوه، استثمار طبقات محروم داخلی و غارت مستعمرات استوار بود. به نوشتۀ سر چارلز پتری، «در دوران والپول، مردم لندن بیش از هر زمان دیگر در تاریخ انگلستان محروم و حقیر شدند. زندگی حیوانی در مقیاسی غیرعادی بر لندنیها تحمیل شد و دین کمترین میزان نفوذ خود را در میان ایشان از دست داد. این نتیجه ناگزیر نظامی بود که به شکلی آشکار در راه ثروتمندتر کردن اغنیا و فقیرتر کردن فقرا میکوشید.»در همین دوره بود که جرقههای «انقلاب مالی» زده شد؛ انقلابی که بهمراتب مهمتر از انقلابهای سیاسی بود و زیرساختهای سرمایۀ مدرن را در بریتانیا پیریزی کرد.انقلاب مالی: انتقال قدرت از آمستردام به لندندر سدۀ ۱۷، کانون اصلی تکاپوی صرافان یهودی در بندر آمستردام بود. اما با به قدرت رسیدن ویلیام اورانژ در انگلستان (۱۶۸۸) و تأسیس بانک انگلستان در سال ۱۶۹۴، این کانون به تدریج به لندن منتقل شد. صرافان و بورسبازان و ماجراجویان مالی و تجاری از آمستردام و سایر بنادر اروپا به لندن کوچ کردند و توسعۀ تجارت و ظهور خاندانهای بزرگ تاجر و صراف را سبب شدند.این #انقلاب_مالی، که به تعبیر پی.جی.ام. دیکسون «انقلاب مالی در انگلستان» نام گرفته است، شالودۀ نظام بانکی و سرمایهداری مدرن را پایهگذاری کرد. بدهیهای سنگین دولت بریتانیا که در اثر جنگهای طولانی (از جمله جنگ وراثت اسپانیا) ایجاد شده بود، به اوراق قرضهای تبدیل شد که در بازار بورس لندن داد و ستد میگشت. این اوراق، زمینۀ «بدهی ملی» بریتانیا را فراهم آورد که بعدها در دوران جنگهای ناپلئونی به رقمی افسانهای رسید.اما این انقلاب مالی به بهای وخامت اوضاع مردم و استثمار مستعمرات تمام شد. بدهی دولت بریتانیا در پایان جنگ وراثت اسپانیا (۱۷۱۴) به ۳۶ میلیون پوند رسید. درآمد دولت بریتانیا ۸ میلیون پوند در سال بود و سالانه ۳ میلیون و ۱۸۰ هزار پوند فقط بابت بهرۀ این بدهی پرداخت میشد. بنابراین، شرکتهای سهامی غارت ماوراء بحار مهمترین منبع تأمین درآمدهای دولت بریتانیا بودند. برای نمونه، در سال ۱۷۳۰ کمپانی هند شرقی برای دریافت فرمان جدید فعالیت خود مبلغ ۲۰۰ هزار پوند به دربار پرداخت کرد.جامعۀ روستایی و ظهور شهرهای صنعتیدر دوران سلطنت جرج اول هانوفر، بریتانیا سرزمینی روستایی بود. خرابی جادهها و دشواری ارتباطات، شکافی عمیق میان شهر و روستا پدید آورده بود؛ تا بدانجا که حتی اشراف نیز با لهجههای محلی خود سخن میگفتند. چهار پنجم نیروی کار بریتانیا در کشاورزی اشتغال داشتند. بالاترین حقوق کارگر ۵ شیلینگ در هفته (بدون غذا) بود و کودکان از ۶ سالگی به کار گرفته میشدند.به نوشتۀ بریتانیکا، در حالی که اغنیا زندگی پرتجملای داشتند، کارگران کشاورزی و معادن تنها با یک دست لباس گذران میکردند و در کلبهها، دخمهها و سردابها میزیستند. لندن در اوایل سدۀ ۱۸ سیمایی تیره و هولناک داشت. خیابانها به شدت آلوده بود. مردم خشن و بیفرهنگ بودند. تماشای مراسم اعدام، سرگرمی مطبوع مردم بود. زندانها همواره انباشته از جنایتکاران بود و بهترین راه فرار از کثافت، بیماری و گرسنگی به شمار میرفت.ویلیام کالیر در کتاب خود تصویری از جامعۀ شهری انگلستان در اواخر سدۀ ۱۷ و سدۀ ۱۸ به دست داده است. در پایان سدۀ ۱۷ در شهر بریستول ۶۰۰۰ نفر، در لیدز ۵۰۰۰ نفر، در شفیلد ۲۰۰۰ نفر و در لیورپول تنها ۲۰۰ نفر سکونت داشتند. لندن در این زمان حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داشت، اما زندگی تودۀ مردم در این شهر بزرگ با روستاهای فقیرزده و شهرهای کوچک تفاوت محسوس نداشت. ادامه مطلب در پست بعدی ۴:۵۳
سردبیر سایت ضیاءالصالحین الیگارشی و انقلاب مالی سده ۱۸ چکیده: سالهای اقتدار #والپول (۱۷۲۲-۱۷۴۲) دورهای تعیینکننده در تاریخ معاصر بریتانیاست؛ هم از نظر تثبیت و تحکیم سلطنت خاندان #هانوفر و هم از نظر تحولات اجتماعی و اقتصادی ژرفی که نقش فائقۀ جهانی این کشور را به ارمغان آورد. این دوره را «دوران #الیگارشی و امپراتوری» و نیز «سده #آریستوکراسی» نامیدهاند. تصویری که مورخان به دست میدهند گویای سیطرۀ تام و تمام یک الیگارشی #زرسالار تمامعیار است. این مقاله به بررسی «انقلاب مالی» سدۀ ۱۸ میپردازد که زمینهساز انقلاب صنعتی و تحول #بریتانیا از جامعۀ روستایی به جامعۀ شهری و صنعتی شد. همچنین به بررسی نقش صرافان یهودی در انتقال کانون مالی از آمستردام به لندن و تأسیس بانک #انگلستان و شکلگیری «بدلهای ملی» میپردازد. مقدمه: سدۀ آریستوکراسی دوران والپول، دورانی است که بریتانیا را به قدرت برتر اروپا تبدیل کرد. با این حال، این قدرت بر شالودهای از فساد، رشوه، استثمار طبقات محروم داخلی و غارت مستعمرات استوار بود. به نوشتۀ سر چارلز پتری، «در دوران والپول، مردم لندن بیش از هر زمان دیگر در تاریخ انگلستان محروم و حقیر شدند. زندگی حیوانی در مقیاسی غیرعادی بر لندنیها تحمیل شد و دین کمترین میزان نفوذ خود را در میان ایشان از دست داد. این نتیجه ناگزیر نظامی بود که به شکلی آشکار در راه ثروتمندتر کردن اغنیا و فقیرتر کردن فقرا میکوشید.» در همین دوره بود که جرقههای «انقلاب مالی» زده شد؛ انقلابی که بهمراتب مهمتر از انقلابهای سیاسی بود و زیرساختهای سرمایۀ مدرن را در بریتانیا پیریزی کرد. انقلاب مالی: انتقال قدرت از آمستردام به لندن در سدۀ ۱۷، کانون اصلی تکاپوی صرافان یهودی در بندر آمستردام بود. اما با به قدرت رسیدن ویلیام اورانژ در انگلستان (۱۶۸۸) و تأسیس بانک انگلستان در سال ۱۶۹۴، این کانون به تدریج به لندن منتقل شد. صرافان و بورسبازان و ماجراجویان مالی و تجاری از آمستردام و سایر بنادر اروپا به لندن کوچ کردند و توسعۀ تجارت و ظهور خاندانهای بزرگ تاجر و صراف را سبب شدند. این #انقلاب_مالی، که به تعبیر پی.