شهیده دلیری
شماره 
بچه‌ها را فقط مؤدب نکنیم؛ عاقلشان کنیم گفتیم ریشهٔ ادب، عقل است؛ بنابراین اگر می‌خواهیم ادب در وجود انسان ماندگار شود، باید به جای آموزش صرفِ رفتارهای ظاهری، به شکوفایی عقل او کمک کنیم. این نکته در تعلیم و تربیت خیلی مهم است. ما گاهی به بچه‌ها فقط یک‌سری آداب را یاد می‌دهیم: • این‌طوری بشین. • این‌طوری غذا نخور. • موقع غذا خوردن دهانت صدا نده. • این‌طوری راه نرو. این‌ها بد نیستند؛ اما کافی نیستند. باید کاری کنیم که عقل کودک هم رشد کند. عقل با فکر کردن شکوفا می‌شود. با تجربه کردن شکوفا می‌شود. با مشورت کردن شکوفا می‌شود. پس اجازه بدهیم بچه‌ها تجربه کنند، سؤال بپرسند، فکر کنند و حتی گاهی با انتخاب‌هایشان نتیجه بگیرند. به آنها یاد بدهیم قبل از تصمیم‌گیری فکر کنند و مشورت کنند. حتی خودمان هم گاهی با آنها مشورت کنیم تا یاد بگیرند برای تصمیم‌هایشان فکر کنند. عقل با پرسیدن از اهل علم و متخصصان هم رشد می‌کند. اگر پاسخ سؤال فرزندمان را نمی‌دانیم، اشکالی ندارد بگوییم: «نمی‌دانم؛ بیا از کسی که در این زمینه متخصص است بپرسیم.» قرار نیست پدر و مادر پاسخ همهٔ سؤال‌های دنیا را بدانند! و البته عقل با مطالعه و اندیشه در قرآن و روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام هم شکوفا می‌شود؛ چون این معارف، انسان را به فکر کردن، فهمیدن و درست دیدن زندگی دعوت می‌کنند. پس اگر می‌خواهیم فرزندمان بدون عقوبت مؤدب شود، باید قبل از هر چیز کمک کنیم عقلش رشد کند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
بچه‌ها را فقط مؤدب نکنیم؛ عاقلشان کنیم گفتیم ریشهٔ ادب، عقل است؛ بنابراین اگر می‌خواهیم ادب در وجود انسان ماندگار شود، باید به جای آموزش صرفِ رفتارهای ظاهری، به شکوفایی عقل او کمک کنیم. این نکته در تعلیم و تربیت خیلی مهم است. ما گاهی به بچه‌ها فقط یک‌سری آداب را یاد می‌دهیم: • این‌طوری بشین. • این‌طوری غذا نخور. • موقع غذا خوردن دهانت صدا نده. • این‌طوری راه نرو. این‌ها بد نیستند؛ اما کافی نیستند. باید کاری کنیم که عقل کودک هم رشد کند. عقل با فکر کردن شکوفا می‌شود. با تجربه کردن شکوفا می‌شود. با مشورت کردن شکوفا می‌شود. پس اجازه بدهیم بچه‌ها تجربه کنند، سؤال بپرسند، فکر کنند و حتی گاهی با انتخاب‌هایشان نتیجه بگیرند. به آنها یاد بدهیم قبل از تصمیم‌گیری فکر کنند و مشورت کنند. حتی خودمان هم گاهی با آنها مشورت کنیم تا یاد بگیرند برای تصمیم‌هایشان فکر کنند. عقل با پرسیدن از اهل علم و متخصصان هم رشد می‌کند. اگر پاسخ سؤال فرزندمان را نمی‌دانیم، اشکالی ندارد بگوییم: «نمی‌دانم؛ بیا از کسی که در این زمینه متخصص است بپرسیم.» قرار نیست پدر و مادر پاسخ همهٔ سؤال‌های دنیا را بدانند! و البته عقل با مطالعه و اندیشه در قرآن و روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام هم شکوفا می‌شود؛ چون این معارف، انسان را به فکر کردن، فهمیدن و درست دیدن زندگی دعوت می‌کنند. پس اگر می‌خواهیم فرزندمان بدون عقوبت مؤدب شود، باید قبل از هر چیز کمک کنیم عقلش رشد کند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
درخت ادب را چگونه پرورش دهیم؟گفتیم ادب یک رفتار ظاهری نیست؛ درختی است که ریشه‌اش عقل است. هرچه عقل انسان بیشتر شکوفا شود، زمینهٔ ادب و حیا نیز بیشتر فراهم می‌شود.حالا سؤال این است: چطور این درخت را پرورش بدهیم؟با فکر کردن،
