شهیده دلیری
شماره 
وسعت یافتن لحظات محدود زندگی انسان پس از توجه به خدای بی‌نهایت این توجه، اصل مهمی در تغییر حال زندگی انسان است. نباید تصور کنیم برای داشتن یک زندگی طیب، دوست‌داشتنی و سعادتمند، حتماً باید اتفاقات بیرونی زندگی را تغییر دهیم. بخشی از این زندگی به انتخاب‌های درست ما و بخشی دیگر به این وابسته است که یاد خدا در زندگی ما جاری باشد. خداوند ما را بدون نشانه و یادآور رها نکرده است. تمام صحنه‌های زندگی می‌توانند بهانه‌ای باشند برای اینکه خدا را به یاد بیاوریم؛ دوباره به یاد بیاوریم و باز هم به یاد بیاوریم. حالا تصور کنید انسانی در لحظه‌های مختلف زندگی، به بهانه هر چیزی به یاد خدا بیفتد. اتفاق جالبی رخ می‌دهد: چون خدا بی‌نهایت است، لحظه‌های محدود زندگی انسان نیز وسعت پیدا می‌کنند. یک لحظه، از نظر زمانی محدود است؛ اما اگر در همان لحظه به خدای بی‌نهایت توجه کنیم، حال و کیفیت آن لحظه دیگر محدود به همان اتفاق کوچک نیست. انسان می‌تواند در یک اتفاق بسیار ساده، حقیقتی بی‌نهایت را مشاهده کند، با آن ارتباط بگیرد و با آن زندگی کند. این همان چیزی است که می‌تواند زندگی را زنده، پویا و دوست‌داشتنی کند: استمرار در یاد خدا. یعنی در لحظه‌های مختلف زندگی، دوباره و دوباره به خودمان یادآوری کنیم: خدا هست. خدا بهترین است. خدا مهربان است. خدا رحیم است. خدا کریم است. خدا بهترین تکیه‌گاه است. این همان اصلی است که باید در زندگی هر انسانی جاری شود. قرآن کریم نیز بارها بر یاد خدا و استمرار ذکر تأکید کرده است و در ادامه، بیشتر درباره این موضوع با هم صحبت خواهیم کرد. تا جلسه آینده، یک تمرین ساده انجام دهید: اطراف خودتان را نگاه کنید و این «یادآورها» را پیدا کنید. ببینید چه چیزهایی در زندگی شما می‌توانند نام و صفات خدا را به یادتان بیاورند. آن‌وقت خواهید دید که چقدر می‌توان از اتفاق‌های کوچک و صحنه‌های ساده زندگی، داستان‌های دلچسب و دوست‌داشتنی ساخت؛ چون در دل همین اتفاق‌های کوچک می‌توان حقیقتی بی‌نهایت را دید، با آن گفت‌وگو کرد، از آن سخن شنید، آن را احساس کرد و با آن زندگی کرد. این همان زندگی زنده، پویا و دوست‌داشتنی است؛ ان‌شاءالله خداوند توفیقش را به همه ما عطا کند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
وسعت یافتن لحظات محدود زندگی انسان پس از توجه به خدای بی‌نهایت این توجه، اصل مهمی در تغییر حال زندگی انسان است. نباید تصور کنیم برای داشتن یک زندگی طیب، دوست‌داشتنی و سعادتمند، حتماً باید اتفاقات بیرونی زندگی را تغییر دهیم. بخشی از این زندگی به انتخاب‌های درست ما و بخشی دیگر به این وابسته است که یاد خدا در زندگی ما جاری باشد. خداوند ما را بدون نشانه و یادآور رها نکرده است. تمام صحنه‌های زندگی می‌توانند بهانه‌ای باشند برای اینکه خدا را به یاد بیاوریم؛ دوباره به یاد بیاوریم و باز هم به یاد بیاوریم. حالا تصور کنید انسانی در لحظه‌های مختلف زندگی، به بهانه هر چیزی به یاد خدا بیفتد. اتفاق جالبی رخ می‌دهد: چون خدا بی‌نهایت است، لحظه‌های محدود زندگی انسان نیز وسعت پیدا می‌کنند. یک لحظه، از نظر زمانی محدود است؛ اما اگر در همان لحظه به خدای بی‌نهایت توجه کنیم، حال و کیفیت آن لحظه دیگر محدود به همان اتفاق کوچک نیست. انسان می‌تواند در یک اتفاق بسیار ساده، حقیقتی بی‌نهایت را مشاهده کند، با آن ارتباط بگیرد و با آن زندگی کند. این همان چیزی است که می‌تواند زندگی را زنده، پویا و دوست‌داشتنی کند: استمرار در یاد خدا. یعنی در لحظه‌های مختلف زندگی، دوباره و دوباره به خودمان یادآوری کنیم: خدا هست. خدا بهترین است. خدا مهربان است. خدا رحیم است. خدا کریم است. خدا بهترین تکیه‌گاه است. این همان اصلی است که باید در زندگی هر انسانی جاری شود. قرآن کریم نیز بارها بر یاد خدا و استمرار ذکر تأکید کرده است و در ادامه، بیشتر درباره این موضوع با هم صحبت خواهیم کرد. تا جلسه آینده، یک تمرین ساده انجام دهید: اطراف خودتان را نگاه کنید و این «یادآورها» را پیدا کنید. ببینید چه چیزهایی در زندگی شما می‌توانند نام و صفات خدا را به یادتان بیاورند. آن‌وقت خواهید دید که چقدر می‌توان از اتفاق‌های کوچک و صحنه‌های ساده زندگی، داستان‌های دلچسب و دوست‌داشتنی ساخت؛ چون در دل همین اتفاق‌های کوچک می‌توان حقیقتی بی‌نهایت را دید، با آن گفت‌وگو کرد، از آن سخن شنید، آن را احساس کرد و با آن زندگی کرد. این همان زندگی زنده، پویا و دوست‌داشتنی است؛ ان‌شاءالله خداوند توفیقش را به همه ما عطا کند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