جی.ام. دیکسون «انقلاب مالی در انگلستان» نام گرفته است، شالودۀ نظام بانکی و سرمایهداری مدرن را پایهگذاری کرد. بدهیهای سنگین دولت بریتانیا که در اثر جنگهای طولانی (از جمله جنگ وراثت اسپانیا) ایجاد شده بود، به اوراق قرضهای تبدیل شد که در بازار بورس لندن داد و ستد میگشت. این اوراق، زمینۀ «بدهی ملی» بریتانیا را فراهم آورد که بعدها در دوران جنگهای ناپلئونی به رقمی افسانهای رسید. اما این انقلاب مالی به بهای وخامت اوضاع مردم و استثمار مستعمرات تمام شد. بدهی دولت بریتانیا در پایان جنگ وراثت اسپانیا (۱۷۱۴) به ۳۶ میلیون پوند رسید. درآمد دولت بریتانیا ۸ میلیون پوند در سال بود و سالانه ۳ میلیون و ۱۸۰ هزار پوند فقط بابت بهرۀ این بدهی پرداخت میشد. بنابراین، شرکتهای سهامی غارت ماوراء بحار مهمترین منبع تأمین درآمدهای دولت بریتانیا بودند. برای نمونه، در سال ۱۷۳۰ کمپانی هند شرقی برای دریافت فرمان جدید فعالیت خود مبلغ ۲۰۰ هزار پوند به دربار پرداخت کرد. جامعۀ روستایی و ظهور شهرهای صنعتی در دوران سلطنت جرج اول هانوفر، بریتانیا سرزمینی روستایی بود. خرابی جادهها و دشواری ارتباطات، شکافی عمیق میان شهر و روستا پدید آورده بود؛ تا بدانجا که حتی اشراف نیز با لهجههای محلی خود سخن میگفتند. چهار پنجم نیروی کار بریتانیا در کشاورزی اشتغال داشتند. بالاترین حقوق کارگر ۵ شیلینگ در هفته (بدون غذا) بود و کودکان از ۶ سالگی به کار گرفته میشدند. به نوشتۀ بریتانیکا، در حالی که اغنیا زندگی پرتجملای داشتند، کارگران کشاورزی و معادن تنها با یک دست لباس گذران میکردند و در کلبهها، دخمهها و سردابها میزیستند. لندن در اوایل سدۀ ۱۸ سیمایی تیره و هولناک داشت. خیابانها به شدت آلوده بود. مردم خشن و بیفرهنگ بودند. تماشای مراسم اعدام، سرگرمی مطبوع مردم بود. زندانها همواره انباشته از جنایتکاران بود و بهترین راه فرار از کثافت، بیماری و گرسنگی به شمار میرفت. ویلیام کالیر در کتاب خود تصویری از جامعۀ شهری انگلستان در اواخر سدۀ ۱۷ و سدۀ ۱۸ به دست داده است. در پایان سدۀ ۱۷ در شهر بریستول ۶۰۰۰ نفر، در لیدز ۵۰۰۰ نفر، در شفیلد ۲۰۰۰ نفر و در لیورپول تنها ۲۰۰ نفر سکونت داشتند. لندن در این زمان حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داشت، اما زندگی تودۀ مردم در این شهر بزرگ با روستاهای فقیرزده و شهرهای کوچک تفاوت محسوس نداشت. ادامه مطلب در پست بعدی
الیگارشی و انقلاب مالی سده ۱۸ چکیده: سالهای اقتدار #والپول (۱۷۲۲-۱۷۴۲) دورهای تعیینکننده در تاریخ معاصر بریتانیاست؛ هم از نظر تثبیت و تحکیم سلطنت خاندان #هانوفر و هم از نظر تحولات اجتماعی و اقتصادی ژرفی که نقش فائقۀ جهانی این کشور را به ارمغان آورد. این دوره را «دوران #الیگارشی و امپراتوری» و نیز «سده #آریستوکراسی» نامیدهاند. تصویری که مورخان به دست میدهند گویای سیطرۀ تام و تمام یک الیگارشی #زرسالار تمامعیار است. این مقاله به بررسی «انقلاب مالی» سدۀ ۱۸ میپردازد که زمینهساز انقلاب صنعتی و تحول #بریتانیا از جامعۀ روستایی به جامعۀ شهری و صنعتی شد. همچنین به بررسی نقش صرافان یهودی در انتقال کانون مالی از آمستردام به لندن و تأسیس بانک #انگلستان و شکلگیری «بدلهای ملی» میپردازد. مقدمه: سدۀ آریستوکراسی دوران والپول، دورانی است که بریتانیا را به قدرت برتر اروپا تبدیل کرد. با این حال، این قدرت بر شالودهای از فساد، رشوه، استثمار طبقات محروم داخلی و غارت مستعمرات استوار بود. به نوشتۀ سر چارلز پتری، «در دوران والپول، مردم لندن بیش از هر زمان دیگر در تاریخ انگلستان محروم و حقیر شدند. زندگی حیوانی در مقیاسی غیرعادی بر لندنیها تحمیل شد و دین کمترین میزان نفوذ خود را در میان ایشان از دست داد. این نتیجه ناگزیر نظامی بود که به شکلی آشکار در راه ثروتمندتر کردن اغنیا و فقیرتر کردن فقرا میکوشید.» در همین دوره بود که جرقههای «انقلاب مالی» زده شد؛ انقلابی که بهمراتب مهمتر از انقلابهای سیاسی بود و زیرساختهای سرمایۀ مدرن را در بریتانیا پیریزی کرد. انقلاب مالی: انتقال قدرت از آمستردام به لندن در سدۀ ۱۷، کانون اصلی تکاپوی صرافان یهودی در بندر آمستردام بود. اما با به قدرت رسیدن ویلیام اورانژ در انگلستان (۱۶۸۸) و تأسیس بانک انگلستان در سال ۱۶۹۴، این کانون به تدریج به لندن منتقل شد. صرافان و بورسبازان و ماجراجویان مالی و تجاری از آمستردام و سایر بنادر اروپا به لندن کوچ کردند و توسعۀ تجارت و ظهور خاندانهای بزرگ تاجر و صراف را سبب شدند. این #انقلاب_مالی، که به تعبیر پی.جی.