شاه بیت
حضرت صائب تبریزی به بوی گل ز خواب بیخودی بیدار شد بلبل زهی خجلت که معشوقش کند بیدار عاشق را
حضرت صائب تبریزی
این زمان بیبرگ و بارم ورنه از جوشِ ثمرمنتِ دستِ نوازش بود بر من سنگ را
این زمان بیبرگ و بارم ورنه از جوشِ ثمرمنتِ دستِ نوازش بود بر من سنگ را
۴