شهیده دلیری
شماره 
هر انسانی در زندگی‌اش یک‌سری وابستگی‌ها دارد و شکننده بودن یا نبودن زندگی، تا حد زیادی به همین وابستگی‌ها بستگی دارد. اصلاً شکست و موفقیت هر زندگی، تا حد زیادی به وابستگی‌های آن زندگی بستگی دارد. بنابراین اگر می‌خواهیم زندگی‌مان شکننده نباشد، باید مراقب باشیم وابستگی‌های شکننده نداشته باشیم. مثال 1 اگر من در زندگی‌ام به موقعیت اجتماعی وابسته باشم، طبیعی است که اگر آن موقعیت از بین برود، زندگی من هم دچار شکست شود. مثال 2: وقتی به یک دوست وابسته باشم و حیات و حال خوب من به او گره خورده باشد، اگر به هر دلیلی برای آن دوست مشکلی پیش بیاید، آدم بدی بشود، یا حتی حادثه‌ای برایش اتفاق بیفتد، زندگی من هم شکننده می‌شود. یکی به دوستش وابسته است، یکی به وسایل و امکانات زندگی، یکی به داشتن خانه، یکی به موقعیت اجتماعی، یکی به اعضای خانواده... هر وابستگی، به اندازهٔ شکنندگیِ چیزی که به آن وابسته شده‌ایم، زندگی ما را شکننده می‌کند. اینجاست که باید از خودمان بپرسیم: من در زندگی به چه چیزهایی وابسته‌ام؟ چه چیزهایی هستند که اگر از زندگی من حذف شوند، من واقعاً به هم می‌ریزم؟ شاید پاسخ به همین سؤال، بخشی از راز آرامش و استواری زندگی ما را روشن کند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
هر انسانی در زندگی‌اش یک‌سری وابستگی‌ها دارد و شکننده بودن یا نبودن زندگی، تا حد زیادی به همین وابستگی‌ها بستگی دارد. اصلاً شکست و موفقیت هر زندگی، تا حد زیادی به وابستگی‌های آن زندگی بستگی دارد. بنابراین اگر می‌خواهیم زندگی‌مان شکننده نباشد، باید مراقب باشیم وابستگی‌های شکننده نداشته باشیم. مثال 1 اگر من در زندگی‌ام به موقعیت اجتماعی وابسته باشم، طبیعی است که اگر آن موقعیت از بین برود، زندگی من هم دچار شکست شود. مثال 2: وقتی به یک دوست وابسته باشم و حیات و حال خوب من به او گره خورده باشد، اگر به هر دلیلی برای آن دوست مشکلی پیش بیاید، آدم بدی بشود، یا حتی حادثه‌ای برایش اتفاق بیفتد، زندگی من هم شکننده می‌شود. یکی به دوستش وابسته است، یکی به وسایل و امکانات زندگی، یکی به داشتن خانه، یکی به موقعیت اجتماعی، یکی به اعضای خانواده... هر وابستگی، به اندازهٔ شکنندگیِ چیزی که به آن وابسته شده‌ایم، زندگی ما را شکننده می‌کند. اینجاست که باید از خودمان بپرسیم: من در زندگی به چه چیزهایی وابسته‌ام؟ چه چیزهایی هستند که اگر از زندگی من حذف شوند، من واقعاً به هم می‌ریزم؟ شاید پاسخ به همین سؤال، بخشی از راز آرامش و استواری زندگی ما را روشن کند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
حضرت می‌فرمایند: «بِالانْقِطَاعِ إِلَيْكَ» چون خداوند، خودش شکست‌ناپذیر است.طوفان و سیل و زلزله، آدم‌ها و موقعیت‌های اجتماعی، ازدواج و فرزند، از دست دادن یا به دست آوردن امکانات، هیچ‌کدام نمی‌توانند خدا را از خدایی بیندازند.هیچ اتفاقی نمی‌تواند رحمانیت، رحیمیت، علم، قدرت و رزاقیت خدا را از او بگیرد.پس اگر قرار است زندگی ما شکننده نباشد، باید رشتهٔ اصلی وابستگی‌مان را به کسی گره بزنیم که شکست‌پذیر نیست.این به این معنا نیست که دیگران را دوست نداشته باشیم؛ اتفاقاً کسی که به خدا وابسته است، می‌تواند همهٔ عالم را بیشتر دوست داشته باشد، چون می‌داند همهٔ این دوست‌داشتنی‌ها را خدا آفریده است.اما شریان حیاتش، رگ زندگی‌اش و تکیه‌گاه اصلی‌اش خداست.تمرینش هم خیلی سخت نیست. گاهی با خودمان خلوت کنیم و از خودمان بپرسیم:
من به چه چیزهایی وابسته‌ام؟ چه چیزهایی هستند که اگر نباشند، من به هم می‌ریزم؟بعد از خودمان بپرسیم: آیا آن چیزی که به آن وابسته‌ام، خودش شکست‌پذیر نیست؟اگر هست، قرار نیست دوست داشتنش را کنار بگذارم؛ بلکه باید آرام‌آرام وابستگی‌ام را از آن جدا کنم و به سمت خدا ببرم.هرچه وابستگی‌ها و تکیه‌گاه‌های اصلی زندگی ما بیشتر به سمت موجودی برود که شکست‌ناپذیر است، زندگی ما هم استوارتر و غیرشکننده‌تر می‌شود.این کار نیاز به تمرین دارد؛ کمی توجه، کمی خلوت و کمی مرور خود.برای همین شاید بد نباشد شب‌ها، در خلوت خودمان، چند دقیقه‌ای بنشینیم و ببینیم چه چیزهایی در زندگی برای ما آن‌قدر مهم شده‌اند که نبودنشان آرامشمان را می‌گیرد.محبت‌هایمان را حفظ کنیم، اما وابستگی‌هایمان را اصلاح کنیم.آن‌وقت ان‌شاءالله زندگی‌مان استوارتر می‌شود و حتی در میان اتفاقات تلخ و شیرین دنیا، طعم خوش زندگی از کاممان گرفته نمی‌شود.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
حضرت می‌فرمایند: «بِالانْقِطَاعِ إِلَيْكَ» چون خداوند، خودش شکست‌ناپذیر است.طوفان و سیل و زلزله، آدم‌ها و موقعیت‌های اجتماعی، ازدواج و فرزند، از دست دادن یا به دست آوردن امکانات، هیچ‌کدام نمی‌توانند خدا را از خدایی بیندازند.هیچ اتفاقی نمی‌تواند رحمانیت، رحیمیت، علم، قدرت و رزاقیت خدا را از او بگیرد.پس اگر قرار است زندگی ما شکننده نباشد، باید رشتهٔ اصلی وابستگی‌مان را به کسی گره بزنیم که شکست‌پذیر نیست.این به این معنا نیست که دیگران را دوست نداشته باشیم؛ اتفاقاً کسی که به خدا وابسته است، می‌تواند همهٔ عالم را بیشتر دوست داشته باشد، چون می‌داند همهٔ این دوست‌داشتنی‌ها را خدا آفریده است.اما شریان حیاتش، رگ زندگی‌اش و تکیه‌گاه اصلی‌اش خداست.تمرینش هم خیلی سخت نیست. گاهی با خودمان خلوت کنیم و از خودمان بپرسیم:
من به چه چیزهایی وابسته‌ام؟ چه چیزهایی هستند که اگر نباشند، من به هم می‌ریزم؟بعد از خودمان بپرسیم: آیا آن چیزی که به آن وابسته‌ام، خودش شکست‌پذیر نیست؟اگر هست، قرار نیست دوست داشتنش را کنار بگذارم؛ بلکه باید آرام‌آرام وابستگی‌ام را از آن جدا کنم و به سمت خدا ببرم.هرچه وابستگی‌ها و تکیه‌گاه‌های اصلی زندگی ما بیشتر به سمت موجودی برود که شکست‌ناپذیر است، زندگی ما هم استوارتر و غیرشکننده‌تر می‌شود.این کار نیاز به تمرین دارد؛ کمی توجه، کمی خلوت و کمی مرور خود.برای همین شاید بد نباشد شب‌ها، در خلوت خودمان، چند دقیقه‌ای بنشینیم و ببینیم چه چیزهایی در زندگی برای ما آن‌قدر مهم شده‌اند که نبودنشان آرامشمان را می‌گیرد.محبت‌هایمان را حفظ کنیم، اما وابستگی‌هایمان را اصلاح کنیم.آن‌وقت ان‌شاءالله زندگی‌مان استوارتر می‌شود و حتی در میان اتفاقات تلخ و شیرین دنیا، طعم خوش زندگی از کاممان گرفته نمی‌شود.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۲