بر گلستان ولایت تاختن، غنچه را با لاله پرپر ساختن، غنچه زیر خار و خس افتاده بود، باغبان هم از نفس افتاده بود، کاش از قلبم به قبرش راه داشت، کاش زهرا هم زیارتگاه داشت.
۲۳:۰۱
در فراقِ تو، ای دختِ پیامبر، آسمان خاکسترگون شد.بر درگاهِ خانهات، فرشتگان به سوگ نشستند و عرش، از هجومِ اندوه، به لرزه افتاد.
ای فداییِ راحتِ دلِ پدر!ای که با سکوتی آکنده از حزن،فریادِ تاریخ را در سینه نهفتی…شب،وقتی که تیغِ غربت، پیکرِ نورانیات را شکافت،ستارهها یک به یک گریستند و ماه،در حجابِ ابر رفت.
صحبت از فاطمه سر فصل غزل خوانی ماست گریه در روضه او مسلک عرفانی ماست ما پریشان غم مادرمان فاطمه ایم غربتش علت این گریه طولانی ماست#مناسبت
ای فداییِ راحتِ دلِ پدر!ای که با سکوتی آکنده از حزن،فریادِ تاریخ را در سینه نهفتی…شب،وقتی که تیغِ غربت، پیکرِ نورانیات را شکافت،ستارهها یک به یک گریستند و ماه،در حجابِ ابر رفت.
صحبت از فاطمه سر فصل غزل خوانی ماست گریه در روضه او مسلک عرفانی ماست ما پریشان غم مادرمان فاطمه ایم غربتش علت این گریه طولانی ماست#مناسبت
۵:۰۶
#شعر روز
۲۱:۳۲
در غروب غمگین یک پنجره، باد نامش را بر برگ های بادام می نویسد: "ام البنین". بانوی باغ فداکاری، که نهال های وجودش را به دست بادهای کربلا سپرد و خود، ریشه ای شد در خاک صبر.
او مادرِ چهار شهیدِ یک آفتاب بود. مادری که وقتی نام "عباس" را می شنید، بی اختیار می پرسید: "حسینم سلامت است؟" و این، تمام درسی بود که از عشق می توان آموخت.#مناسبت
او مادرِ چهار شهیدِ یک آفتاب بود. مادری که وقتی نام "عباس" را می شنید، بی اختیار می پرسید: "حسینم سلامت است؟" و این، تمام درسی بود که از عشق می توان آموخت.#مناسبت
۸:۳۹
ای دانشجو-معلمِ عزیز،روزت مبارک!
تو که هم چراغافروز راه دانایی هستیو هم خاکریز بلند امید؛جانت سبز باد و راهت نورانی.
در این مسیر مقدسِ آموختن و آموزاندن،همچون ستارهای بدرخشکه هم راه خود را مییابیو هم راهنمای راه دیگران خواهی شد #مناسبت
تو که هم چراغافروز راه دانایی هستیو هم خاکریز بلند امید؛جانت سبز باد و راهت نورانی.
در این مسیر مقدسِ آموختن و آموزاندن،همچون ستارهای بدرخشکه هم راه خود را مییابیو هم راهنمای راه دیگران خواهی شد #مناسبت
۶:۰۴
روزت مبارک، ای معلم فردا که امروز بر نیمکت دانشجویی میدرخشی. 
#مناسبت
#مناسبت۶:۱۷