با تجربه کردن،
با مشورت کردن،
با پرسیدن از اهل علم و متخصصان،
با مطالعهٔ قرآن،
با تأمل در آیات الهی،
و با استفاده از روایت‌ها و حکمت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام.حکمت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام گاهی مثل کلیدهایی هستند که قفل‌های عقل انسان را باز می‌کنند.وقتی انسان یاد می‌گیرد فکر کند، تجربه کند، بپرسد، مشورت کند و از وحی و تجربهٔ عالمان استفاده کند، عقلش رشد می‌کند.و وقتی عقل رشد کرد، ادب دیگر فقط یک رفتار تحمیلی نیست.انسان کم‌کم می‌فهمد چرا باید این‌گونه رفتار کند؛ چرا باید این حرف را بزند و آن حرف را نزند؛ چرا باید در یک موقعیت سکوت کند و در موقعیتی دیگر سخن بگوید.اینجاست که ادب، از یک «دستور بیرونی» تبدیل می‌شود به یک ویژگی درونی.در واقع ما داریم درخت ادب را در وجودمان می‌کاریم؛ درختی که ریشه‌اش عقل است و با آبِ معرفت، تجربه و تفکر رشد می‌کند.و چه زیباست زندگی انسانی که عقلش با نور وحی شکوفا شده باشد؛چنین انسانی حتی اگر با سختی و مشکل هم روبه‌رو شود، بهتر می‌فهمد چگونه با آن مواجه شود.و نتیجه؟زندگی‌ای که هر روزش می‌تواند طعم تازه‌ای داشته باشد؛ هیچ دو روزش شبیه یکدیگر نیست؛ زندگی‌ای که با وجود فراز و نشیب‌هایش، زیبا، پویـا و خوشگوار باقی می‌ماند.ان‌شاءالله خدا به ما و فرزندانمان توفیق بدهد عاقلانه زندگی کنیم تا مؤدبانه زندگی کردن برایمان طبیعی و شیرین شود.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
درخت ادب را چگونه پرورش دهیم؟گفتیم ادب یک رفتار ظاهری نیست؛ درختی است که ریشه‌اش عقل است. هرچه عقل انسان بیشتر شکوفا شود، زمینهٔ ادب و حیا نیز بیشتر فراهم می‌شود.حالا سؤال این است: چطور این درخت را پرورش بدهیم؟با فکر کردن،
با تجربه کردن،
با مشورت کردن،
با پرسیدن از اهل علم و متخصصان،
با مطالعهٔ قرآن،
با تأمل در آیات الهی،
و با استفاده از روایت‌ها و حکمت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام.حکمت‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام گاهی مثل کلیدهایی هستند که قفل‌های عقل انسان را باز می‌کنند.وقتی انسان یاد می‌گیرد فکر کند، تجربه کند، بپرسد، مشورت کند و از وحی و تجربهٔ عالمان استفاده کند، عقلش رشد می‌کند.و وقتی عقل رشد کرد، ادب دیگر فقط یک رفتار تحمیلی نیست.انسان کم‌کم می‌فهمد چرا باید این‌گونه رفتار کند؛ چرا باید این حرف را بزند و آن حرف را نزند؛ چرا باید در یک موقعیت سکوت کند و در موقعیتی دیگر سخن بگوید.اینجاست که ادب، از یک «دستور بیرونی» تبدیل می‌شود به یک ویژگی درونی.در واقع ما داریم درخت ادب را در وجودمان می‌کاریم؛ درختی که ریشه‌اش عقل است و با آبِ معرفت، تجربه و تفکر رشد می‌کند.و چه زیباست زندگی انسانی که عقلش با نور وحی شکوفا شده باشد؛چنین انسانی حتی اگر با سختی و مشکل هم روبه‌رو شود، بهتر می‌فهمد چگونه با آن مواجه شود.و نتیجه؟زندگی‌ای که هر روزش می‌تواند طعم تازه‌ای داشته باشد؛ هیچ دو روزش شبیه یکدیگر نیست؛ زندگی‌ای که با وجود فراز و نشیب‌هایش، زیبا، پویـا و خوشگوار باقی می‌ماند.ان‌شاءالله خدا به ما و فرزندانمان توفیق بدهد عاقلانه زندگی کنیم تا مؤدبانه زندگی کردن برایمان طبیعی و شیرین شود.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۳