شاه بیت
عصرانه آدینه با حضرت صائب میشود دانهٔ انگور، به مهلت مِیِ ناب مُهرِ طاقت به لبِ پُر گله میباید زد
عصرانه آدینه با حضرت صائب
عشق مستغنیست از تدبیرِ عقلِ حیلهگرشیر کِی سازد عصای خود دُمِ روباه را
عشق مستغنیست از تدبیرِ عقلِ حیلهگرشیر کِی سازد عصای خود دُمِ روباه را
۴۲