ش
ناو دنا، تنگه هرمز و سومین جنگ دریایی ایرانیانبخش از قاسم قربانیبخش یک:https://eitaa.com/shahr_naame/917پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357، با شعار «استقلال» امیدها را برای باز پس گیری حق ایرانیان از جهان، زنده کرد. نیروی اراده ای که در ایران فوران کرده بود، خیلی زود و در جریان محاصره دریایی ایران در جنگ تحمیلی متوجه اهمیت دریا شد. دریاسالار بی مانند ایران، شهید نادر مهدوی و یارانش، با قایق های تندرو و توپهای کوچکی که خلاقیت و ابتکار نیروی مقاومت بر روی قایقها نصب کرده بود، خیلی زود، خلیج فارس را به جهنم نفتکش ها و ناوگروههای بیگانه تبدیل کرد. ناوگروههای جهانی جالوت برای مقابله با سنگ های کوچکی که از سوی داوود پرتاب می شد طراحی نشده بودند. انفجار نفت کش غول آسای بریجتون که با دو ناو آمریکایی اسکورت می شد جلوی دوربین رسانه های جهان، این واقعیت را جلوی چشمان استعمار جهانی ترسیم کرد که: «شیر خفته ایران بیدار شده و سهم و حق خود را از جهان می طلبد». خنجر محافظه کاری و خواب غفلت چند صدساله در میان نیروهای سیاسی، متاسفانه اجازه تثبیت معادله جدید تسلط ایران بر تنگه هرمز را نداد. بر خلاف امر خمینی کبیر، ناوهای هواپیمابر آمریکایی اجازه ورود به خلیج فارس را یافتند، قطعنامه 598 پذیرفته شد و در طی سالها، پایگاههای آمریکایی از سواحل خلیج فارس و دریای عمان، یکی یکی سر برآوردند و خلیج فارس دوباره جولانگاه نیروی دریایی استعماری شد.البته قدرت نمایی ایران در دفاع مقدس هشت ساله، این امکان را برای ایران باز کرد که به صورت حداقلی نفت و مواد خام خود را از طریق دریا بفروشد و مواد مورد نیازش را وارد کند. آب باریکه ای حداقلی در اختیار ایران گذاشته شد تا عادت خشکی محور ایرانی، اراده پیشروی در دریا را سست کند. آب باریکه ای که البته به هنگام نیاز می توانست بسته یا تنگتر شود. اتفاقی که با تحریم های ناجوانمردانه علیه ایران رخ داد و تنها راه نفسی به اندازه زنده ماندن برای ایران باز ماند.امام شهید انقلاب و پیر خردمند ما، خامنه ای بزرگ، در طول سالهای پس از دفاع مقدس، از معدود سیاستمردانی بود که اهمیت دریا را می فهمید و بر دریایی شدن ایران تاکید می کرد. تقویت بنیه دفاعی ایران در دریا، ارسال ناوگروههای عملیاتی به آبهای دوردست و تمهید پیوسته و خستگی ناپذیر برای جنگی دریایی که دیر یا زود رخ می داد، سیاستهای آن ابرمرد بود که سالها در سکوت و بایکوت رسانه ای و دانشگاهی صورت گرفت.اکنون و در میانه جنگ رمضان، بار دیگر شیرمردان نیروهای مسلح ایران، نشان پنجه قدرتمند خود را بر دریا ثبت کرده اند. واقعیت میدان، نشان داده است که تنگه هرمز، زیر سلطه ایران است و بدون اجازه و خواست ایران، هیچ شناوری حتی نمی تواند در آن حرکت کند.آیا این بار جهان شاهد تولد یک قدرت دریایی جدید خواهد بود یا باز مانند دو جنگ دریایی پیشین در زمان صفویه و دفاع مقدس، پس از پیروزی در دریا به خشکی باز خواهیم گشت و تن به ادامه محاصره 400 ساله خواهیم داد؟ آیا باز هم سیاسیون و عقلای قوم به سمت اولین پنجره های به ظاهر منطقی توقف جنگ پرواز خواهند کرد و در ازای وجیزه هایی مانند «پرداخت غرامت» که هرگز صورت عملی به خود نخواهد گرفت، دریا را به دشمن تحویل خواهند داد؟ استمرار ایران در دریا، مستلزم خودآگاهی همگانی نسبت به خطیر بودن و لازم بودن این جهش در حرکت ملی و تمدنی ماست. آیا می توان این امر را به مطالبه میدانی مردم در خیابان ها تبدیل کرد؟ مطالبه ادامه کنترل هوشمند ایران بر تنگه هرمز، حتی پس از آتش بس، می تواند نخستین گام مردمی در این زمینه باشد.بخش یکم:https://eitaa.com/shahr_naame/917
@shahr_naame
۱۲:۰۱