﷽ #پست_ویژه #عبادتاهل دلی میگفت: هر وقت دعا می خونی و یه جای دعا یا عبادت حالت منقلب شد، برق دعا تو رو گرفته و سیمت وصل شده به عالم بالا و معدن انرژی معنوی! میگفت: روزیت همونجاست! زود رد نشو! کارهای بعدیت رو کنسل کن؛ عبادتت رو ادامه بده و اینقدر اون قسمت رو طول بده و تکرارش کن تا حال عادی بشه! میگم: وقتی برق دعا تو رو گرفت، خودت رو زود از برق نکش؛ اینقدر به برق وصل باش تا کامل وجودت شارژ بشه! کامل شارژ بشی، وجودت آلارم میده و خودت میفهمی که باید رد بشی! دیگه مزه اون قسمت از بین میره!حال خوش معنوی موقتیه و گاه به گاه پیش میآد؛ شاید چند ماه یکبار! ولی اگه با مراقبت از اعمال روزانه همراه بشه، کم کم تعدادش بالا میره، و کم کم ماهی یکبار میشه، بعد هفته ای یکبار پیش میآد و با ادامه مراقبت، کم کم دائمی میشه و به اصطلاح تبدیل به «مقام» میشه! ۱۲:۱۹
نشر فضائل مولانا امیرالمؤمنین علیه السلام بقصد فرج مولانا صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
فضائل أمير المؤمنين صلوات الله عليه در بیان رسول الله صلی الله علیه و آله با عبارت «یا علي!» (٧٠)
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ:
«يَا عَلِيُ! إِنَّ مُحِبِّيكَ يَفْرَحُونَ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ: عِنْدَ خُرُوجِ أَنْفُسِهِمْ وَ أَنْتَ هُنَاكَ تَشْهَدُهُمْ، وَ عِنْدَ الْمُسَاءَلَةِ فِي الْقُبُورِ وَ أَنْتَ هُنَاكَ تُلَقِّنُهُمْ، وَ عِنْدَ الْعَرْضِ عَلَى اللَّهِ وَ أَنْتَ هُنَاكَ تَعْرِفُهُمْ.»
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
«ای علی! دوستان تو در سه جايگاه شاد میشوند:نزد خارج شدن جانشان در حالی که تو آنجا شاهدشان هستی،و نزد سؤال در قبرها و حال آنکه تو آنجا هستی و به ايشان پاسخ را تلقين میکنی،و نزد عرضه شدن بر خداوند و تو آنجا هستی و آنان را میشناسی.»
بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الأطهار علیهم السلام، باب (۷): ما يعاين المؤمن و الكافر عند الموت و حضور الأئمة عليهم السلام عند ذلك و عند الدفن و عرض الأعمال عليهم صلوات الله عليهم، ج۶، ص ٢٠٠.
فضائل أمير المؤمنين صلوات الله عليه در بیان رسول الله صلی الله علیه و آله با عبارت «یا علي!» (٧٠)
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ:
«يَا عَلِيُ! إِنَّ مُحِبِّيكَ يَفْرَحُونَ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ: عِنْدَ خُرُوجِ أَنْفُسِهِمْ وَ أَنْتَ هُنَاكَ تَشْهَدُهُمْ، وَ عِنْدَ الْمُسَاءَلَةِ فِي الْقُبُورِ وَ أَنْتَ هُنَاكَ تُلَقِّنُهُمْ، وَ عِنْدَ الْعَرْضِ عَلَى اللَّهِ وَ أَنْتَ هُنَاكَ تَعْرِفُهُمْ.»
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
«ای علی! دوستان تو در سه جايگاه شاد میشوند:نزد خارج شدن جانشان در حالی که تو آنجا شاهدشان هستی،و نزد سؤال در قبرها و حال آنکه تو آنجا هستی و به ايشان پاسخ را تلقين میکنی،و نزد عرضه شدن بر خداوند و تو آنجا هستی و آنان را میشناسی.»
بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الأطهار علیهم السلام، باب (۷): ما يعاين المؤمن و الكافر عند الموت و حضور الأئمة عليهم السلام عند ذلك و عند الدفن و عرض الأعمال عليهم صلوات الله عليهم، ج۶، ص ٢٠٠.۶:۳۳
چکیده بحث قادة الامم قادة جمع قائد به معنای رهبر و پیشوا و قافله سالار نکته ظریف که در معنای قیادت و قادة وجود دارد که معنای آن در لغت یعنی دست کسی را که نیاز به راهنمایی دارد و بطور مثال نابینا است را کسی میگرد به آن کس قائد قیادة گفته می شود.که ائمه علیهم سر مشق و رهبر مردم در مسیر سعادت در جنبه های مختلف بشری در زندگی دنیوی هستند و هم چنین شفاعت کنند و دست گیر مردم در آخرت هستند.و بنا به آیه یوم ندعوا کل اناس بامامهم اسراء/۷۲هر کس از کسی در دنیا پیروی کرده باشد در آخرت نیز با آن رهبر خوانده می شود.روایت و توضیح در صوت شرح زیارت جامعه کبیره آمده است .
