شهیده دلیری
شماره 
قرآن، عامل ذکر و اتصال به بی‌نهایت اساساً آن چیزی که ذکر را برای انسان به ارمغان می‌آورد، قرآن کریم است. خداوند به واسطه انبیای الهی و وحی، انسان را در معرض ذکر قرار داده است. سؤال: چگونه ذاکر شویم و قرآن کریم چگونه انسان‌ها را به سمت ذاکر شدن دعوت یا به تعبیری، سوق داده است؟ درباره این موضوع در قرآن بسیار سخن گفته شده؛ از اینکه چه عواملی ذکر را نصیب انسان می‌کنند و چه ویژگی‌هایی در انسان، او را از ذکر بهره‌مند می‌کند. در اینجا برخی مطالب به صورت خلاصه بیان می‌شود. «ص وَالْقُرْآنِ ذِی الذِّکْرِ» اصلاً قرآنی که خدا فرستاده، دارای ذکر است؛ یعنی عامل اتصال به منبع بی‌نهایت فیض عالم است؛ چیزی که انسان را دائم زنده نگه می‌دارد و لحظه‌به‌لحظه، در هر شأنی، حال جدیدی به انسان می‌دهد. خود قرآن کریم عامل این اتصال است. وقتی قرآن را می‌خوانید، می‌بینید در هر موقعیتی یک پیام، یک نکته و یک حرف دارد؛ در حالت سختی، پیامی مخصوص سختی دارد؛ در حالت آسانی، پیامی مخصوص آسانی؛ برای بچه‌ها یک‌طور، برای بزرگسال‌ها یک‌طور؛ در جنگ یک‌طور و در صلح یک‌طور. اصلاً قرآن به انسان یاد داده است که چگونه می‌شود در لحظه‌لحظه زندگی اتصال داشت و به منبع حیات و فیض متصل شد؛ یا به تعبیر دیگر، چگونه می‌شود لحظه‌به‌لحظه به یاد خدا بود و حضور داشت. پس مهم‌ترین عامل در اینکه آدم‌ها از ذکر بهره‌مند شوند، خود قرآن کریم است. این می‌شود عاملی که ذکر را بر انسان می‌آورد؛ ذکری که مثل باران، دائم در حال نازل شدن است. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
قرآن، عامل ذکر و اتصال به بی‌نهایت اساساً آن چیزی که ذکر را برای انسان به ارمغان می‌آورد، قرآن کریم است. خداوند به واسطه انبیای الهی و وحی، انسان را در معرض ذکر قرار داده است. سؤال: چگونه ذاکر شویم و قرآن کریم چگونه انسان‌ها را به سمت ذاکر شدن دعوت یا به تعبیری، سوق داده است؟ درباره این موضوع در قرآن بسیار سخن گفته شده؛ از اینکه چه عواملی ذکر را نصیب انسان می‌کنند و چه ویژگی‌هایی در انسان، او را از ذکر بهره‌مند می‌کند. در اینجا برخی مطالب به صورت خلاصه بیان می‌شود. «ص وَالْقُرْآنِ ذِی الذِّکْرِ» اصلاً قرآنی که خدا فرستاده، دارای ذکر است؛ یعنی عامل اتصال به منبع بی‌نهایت فیض عالم است؛ چیزی که انسان را دائم زنده نگه می‌دارد و لحظه‌به‌لحظه، در هر شأنی، حال جدیدی به انسان می‌دهد. خود قرآن کریم عامل این اتصال است. وقتی قرآن را می‌خوانید، می‌بینید در هر موقعیتی یک پیام، یک نکته و یک حرف دارد؛ در حالت سختی، پیامی مخصوص سختی دارد؛ در حالت آسانی، پیامی مخصوص آسانی؛ برای بچه‌ها یک‌طور، برای بزرگسال‌ها یک‌طور؛ در جنگ یک‌طور و در صلح یک‌طور. اصلاً قرآن به انسان یاد داده است که چگونه می‌شود در لحظه‌لحظه زندگی اتصال داشت و به منبع حیات و فیض متصل شد؛ یا به تعبیر دیگر، چگونه می‌شود لحظه‌به‌لحظه به یاد خدا بود و حضور داشت. پس مهم‌ترین عامل در اینکه آدم‌ها از ذکر بهره‌مند شوند، خود قرآن کریم است. این می‌شود عاملی که ذکر را بر انسان می‌آورد؛ ذکری که مثل باران، دائم در حال نازل شدن است. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
حق پذیری لازمه‌ی اتصالخیلی جالب است؛ ذکر در قرآن شبیه باران است. باران چگونه است؟ دائم نازل می‌شود و از آسمان به زمین می‌آید. ذکر هم دائم نازل می‌شود. اما زمین‌ها در استفاده از این باران با یکدیگر متفاوت‌اند. بعضی زمین‌ها زمین‌های طیّب‌اند و رشد می‌کنند و بعضی زمین‌ها زمین‌های خبیث‌اند و رشد نمی‌کنند.باران که در ماهیت خودش تفاوتی ندارد؛ اما:«فِی الْبُسْتَانِ وَرْدٌ وَفِی الْمِلْحِ خَسٌّ» ؛ «در باغ، گل می‌روید و در شوره‌زار، خس.» حالا که ذکر دائم در حال نزول است، آدم‌ها باید چیزی در درون خودشان داشته باشند که این ذکر در وجودشان به بار بنشیند. آن چیزی که در قرآن مطرح شده، «خشیت» است. در سوره مبارکه اعلی، خداوند می‌فرماید:«فَذَکِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّکْرَىٰ»؛ «پیامبر، برای مردم تذکر بده؛ ذکر حتماً خاصیت دارد.» «سَیَذَّکَّرُ مَن یَخْشَىٰ»؛ هر کسی که خشیت داشته باشد، ذکرپذیر است.» میزان بهره‌مندی ما از ذکر، وابسته به خشیت ما آدم‌هاست.