شهیده دلیری
شماره 
ممکن است یک سؤال مهم پیش بیاید:یعنی ما نباید در زندگی به کسی یا چیزی تعلق داشته باشیم؟ این که امکان‌پذیر نیست! خداوند اساساً زندگی انسان را با تعلقات و محبت‌ها قرار داده است؛ محبت به فرزند، همسر، خانواده، پدر و مادر، دوست و آشنا و حتی محبت به طبیعت، گیاهان و موجودات. پس مسئله، دوست داشتن نیست. اتفاقاً 1. عظمت و بزرگی یک انسان، تا حد زیادی به وسعت دوست‌داشتنی‌های اوست. 2. ممکن است هرچه وابستگی انسان به خدا بیشتر شود، محبتش به دیگران هم بیشتر شود. کسی که خدا را دوست دارد، می‌تواند خانواده و اطرافیانش را بسیار عمیق‌تر و زیباتر دوست داشته باشد؛ چون دیگر قرار نیست از آن‌ها چیزی را طلب کند که فقط باید از خدا بخواهد. مسئله، وابستگی است. دوست داشتن با وابسته بودن فرق می‌کند. ممکن است من کسی را خیلی دوست داشته باشم، اما زندگی‌ام به او وابسته نباشد. یعنی اگر روزی او از زندگی من خارج شد، اگرچه ناراحت می‌شوم، دلتنگ می‌شوم و حتی ممکن است مدت‌ها غصه بخورم، اما شریان حیات من قطع نمی‌شود. مدیریت وابستگی، به معنای کم کردن محبت نیست؛ به معنای درست کردن جای تکیه‌گاه‌هاست. پس • آدم‌ها را دوست داشته باشیم، اما زندگی‌مان را به آن‌ها گره نزنیم. • از امکانات زندگی استفاده کنیم، اما آرامشمان را به آن‌ها وابسته نکنیم. • موقعیت‌های خوب را بخواهیم، اما هویت و ارزش خودمان را به آن‌ها گره نزنیم. در نقطه مقابل وابستگی یعنی چیزی در زندگی من به جایی برسد که اگر نباشد، احساس کنم دیگر نمی‌توانم ادامه بدهم. پس قرار نیست محبت‌هایمان را حذف کنیم؛ قرار است وابستگی‌هایمان را مدیریت کنیم. چون اگر وابستگی‌هایمان را مدیریت نکنیم، شکنندگی زندگی‌مان را هم نمی‌توانیم مدیریت کنیم. هرچه تکیه‌گاه اصلی زندگی انسان محکم‌تر باشد، خودش هم محکم‌تر می‌شود. و چه تکیه‌گاهی محکم‌تر از خدا؟ «اللَّهُمَّ أَعِزَّنِي بِالانْقِطَاعِ إِلَيْكَ» ؛ «خدایا! مرا به واسطهٔ گسستن و دل‌بریدن از غیر خودت، عزیز و شکست‌ناپذیر قرار بده.» #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
ممکن است یک سؤال مهم پیش بیاید:یعنی ما نباید در زندگی به کسی یا چیزی تعلق داشته باشیم؟ این که امکان‌پذیر نیست! خداوند اساساً زندگی انسان را با تعلقات و محبت‌ها قرار داده است؛ محبت به فرزند، همسر، خانواده، پدر و مادر، دوست و آشنا و حتی محبت به طبیعت، گیاهان و موجودات. پس مسئله، دوست داشتن نیست. اتفاقاً 1. عظمت و بزرگی یک انسان، تا حد زیادی به وسعت دوست‌داشتنی‌های اوست. 2. ممکن است هرچه وابستگی انسان به خدا بیشتر شود، محبتش به دیگران هم بیشتر شود. کسی که خدا را دوست دارد، می‌تواند خانواده و اطرافیانش را بسیار عمیق‌تر و زیباتر دوست داشته باشد؛ چون دیگر قرار نیست از آن‌ها چیزی را طلب کند که فقط باید از خدا بخواهد. مسئله، وابستگی است. دوست داشتن با وابسته بودن فرق می‌کند. ممکن است من کسی را خیلی دوست داشته باشم، اما زندگی‌ام به او وابسته نباشد. یعنی اگر روزی او از زندگی من خارج شد، اگرچه ناراحت می‌شوم، دلتنگ می‌شوم و حتی ممکن است مدت‌ها غصه بخورم، اما شریان حیات من قطع نمی‌شود. مدیریت وابستگی، به معنای کم کردن محبت نیست؛ به معنای درست کردن جای تکیه‌گاه‌هاست. پس • آدم‌ها را دوست داشته باشیم، اما زندگی‌مان را به آن‌ها گره نزنیم. • از امکانات زندگی استفاده کنیم، اما آرامشمان