۱۵:۵۸
ولایت یعنی چی؟ هرکه در حصن علی باشد، ایمن است. کلام خداست، نه فقط حدیث؛ «ولایت علی بن ابیطالب، دژ من است». این یعنی نجات، یعنی محبت، یعنی اطاعت، یعنی علی بودن، در ظاهر و باطن. دین بدون علی(ع)، فقط ادعاست. عشق علی(ع)، راه نجات از عذاب است؛ چون خدا خودش فرموده. خدایا! ما را از کسانی قرار ده که در حصن ولایت علی پناه گرفتهاند.۱۱:۱۷
۱. تعریف دنیاأَلاَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَصَرَّمَتْآگاه باشيد، گويا دنيا پايان يافتهوَ آذَنَتْ بِانْقِضَاءٍ و وداع خويش را اعلام داشته استوَ تَنَكَّرَ مَعْرُوفُهَا خوبىهايش ناشناخته ماندهوَ أَدْبَرَتْ حَذَّاءَبه سرعت پشت كرده مىگذردفَهِيَ تَحْفِزُ بِالْفَنَاءِ سُكَّانَهَا ساكنان خود را به سوى نابود شدن مىكشاندوَ تَحْدُو بِالْمَوْتِ جِيرَانَهَا و همسايگانش را به سوى مرگ مىراندوَ قَدْ أَمَرَّ فِيهَا مَا كَانَ حُلْواً آنچه از دنيا شيرين بود تلخ شدهوَ كَدِرَ مِنْهَا مَا كَانَ صَفْواً و آنچه صاف و زلال بود تيرگى پذيرفتفَلَمْ يَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ سَمَلَةٌ كَسَمَلَةِ اَلْإِدَاوَةِ و بيش از ته ماندۀ ظرف آب ريخته شده از آن باقى نمانده استأَوْ جُرْعَةٌ كَجُرْعَةِ اَلْمَقْلَةِ يا جرعهاى آب كه با آن عطش تشنگان دنيا فرو نخواهد نشستلَوْ تَمَزَّزَهَا اَلصَّدْيَانُ لَمْ يَنْقَعْ فَأَزْمِعُوا عِبَادَ اَللَّهِ اَلرَّحِيلَ عَنْ هَذِهِ اَلدَّارِاى بندگان خدا! از سرايى كوچ كنيداَلْمَقْدُورِ عَلَى أَهْلِهَا اَلزَّوَالُكه سرانجام آن نابودى استوَ لاَ يَغْلِبَنَّكُمْ فِيهَا اَلْأَمَلُ مبادا آرزوها بر شما چيره گرددوَ لاَ يَطُولَنَّ عَلَيْكُمْ فِيهَا اَلْأَمَدُ مپنداريد كه عمر طولانى خواهيد@seyedmohamadmahdi
۶:۵۷
شعار پیامبر صلیاللهعلیهواله در وسط میدان جنگٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ اعْلُ هُبَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص اللَّهُ أَعْلَى وَ أَجَلُّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ لَنَا عُزَّى وَ لَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص اللَّهُ مَوْلَانَا وَلَا مَوْلَى لَكُمْ مرحوم شیخ صدوق نقل ميکند:روز جنگ احد بود كه ابوسفیان پس از پايان جنگ فرياد كشيد سرفراز باد هبل رسول خدا پاسخش داد كه خداوند اعلى و اجل است، ابو سفيان گفت ما عزى داريم و شما عزى نداريد در پاسخش فرمود خدا مولا و ياور ماست و شما مولا و ياور نداريد. الخصال، ج2، ص: 398@seyedmohamadmahdi
۱۳:۱۷
توصیههای جنگي امیرالمومنینعلیهالسلام به رزمندگان خط مقدم اسلاملا [تُقَاتِلُونَهُمْ] تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ فَإِنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلَى حُجَّةٍ وَ تَرْكُكُمْ إِيَّاهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ حُجَّةٌ أُخْرَى لَكُمْ عَلَيْهِمْ فَإِذَا كَانَتِ الْهَزِيمَةُ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً وَ لَا تُصِيبُوا مُعْوِراً 3399 وَ لَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحٍ وَ لَا تَهِيجُوا النِّسَاءَ بِأَذًى وَ إِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ وَ سَبَبْنَ أُمَرَاءَكُمْ فَإِنَّهُنَّ ضَعِيفَاتُ الْقُوَى وَ الْأَنْفُسِ وَ الْعُقُولِ إِنْ كُنَّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَ إِنَّهُنَّ لَمُشْرِكَاتٌ وَ إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَنَاوَلُ الْمَرْأَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ بِالْفَهْرِ أَوِ الْهِرَاوَةِ فَيُعَيَّرُ بِهَا وَ عَقِبُهُ مِنْ بَعْدِهِامیرالمومنین علیهالسلام فرمودند:با دشمن جنگ را آغاز نكنيد تا آنها شروع كنند، زيرا بحمد اللّه حجّت با شماست، و آغازگر جنگ نبودنتان، تا آن كه دشمن به جنگ روى آورد، حجّت ديگر بر حقّانيت شما خواهد بود. اگر به اذن خدا شكست خوردند و گريختند، آن كس را كه پشت كرده نكشيد، و آن را كه قدرت دفاع ندارد آسيب نرسانيد، و مجروحان را به قتل نرسانيد. زنان را با آزار دادن تحريك نكنيد هر چند آبروى شما را بريزند، يا اميران شما را دشنام دهند، كه آنان در نيروى بدنى و روانى و انديشه كم توانند، در روزگارى كه زنان مشرك بودند مأمور بوديم دست از آزارشان برداريم، و در جاهليّت اگر مردى با سنگ يا چوب دستى، به زنى حمله مىكرد، او و فرزندانش را سرزنش مىكردند.نهج البلاغة @seyedmohamadmahdi
۱۳:۲۱
چگونگی نزول آیه طعاموَ رَوَى الْوَاحِدِيُّ فِي تَفْسِيرِهِ أَنَّ عَلِيّاً ع آجَرَ نَفْسَهُ لَيْلَةً إِلَى الصُّبْحِ يَسْقِي نَخْلًا بِشَيْءٍ مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا قَبَضَهُ طَحَنَ ثُلُثَهُ وَ اتَّخَذُوا مِنْهُ طَعَاماً فَلَمَّا تَمَّ أَتَى مِسْكِينٌ فَأَخْرَجُوا إِلَيْهِ الطَّعَامَ وَ عَمِلُوا الثُّلُثَ الثَّانِيَ فَأَتَاهُمْ يَتِيمٌ فَأَخْرَجُوهُ إِلَيْهِ وَ عَمِلُوا الثُّلُثَ الثَّالِثَ فَأَتَاهُمْ أَسِيرٌ فَأَخْرَجُوا الطَّعَامَ إِلَيْهِ وَ طَوَى عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ع وَ عَلِمَ اللَّهُ حُسْنَ مَقْصَدِهِمْ وَ صِدْقَ نِيَّاتِهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِنَّمَا أَرَادُوا بِمَا فَعَلُوهُ وَجْهَهُ وَ طَلَبُوا بِمَا أَتَوْهُ مَا عِنْدَهُ وَ الْتَمَسُوا الْجَزَاءَ مِنْهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِمْ قُرْآناً وَ أَوْلَاهُمْ مِنْ لَدُنْهُ إِحْسَاناً وَ نَشَرَ لَهُمْ بَيْنَ الْعَالَمِينَ دِيوَاناً وَ عَوَّضَهُمْ عَمَّا بَذَلُوا جِنَاناً وَ حُوراً وَ وِلْدَاناً فَقَالَ وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِلَى آخِرِهَا.واحدى در تفسير خود آورده: كه امير المؤمنين (علیه السلام) يك شبى تا صبح نخلستان كسى را آب داد و اجرت آن را گرفته پاره جو خريد آرد كرده فرمود تا ثلث آن را نان پختند، چون تمام شد، مسكينى آمده سؤال كرد اين طعام را به وى دادند، و بثلث ديگر همين عمل كردند يتيمى آمده درخواست نمود آن را هم به وى دادند، و ثلث باقى را هم پختند أسيرى آمده طلب كرد آن را هم به وى دادند و با آنكه خود احتياج داشتند ايثار كردند و امير المؤمنين (علیه السلام) و فاطمه و حسن و حسين (علیهم السلام) از آن چيز نخوردند، و چون حق سبحانه و تعالى عالم بود بحسن مقصد و صدق نيات ايشان كه آن خير و بذل خاصه از براى رضاى حقتعالى بود بىشائبه غرضى از اغراض حضرت حق در آن باب قرآن فرستاده و ايشان را سود در آن احسان، و نشر اين معنى فرمود در ميان عالميان، و عوض داد بآن بذل وجود دار خلد و چنان، و حور و قصور و ولدان كه وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً. :كشف الغمة، ج1، ص: 169نکتهروایت بالا نشان از این دارد که انفاق طعام از طرف اهل البیت علیهمالسلام به مسکین و یتیم و اسیر در یک روز اتفاق افتاده است.اما روایت دیگری نیز وجود دارد که این اتفاق در سه روز به وقوع پیوسته است( امالی الصدوق
@seyedmohamadmahdi
۱۳:۲۳