بسیاری از مردم ایران بهترین راه برای دفاع از حزب الله و جلوگیری از حملات اسرائیل را، شکلیک سنگین موشک از ایران قلمداد میکردند.
ولی با توجه به پیچیدگیهای خاص کشور لبنان و شرایط ویژه حزب الله، معلوم نیست واقعا شلیک موشک، بهترین حمایت ما از حزب الله بود.
اگر ما شلیک موشک را آغاز میکردیم، قاعدتا آتش بس ما با آمریکا هم خاتمه یافته تلقی میشد و این دقیقا خواسته مطلوب اسرائیل بود و مشخص بود که به هر حال، حمله سنگین به بیروت به واسطه آغاز حمله ایران انجام خواهد شد.
تصور ایران این بود که با عدم ورود به شلیک موشک و حمله نظامی، احتمالا این حمله سنگین رژیم متوقف می شود و در پیگیریهای دیپلماتیک میتوان اتمام آتش در لبنان را هم به سرانجام رساند.
دقت کنید، جنگ فعلی اسرائیل با حزب الله محدود به مرزهای جنوبی لبنان است و اسرائیل حمله مستقیم به شهر بیروت یا حتی ضاحیه (حاشیه بیروت) نمیکرد.
یعنی برآورد اطلاعاتی این بود که چه ایران حمله نظامی به اسرائیل را از سر میگرفت و چه نمیگرفت، حمله به بیروت انجام میشد ولی ایران خواست با این عدم شلیک موشک، بهانه برای حمله به بیروت را به اسرائیل ندهد و تا حد امکان مانع این حمله وحشیانه شود.
با توجه به پیچیدگی اوضاع لبنان، ایران با آغاز موشکباران رژیم صهیونیستی، عامل اصلی تشدید تنش در لبنان و مانع اصلی برای طرحهای توقف جنگ توسط دولت لبنان معرفی میشد.
به هر حال، آنچه برای لبنان و حزب الله مهم است، نه فقط حمایت نظامی، بلکه تلاش برای توقف جنگ و تحمیل شرایط جدید به رژیم صهیونیستی است که نوعی بازدارندگی ایجاد میکند.
علی میری
@sokhanesadid
۸:۱۵