را به آن‌ها وابسته نکنیم. • موقعیت‌های خوب را بخواهیم، اما هویت و ارزش خودمان را به آن‌ها گره نزنیم. در نقطه مقابل وابستگی یعنی چیزی در زندگی من به جایی برسد که اگر نباشد، احساس کنم دیگر نمی‌توانم ادامه بدهم. پس قرار نیست محبت‌هایمان را حذف کنیم؛ قرار است وابستگی‌هایمان را مدیریت کنیم. چون اگر وابستگی‌هایمان را مدیریت نکنیم، شکنندگی زندگی‌مان را هم نمی‌توانیم مدیریت کنیم. هرچه تکیه‌گاه اصلی زندگی انسان محکم‌تر باشد، خودش هم محکم‌تر می‌شود. و چه تکیه‌گاهی محکم‌تر از خدا؟ «اللَّهُمَّ أَعِزَّنِي بِالانْقِطَاعِ إِلَيْكَ» ؛ «خدایا! مرا به واسطهٔ گسستن و دل‌بریدن از غیر خودت، عزیز و شکست‌ناپذیر قرار بده.» #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
بعضی وقت‌ها در ذهنمان سؤال‌هایی شکل می‌گیرد:چرا باید هر حرفی را هر جایی نزنم؟چرا نمی‌توانم همیشه آن‌طور که دلم می‌خواهد رفتار کنم؟چرا باید بعضی چیزها را رعایت کنم؟بخشی از این سؤال‌ها به بحث آزادی مربوط می‌شود که جای خودش باید درباره‌اش صحبت کرد؛ اما یک بخش مهم دیگر این است که اصلاً محدودیت‌ها چه نقشی در زندگی ما دارند؟یک مثال ساده بزنم.در تنظیم صدا، معمولاً شدت صوت باید بین دو حد مشخص باشد. اگر صدا بیش از اندازه پایین بیاید، دیگر چیزی شنیده نمی‌شود؛ اگر هم بیش از اندازه بالا برود، صدا آزاردهنده و همراه با خش می‌شود.پس چرا برای صدا حد تعیین می‌کنند؟چون زیبایی صدا در رعایت یک محدوده است.در نقاشی هم همین‌طور است.در عکاسی و فیلم‌برداری هم همین‌طور.در برنامه‌های تلویزیونی، قبل از شروعش مدت زیادی صرف تنظیم قاب دوربین شده است. چون اینکه دوربین کجا قرار بگیرد، چه مقدار از تصویر دیده شود، چپ و راست قاب کجا باشد و عمق تصویر چطور تنظیم شود، همه در زیبایی آن قاب اثر دارد.اگر بگوییم «محدودیت نمی‌خواهم؛ هر طور شد شد»، ممکن است اصلاً تصویر زیبایی به دست نیاید.پس یک نکتهٔ مهم را باید یاد بگیریم:گاهی چهارچوب‌ها هستند که زیبایی می‌آفرینند.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
بعضی وقت‌ها در ذهنمان سؤال‌هایی شکل می‌گیرد:چرا باید هر حرفی را هر جایی نزنم؟چرا نمی‌توانم همیشه آن‌طور که دلم می‌خواهد رفتار کنم؟چرا باید بعضی چیزها را رعایت کنم؟بخشی از این سؤال‌ها به بحث آزادی مربوط می‌شود که جای خودش باید درباره‌اش صحبت کرد؛ اما یک بخش مهم دیگر این است که اصلاً محدودیت‌ها چه نقشی در زندگی ما دارند؟یک مثال ساده بزنم.در تنظیم صدا، معمولاً شدت صوت باید بین دو حد مشخص باشد. اگر صدا بیش از اندازه پایین بیاید، دیگر چیزی شنیده نمی‌شود؛ اگر هم بیش از اندازه بالا برود، صدا آزاردهنده و همراه با خش می‌شود.پس چرا برای صدا حد تعیین می‌کنند؟چون زیبایی صدا در رعایت یک محدوده است.در نقاشی هم همین‌طور است.در عکاسی و فیلم‌برداری هم همین‌طور.در برنامه‌های تلویزیونی، قبل از شروعش مدت زیادی صرف تنظیم قاب دوربین شده است. چون اینکه دوربین کجا قرار بگیرد، چه مقدار از تصویر دیده شود، چپ و راست قاب کجا باشد و عمق تصویر چطور تنظیم شود، همه در زیبایی آن قاب اثر دارد.اگر بگوییم «محدودیت نمی‌خواهم؛ هر طور شد شد»، ممکن است اصلاً تصویر زیبایی به دست نیاید.پس یک نکتهٔ مهم را باید یاد بگیریم:گاهی چهارچوب‌ها هستند که زیبایی می‌آفرینند.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۳