خشیت یعنی آدم حق‌پذیر باشد؛ آدمی که گردن‌کلفتی نمی‌کند و حرف حق را می‌پذیرد؛ حتی اگر آن حرف را یک بچه بزند. حرف حق را می‌پذیرد، حتی اگر به ضررش باشد.آدم‌ها به اندازه‌ای که در زندگی حق‌پذیر باشند، ذکر در وجودشان جاری می‌شود.پس یک طرف ماجرا این است که انبیا و قرآن و فطرت، و البته خود انسان‌ها، دائم مثل باران، ذکر را بر انسان می‌بارانند و نازل می‌کنند. از طرف دیگر، انسان باید در درون خودش خشیت را فعال کند.باید خشیت را تمرین کنیم. خیلی مهم است. خشیت را باید تمرین کرد. سوره مبارکه یاسین، سوره اعلی، سوره طه و قرآن، پر از آیاتی است که ما را به خشیت دعوت می‌کند.برای خشیت هم مهم‌ترین نکته این است که ما باید حرف حق را بپذیریم.اگر کسی از ما ایرادی گرفت، زود شروع نکنیم به دفاع کردن و بگوییم: «نه، من این‌طوری نیستم!» یک ذره فکر کنیم؛ شاید واقعاً این‌طوری بوده، شاید باید خودمان را اصلاح کنیم.چه اشکالی دارد دیگران ایرادات آدم را به او بگویند و انسان، به واسطه همین تذکر، نواقصش را بشناسد، حرف حق را بپذیرد و رشد کند؟روی خشیت کار کنیم؛ خیلی کمک می‌کند.انسانی که ذاکر باشد، حال زندگی‌اش متفاوت است و حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها از خدا خواسته‌اند که ما را ذاکر قرار بدهد تا طعم زندگی‌مان بشود حیات طیبه.ان‌شاءالله.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
حق پذیری لازمه‌ی اتصالخیلی جالب است؛ ذکر در قرآن شبیه باران است. باران چگونه است؟ دائم نازل می‌شود و از آسمان به زمین می‌آید. ذکر هم دائم نازل می‌شود. اما زمین‌ها در استفاده از این باران با یکدیگر متفاوت‌اند. بعضی زمین‌ها زمین‌های طیّب‌اند و رشد می‌کنند و بعضی زمین‌ها زمین‌های خبیث‌اند و رشد نمی‌کنند.باران که در ماهیت خودش تفاوتی ندارد؛ اما:«فِی الْبُسْتَانِ وَرْدٌ وَفِی الْمِلْحِ خَسٌّ» ؛ «در باغ، گل می‌روید و در شوره‌زار، خس.» حالا که ذکر دائم در حال نزول است، آدم‌ها باید چیزی در درون خودشان داشته باشند که این ذکر در وجودشان به بار بنشیند. آن چیزی که در قرآن مطرح شده، «خشیت» است. در سوره مبارکه اعلی، خداوند می‌فرماید:«فَذَکِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّکْرَىٰ»؛ «پیامبر، برای مردم تذکر بده؛ ذکر حتماً خاصیت دارد.» «سَیَذَّکَّرُ مَن یَخْشَىٰ»؛ هر کسی که خشیت داشته باشد، ذکرپذیر است.» میزان بهره‌مندی ما از ذکر، وابسته به خشیت ما آدم‌هاست.خشیت یعنی آدم حق‌پذیر باشد؛ آدمی که گردن‌کلفتی نمی‌کند و حرف حق را می‌پذیرد؛ حتی اگر آن حرف را یک بچه بزند. حرف حق را می‌پذیرد، حتی اگر به ضررش باشد.آدم‌ها به اندازه‌ای که در زندگی حق‌پذیر باشند، ذکر در وجودشان جاری می‌شود.پس یک طرف ماجرا این است که انبیا و قرآن و فطرت، و البته خود انسان‌ها، دائم مثل باران، ذکر را بر انسان می‌بارانند و نازل می‌کنند. از طرف دیگر، انسان باید در درون خودش خشیت را فعال کند.باید خشیت را تمرین کنیم. خیلی مهم است. خشیت را باید تمرین کرد. سوره مبارکه یاسین، سوره اعلی، سوره طه و قرآن، پر از آیاتی است که ما را به خشیت دعوت می‌کند.برای خشیت هم مهم‌ترین نکته این است که ما باید حرف حق را بپذیریم.اگر کسی از ما ایرادی گرفت، زود شروع نکنیم به دفاع کردن و بگوییم: «نه، من این‌طوری نیستم!» یک ذره فکر کنیم؛ شاید واقعاً این‌طوری بوده، شاید باید خودمان را اصلاح کنیم.چه اشکالی دارد دیگران ایرادات آدم را به او بگویند و انسان، به واسطه همین تذکر، نواقصش را بشناسد، حرف حق را بپذیرد و رشد کند؟روی خشیت کار کنیم؛ خیلی کمک می‌کند.انسانی که ذاکر باشد، حال زندگی‌اش متفاوت است و حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها از خدا خواسته‌اند که ما را ذاکر قرار بدهد تا طعم زندگی‌مان بشود حیات طیبه.ان‌شاءالله.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۴