روایت مادرانگی : تجربهی چهلم سوال شما: سلام عزیزم خوبید انشاالله وقتتون بخیر. من 42سال دارم و دبیر ریاضی هستم دارم به بچه سوم فکر میکنم همسرم ناراضی بودن اما با صحبت و توسل تا حدی راضی شدن. نگرانی بنده از دوران بعد از مرخصی زایمان هست. مادرم شهر دیگه ای هستن و مادرشوهرم ناتوان. نمیدونم بچه رو به کی بسپرم برم مدرسه. برای دو فرزند قبلی پرستار گرفته بودیم که متاسفانه یا با بچه ها بدرفتاری میکردن یا رسیدگی درست نمیکردن یا دستشون کج بود و......خلاصه خیلی ازین بابت دغدغه و نگرانی دارم. یک مورد دیگه هم اینکه من سالها پیش خواب دیدم یک دختر حدودا 10 ساله دارم که فلج هست و نمیتونه راه بره و در یک صحنه دنبالم گریه میکنه و مادرم هم پیشش هست و مادرم از غصه سکته میکنه. میترسم که چون سنم بالاست خوابم تعبیر بشه و بچه سالم نباشه ..... لطفا بنده رو راهنمایی کنید. پیشاپیش از لطف و توجهتون سپاسگزارم.
پاسخ ما: سلام خدمت شما مادرِ بزرگوارِ و دغدغمند که با آن قلبِ نگران، با وجودِ ۴۲ سالگی، شغلِ دبیری، ناراضیبودنِ همسر، دوریِ مادر، ناتوانیِ مادرشوهر، و یک خوابِ ترسناک از دخترِ فلج، هنوز برایِ فرزندِ سوم فکر میکنید و دنبال انجام وظیفه هستید تا اینجای کار احسنت به ولایتمداری شما!!روایتِ شما روایت چالشهای فرزندآوری است، همان سختیهایی که گاها دیده نمیشود اما روح زن را فرسوده میکند. خوشحالم که مارو لایق مشورت دانستید و فرصت بررسی اوضاع را دادید. پس لطفا چند نکته پیشنهادی بنده را مطالعه فرمایید پیشنهاد اول : شما، با دو تجربهی تلخ از پرستارانِ ناشایست بهدرستی، از سپردنِ فرزندِ سوم به پرستار میترسید که قابل درک و احترام هست اما توقف معنا ندارد و باید راه حل جدیدی یافت راهحلهایی هم وجود دارد:+ مهدکودکِ معتبرِ دولتی یا خصوصی (با نظارتِ دقیق) را با پرس و جو از مادران پیدا کنید!! +شاید دو پرستار نامناسب بود اما کلی خانمهایِ بازنشسته یا مادرانِ همسایه در اطرافتان هست که اتفاقا هم درستکار هستند؛ سراغ آنها بروید؛ اینبار خیلی بیشتر تحقیق کنید ؛ خیلی ها هم اماده جهاد فرزندآوری هستند +با مدیر مدرسه هماهنگ کنید؛ شاید در گرفتن یک برنامه منسجم با ساعات کاری منعطف خوشحالتان کرد
+شما که با توسل همسرتان را راضی کردهاید برای پرستار هم توسل کنید
پیشنهاد دوم: «قبل از بارداری، یک "برنامهی مراقبتیِ دقیق" طراحی کنید و چند گزینه را آزمایش کنید.»
پیشنهاد سوم: خوابِ شما دخترِ فلج، گریه، و سکتهی مادر، یک رویایِ نمادین است، نه یک پیشگوییِ قطعی. مثلا در روانشناسیِ یونگ، فلج، نمادِ ناتوانیِ روانی یا «ترس از ناتوانی است، نه لزوماً ناتوانیِ جسمی. احتمالاً این خواب، ریشه در ترسِ شما از ناتوانیِ خودتان (در سنِ بالا) یا ترس از تکرارِ تجربههایِ تلخِ گذشته دارد. شما میتوانید با دعا و صدقه و تحلیل ترسهایتان معمای خوابتان را حل کنید و منتظر ورود یکفرزند سالم و باهوش و مومن باشید. شما فقط نیاز هست ترستان را پیدا کنید و درمانش کنید نه برای ترس از خواب فرزندآوری را متوقف کنید. درست است که سنِ ۴۲ سالگی شاید برای کسانی با بیماری زمینهای، یک بارداریِ پرخطر محسوب شود، اما با مراقبتِ ویژه و مشاوره با پریناتولوژیست، میتوان ریسکها را کاهش داد و چالش ها را مدیریت کرد و نتیجه خوب هم گرفت. آزمایشهایِ غربالگریِ دقیق هم میتوانند از بسیاری از نگرانیهای شما را بکاهند. پس حتما «با یک پریناتولوژیست(متخصصِ بارداریِ پرخطر) مشورت کنید و یک برنامهی مراقبتِ ویژه برایِ بارداریِ خود طراحی کنید و در آخر باید بگویم شما تلاشتان را بکنید ولی همه چیز را به خدا بسپارید، قطعا خدا شما را کمک خواهد کرد و حتما حتما از ظرفیت دو فرزند قبلی هم برای نگهداری از بچه استفاده کنید. سعی کنید عمده مراقبتها را به آنها بدهید و کمتر سراغ پرستار بروید ...
#جوانی_جمعیت
عالیه سادات__#کانال_شکوه_زن_وزنانگی👇https://ble.ir/shokoohzan
۳