شهیده دلیری
شماره 

توجه، طعم اتفاقات را تغییر میدهد در قسمت قبل گفتیم که حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها میفرمایند: «اللَّهُمَّ وَجِّهْنِي لِلْخَيْر»؛ «خدایا، مرا به سوی خیر متوجه کن.» حالا باید ببینیم «توجه» چه نقشی در زندگی ما دارد. فرض کنید همین الان مشغول غذا خوردن هستید. اگر تمام توجه شما فقط به این باشد که گرسنهاید و دارید غذا میخورید، یک نوع بهره از غذا خواهید داشت. اما اگر همان لحظه به این فکر کنید که یکی از عزیزانتان در بیمارستان است، ممکن است همان غذا برایتان تلخ شود. حالا اگر در همان لحظه به این توجه کنید که خداوند به شما نعمت داده، شما را بر سر سفره رزق خودش نشانده و امکان زندگی و بهرهمندی را در اختیارتان قرار داده، حال دیگری پیدا میکنید. یا اگر به این فکر کنید که مادرتان یا همسرتان برای آماده کردن این غذا زحمت کشیده و خداوند چنین نعمتی را در اختیار شما قرار داده است، همان غذای ساده، مزه دیگری پیدا میکند. اتفاق همان اتفاق است؛ اما توجه شما تغییر کرده است. هرچقدر توجه انسان گستردهتر و عمیقتر شود، همان کارهای ساده و کوچک میتوانند حال متفاوتی در زندگی او ایجاد کنند. بنابراین یکی از عواملی که بهشدت بر انجام کارهای خوب، انگیزه، نشاط و جاری شدن روح در زندگی اثر میگذارد، نوع توجه ماست. ما معمولاً به توجهات خودمان کمتر توجه میکنیم! خیلی از موضوعات برای ما سخت و تلخ میشوند، چون تمام توجه ما روی بخش تلخ ماجرا قرار گرفته است. البته منظورم صرفاً «مثبتاندیشی» نیست؛ بلکه چیزی فراتر از آن است: درستاندیشی. یعنی توجه کردن به چیز درست. قرآن کریم در آغاز سوره مبارکه ص میفرماید: «ص ۚ وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ» ؛ «قرآن، کتاب یاد و ذکر است.» پس یکی از نکات مهم برای داشتن یک زندگی زنده و خوشگوار، این است که یاد بگیریم در اتفاقات مختلف، توجه خود را درست هدایت کنیم. اما توجه به چه چیزی؟ در قسمت بعد، به نکته مهمتری درباره «ذکر» و «خلوص در ذکر» میرسیم. #دعای_حضرت_زهرا_سلاماللهعلیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشتهها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
شماره 


فقط مثبتاندیشی نیست؛ درستاندیشی استدر قسمت قبل گفتیم که نوع توجه ما میتواند طعم اتفاقات زندگی را تغییر دهد. اما این توجه فقط به معنای مثبتاندیشی نیست.مسئله، درستاندیشی است؛ یعنی اینکه در مواجهه با هر پدیده، فقط به ظاهر آن نگاه نکنیم.در سوره مبارکه ص، وقتی قرآن از «ذکر» سخن میگوید، نکتهای بسیار مهم درباره خلوص در ذکر مطرح میشود.خلوص در ذکر یعنی چه؟یعنی وقتی با یک پدیده یا اتفاق مواجه میشوم، توجه من فقط روی خود آن اتفاق متوقف نشود؛ بلکه علت، خالق و غایت آن را هم ببینم.مثلاً وقتی مشغول انجام کاری هستم، حواسم باشد که عالمی فراتر از آنچه میبینم وجود دارد؛ خداوند حضور دارد و این اتفاق در محضر او رخ میدهد.حواسم باشد که عبادت و وابستگی به غیر خدا، انسان را به مقصد نمیرساند.حواسم باشد خدایی که در این عالم حضور دارد، رحمان، فیاض، رزاق، رحیم، لطیف و نافع است.
