شهیده دلیری
شماره 

شکر یعنی بروز اثر نعمت در زندگی ما اولین ویژگی از ویژگیهای ششگانه فراز چهارم، شاکر بودن است. «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی لَکَ شَاکِراً»؛ «خدایا مرا شاکر خودت قرار بده.» شکر ، در لغت، به معنای اظهار تقدیر و سپاس در برابر نعمت است؛ چه آن نعمت آشکار و ظاهری باشد و چه معنوی و پنهان. در مقابل شکر، در قرآن و در کتابهای لغت، «کفران» قرار گرفته است. در کتب لغت گفتهاند: «یُقابِلُهُ الْکُفْرَانُ، وَهُوَ ذِکْرُ نِعْمَتِهِ وَعَدَمُ التَّقْدِیرِ فِی مُقَابِلِ إِنْعَامِ الْمُنْعِمِ.» ؛ «یعنی در مقابل شکر، کفران قرار دارد؛ کفران یعنی نعمت وجود داشته باشد، اما انسان آن را بپوشاند و در برابر نعمتِ نعمتدهنده، قدردانی نکند. خدا نعمتی را به انسان داده باشد، اما آن نعمت در زندگی او مورد توجه و سپاس قرار نگیرد.» البته شکر فقط این نیست که بگوییم: «ممنونم»، «متشکرم» یا «دستت درد نکند» اگر کمی در زندگی خودمان دقت کنیم، میبینیم گاهی همین اتفاق میافتد. از پدر و مادرمان تشکر میکنیم، اما بعد همان کاری را میکنیم که خودمان میخواهیم. دوباره میگوییم «ممنونم» و باز کار خودمان را انجام میدهیم! طبیعی است که بعد از مدتی طرف مقابل بگوید: «این تشکر کردن که فقط گفتنِ ممنونم نیست!» واقعاً هم همینطور است. شکر وقتی اتفاق میافتد که نعمتی که در اختیار ما قرار گرفته، در زندگیمان ظهور و بروز پیدا کند. اگر خداوند به من نعمت سلامتی داده، شکر سلامتی این است که از آن درست استفاده کنم. اگر به من نعمت فهم و عقل داده، این فهم نباید تعطیل بماند؛ باید از آن استفاده کنم. اگر توانایی، فرصت، علم یا موقعیتی در اختیار من قرار گرفته، شکرش این است که آن را به کار بیندازم. پس شکر فقط یک کلمه نیست. در واقع،* شکر یعنی به کار انداختن داراییها و تواناییها آن هم استفادهای در مسیر کمال و شکوفایی.* #دعای_حضرت_زهرا_سلاماللهعلیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشتهها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
شماره 


شکر، انسان را رشد میدهدگفتیم: شکر فقط گفتن «خدایا شکرت» نیست؛ شکر یعنی نعمتی که خدا به ما داده، در زندگیمان به کار بیفتد.برای همین خداوند در قرآن میفرماید: «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» ؛ «اگر شکر کنید، شما را افزایش میدهم.» دقت کنید؛ خداوند نمیفرماید فقط نعمتهایتان را زیاد میکنم، بلکه میفرماید:
«لَأَزِیدَنَّکُمْ»؛ شما را زیاد میکنم.این تعبیر نکته بسیار مهمی دارد.وقتی انسان از نعمتهایی که در اختیارش قرار گرفته درست استفاده میکند، در واقع خودش رشد میکند.اگر خدا به من علم داده و من از آن استفاده کنم، فقط علمم بیشتر نمیشود؛ خودم هم بزرگتر میشوم.اگر به من فرصت داده و از آن درست استفاده کنم، ظرفیت وجودیام گستردهتر میشود.اگر تواناییای به من داده و آن را در مسیر درست به کار بگیرم، تواناییهای بیشتری در من شکوفا میشود.بنابراین شکر، فقط حفظ نعمت نیست؛ شکر باعث رشد انسان میشود.به همین دلیل، یکی از ویژگیهای انسان برخوردار از حیات طیبه، شاکر بودن است.