ام. دیکسون «انقلاب مالی در انگلستان» نام گرفته است، شالودۀ نظام بانکی و سرمایهداری مدرن را پایهگذاری کرد. بدهیهای سنگین دولت بریتانیا که در اثر جنگهای طولانی (از جمله جنگ وراثت اسپانیا) ایجاد شده بود، به اوراق قرضهای تبدیل شد که در بازار بورس لندن داد و ستد میگشت. این اوراق، زمینۀ «بدهی ملی» بریتانیا را فراهم آورد که بعدها در دوران جنگهای ناپلئونی به رقمی افسانهای رسید. اما این انقلاب مالی به بهای وخامت اوضاع مردم و استثمار مستعمرات تمام شد. بدهی دولت بریتانیا در پایان جنگ وراثت اسپانیا (۱۷۱۴) به ۳۶ میلیون پوند رسید. درآمد دولت بریتانیا ۸ میلیون پوند در سال بود و سالانه ۳ میلیون و ۱۸۰ هزار پوند فقط بابت بهرۀ این بدهی پرداخت میشد. بنابراین، شرکتهای سهامی غارت ماوراء بحار مهمترین منبع تأمین درآمدهای دولت بریتانیا بودند. برای نمونه، در سال ۱۷۳۰ کمپانی هند شرقی برای دریافت فرمان جدید فعالیت خود مبلغ ۲۰۰ هزار پوند به دربار پرداخت کرد. جامعۀ روستایی و ظهور شهرهای صنعتی در دوران سلطنت جرج اول هانوفر، بریتانیا سرزمینی روستایی بود. خرابی جادهها و دشواری ارتباطات، شکافی عمیق میان شهر و روستا پدید آورده بود؛ تا بدانجا که حتی اشراف نیز با لهجههای محلی خود سخن میگفتند. چهار پنجم نیروی کار بریتانیا در کشاورزی اشتغال داشتند. بالاترین حقوق کارگر ۵ شیلینگ در هفته (بدون غذا) بود و کودکان از ۶ سالگی به کار گرفته میشدند. به نوشتۀ بریتانیکا، در حالی که اغنیا زندگی پرتجملای داشتند، کارگران کشاورزی و معادن تنها با یک دست لباس گذران میکردند و در کلبهها، دخمهها و سردابها میزیستند. لندن در اوایل سدۀ ۱۸ سیمایی تیره و هولناک داشت. خیابانها به شدت آلوده بود. مردم خشن و بیفرهنگ بودند. تماشای مراسم اعدام، سرگرمی مطبوع مردم بود. زندانها همواره انباشته از جنایتکاران بود و بهترین راه فرار از کثافت، بیماری و گرسنگی به شمار میرفت. ویلیام کالیر در کتاب خود تصویری از جامعۀ شهری انگلستان در اواخر سدۀ ۱۷ و سدۀ ۱۸ به دست داده است. در پایان سدۀ ۱۷ در شهر بریستول ۶۰۰۰ نفر، در لیدز ۵۰۰۰ نفر، در شفیلد ۲۰۰۰ نفر و در لیورپول تنها ۲۰۰ نفر سکونت داشتند. لندن در این زمان حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داشت، اما زندگی تودۀ مردم در این شهر بزرگ با روستاهای فقیرزده و شهرهای کوچک تفاوت محسوس نداشت. ادامه مطلب در پست بعدی ادامههوراس والپول در نامههایش از لندن سال ۱۷۱۷ چنین توصیفی به دست میدهد: «جمعیت شهر حدود ۶۰۰ هزار نفر بود. خیابانها تنگ، بدشکل و عموماً ناهموار بود. فقر و فساد گسترده و در برخی موارد باورنکردنی بود. اعتیاد به مشروبات الکلی رواج فراوان داشت و میخانهها و مهمانخانهها مراکز اصلی وراجی، رفع خستگی و تجدید نیرو بودند.»پیدایش مطبوعات و «انقلاب کتاب»یکی از مهمترین پیامدهای تحول مالی و رشد شهرنشینی، توسعۀ فرهنگ مکتوب، کتاب و مطبوعات بود که در دو سدۀ پسین، مؤثرترین و ماندگارترین نقش را در حیات سیاسی و فرهنگی جهان معاصر ایفا کرد. نخستین روزنامۀ جدی در ایالات متحدۀ آمریکا «بوستن گازت» بود و نخستین روزنامۀ فرانسه «لو ژورنال دو پاریس» نام داشت.تحول جدی در عرصۀ مطبوعات انگلستان در نیمۀ دوم سدۀ ۱۸ رخ داد. از سال ۱۷۶۰ چهار روزنامه و ۶ نشریۀ سههفتهای در لندن منتشر میشد. انتشار روزنامه تایمز از سال ۱۷۸۵ و انتشار ابزرور (The Observer) از سال ۱۷۹۱ آغاز شد. با این حال، در دورانی که حقوق یک کشیش جزء ۱۰ پوند در سال و درآمد یک کشاورز خردهپا ۶ الی ۷ پوند در سال بود، قیمت روزنامهها (۳ تا ۴ پنی) بسیار گران بود. تیراژ تایمز در سال ۱۸۱۵ تنها ۵۰۰۰ نسخه بود. این «انقلاب راهآهن» و توسعۀ ارتباطات زمینی و پیدایش شهرهای بزرگ بود که رشد مطبوعات را سبب شد.پدیدۀ «جوراب آبی»: زنان روشنفکر اشرافیدر نیمۀ دوم سدۀ ۱۸، تیپ جدیدی از زنان اشرافی در انگلستان پدید آمدند که به «جوراب آبی» (Bluestocking) شهرت یافتند. این زنان، که نخستین آنها الیزابت مونتاگ (Elizabeth Montagu) بود، ضیافتهای مجلل و پرهزینهای به راه میانداختند، ادبا و هنرمندان و رجال فرهنگی و سیاسی را دعوت میکردند و این مجالس را به کانون بحثهای فاضلانۀ علمی و فلسفی و داغ سیاسی تبدیل مینمودند. سر والتر اسکات در کتاب خود، «بانوان جوراب آبی» (The Bluestocking Ladies)، توصیفی از این جماعت زنان به دست داده است. افراد بیسوادی چون «خانم وسعی» (Mrs. Vesey) از این جمله بودند که عالمی به نام بنجامین استیلینگفلیت را به ضیافت خود دعوت کرد. او به دلیل نداشتن لباس مناسب عذر خواست و بانو پاسخ داد: «مهم نیست، با جوراب آبیتان بیایید.»این زنان نماد تحول فرهنگی جامعۀ اشرافی بودند؛ تحولی که در آن ثروت دیگر تنها صرف عیاشی و تفاخر نمیشد، بلکه به ابزاری برای کسب مشروعیت فرهنگی و نفوذ سیاسی تبدیل گشت. با این حال، این «روشنفکری اشرافی» هیچ گاه به معنای برابری اجتماعی نبود و طبقات فقیر و محروم، همچنان در فقر و بیسوادی به سر میبردند.نتیجهگیری: شالودۀ امپراتوری بر پایۀ فقر و استثمارانقلاب مالی سدۀ ۱۸، زیربنای اقتصادی امپراتوری بریتانیا را پیریزی کرد. انتقال کانون مالی از آمستردام به لندن، تأسیس بانک انگلستان، و پیدایش بدهی ملی و بازار بورس، همگی ابزارهایی بودند که به الیگارشی حاکم اجازه میدادند تا جنگهای امپریالیستی خود را تأمین مالی کنند. اما این پیشرفت، روی دیگر سکهای داشت که عبارت بود از فقر گستردۀ تودۀ مردم، محرومیت از حداقلهای زندگی، بهرهکشی وحشیانه از کارگران و کودکان، و غارت سیستماتیک مستعمرات. جامعۀ بریتانیا در سدۀ ۱۸، جامعۀ دو قطبی بود: در یک قطب، اشراف و ثروتمندانی که در کاخهای باشکوه زندگی میکردند و به مباحث فلسفی و علمی میپرداختند، و در قطب دیگر، تودۀ فقیر و بیسوادی که در دخمهها و سردابها به سر میبردند و برای امرار معاش، کودکان ۶ سالۀ خود را به کار در معادن و کارخانهها میفرستادند. این همان میراث شوم «انقلاب مالی» و «آزادی انگلیسی» بود.ادامه دارد...
بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۴:۵۴
کریدور هوایی باکو–تلآویو؛ شش پرواز در هفته و زنگ خطر برای امنیت منطقه در بازه زمانی یک هفته اخیر، شش فروند هواپیمای ترابری متعلق به شرکت سیلک وی ایرلاینز (Silk Way Airlines) آذربایجان بین باکو و تلآویو تردد کردهاند. این پروازها که شامل هواپیماهای سنگین ایلوشین ۷۶ و بوئینگ ۷۴۷–۴۰۰اف میشوند، فراتر از یک همکاری تجاری معمولی، تصویر یک کریدور هوایی نظامی–امنیتی را ترسیم میکنند. تمرکز این پروازها بر فرود در پایگاه هوایی «اوفدا» (Ovda) در جنوب اسرائیل – تنها پایگاهی که مجوز جابهجایی مواد منفجره و تجهیزات نظامی را دارد – ماهیت واقعی این محمولهها را آشکار میسازد. این سطح از ترافیک هوایی، همزمان با تشدید تنشها در منطقه و افزایش همکاریهای نظامی باکو و تلآویو، یک هشدار جدی برای امنیت ملی ایران و موازنه قدرت در قفقاز جنوبی محسوب میشود. تحلیل کامل در پست بعدی بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۹:۰۰
۹:۰۰
سردبیر سایت ضیاءالصالحین تصویر
تصویر بررسی مسئله کریدور هوایی باکو–تلآویو؛ شش پرواز در هفته و زنگ خطر برای امنیت منطقه شش پرواز در یک هفته: این میزان ترافیک هوایی میان دو کشور، از آستانه پروازهای تجاری عادی فراتر رفته و الگوی «عملیات لجستیکی فشرده» را نشان میدهد. تکرار مسیر توسط یک فروند ایلوشین ۷۶ در روز چهارشنبه و مجدداً در همان هفته، مؤید برنامهریزی منظم و هدفمند است. مقصد: پایگاه هوایی اوفدا: تمامی پروازهای نظامی–امنیتی میان باکو و اسرائیل بر پایگاه اوفدا متمرکز هستند. این پایگاه به دلیل موقعیت جغرافیایی در منطقه صحرایی و دور از جمعیت، تنها مرکز مجاز برای پذیرش هواپیماهای حامل مهمات و تجهیزات انفجاری است. هر فرود در اوفدا، معادل یک محموله نظامی تلقی میشود. نوع هواپیماها: استفاده از ایلوشین ۷۶ (با ظرفیت بار تا ۴۰ تن) و بوئینگ ۷۴۷–۴۰۰اف (با ظرفیت بیش از ۱۱۰ تن) نشاندهنده حمل اقلام حجیم و سنگین مانند سامانههای پدافندی، موشکهای دوربرد، قطعات پهپاد یا مهمات توپخانه است. این هواپیماها برای مأموریتهای غیرنظامی معمولاً در این تناوب استفاده نمیشوند. همراهی با پرواز اختصاصی اطلاعاتی: همزمان با این ۶ پرواز، یک فروند جت اختصاصی هوکر ۸۰۰اکسپی (با شماره ثبت 4X-CNZ) که پیشتر با فعالیتهای اطلاعاتی اسرائیل مرتبط شناخته شده، از تلآویو به باکو پرواز کرده است. این همزمانی نشاندهنده انتقال همزمان تجهیزات و پرسنل متخصص (کارشناسان نظامی یا اطلاعاتی) میان دو طرف است. پیشینه مستند: آمارهای موجود نشان میدهد که در جریان جنگ دوم قرهباغ (۲۰۲۰) و نیز عملیاتهای پاییز ۲۰۲۳ آذربایجان علیه ارمنستان، پروازهای این کریدور هوایی به شدت افزایش یافته است. به عنوان مثال، در سال ۲۰۲۰ حدود ۲۶ پرواز نظامی ثبت شده و در سال ۲۰۲۴ نیز ۲۳ پرواز انجام گرفته است. الگوی رفتاری به روشنی گویای این واقعیت است که هر اوجگیری تنش نظامی باکو با همسایگان، با افزایش ترافیک هوایی باکو–اوفدا همراه است. کریدور هوایی، بازوی پنهان قدرت نظامی باکوالف) از خرید تسلیحات به مشارکت در زنجیره تأمین جنگهای نیابتیهمکاری نظامی آذربایجان و اسرائیل فراتر از رابطه خریدار–فروشنده رفته است. اسرائیل با تأمین حدود ۶۹ درصد از کل واردات تسلیحات آذربایجان (بر اساس گزارشهای بینالمللی)، نه تنها زرادخانه باکو را تأمین میکند، بلکه با انتقال فناوری و استقرار کارشناسان، بخش جداییناپذیری از ساختار دفاعی–تهاجمی آذربایجان شده است. در مقابل، آذربایجان با در اختیار گذاشتن فرودگاهها و زیرساختهای خود (از جمله پایگاههای هوایی در نخجوان و باکو) و نیز مشارکت در عملیاتهای اطلاعاتی علیه ایران (همانند خنثیسازی شبکههای ادعایی حزبالله در آذربایجان در مارس ۲۰۲۶)، به یک پایگاه پیشروی اسرائیل در مرزهای شمالی ایران تبدیل شده است.
ب) هماهنگی با عملیاتهای ضدایرانی اسرائیلهمزمانی این موج پروازی با حملات اسرائیل به تأسیسات هستهای و نظامی ایران در فوریه و مارس ۲۰۲۶ (تحت عنوان عملیات «رمضان» و «غروب آهن») تصادفی نیست. تحلیلگران امنیتی معتقدند آذربایجان در چرخه تأمین مهمات و قطعات یدکی برای این حملات نقش داشته و نیز فضای آسمانی خود را برای پروازهای شناسایی و نظارتی اسرائیل در اختیار قرار داده است. افزایش ناگهانی پروازها پس از هر دور تنش، این فرضیه را تقویت میکند.
ج) توانایی بازدارندگی در برابر ایرانجمهوری اسلامی ایران همواره از نزدیکی نظامی باکو–تلآویو به عنوان یک تهدید راهبردی یاد کرده است. وجود سامانههای الکترونیک و جنگال اسرائیلی در خاک آذربایجان، امکان شنود و اختلال در ارتباطات و رادارهای ایران در منطقه شمال غرب را فراهم میکند. همچنین استقرار زیرساختهای پهپادی و موشکی اسرائیل در فاصله چندصد کیلومتری مرزهای ایران، زمان هشدار و واکنش ایران را به شدت کاهش میدهد.
بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۹:۰۱
#نماز_یکشنبه_ماه_ذی_القعده
فضیلت این نماز:
براى این نماز روایتى از رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل شده و در فضیلت این نماز آمده است که، هرکس آن را بجا آورد توبهاش پذیرفته مىشود و گناهانش آمرزیده مىگردد و سبب برکت براى نمازگزار و خانوادهاش خواهد بود، و در روز قیامت کسانى که از او طلبى و یا حقّى دارند، از وى راضى گردند و با ایمان از دنیا مىرود و قبرش براى او وسیع و نورانى گردد و پدر و مادرش از او راضى شوند، و آنها نیز مورد مغفرت خداوند قرار گیرند، ذریّه او نیز بخشیده شوند و روزى او وسیع گردد. فرشتهٔ مرگ به هنگام مردن، با او مدارا کند و به آسانى جانش را بگیرد.
کیفیت نماز:
رسول خدا صلىاللهعلیهوآله کیفیّت نماز را اینگونه بیان فرمودهاند:
يكشنبه ذیالقعده غسل كند.
وضو بگيرد. دو نماز دو رکعتی
در هر ركعت: سوره حمد يك مرتبه سوره توحید سه مرتبه يك مرتبه (سوره فلق و سوره ناس)
پس از اتمام نماز استغفار كند ۷۰ مرتبه (استغفرالله ربی و اتوب الیه) و ختم كند استغفار را به:لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَليِّ الْعَظيمِ پس بگويد:يا عَزيزُ يا غَفّارُ،اغْفِرْ لي ذُنُوبي وَذُنُوبَ جَميعِ المُؤمِنينَ وَالْمُؤمِناتِ، فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُالذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ.