وقتی این توجهها وارد زندگی انسان میشوند، اتفاقات کوچک معنای دیگری پیدا میکنند.دیگر مسئله فقط این نیست که به خودمان بگوییم: «مثبت فکر کن.» مسئله این است که درست ببینیم و درست توجه کنیم.توجه به اسماء و صفات الهی میتواند زندگی را پر از حیات و روح کند و همان کارهای کوچک روزمره را به اتفاقاتی بزرگ و اثرگذار تبدیل کند.شاید برای همین است که حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها از خدا نمیخواهند صرفاً کار خیر را به ایشان نشان دهد؛ بلکه میفرمایند:«اللَّهُمَّ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ» ؛ «خدایا، خودِ توجه و جهت من را به سوی خیر قرار بده.» این یعنی برای داشتن یک زندگی زنده و خوشگوار، باید روی نوع توجه خودمان کار کنیم.پیشنهاد: تا جلسه آینده، یک بار دیگر سوره مبارکه ص را با دقت بخوانید و به آیاتی که درباره «ذکر» و توجه به خداست، بیشتر دقت کنید.انشاءالله در ادامه، درباره همین موضوعِ ذکر و نقش آن در حال زندگی انسان بیشتر با هم صحبت خواهیم کرد
#دعای_حضرت_زهرا_سلاماللهعلیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشتهها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
فقط مثبتاندیشی نیست؛ درستاندیشی استدر قسمت قبل گفتیم که نوع توجه ما میتواند طعم اتفاقات زندگی را تغییر دهد. اما این توجه فقط به معنای مثبتاندیشی نیست.مسئله، درستاندیشی است؛ یعنی اینکه در مواجهه با هر پدیده، فقط به ظاهر آن نگاه نکنیم.در سوره مبارکه ص، وقتی قرآن از «ذکر» سخن میگوید، نکتهای بسیار مهم درباره خلوص در ذکر مطرح میشود.خلوص در ذکر یعنی چه؟یعنی وقتی با یک پدیده یا اتفاق مواجه میشوم، توجه من فقط روی خود آن اتفاق متوقف نشود؛ بلکه علت، خالق و غایت آن را هم ببینم.مثلاً وقتی مشغول انجام کاری هستم، حواسم باشد که عالمی فراتر از آنچه میبینم وجود دارد؛ خداوند حضور دارد و این اتفاق در محضر او رخ میدهد.حواسم باشد که عبادت و وابستگی به غیر خدا، انسان را به مقصد نمیرساند.حواسم باشد خدایی که در این عالم حضور دارد، رحمان، فیاض، رزاق، رحیم، لطیف و نافع است.
وقتی این توجهها وارد زندگی انسان میشوند، اتفاقات کوچک معنای دیگری پیدا میکنند.دیگر مسئله فقط این نیست که به خودمان بگوییم: «مثبت فکر کن.» مسئله این است که درست ببینیم و درست توجه کنیم.توجه به اسماء و صفات الهی میتواند زندگی را پر از حیات و روح کند و همان کارهای کوچک روزمره را به اتفاقاتی بزرگ و اثرگذار تبدیل کند.شاید برای همین است که حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها از خدا نمیخواهند صرفاً کار خیر را به ایشان نشان دهد؛ بلکه میفرمایند:«اللَّهُمَّ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ» ؛ «خدایا، خودِ توجه و جهت من را به سوی خیر قرار بده.» این یعنی برای داشتن یک زندگی زنده و خوشگوار، باید روی نوع توجه خودمان کار کنیم.پیشنهاد: تا جلسه آینده، یک بار دیگر سوره مبارکه ص را با دقت بخوانید و به آیاتی که درباره «ذکر» و توجه به خداست، بیشتر دقت کنید.انشاءالله در ادامه، درباره همین موضوعِ ذکر و نقش آن در حال زندگی انسان بیشتر با هم صحبت خواهیم کرد
#دعای_حضرت_زهرا_سلاماللهعلیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشتهها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۱۴۸
۱:۳۰