۷:۰۸
۱۳:۲۱
۱۸:۴۲
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
۵:۰۳
۱۳:۲۵
۱۶:۵۸
۱۷:۲۱
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
برای ارتقای سواد بازی کودکان زیر ۱۸ سال، این ۵ توصیه میتونن برای خانوادهها موثر باشن:
۱. انتخاب بازیهای آموزشی و جذاب:
بازیهایی رو معرفی کنید که هم سرگرمکننده باشن هم چیزی یاد بدن. مثلاً بازیهای پازلی مثل "Candy Crush" برای حل مسئله یا بازیهایی مثل "SimCity" برای مدیریت منابع. بعد از بازی، ازشون بپرسید چی یاد گرفتن تا بیشتر فکر کنن.
۲. تشویق به خلق بازی خودشون:به بچهها ابزار ساده بدید، مثلاً کاغذ برای طراحی یه بازی رومیزی یا برنامههایی مثل Scratch برای ساخت بازی دیجیتال. این کار باعث میشه منطق پشت بازیها رو بفهمن و خلاقیتشون رشد کنه.
۳. آشنایی با سبکهای مختلف بازی: از بازیهای سنتی مثل وسطی و قایمباشک گرفته تا بازیهای ویدیویی و کارتی رو امتحان کنن. هر کدوم یه مهارت خاص مثل کار تیمی، سرعت عمل یا برنامهریزی رو تقویت میکنه.
۴. بحث درباره تجربه بازی: بعد از هر بازی، باهاشون حرف بزنید. بپرسید چه حسی داشتن، چه نقشهای کشیدن و چی کارشون رو بهتر میکرد. این کار باعث میشه آگاهانهتر بازی کنن و ازش درس بگیرن.
۵. تعادل بین بازی و بقیه فعالیتها: یه زمان مشخص برای بازی بذارید و کنارش فعالیتهای دیگه مثل نقاشی، مطالعه یا ورزش رو هم تشویق کنید. اینجوری بازی یه بخش مفید از زندگیشون میشه، نه فقط وقتپرکن.
۵:۵۱
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
۱۳:۳۹
بازارسال شده از استیکرهای مناسبتی
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
۶:۰۰
۱۵:۵۲
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
۶:۳۷
۱. تعیین محدودیتهای زمانی - زمان بازی را به صورت واضح و متناسب با سن کودک مشخص کنید (مثلاً ۱ تا ۲ ساعت در روز). - از ابزارهای کنترلی (مثل تایمر یا برنامههای نظارتی) برای مدیریت زمان استفاده کنید. - پس از پایان زمان تعیین شده، فعالیتهای جایگزین مانند ورزش یا مطالعه را پیشنهاد دهید.
۲. انتخاب بازیهای مناسب - بازیها را بر اساس رتبه بندی سنی (مانند PEGI یا ESRB) انتخاب کنید. - از بازی های آموزشی یا همکاری محور که مهارتهای حل مسئله یا کار تیمی را تقویت میکنند، استفاده کنید. - محتوای بازیها را پیش از خرید بررسی کنید.
۳. گفت وگوی صمیمانه - درباره مضرات بازیهای طولانی (کم تحرکی، اختلال خواب، افت تحصیلی) با کودک صحبت کنید. - از زبان ساده و مثالهای ملموس استفاده کنید (مثلاً: «اگر زیاد بازی کنی، چشمانت خسته میشه»). - به نگرانی های کودک گوش دهید و او را در تصمیم گیری مشارکت دهید.
۴. تشویق به تعادل - بازی های رایانه ای را به عنوان بخشی از برنامه روزانه (نه تمام آن) معرفی کنید. - فعالیت های جایگزین مانند نقاشی، ورزش یا بازیهای فیزیکی را تشویق کنید. - برای انجام فعالیت های خانوادگی بدون صفحه نمایش (مثل پیاده روی یا بازی های گروهی) برنامه ریزی کنید.
۵. الگوسازی مثبت - خودتان در استفاده از فناوری تعادل را رعایت کنید تا کودک از شما الگو بگیرد. - هنگام غذا خوردن یا گفت وگوهای خانوادگی، تلفن همراه و لپتاپ را کنار بگذارید.
۶. استفاده از ابزارهای نظارتی - با تنظیمات کنترل والدین (Parental Controls) روی کنسول ها یا رایانه، دسترسی به بازیهای نامناسب را محدود کنید. - تاریخچه فعالیتهای کودک را بررسی کنید و در صورت نیاز بازخورد ارائه دهید.
۷. تشویق مسئولیت پذیری - به کودک بیاموزید که مدیریت زمان بخشی از رشد شخصیتی است. - اگر به قوانین پایبند بود، او را با جایزه های کوچک (مثل انتخاب بازی موردعلاقه) تشویق کنید. - در صورت عدم رعایت محدودیت ها، پیامدهای منطقی (مثل کاهش زمان بازی روز بعد) را اعمال کنید.
۸. همراهی در بازی - گاهی با کودک همبازی شوید تا ارتباط بهتری برقرار کنید و محتوای بازی را بهتر درک کنید. - در حین بازی، درباره انتخاب های درست و نادرست در بازی گفت وگو کنید (مثلاً اهمیت کار تیمی یا اجتناب از خشونت).
۹. مراجعه به متخصص در صورت نیاز - اگر کودک به بازی اعتیاد نشان میدهد یا رفتارهای پرخاشگرانه دارد، از روانشناس کودک کمک بگیرید.
۱۲:۴۸