کسی که حیات طیبه دارد، در زندگیاش شاکر است؛ اجازه نمیدهد نعمتها در زندگیاش بلااستفاده بمانند. هرچه به او دادهاند، آنقدر خوب و درست از آن استفاده میکند و آن را به نتیجه میرساند که ظرفیت وجودیاش گستردهتر و وسیعتر میشود. طبیعتاً حال زندگیاش هم بهتر، خوشتر و معنویتر خواهد شد.سلامتی، عقل، علم، وقت، خانواده، فرصتها، تواناییها و حتی تجربههایی که در زندگی به دست آوردهایم، همه میتوانند موضوع شکر باشند.شاید شکر بعضی از نعمتهای ما این نباشد که فقط بگوییم «خدایا شکرت»؛ شاید شکر واقعیشان این باشد که بالاخره از آنها استفاده کنیم.تمرین: خداوند همین امروز چه نعمتهایی به من داده که هنوز از آنها درست استفاده نکردهام؟شاید پاسخ همین سؤال، شروع شکر واقعی ما باشد.انشاءالله خداوند به ما توفیق بدهد که فقط اهل گفتنِ شکر نباشیم؛ بلکه در زندگیمان شاکر باشیم.
#دعای_حضرت_زهرا_سلاماللهعلیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشتهها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
شکر، انسان را رشد میدهدگفتیم: شکر فقط گفتن «خدایا شکرت» نیست؛ شکر یعنی نعمتی که خدا به ما داده، در زندگیمان به کار بیفتد.برای همین خداوند در قرآن میفرماید: «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» ؛ «اگر شکر کنید، شما را افزایش میدهم.» دقت کنید؛ خداوند نمیفرماید فقط نعمتهایتان را زیاد میکنم، بلکه میفرماید:
«لَأَزِیدَنَّکُمْ»؛ شما را زیاد میکنم.این تعبیر نکته بسیار مهمی دارد.وقتی انسان از نعمتهایی که در اختیارش قرار گرفته درست استفاده میکند، در واقع خودش رشد میکند.اگر خدا به من علم داده و من از آن استفاده کنم، فقط علمم بیشتر نمیشود؛ خودم هم بزرگتر میشوم.اگر به من فرصت داده و از آن درست استفاده کنم، ظرفیت وجودیام گستردهتر میشود.اگر تواناییای به من داده و آن را در مسیر درست به کار بگیرم، تواناییهای بیشتری در من شکوفا میشود.بنابراین شکر، فقط حفظ نعمت نیست؛ شکر باعث رشد انسان میشود.به همین دلیل، یکی از ویژگیهای انسان برخوردار از حیات طیبه، شاکر بودن است.کسی که حیات طیبه دارد، در زندگیاش شاکر است؛ اجازه نمیدهد نعمتها در زندگیاش بلااستفاده بمانند. هرچه به او دادهاند، آنقدر خوب و درست از آن استفاده میکند و آن را به نتیجه میرساند که ظرفیت وجودیاش گستردهتر و وسیعتر میشود. طبیعتاً حال زندگیاش هم بهتر، خوشتر و معنویتر خواهد شد.سلامتی، عقل، علم، وقت، خانواده، فرصتها، تواناییها و حتی تجربههایی که در زندگی به دست آوردهایم، همه میتوانند موضوع شکر باشند.شاید شکر بعضی از نعمتهای ما این نباشد که فقط بگوییم «خدایا شکرت»؛ شاید شکر واقعیشان این باشد که بالاخره از آنها استفاده کنیم.تمرین: خداوند همین امروز چه نعمتهایی به من داده که هنوز از آنها درست استفاده نکردهام؟شاید پاسخ همین سؤال، شروع شکر واقعی ما باشد.انشاءالله خداوند به ما توفیق بدهد که فقط اهل گفتنِ شکر نباشیم؛ بلکه در زندگیمان شاکر باشیم.
#دعای_حضرت_زهرا_سلاماللهعلیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشتهها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۱۴۲
۱:۰۳