بنابراین به طور خلاصه در زمینۀ آتشبس باید به چند نکته توجه کرد:- آتشبس جایز است، تنها در صورتی که تمایل دشمن به آتشبس ظاهراً و باطناً محرز شود.- آتشبس از سر ضعف جایز نیست؛ و هر نوع سستیکردنی که به تبع آن جامعۀ اسلامی به ضعف و سستی در جنگ کشیده شود، حرام است.- آتشبس اگر بخواهد تصویر ضعف از اسلام صادر کند، حرام خواهد بود.
حال تکلیف ما با دشمنان آمریکایی-صهیونیستی چیست؟ با توجه به فریبکاربودن دشمن و نیز نشانههای گوناگونی که در صحنه وجود دارد، مبنی بر فریبکاری آنان و میل آنان به تقویت خود برای جنگ دوباره، جواز آتشبس دربارۀ آنان صدق نمیکند. این بیان صریح رهبر شهید است که فرمود: « نظام اسلامی معتقد است که اگر یک کشوری، یک دولتی بنای بر مخاصمۀ با او ندارد، بنای بر دشمنی با او ندارد و میگوید بیایید با هم جنگ نکنیم، نظام اسلامی باید قبول کند؛ وَ اِن جَنَحوا لِلسَّلمِ فَاجنَح لَها وَ تَوَکَّل عَلَى اللَّه. طرف، یک دولتی است که همفکر و همعقیدۀ با شما هم نیست، اما بنای مخاصمه ندارد، میگوید بیایید با هم باشیم، با هم با مسالمت رفتوآمد کنیم؛ اشکال ندارد. لا یَنهاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ لَم یُقاتِلوکُم فِی الدّینِ وَ لَم یُخرِجوکُم مِن دِیارِکُم اَن تَبَرّوهُم وَ تُقسِطوا اِلَیهِم» [اگر] با شما نجنگیدند، شما را از خانه و دیارتان بیرون نکردند، معارضهای با شما ندارند، قبول کنید؛ اما اگر دیدید که طرف، مورد اطمینان نیست، دروغ میگوید، حیله میکند، نه؛ لا تَهِنوا وَ تَدعوا اِلَى السَّلم؛ اگر اینجوری است حق ندارید؛ اگر احساس کردید، فهمیدید، قرینهها نشان دادند که طرف [مقابل] صادق نیست، دروغ میگوید، در ظاهر این دست را جلو آورده که با شما دست بدهد، اما با آن دست دیگرش، پشت سر یک خنجر زهرآلود را قبضه کرده و گرفته، فَلا تَهِنوا وَ تَدعوا اِلَى السَّلم؛ هرگز قبول نکنید. یا اگر چنانچه پیمانی بستید، وَ اِن نَکَثوا اَیمانَهُم مِن بَعدِ عَهدِهِم، شما هم با آنها مقابلهبهمثل کنید؛ پیمان شکستند، پیمانشان را بشکنید».
شاید سرّ آنکه رهبر عزیز ما از تعبیر «آتشبس» در پیام خود استفاده نفرمود همین باشد. در صورتی که دشمن این سکوت صحنۀ نبرد نظامی را هم نقض کرد، نهفقط ماندن در این وضع جایز نیست، مطابق بیان اخیر رهبر شهید که فرمود «پیمانشان را بشکنید»، ما نیز باید وارد فاز عملیاتی مجدد بشویم.
#سوره_فتح
۷:۴۸