#نماز_یکشنبه_ماه_ذی_القعده#ماه_ذی_القعده#نماز_استغفار
#سردبیر_سایت_ضیاءالصالحین┘◄| سایت | بله | تلگرام | ایتا |
@sardabir313
#نماز_یکشنبه_ماه_ذی_القعده فضیلت این نماز:براى این نماز روایتى از رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل شده و در فضیلت این نماز آمده است که، هرکس آن را بجا آورد توبهاش پذیرفته مىشود و گناهانش آمرزیده مىگردد و سبب برکت براى نمازگزار و خانوادهاش خواهد بود، و در روز قیامت کسانى که از او طلبى و یا حقّى دارند، از وى راضى گردند و با ایمان از دنیا مىرود و قبرش براى او وسیع و نورانى گردد و پدر و مادرش از او راضى شوند، و آنها نیز مورد مغفرت خداوند قرار گیرند، ذریّه او نیز بخشیده شوند و روزى او وسیع گردد. فرشتهٔ مرگ به هنگام مردن، با او مدارا کند و به آسانى جانش را بگیرد.
کیفیت نماز:رسول خدا صلىاللهعلیهوآله کیفیّت نماز را اینگونه بیان فرمودهاند:
يكشنبه ذیالقعده غسل كند.
وضو بگيرد. دو نماز دو رکعتی در هر ركعت: سوره حمد يك مرتبه سوره توحید سه مرتبه يك مرتبه (سوره فلق و سوره ناس) پس از اتمام نماز استغفار كند ۷۰ مرتبه (استغفرالله ربی و اتوب الیه) و ختم كند استغفار را به:لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَليِّ الْعَظيمِ پس بگويد:يا عَزيزُ يا غَفّارُ،اغْفِرْ لي ذُنُوبي وَذُنُوبَ جَميعِ المُؤمِنينَ وَالْمُؤمِناتِ، فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُالذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ. #نماز_یکشنبه_ماه_ذی_القعده#ماه_ذی_القعده#نماز_استغفار
#سردبیر_سایت_ضیاءالصالحین┘◄| سایت | بله | تلگرام | ایتا | @sardabir313 ۱۲:۲۰
بازارسال شده از
روزمان را با قرآن آغاز کنیم | تلاوت ترتیل صفحه ۳۳۰ شامل آیات ۹۱ تا ۱۰۱ سوره مبارکه #انبياء پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) میفرمایند:«اَصدَقُ القَولِ وَ اَبلَغُ المَوعِظَةِ وَ اَحسَنُ القَصَصِ، کِتابُ اللهِ»؛راست ترین گفتار و رساترین پندها و نیکوترین قصهها کتاب خداست. (امالی صدوق /۳۹۴) استاد پرهیزگار #قرآن #ترتیل #قرآن_کریم #تلاوت #شهریار_پرهیزگار #سوره_انبياء ☫ @sardabir313 ☫۴:۴۶
بازارسال شده از
توصیه حضرت آیتالله خامنهای به قرائت قرآن و دعا برای پیروزی جبهه مقاومت رهبر انقلاب اسلامی در پاسخ به سوالی، قرائت سوره فتح، دعای ۱۴ صحیفه سجادیه و دعای توسل را برای پیروزی جبهه مقاومت توصیه کردند. Farsi.khamenei.ir۴:۴۷
خاندان اسکات؛ فرزندان نامشروع پادشاه و صعود به اوج اشرافیتچکیده:خاندان #اسکات (Scott) که عناوین شامخ دوک بوکلک (Buccleuch) و دوک کوئینزبری (Queensberry) به آنان تعلق دارد، از مهمترین خاندانهای اشرافی معاصر #بریتانیا و از اعقاب نامشروع چارلز دوم استوارت هستند. چارلز دوم، پادشاه عیاش و ولخرج، معشوقههای متعدد و دستکم ۱۴ فرزند نامشروع داشت. دو پسر او از معشوقهاش، باربارا ویلیرز (دوشس کلیولند)، نیاکان خاندان فیتزروی (دوکهای گرافتون و کلیولند) شدند و پسر دیگرش از معشوقهای فرانسوی به نام لوئیز دو کروال (دوشس پورتزموث)، نیای خاندان لنوکس (دوکهای ریچموند و لنوکس) گردید. اما مهمترین ازدواج استراتژیک در میان فرزندان نامشروع چارلز، مربوط به جیمز اسکات (دوک مونماوث) است که با وارث ثروتمند خاندان اسکات ازدواج کرد و بدینسان بخش عظیمی از اموال و القاب این خاندان کهن اسکاتلندی به چنگ فرزندان چارلز دوم افتاد. این مقاله به بررسی این فرایند، نقش خاندان اسکات در انقلاب ۱۶۸۸، و تداوم قدرت آنها تا امروز میپردازد.مقدمه: چارلز دوم، پادشاه خوشگذرانچارلز دوم (Charles II, ۱۶۳۰-۱۶۸۵)، پسر ارشد چارلز اول و هنریتا ماریا (خواهر لویی سیزدهم پادشاه فرانسه)، همان کسی است که پس از انقلاب پوریتان و اعدام پدر، نظام سلطنتی را در انگلستان اعاده کرد (۱۶۶۰). او که طبیعتی بیپروا داشت، به آیین پروتستان گروید اما در اواخر عمر مخفیانه کاتولیک شد. پادشاهی عیاش و ولخرج و به «پادشاه شادکام» (Merry Monarch) معروف بود. چارلز دوم دستکم ۱۴ فرزند نامشروع داشت در حالی که فرزند مشروعی نداشت. امروزه دوکهای بوکلک، کوئینزبری، گرافتون، ریچموند، لنوکس، گوردون و سنت آلبانز از اعقاب نامشروع چارلز دوم هستند و خیل کثیری از اعضای اشرافیت معاصر بریتانیا، در نتیجه وصلت با این خاندانها، از او نسب میبرند.مادران این فرزندان نامشروع، زنان حرمسرای چارلز بودند که هر یک قطبی از دسیسههای درباری و تأثیرگذار بر سیاست بریتانیا محسوب میشدند. از جمله آنان: باربارا ویلیرز (دوشس کلیولند)، لوئیز دو کروال (دوشس پورتزموث) و نل گوین (هنرپیشهٔ تئاتر).جیمز اسکات (دوک مونماوث): نخستین پسر نامشروعنخستین پسر نامشروع چارلز دوم، جیمز اسکات (James Scott) است که در آغاز با نام خانوادگی فیتزروی یا کرفتز شناخته میشد. مادرش زنی به نام لوسی والتر بود. او را در سال ۱۶۶۲ به #انگلستان آوردند و مورد علاقه و محبت پدر قرار گرفت. در فوریه ۱۶۶۳، چارلز دوم این پسر ۱۴ ساله را به دوک مونماوث، ارل دانکاستر و غیره ملقب کرد و نشان «شهسوار بند جوراب» (گارتر) را به او اعطا نمود.در آوریل همان سال، دوک مونماوث با آن اسکات (Anne Scott)، وارث ارلهای ثروتمند بوکلک، ازدواج کرد و چارلز او و همسرش را به دوک و دوشس بوکلک ملقب نمود. از آن پس دوک مونماوث نام خانوادگی همسرش (اسکات) را بر خود نهاد. بدینسان، در نتیجه این وصلت، نخستین پسر نامشروع چارلز دوم وارث ثروت فراوان و عناوین اشرافی خاندان اسکات شد.خاندان اسکات از متنفذترین خاندانهای اشرافی اسکاتلند است که تبارشان به نیمه دوم سده ۱۳ میرسد. در سده ۱۵، در دربار جیمز دوم اسکاتلند برکشیده شدند و در سال ۱۶۱۹ به لرد اسکات و در سال ۱۶۱۹ به ارل بوکلک ملقب شدند. شاخههای دیگر خاندان اسکات تا به امروز تداوم یافته است. سر والتر اسکات، شاعر و نویسنده و مورخ معروف اسکاتلندی، از این خاندان است.ماجرای توطئه و اعدام دوک مونماوثدوک مونماوث پروتستان بود و الیگارشی لندن در سیمای او رقیب و جانشینی مناسب برای جیمز (دوک یورک)، برادر کوچک و ولیعهد چارلز دوم، میدید که آشکارا به آیین کاتولیک تظاهر میکرد. لذا، آنتونی اشلی کوپر (ارل شافستبری)، رهبر اشراف ضد کاتولیک، خلع دوک یورک از مقام ولایتعهدی و جانشینی او با دوک مونماوث را طراحی کرد. چارلز دوم در مارس ۱۶۸۱ پارلمان را منحل کرد و شافستبری مدت کوتاهی زندانی و سپس به هلند گریخت.کمی پس از این حادثه، در سال ۱۶۸۳، مونماوث درگیر توطئهای دیگر علیه شاه و ولیعهد شد. این توطئه (که به قتل شاه نیز منجر میشد) شکست خورد. دوک مونماوث از دربار طرد و به هلند تبعید شد. با مرگ چارلز دوم و صعود جیمز دوم به سلطنت (۱۶۸۵)، تحرک جدید توطئهگران انگلیسی تبعیدی در هلند آغاز شد. دوک مونماوث در رأس گروهی کوچک در سواحل انگلستان پیاده شد و جنگ علیه جیمز را آغاز کرد. به زودی شکست خورد، دستگیر و گردن زده شد. ادامه در پست بعدی ۴:۴۷
سردبیر سایت ضیاءالصالحین خاندان اسکات؛ فرزندان نامشروع پادشاه و صعود به اوج اشرافیت چکیده: خاندان #اسکات (Scott) که عناوین شامخ دوک بوکلک (Buccleuch) و دوک کوئینزبری (Queensberry) به آنان تعلق دارد، از مهمترین خاندانهای اشرافی معاصر #بریتانیا و از اعقاب نامشروع چارلز دوم استوارت هستند. چارلز دوم، پادشاه عیاش و ولخرج، معشوقههای متعدد و دستکم ۱۴ فرزند نامشروع داشت. دو پسر او از معشوقهاش، باربارا ویلیرز (دوشس کلیولند)، نیاکان خاندان فیتزروی (دوکهای گرافتون و کلیولند) شدند و پسر دیگرش از معشوقهای فرانسوی به نام لوئیز دو کروال (دوشس پورتزموث)، نیای خاندان لنوکس (دوکهای ریچموند و لنوکس) گردید. اما مهمترین ازدواج استراتژیک در میان فرزندان نامشروع چارلز، مربوط به جیمز اسکات (دوک مونماوث) است که با وارث ثروتمند خاندان اسکات ازدواج کرد و بدینسان بخش عظیمی از اموال و القاب این خاندان کهن اسکاتلندی به چنگ فرزندان چارلز دوم افتاد. این مقاله به بررسی این فرایند، نقش خاندان اسکات در انقلاب ۱۶۸۸، و تداوم قدرت آنها تا امروز میپردازد. مقدمه: چارلز دوم، پادشاه خوشگذران چارلز دوم (Charles II, ۱۶۳۰-۱۶۸۵)، پسر ارشد چارلز اول و هنریتا ماریا (خواهر لویی سیزدهم پادشاه فرانسه)، همان کسی است که پس از انقلاب پوریتان و اعدام پدر، نظام سلطنتی را در انگلستان اعاده کرد (۱۶۶۰). او که طبیعتی بیپروا داشت، به آیین پروتستان گروید اما در اواخر عمر مخفیانه کاتولیک شد. پادشاهی عیاش و ولخرج و به «پادشاه شادکام» (Merry Monarch) معروف بود. چارلز دوم دستکم ۱۴ فرزند نامشروع داشت در حالی که فرزند مشروعی نداشت. امروزه دوکهای بوکلک، کوئینزبری، گرافتون، ریچموند، لنوکس، گوردون و سنت آلبانز از اعقاب نامشروع چارلز دوم هستند و خیل کثیری از اعضای اشرافیت معاصر بریتانیا، در نتیجه وصلت با این خاندانها، از او نسب میبرند. مادران این فرزندان نامشروع، زنان حرمسرای چارلز بودند که هر یک قطبی از دسیسههای درباری و تأثیرگذار بر سیاست بریتانیا محسوب میشدند. از جمله آنان: باربارا ویلیرز (دوشس کلیولند)، لوئیز دو کروال (دوشس پورتزموث) و نل گوین (هنرپیشهٔ تئاتر). جیمز اسکات (دوک مونماوث): نخستین پسر نامشروع نخستین پسر نامشروع چارلز دوم، جیمز اسکات (James Scott) است که در آغاز با نام خانوادگی فیتزروی یا کرفتز شناخته میشد. مادرش زنی به نام لوسی والتر بود. او را در سال ۱۶۶۲ به #انگلستان آوردند و مورد علاقه و محبت پدر قرار گرفت. در فوریه ۱۶۶۳، چارلز دوم این پسر ۱۴ ساله را به دوک مونماوث، ارل دانکاستر و غیره ملقب کرد و نشان «شهسوار بند جوراب» (گارتر) را به او اعطا نمود. در آوریل همان سال، دوک مونماوث با آن اسکات (Anne Scott)، وارث ارلهای ثروتمند بوکلک، ازدواج کرد و چارلز او و همسرش را به دوک و دوشس بوکلک ملقب نمود. از آن پس دوک مونماوث نام خانوادگی همسرش (اسکات) را بر خود نهاد. بدینسان، در نتیجه این وصلت، نخستین پسر نامشروع چارلز دوم وارث ثروت فراوان و عناوین اشرافی خاندان اسکات شد. خاندان اسکات از متنفذترین خاندانهای اشرافی اسکاتلند است که تبارشان به نیمه دوم سده ۱۳ میرسد. در سده ۱۵، در دربار جیمز دوم اسکاتلند برکشیده شدند و در سال ۱۶۱۹ به لرد اسکات و در سال ۱۶۱۹ به ارل بوکلک ملقب شدند. شاخههای دیگر خاندان اسکات تا به امروز تداوم یافته است. سر والتر اسکات، شاعر و نویسنده و مورخ معروف اسکاتلندی، از این خاندان است. ماجرای توطئه و اعدام دوک مونماوث دوک مونماوث پروتستان بود و الیگارشی لندن در سیمای او رقیب و جانشینی مناسب برای جیمز (دوک یورک)، برادر کوچک و ولیعهد چارلز دوم، میدید که آشکارا به آیین کاتولیک تظاهر میکرد. لذا، آنتونی اشلی کوپر (ارل شافستبری)، رهبر اشراف ضد کاتولیک، خلع دوک یورک از مقام ولایتعهدی و جانشینی او با دوک مونماوث را طراحی کرد. چارلز دوم در مارس ۱۶۸۱ پارلمان را منحل کرد و شافستبری مدت کوتاهی زندانی و سپس به هلند گریخت. کمی پس از این حادثه، در سال ۱۶۸۳، مونماوث درگیر توطئهای دیگر علیه شاه و ولیعهد شد. این توطئه (که به قتل شاه نیز منجر میشد) شکست خورد. دوک مونماوث از دربار طرد و به هلند تبعید شد. با مرگ چارلز دوم و صعود جیمز دوم به سلطنت (۱۶۸۵)، تحرک جدید توطئهگران انگلیسی تبعیدی در هلند آغاز شد. دوک مونماوث در رأس گروهی کوچک در سواحل انگلستان پیاده شد و جنگ علیه جیمز را آغاز کرد. به زودی شکست خورد، دستگیر و گردن زده شد. ادامه در پست بعدی
