[سرو]

به نام کتاب، انسان و مقاومت مثلثی مقدس که می رویاند ...؛

#از_سرو_بخوان🪴می گوید: اصلا میدانی چرا نشان از سروها انقدر توی شعر و نقاشی ایرانی ها زیاد است؟ توی فرش‌ها و قالی‌ها هست توی طرح پارچه ها و کتیبه ها؟» خودش جواب می دهد: «چون سروها خم میشوند اما نمیشکنند توی نقاشی ها هم اتفاقا آن لحظه را کشیدند؛ آن برهه ای که سرو خم شده اما نشکسته آن لحظه ی باشکوهی که سنگین است اما توی خودش زندگی دارد.
می‌گوید ایرانی ها عاشق سروها بوده اند برایشان مقدس بود. اصلا زیارتگاه می‌ساختند برایشان چون این سرزمین همیشه چشمهای طماع را دنبال خودش می‌کشاند. این سرزمین سرو می‌خواست که جلوی باد و بوران طاقت بیاورد. می گوید: « دلم گواه میدهد که. سرو اشاره به زنهای این خاک است. زنها ظاهرشان شکننده است اما بارهایی به دوش میکشند که مردها با همه ی ادعایشان از پسش بر نمی آیند میگوید زنها و اسبها و درخت ها از یک قماش هستند میبرند اما برمیگردند به زندگی؛ چون عاشق زندگی هستند چون خود زندگی هستند.
از کتاب "زور جنگ به زن‌ها نمی‌رسد"
لینک کتاب:

https://taaghche.com/book/259105
|

@sarvmoghavemat|

۱۲

۲۸۴

۸:۵۹