خیر کافی نیست؛ توجه لازم است
گفتیم حال خوب، نشاط، شور و حیات زندگی انسان، تا حد زیادی به ذکر، یاد و توجه او وابسته است. انتخاب‌های انسان نیز در این زمینه بسیار اثرگذارند. خداوند در قرآن بارها ما را به شتاب در خیرات و انجام کارهای خیر دعوت می‌کند «فاستَبقوا الخیرات»؛ چراکه همین انتخاب‌ها هستند که زندگی ما را رقم می‌زنند.اما آنچه به کار خیر، عمق و ثمر می‌دهد، توجه انسان است؛ اینکه هنگام انجام دادن یک کار، به چه چیزی توجه دارد.بسیاری از ما کارهای خیر انجام می‌دهیم؛ نماز می‌خوانیم، روزه می‌گیریم، عبادت می‌کنیم و به دیگران کمک می‌کنیم، اما گاهی به دلیل بی‌توجهی یا کم‌توجهی، ثمره چندانی از این اعمال نمی‌بریم. ذکر و یاد خدا در این اعمال جاری نیست و در نتیجه، عمل برایمان طعم و حیات ندارد.مثل غذایی که همه مواد لازم را دارد، اما بی‌نمک و بی‌مزه است. بعد تعجب می‌کنیم که چرا این عبادت حال ما را خوب نمی‌کند.آن چیزی که مانند روح در درون یک عمل جاری می‌شود و حال آن را تغییر می‌دهد، ذکر و توجه به خداست.در سوره مبارکه «ص» خداوند نکته بسیار مهمی را بیان می‌کند. آنجا که به ملائکه می‌فرماید بر آدم سجده کنند، می‌گوید:«وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» خداوند می‌فرماید من انسانی را آفریدم و از روح خود در او دمیدم. آنچه انسان را از یک جسم مادی متمایز و شگفت‌انگیز کرد، همین روحی بود که در او دمیده شد.در اعمال ما نیز همین اتفاق می‌افتد. ممکن است به دیگری خوبی کنیم، دست کسی را بگیریم، سلام کنیم، نماز بخوانیم یا روزه بگیریم؛ اما اگر روحی در این اعمال جاری نشود، اینها فقط مجموعه‌ای از رفتارهای ظاهری خواهند بود.عمل وقتی زنده می‌شود که ذکر و یاد خدا در آن جاری باشد.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
خیر کافی نیست؛ توجه لازم است
گفتیم حال خوب، نشاط، شور و حیات زندگی انسان، تا حد زیادی به ذکر، یاد و توجه او وابسته است. انتخاب‌های انسان نیز در این زمینه بسیار اثرگذارند. خداوند در قرآن بارها ما را به شتاب در خیرات و انجام کارهای خیر دعوت می‌کند «فاستَبقوا الخیرات»؛ چراکه همین انتخاب‌ها هستند که زندگی ما را رقم می‌زنند.اما آنچه به کار خیر، عمق و ثمر می‌دهد، توجه انسان است؛ اینکه هنگام انجام دادن یک کار، به چه چیزی توجه دارد.بسیاری از ما کارهای خیر انجام می‌دهیم؛ نماز می‌خوانیم، روزه می‌گیریم، عبادت می‌کنیم و به دیگران کمک می‌کنیم، اما گاهی به دلیل بی‌توجهی یا کم‌توجهی، ثمره چندانی از این اعمال نمی‌بریم. ذکر و یاد خدا در این اعمال جاری نیست و در نتیجه، عمل برایمان طعم و حیات ندارد.مثل غذایی که همه مواد لازم را دارد، اما بی‌نمک و بی‌مزه است. بعد تعجب می‌کنیم که چرا این عبادت حال ما را خوب نمی‌کند.آن چیزی که مانند روح در درون یک عمل جاری می‌شود و حال آن را تغییر می‌دهد، ذکر و توجه به خداست.در سوره مبارکه «ص» خداوند نکته بسیار مهمی را بیان می‌کند. آنجا که به ملائکه می‌فرماید بر آدم سجده کنند، می‌گوید:«وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» خداوند می‌فرماید من انسانی را آفریدم و از روح خود در او دمیدم. آنچه انسان را از یک جسم مادی متمایز و شگفت‌انگیز کرد، همین روحی بود که در او دمیده شد.در اعمال ما نیز همین اتفاق می‌افتد. ممکن است به دیگری خوبی کنیم، دست کسی را بگیریم، سلام کنیم، نماز بخوانیم یا روزه بگیریم؛ اما اگر روحی در این اعمال جاری نشود، اینها فقط مجموعه‌ای از رفتارهای ظاهری خواهند بود.عمل وقتی زنده می‌شود که ذکر و یاد خدا در آن جاری باشد.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۲