خاندان اسکات؛ فرزندان نامشروع پادشاه و صعود به اوج اشرافیت چکیده: خاندان #اسکات (Scott) که عناوین شامخ دوک بوکلک (Buccleuch) و دوک کوئینزبری (Queensberry) به آنان تعلق دارد، از مهمترین خاندانهای اشرافی معاصر #بریتانیا و از اعقاب نامشروع چارلز دوم استوارت هستند. چارلز دوم، پادشاه عیاش و ولخرج، معشوقههای متعدد و دستکم ۱۴ فرزند نامشروع داشت. دو پسر او از معشوقهاش، باربارا ویلیرز (دوشس کلیولند)، نیاکان خاندان فیتزروی (دوکهای گرافتون و کلیولند) شدند و پسر دیگرش از معشوقهای فرانسوی به نام لوئیز دو کروال (دوشس پورتزموث)، نیای خاندان لنوکس (دوکهای ریچموند و لنوکس) گردید. اما مهمترین ازدواج استراتژیک در میان فرزندان نامشروع چارلز، مربوط به جیمز اسکات (دوک مونماوث) است که با وارث ثروتمند خاندان اسکات ازدواج کرد و بدینسان بخش عظیمی از اموال و القاب این خاندان کهن اسکاتلندی به چنگ فرزندان چارلز دوم افتاد. این مقاله به بررسی این فرایند، نقش خاندان اسکات در انقلاب ۱۶۸۸، و تداوم قدرت آنها تا امروز میپردازد. مقدمه: چارلز دوم، پادشاه خوشگذران چارلز دوم (Charles II, ۱۶۳۰-۱۶۸۵)، پسر ارشد چارلز اول و هنریتا ماریا (خواهر لویی سیزدهم پادشاه فرانسه)، همان کسی است که پس از انقلاب پوریتان و اعدام پدر، نظام سلطنتی را در انگلستان اعاده کرد (۱۶۶۰). او که طبیعتی بیپروا داشت، به آیین پروتستان گروید اما در اواخر عمر مخفیانه کاتولیک شد. پادشاهی عیاش و ولخرج و به «پادشاه شادکام» (Merry Monarch) معروف بود. چارلز دوم دستکم ۱۴ فرزند نامشروع داشت در حالی که فرزند مشروعی نداشت. امروزه دوکهای بوکلک، کوئینزبری، گرافتون، ریچموند، لنوکس، گوردون و سنت آلبانز از اعقاب نامشروع چارلز دوم هستند و خیل کثیری از اعضای اشرافیت معاصر بریتانیا، در نتیجه وصلت با این خاندانها، از او نسب میبرند. مادران این فرزندان نامشروع، زنان حرمسرای چارلز بودند که هر یک قطبی از دسیسههای درباری و تأثیرگذار بر سیاست بریتانیا محسوب میشدند. از جمله آنان: باربارا ویلیرز (دوشس کلیولند)، لوئیز دو کروال (دوشس پورتزموث) و نل گوین (هنرپیشهٔ تئاتر). جیمز اسکات (دوک مونماوث): نخستین پسر نامشروع نخستین پسر نامشروع چارلز دوم، جیمز اسکات (James Scott) است که در آغاز با نام خانوادگی فیتزروی یا کرفتز شناخته میشد. مادرش زنی به نام لوسی والتر بود. او را در سال ۱۶۶۲ به #انگلستان آوردند و مورد علاقه و محبت پدر قرار گرفت. در فوریه ۱۶۶۳، چارلز دوم این پسر ۱۴ ساله را به دوک مونماوث، ارل دانکاستر و غیره ملقب کرد و نشان «شهسوار بند جوراب» (گارتر) را به او اعطا نمود. در آوریل همان سال، دوک مونماوث با آن اسکات (Anne Scott)، وارث ارلهای ثروتمند بوکلک، ازدواج کرد و چارلز او و همسرش را به دوک و دوشس بوکلک ملقب نمود. از آن پس دوک مونماوث نام خانوادگی همسرش (اسکات) را بر خود نهاد. بدینسان، در نتیجه این وصلت، نخستین پسر نامشروع چارلز دوم وارث ثروت فراوان و عناوین اشرافی خاندان اسکات شد. خاندان اسکات از متنفذترین خاندانهای اشرافی اسکاتلند است که تبارشان به نیمه دوم سده ۱۳ میرسد. در سده ۱۵، در دربار جیمز دوم اسکاتلند برکشیده شدند و در سال ۱۶۱۹ به لرد اسکات و در سال ۱۶۱۹ به ارل بوکلک ملقب شدند. شاخههای دیگر خاندان اسکات تا به امروز تداوم یافته است. سر والتر اسکات، شاعر و نویسنده و مورخ معروف اسکاتلندی، از این خاندان است. ماجرای توطئه و اعدام دوک مونماوث دوک مونماوث پروتستان بود و الیگارشی لندن در سیمای او رقیب و جانشینی مناسب برای جیمز (دوک یورک)، برادر کوچک و ولیعهد چارلز دوم، میدید که آشکارا به آیین کاتولیک تظاهر میکرد. لذا، آنتونی اشلی کوپر (ارل شافستبری)، رهبر اشراف ضد کاتولیک، خلع دوک یورک از مقام ولایتعهدی و جانشینی او با دوک مونماوث را طراحی کرد. چارلز دوم در مارس ۱۶۸۱ پارلمان را منحل کرد و شافستبری مدت کوتاهی زندانی و سپس به هلند گریخت. کمی پس از این حادثه، در سال ۱۶۸۳، مونماوث درگیر توطئهای دیگر علیه شاه و ولیعهد شد. این توطئه (که به قتل شاه نیز منجر میشد) شکست خورد. دوک مونماوث از دربار طرد و به هلند تبعید شد. با مرگ چارلز دوم و صعود جیمز دوم به سلطنت (۱۶۸۵)، تحرک جدید توطئهگران انگلیسی تبعیدی در هلند آغاز شد. دوک مونماوث در رأس گروهی کوچک در سواحل انگلستان پیاده شد و جنگ علیه جیمز را آغاز کرد. به زودی شکست خورد، دستگیر و گردن زده شد. ادامه در پست بعدی ادامهپس از اعدام مونماوث، عنوان دوکی بوکلک در نزد همسرش (آن اسکات) محفوظ ماند و سپس به نوه او، فرانسیس اسکات (Francis Scott, 2nd Duke of Buccleuch) منتقل شد.بعدها، هنری اسکات (Henry Scott, 3rd Duke of Buccleuch, ۱۷۴۶-۱۸۱۲) با مرگ ویلیام داگلاس، چهارمین دوک کوئینزبری، وارث این عنوان و اموال دوک کوئینزبری نیز شد. این دوک بوکلک با الیزابت، دختر دومین دوک مونتاگ و لیدی ماری چرچیل، ازدواج کرد و از این طریق میراث مونتاگ و بخش مهمی از ثروت دوک مارلبورو به او رسید.خاندان اسکات در دوره معاصردر اوایل سده ۲۰، این میراث هنگفت به فرزندان هفتمین دوک بوکلک منتقل شد. والتر جان مونتاگ-داگلاس-اسکات (Walter John Montagu-Douglas-Scott, 8th Duke of Buccleuch, ۱۸۹۴-۱۹۷۳) هشتمین دوک بوکلک بود. امروزه، والتر فرانسیس جان مونتاگ-داگلاس-اسکات (Walter Francis John Montagu-Douglas-Scott, 9th Duke of Buccleuch and 11th Duke of Queensberry, متولد ۱۹۲۳) وارث خاندان است. مادر او دختر دهمین دوک سنت آلبانز (از اعقاب نامشروع چارلز دوم) و همسرش دختر جان مکنیل است.پسر ارشد و وارث دوک کنونی بوکلک، ارل دالکیت (Earl of Dalkeith) ۴۴ ساله، فارغالتحصیل ایتون و کالج کریست چرچ آکسفورد، است. او از اعقاب چارلز دوم از دو سو است: از سوی پدر (از طریق دوک مونماوث) و از سوی مادر (از طریق دوک سنت آلبانز).نقش خاندان اسکات در تاریخ بریتانیا و ایرانخاندان اسکات، مانند دیگر خاندانهای بزرگ اشرافی، همواره در عالیترین سطوح قدرت در بریتانیا حضور داشتهاند. از جمله، سر الک داگلاس هوم (Sir Alec Douglas-Home, ۱۹۰۳-۱۹۹۵)، چهاردهمین ارل هوم، نخستوزیر بریتانیا در سالهای ۱۹۶۳-۱۹۶۴ بود. او از نوادگان خاندان داگلاس بود که با خاندان اسکات پیوندهای خویشاوندی نزدیک داشت. سر الک داگلاس هوم در سالهای ۱۹۶۰-۱۹۶۳ وزیر امور خارجه بریتانیا بود. او از رهبران حزب محافظهکار (توری) و از دوستان نزدیک وینستون چرچیل بود و نقشی مهم در تحولات سیاسی و اقتصادی #ایران در دوره محمدرضا #پهلوی ایفا کرد.پیوند خاندان اسکات با شبکه زرسالاری جهانی معاصر را از رابطه دیوید داگلاس هوم (David Douglas Home, متولد ۱۹۴۳)، پسر و وارث سر الک داگلاس هوم، با مجتمع مورگان گرنفل میتوان دریافت. دیوید داگلاس هوم (که امروزه با عنوان ارل هوم شناخته میشود) در دهه ۱۹۷۰ مدیر کمپانی سرمایهگذاری «مورگان گرنفل مصر» بود. او از سال ۱۹۸۷ نایب رئیس کمپانی آسیایی مجتمع مورگان گرنفل و از سال ۱۹۸۸ رئیس کمپانی مورگان گرنفل اسکاتلند و عضو هیئت مدیرۀ مجتمع بینالمللی «مورگان گرنفل» بوده است. این پیوندها ماهیت واقعی نظام اشرافیت و سرمایهداری در غرب را آشکار میسازد.نتیجهگیری: از تخت پادشاهی تا بانکداری جهانیداستان خاندان اسکات، از بسیاری جهات، روایتگر تاریخ کل #اشرافیت بریتانیاست. صعود آنان از طریق رابطه نامشروع با پادشاه، تأمین ثروت از راه ازدواج با وارثان ثروتمند، حفظ جایگاه در دورههای آشوبزای انقلابها و جنگهای داخلی، و نهایتاً پیوند با شبکههای #بانکداری_جهانی، همگی حکایت از سازوکاری دارد که در آن خون، ثروت و قدرت در هم میآمیزند تا یک الیگارشی بسته و خودمختار را برای سدهها بر جای نگه دارند. خاندان اسکات امروز نیز، در کنار روچیلدها و مورگانها، در قلب اقتصاد سیاسی جهان جای دارد و نقش آنان در تحولات خاورمیانه و ایران، زنگ خطر جدی برای ملتهایی است که قربانی این دسیسههای تاریخی شدهاند.ادامه دارد...
بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۴:۴۸
شماره نوزدهم هفتهنامه تحلیلی «افق قفقاز» منتشر شد این شماره به بررسی محور نوظهور نظامی-امنیتی باکو و اسرائیل در قلب قفقاز میپردازد. از کریدور هوایی شش پروازه در هفته میان باکو و تلآویو که زنگ خطری جدی برای امنیت منطقه به صدا درآورده، تا دیدار دیپلماتیک حکمت حاجیاف با سفیر عربستان در آذربایجان، و نیز رزمایش مشترک هوایی-تاکتیکی آذربایجان و ترکیه. همچنین در بخش دیگری از این شماره، بر گسترش همکاریهای اجتماعی در جهان ترک با محوریت بازنگری در سیستم بیمه و اجرای بیانیه باکو تأکید شده است. تیتر ویژه: محور نوظهور باکو – اسرائیل؛ همگرایی نظامی–امنیتی در قلب قفقاز تیتر یک: کریدور هوایی باکو–تلآویو؛ شش پرواز در هفته و زنگ خطر برای امنیت منطقه تیتر دو: دیدار حکمت حاجیاف با سفیر عربستان سعودی در آذربایجان تیتر سه: آذربایجان و ترکیه رزمایش مشترک هوایی-تاکتیکی برگزار میکنند تیتر چهار: تأکید بر گسترش همکاریهای اجتماعی در جهان تُرک؛ از بازنگری در سیستم بیمه تا اجرای بیانیه باکو#افق_قفقاز #شماره_نوزدهم#باکو_اسرائیل #امنیت_منطقه#حکمت_حاجیاف #عربستان_سعودی#رزمایش_مشترک #آذربایجان_ترکیه#جهان_ترک #همکاری_های_اجتماعی#قفقاز #تحلیل_راهبردی
نسخه الکترونیکی این هفتهنامه را در پست بعدی دانلود کنید۱۰:۰۲
19.pdf
۱.۰۵ مگابایت
دانلود نسخه الکترونیکی، شماره نوزدهم هفتهنامه تحلیلی «افق قفقاز»#افق_قفقاز #شماره_نوزدهم#باکو_اسرائیل #امنیت_منطقه #حکمت_حاجیاف #عربستان_سعودی #رزمایش_مشترک #آذربایجان_ترکیه #جهان_ترک #همکاری_های_اجتماعی #قفقاز #تحلیل_راهبردی
۱۰:۰۲
اعمال فشار و تهدید غیرقانونی علیه حسینیون جمهوری آذربایجان به علت مشارکت در خیزش مردم مبعوث در قم عناصر ناشناس در اقدامی غیرمسئولانه، فعالان موکب حسینیون جمهوری آذربایجان در قم را برای نصب پرچم جمهوری آذربایجان در بالای موکب یا برچیدن موکب تحت فشار گذاشتهاند. روحالله آخوندزاده، از چهرههای شاخص و ریشسفید مهاجران حزباللهی جمهوری آذربایجان در قم که بر اثر سیاست سرکوب و فشار رژیم علیاف به ایران پناه آوردهاند، گفت: «ما پرچمی را که انگلیس در زمان اشغال باکو در ۱۹۱۸ برای جمهوری آذربایجان طراحی کرده است، همواره پرچم انگلیس دانستهایم و در موکب حسینیون، نصب پرچم ایران بهترین نشانه و نماد حمایت مردم جمهوری آذربایجان از ایران در مقابل تجاوز آمریکایی-صهیونیستی است.» آخوندزاده گفت: «به نظر میرسد اعمال فشار برای نصب پرچمی که در واقع پرچم انگلیس است و در غیر صورت نصب آن، تهدید به برچیدن موکب حسینیون، ناشی از فعالیت پشتصحنه لابی باکو در ایران است. اعمال فشار برای نصب پرچم رژیمی که با رژیم صهیونیستی متحد است و پهپادهای رژیم صهیونیستی از آن به ایران حمله میکنند، مورد قبول ما نیست و خواهان کمک خیرخواهان، بهخصوص سید حسن عاملی، امام جمعه محترم اردبیل، برای حل این مسئله و رفع فشارها هستیم.» روحالله آخوندزاده گفت: «ما دینداران جمهوری آذربایجان، همانطور که مقلد و پیرو امام خمینی و امام سید علی خامنهای بودهایم، اکنون نیز با امام سید مجتبی خامنهای بیعت میبندیم و حاضر به شهادت در این راه هستیم.» بله، تلگرام، ایتا، تیکتاک، ایکس @sardabir313۱۰:۳۵